ตอนที่ 324 ชีวิตและความตาย (ฟรี)

ตอนที่ 324 ชีวิตและความตาย

“แคะ แคะ ข้ายังพูดไม่จบเลย ทำไมท่านถึงรีบนักล่ะ? ตอนนี้คัมภีร์มังกรซ่อนไม่ได้อยู่ในครอบครองของข้า” ฉีเหิงไอเบาๆ แล้วอธิบายด้วยสีหน้าเขินอาย

“แล้วเจ้าจะพูดถึงมันไปเพื่ออะไร” มารเฮยเย่จ้องมองไปที่ฉีเหิงด้วยความไม่พอใจ แล้วพูดตรงๆ

เมื่อเวลาที่ใช้กับชายคนนี้นานขึ้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งไม่เชื่อสิ่งที่ชายคนนี้พูดอีกต่อไป อีกฝ่ายเต็มไปด้วยคำโกหก และพูดแต่สิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือ!

“พี่ใหญ่ แม้ว่าตอนนี้คัมภีร์มังกรซ่อนจะไม่ได้อยู่ในความครอบครองของข้า แต่ข้ารู้วิธีที่จะได้มันมา” ฉีเหิงรู้ว่าตอนนี้ความน่าเชื่อถือของตนต่ำมาก ดังนั้นเขาจึงรีบอธิบาย

“หยุดพูดเรื่องไร้สาระที่ไร้ประโยชน์เหล่านั้นได้แล้ว หากเจ้ารู้จริงๆ ว่ามันอยู่ที่นี่ก็รีบบอกมา เราจะได้รีบไปหา” มารเฮยเย่รู้จักฉีเหิงเป็นอย่างดี หากปล่อยให้พูด อีกฝ่ายคงจะร่ายเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องอีกยาว

“ตกลง ตกลง ข้าพูดแล้ว ตอนนี้คัมภีร์มังกรซ่อนอยู่ในแดนลับฝังมังกร” ฉีเหิงหัวเราะเบาๆ แล้วขึ้นพูด

“อีกตั้งห้าร้อยปีกว่าแดนลับฝังมังกรจะเปิดออกอีกครั้ง ข้ารอนานขนาดนั้นไม่ไหว” ฉินซิ่วหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

ตามคาด สมเป็นอ๋องเซียวเหยาแห่งจักรวรรดิต้าเฉียน เขารู้แน่ชัดว่าแดนลับฝังมังกรเปิดเมื่อใด

“โดยปกติแล้วก็เป็นเช่นนั้น แต่ข้าเป็นใคร หากต้องการเข้าไปจริงๆ ข้าก็มีวิธีอยู่!” ฉีเหิงพูดด้วยความหยิ่งผยอง และความมั่นใจ

“จริงหรือ? เวลาเปิดของแดนลับนั้นคงที่มาก และแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเปลี่ยนแปลง เจ้ามีความสามารถเช่นนั้นจริงเหรอ?” ฉินซิ่วหยวนเหลือบมองฉีเหิงด้วยความสงสัย จากนั้นขมวดคิ้ว และถาม

“ถ้าเป็นแดนลับแห่งอื่นๆ ข้าคงไม่สามารถทำอะไรเกี่ยวกับมันได้ แต่สำหรับแดนลับฝังมังกร มันเป็นดินแดนบรรพบุรุษของตระกูลหลอมศพของข้า ย่อมมีประตูหลังที่มีเพียงคนในตระกูลข้าเท่านั้นที่อยู่ ข้าจึงพอมีวิธีแอบเข้าไปอยู่!” ฉีเหิงพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก

“งั้นเรื่องที่เจ้าเล่าให้ข้าฟังก่อนหน้านี้ก็เป็นเรื่องจริงเหรอ? ชายที่ได้รับศพมังกรในตำนานนั้นเป็นอาจารย์ของเจ้าจริงๆ เหรอ?” ดูเหมือนว่ามารเฮยเย่จะจำอะไรบางอย่างได้ และสีหน้าของเขาดูตกใจเล็กน้อย เขาจึงรีบถามฉีเหิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น และความประหลาดใจ

“ใช่แล้ว อาจารย์ของข้าเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลหลอมศพ เขาได้อาศัยศพของมังกรเพื่อที่จะอยู่ยงคงกระพันในโลกนี้!” ฉีเหิงพยักหน้าอย่างหนักแน่นแล้วพูดกับมารเฮยเย่มืด

เมื่อหลายร้อยปีก่อน ตระกูลหลอมศพอาจกล่าวได้ว่ามีความรุ่งโรจน์อย่างมาก แม้ว่าจะไม่สามารถเทียบเคียงกับสิบดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่ที่จุดสูงสุด แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นก็ยังต้องให้เคารพถึงสามส่วน

“เจ้าคงไม่ได้โกหกเราหรอกใช่ไหม สิ่งที่เรียกว่าคัมภีร์มังกรซ่อนนั้นมีอยู่จริงหรือเปล่า หรือเจ้าแค่หลอกเราสองคนให้เข้าไปในนั้นเพื่อที่จะได้ศพมังกรมา”

มารเฮยเย่ขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าเขาจะค้นพบความเป็นไปได้อีกอย่าง และจ้องไปที่ฉีเหิงตาเขม็ง

“แคะ แคะ หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ แต่ถ้าเราได้พบศพมังกรจริงๆ ล่ะก็ นั่นคงจะดีไม่น้อย” ฉีเหิงหัวเราะเบาๆ แล้วอธิบายเพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิด

เขาไม่ได้โกหก มีคัมภีร์มังกรซ่อนอยู่ในแดนลับฝังมังกรจริงๆ แต่เขายังต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อค้นหาศพมังกร และล้างแค้นให้กับอาจารย์!

อาจารย์ของเขาเคยบอกเขาว่ามีศพมังกรมากกว่าหนึ่งศพในแดนลับฝังมังกร และศพที่อีกฝ่ายนำกลับมาในตอนนั้นก็เป็นศพที่ดูอ่อนแอที่สุดในบรรดาศพมังกรจำนวนมาก

ศพมังกรที่ทรงพลังที่สุดในหมู่พวกเขาอาจเป็นศพราชันมังกรโบราณ

หากอาจารย์ของเขาสามารถหลอมศพมังกรได้ถึงระดับลึกซึ้ง และดึงพลังของมันได้อย่างสมบูรณ์ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ฮั่วเทียนคงจะถูกทำลายไปแล้ว

ฉีเหิงยังไม่เคยลืมความแค้นในวันนั้น เขาสะสมความแข็งแกร่ง และรอโอกาสมาโดยตลอด!

พรสวรรค์ของเขาในการหลอมศพนั้นแข็งแกร่งกว่าอาจารย์เสียอีก ในเมื่ออาจารย์ของเขาสามารถหลอมศพมังกรได้ เขาก็มั่นใจตอนก็จะทำได้เช่นกัน!

ท้ายที่สุดแล้ว เขาคือคนที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้สิบดินแดนศักดิ์สิทธิ์หวาดกลัว ‘โม่ซื่อ’

“ฮึ่ม นึกแล้วเชียวว่าเจ้าต้องมีความคิดอื่นซ่อนอยู่” มารเฮยเย่เยาะเย้ย

“พี่ใหญ่ ท่านยินดีที่จะไปแดนลับฝังมังกรกับข้าหรือไม่” สีหน้าของฉีเหิงไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก เขาเพียงแค่เหลือบมองมารเฮยเย่แล้วถามด้วยรอยยิ้ม

ในช่วงเวลานี้ พวกเขาผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันนับไม่ถ้วน เขาจึงมีความเข้าใจอย่างสมบูรณ์เกี่ยวกับพี่น้องร่วมสาบานคนนี้

“ไม่ต้องพูดแดนลับฝังมังกร แม้ว่าจะเป็นภูเขาดาบ และทะเลเพลิง ในเมื่อข้าเป็นพี่น้องร่วมสาบานของเจ้า ข้าจะเพิกเฉยต่อเรื่องของเจ้าได้อย่างไร” มารเฮยเย่ยืดอกขึ้นอย่างเกียจคร้านแล้วเขาก็พูดด้วยรอยยิ้ม

แม้ว่าเขาจะเป็นราชันมารแห่งวิถีมาร แต่จริงๆ แล้วเขาแตกต่างจากมารที่โหดร้ายเหล่านั้น เขาแค่โหยหาอิสรภาพเท่านั้น และเนื่องจากวิชาที่เขาฝึกฝนนั้นพิเศษเกินไป เขาจึงเลือกเดินบนวิถีมาร

เขาที่เดินท่ามกลางความมืด ไม่อาจทำตัวเหมือนผู้ฝึกยุทธ์แห่งวิถีอันชอบธรรมได้ เพราะนั้นจะทำให้ดูแปลกแยก และต้องถูกจับตามองอย่างช่วยไม่ได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป และเวลาที่เขาเข้าร่วมวิถีมารก็นานขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงสูญเสียตัวเองไป และมือของเขาก็เปื้อนไปด้วยเลือดของผู้บริสุทธิ์จำนวนมาก มีเพียงตอนนี้เท่านั้นที่เขาได้หวนกลับมาเหมือนตอนแรกๆ

“แล้วท่านล่ะ พี่รอง?” ฉีเหิงมองไปที่ฉินซิ่วหยวนแล้วถามด้วยรอยยิ้ม

“ข้าต้องไปด้วยอยู่แล้ว ที่นั่นมีคัมภีร์มังกรซ่อนเร้นที่ข้าต้องการอยู่” ฉินซิ่วหยวนพูดช้าๆ มีไฟลุกโชนอยู่ในดวงตาของเขา ซึ่งเป็นความไม่เต็มใจ และความปรารถนาที่จะแข็งแกร่งในหัวใจของเขา

หากไม่ใช่เพราะไม่มีทางเลือกอื่น ใครล่ะอยากจะยับยั้งตัวเอง และอยู่ที่ขอบเขตสวรรค์ลวงขั้นสูงสุดตลอดไป เขาอยากจะได้เห็นทิวทัศน์ที่สูงขึ้น

หลังจากได้ยินคำพูดของทั้งสอง ดวงตาของฉีเหิงก็เต็มไปด้วยอารมณ์

ในครึ่งหลังของชีวิต เขาได้เดินทางไปทั่ว ยกเว้นอาจารย์ที่ตายไปนานแล้ว แทบไม่มีใครที่เขาไว้ใจได้

แม้แต่คนธรรมดาเหล่านั้นที่ไม่ได้รู้จักเขาดีก็ยังรู้สึกหวาดกลัว และไม่สบายใจอย่างมากหลังจากได้รู้ว่าเขาเป็นนักหลอมศพ

ตอนนี้ การได้สองคนนี้เป็นพี่น้องร่วมสาบานถือเป็นพรที่เขาสั่งสมมาแปดชั่วอายุคนแล้ว