ตอนที่ 184 คาถากุมวิญญาณ และทางเลือก (ฟรี)

ตอนที่ 184 คาถากุมวิญญาณ และทางเลือก

“ในตอนนั้นเพื่อเห็นแก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า ข้าได้ทิ้งมหาค่ายกลผนึกสวรรค์ไว้ให้กับตระกูลเย่เป็นเวลาหนึ่งแสนปี เพื่อที่ตระกูลเย่ของเจ้าจะได้รั้งอยู่ในอันดับต้นๆ ของโลกในช่วงเวลาหนึ่ง แต่มีจุดเริ่มก็ต้องมีจุดสิ้นสุด และใกล้จะถึงเวลานั้นแล้ว” ลู่ซุนเหลือบมองเย่เหวิน และเย่ซวนแล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก

“ความเมตตาของผู้อาวุโสต่อตระกูลเย่ ผู้น้อยจะไม่มีวันลืม!” เย่ซวน และเย่เหวินต่างโค้งคำนับด้วยความเคารพ และพูดอย่างเร่งรีบ

“ตั้งแต่นี้ไปพวกเจ้าต้องดูแลตัวเอง จากนี้ไป ข้ากับตระกูลเย่ของเจ้าไม่ถือว่าเกี่ยวข้องกันอีก” ลู่ซุนเหลือบมองพวกเขาทั้งสองแล้วพูดออกมา

“ผู้อาวุโส ท่าน…” หลังจากที่เย่เหวินได้ยินคำพูดของลู่ซุน เขาก็ตกตะลึงเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย และความสับสน

“คนที่สำคัญสำหรับข้าคือ บรรพบุรุษของพวกเจ้า ส่วนลูกหลานของเขานั้น ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับข้า” ท่าทางของลู่ซุนดูเฉยเมย เขามองไปที่เย่เหวินแล้วพูดอย่างช้าๆ

“ผู้อาวุโส ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวนยินดีที่จะรับใช้ท่านนับจากนี้ไป!” เย่ซวนกลับมารู้สึกตัวแล้วรีบพูดกับลู่ซุน

“เจ้าคิดว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวนมีความหมายต่อข้างั้นรึ?” ลู่ซุนพูดอย่างใจเย็น แต่ก็แฝงความดูถูกเอาไว้

สิบ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่คุ้มค่าที่จะกล่าวถึง นอกจากนี้ ดูเหมือนว่าพวกเขาเคยลงมือกับตระกูลลู่มาก่อน

หากไม่ใช่เพราะมิตรภาพในอดีต ลู่ซุนคงจะทำลายดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวนด้วยการตบไปแล้ว!

“ผู้อาวุโส ท่านทรงพลังมากจนไม่ต้องการสิ่งใดจากเรา แต่เรายินดีที่จะรับใช้ตระกูลลู่ตลอดไป และรับรองว่ามรดกของตระกูลลู่จะคงอยู่เป็นเวลาหลายสิบล้านปี!” เย่ซวนคุกเข่าลง ก้มลงหัวแล้วพูดกับลู่ซุนอย่างจริงใจ

เย่ซวนรู้ดีว่าถ้าประตูสวรรค์เปิดออกจริงๆ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวนของเขาจะไม่สามารถเผชิญหน้ากับอมตะที่ทรงพลังเหล่านั้นได้

ดังนั้น เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่น

เมื่อลู่ซุนได้ยินคำพูดของเย่ซวน เขาก็หันกลับไปมองคนอื่นๆ ในตระกูลลู่ เขาไม่ได้ตอบรับราวกับว่าเขากำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างอย่างลึกซึ้ง

เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับอมตะเหล่านั้น แต่ลูกหลานของเขาไม่มีพลังท้าทายสวรรค์เหมือนกับเขา

อีกอย่าง เขาก็ไม่สามารถอยู่ปกป้องตระกูลลู่ได้ตลอดไป ไม่สามารถรับรองความปลอดภัยของพวกเขาได้

“เจ้าแน่ใจหรือว่าตนสามารถเป็นตัวแทนของทุกคนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวนได้” ลู่ซุนถามเย่ซวนหลังจากเงียบไปสักพัก

“ตัวข้าเพียงคนเดียวอาจไม่มีคุณสมบัติพอ แต่เมื่อรวมพ่อของข้ากับเหล่าจู่ เราทั้งสามก็ถือเป็นตัวแทนของทุกคนในตระกูลเย่ และดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวนได้!” เย่ซวนกล่าวโดยไม่ลังเล

“ตกลง!” ลู่ซุนพยักหน้าแล้วโบกมือ

วินาทีต่อมา ร่างเงาขนาดมหึมาที่บางส่วนปกคลุมไปด้วยหมอกก็ค่อย ๆ ควบแน่นที่ด้านหลังลู่ซุน นี่คือ ‘จิตยุทธ์’ ของเขา สรรพวิชาของเขาที่หลอมรวม และควบแน่นเป็นรูปธรรม

ริ้วแสงเล็ดลอดออกมาจากร่างเงานั้น เติมเต็มทั่วทั้งตระกูลเย่ และดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวนในพริบตา

ไม่ว่าจะเป็นใครที่อยู่ที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นศิษย์ธรรมดาขอบเขตแก่นทองคำ วิญญาณแรกเริ่ม หรือผู้อาวุโสขอบเขตหลุดพ้นหรือมหายาน ร่างกายของพวกเขาล้วนหยุดนิ่งอยู่กับที่

จากนั้น ริ้วแสงก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของพวกเขา และจากนั้นก็กลายเป็นเมล็ดพันธุ์ที่หยั่งรากลึกในดวงวิญญาณของพวกเขา

แม้แต่เย่ซวน และเย่เหวินก็ไม่อาจรอดพ้นไปได้ พวกเขารู้สึกกลัวอย่างยิ่งต่อสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น ความกลัวนั้นราวกับคลื่นยักษ์ที่ถาโถมใส่ ทำให้พวกเขาหายใจแทบไม่ออก

ร่างของพวกเขาเหมือนกับเรือที่แล่นไปในทะเลคลั่ง หากไม่ระวังจะถูกคลื่นลงไปตอนไหนก็ไม่รู้

“นี่คือคาถากุมวิญญาณของสำนักเต๋า หากพวกเจ้าซื่อสัตย์ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลไป แต่หากมีใครในตระกูลเย่คิดร้ายต่อตระกูลลู่ มันจะทำลายทั้งกายหยาบ และดวงวิญญาณของคนผู้นั้น!” ลู่ซุนหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ในตอนนั้น วิธีการของเขาอ่อนโยนเกินไป และเขาได้มอบมหาค่ายกลผนึกสวรรค์กับตระกูลผู้พิทักษ์เหล่านี้ แต่เขาไม่ได้วางแผนรับมือที่รัดกุมเพื่อปกป้องตระกูลลู่ สิ่งนี้นำไปสู่โศกนาฏกรรมที่ตามมาในภายหลัง

คราวนี้ ลู่ซุนจะไม่ทำผิดพลาดแบบเดิมซ้ำอีก!

“ผู้อาวุโส…” หลังจากที่เย่เหวินได้ยินคำพูดของเย่ซวน ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความขมขื่น เขาอยากจะพูด แต่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

“ข้าจะไม่บังคับ และฝืนใจใคร ภายในสามวันนี้ ถ้าใครในตระกูลเย่ของเจ้าไม่พอใจต่อทางเลือกนี้ สามารถปลดคาถากุมวิญญาณได้ด้วยตัวเอง แต่คนผู้นั้นก็จะไม่ได้รับความคุ้มครองจากข้าด้วยเช่นกัน ชีวิตหรือความตายของคนเหล่านั้นนับจากนี้ไปจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับข้าอีก!” ลู่ซุนเอามือไพล่หลัง แล้วพูดออกมาตรงๆ

"ขอบคุณผู้อาวุโส!" หลังจากที่เย่เหวินได้ยินคำพูดของลู่ซุน เขาก็รู้สึกโล่งใจ

อีกฝ่ายสมเป็นผู้สูงส่งในตำนานที่เป็นแบบอย่างของคนในยุคนั้น แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากคนนอกรีตที่ชั่วช้าเหล่านั้น แม้ในสถานการณ์เช่นนี้ อีกฝ่ายก็ยังให้ทางเลือกแก่พวกเขา

“ภายในสามวัน ข้าจะไปจากที่นี่ พวกเจ้ามีเวลาแค่สามวันในการเลือก” ลู่ซุนจ้องไปที่เย่เหวิน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงไม่แยแส

“ขอรับ!” หลังจากที่เย่เหวินได้ยินคำพูดของลู่ซุน เขาก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น จากนั้นรีบโค้งคำนับ และถอยกลับไป และเริ่มจัดการกับความวุ่นวายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวน

หลังจากการกระทำของลู่ซุนเมื่อสักครู่นี้ ผู้คนจำนวนมากในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวนรู้สึกได้ถึงบางอย่างอย่างคลุมเครือ และพวกเขาก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างมากในใจ

“เย่ซวน เจ้าออกไปก่อน ข้าจะอยู่ที่นี่เป็นเวลาสามวันเพื่อพักฟื้น และตรวจสอบมหาค่ายกลผนึกสวรรค์โดยละเอียด” ลู่ซุนเหลือบมองเย่ซวน แล้วพูดกับอีกฝ่าย

“ขอรับ!” เย่ซวนโค้งคำนับด้วยความเคารพ จากนั้นจึงหันหลังกลับ

“บรรพบุรุษ พวกเราควรออกไปด้วยหรือไม่?” ลู่เหยาถามลู่ซุน

“ไม่จำเป็น ในช่วงสามวันที่ข้าคอยตรวจสอบมหาค่ายกลผนึกสวรรค์ จะมีออร่าเต๋ามากมายหลั่งไหลออกมา เจ้าทั้งสามควรคว้าโอกาสนี้ไว้ แต่จะเข้าใจได้มากเพียงใดนั้นก็ขึ้นอยู่กับตัวพวกเจ้าเอง!” ส่ายหัวเบา ๆ เขาส่ายหัวแล้วพูดอะไรบางอย่างอย่างเคร่งขรึม

นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากซึ่งสามารถปรับปรุงรากฐาน และความแข็งแกร่งของคนทั้งสามในตระกูลลู่ได้

“โอกาส! ในที่สุดก็ถึงตาข้าแล้วเหรอ?” ลู่ไห่ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก และหมัดของเขาก็กำแน่นโดยไม่รู้ตัว

ในไม่ช้า ลู่ซุนก็ค่อยๆ หลับตาลง เขานั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นอย่างเงียบๆ หลังของเขาพิงเสาหินตงเทียนเอาไว้

ในขณะที่ลู่ซุนกำลังหลบตา ออร่าเต๋ามากมายก็หลั่งไหลออกมา แม้เขาจะดูนั่งอยู่ที่นั่นอย่างเงียบๆ แต่ร่างกายของเขาก็ดูเหมือนจะสอดประสานเข้ากับโลกทั้งใบ

เสาหินตงเทียนสั่นสะเทือนเล็กน้อย และเศษเล็กเศษน้อยก็ค่อยๆ ร่วงหล่นลงกับพื้น

ทั้งมิติอิสระจึงเต็มไปด้วยพลังแห่งกฎอันลึกลับบางอย่าง ผสานรวมกับออร่าเต๋าที่เพิ่มพูนราวกับกลายเป็นทะเล