บทที่ 35: เงินอุดหนุน ZPay 20% ฟันกำไรจากเถ้าแก่หม่า!

บทที่ 35: เงินอุดหนุน ZPay 20% ฟันกำไรจากเถ้าแก่หม่า!

หลังจากคืนเงินเถ้าแก่หม่าเรียบร้อยแล้ว

เจียงเทาล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็ซุกตัวเข้าใต้ผ้าห่มฟังนิยายเสียงเหมือนทุกคืน

ชีวิตหนุ่มต่างถิ่นในปักกิ่งของเจียงเทามันเรียบง่ายแต่ก็ไม่น่าเบื่อ

ในวัยนี้เขาหมดความอยากเที่ยวเล่นแล้ว สิ่งเดียวที่เขาสนใจคือการหาเงิน

เวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงคืนเป๊ะ

เจียงเทากดปิดแอปนิยาย รีบเปิดระบบข่าวกรองขึ้นมาเช็คข้อมูลใหม่ของวันนี้ทันที

[ข่าวกรองประจำวันนี้] : เนื่องจากการที่คุณใช้ฟังก์ชันรับเงินและคืนเงินในแอป Z Payment เมื่อวานนี้ คุณจึงได้รับข้อมูลที่เกี่ยวข้อง—

ในช่วงเวลา 14:30 น. ถึง 14:35 น. ของบ่ายวันนี้ การทำธุรกรรมการเงินใดๆ ผ่านแอป Z Payment จะได้รับเงินอุดหนุนส่วนลด 20% ทันที

ครอบคลุมถึงการชำระเงินออนไลน์และออฟไลน์ การโอนเงิน การคืนเงินกู้ และอื่นๆ!

จำกัดวงเงินทำธุรกรรมสูงสุดไม่เกิน 200,000 หยวน!

[หมายเหตุ] : ข้อมูลนี้ห้ามแบ่งปันให้ใครทราบไม่ว่าด้วยวิธีใดๆ มิเช่นนั้นข้อมูลจะเป็นโมฆะทันที

...

"ใช้จ่ายอะไรก็ได้ส่วนลด 20%? โห ใจป๋าชะมัด..."

"เถ้าแก่หม่าแกแจกโบนัสรับปีใหม่หรือไงวะเนี่ย?"

"แต่ทำไมแจกแค่ 5 นาทีเองล่ะ?"

"แล้วเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมไม่มีข่าวประกาศออกมาเลยสักนิด?"

เห็นข่าวที่เพิ่งรีเฟรชขึ้นมา เจียงเทาก็อดสงสัยไม่ได้

ถ้าข้อมูลนี้ไม่ได้มาจากระบบข่าวกรอง เจียงเทาไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

ส่วนลด 20% แม้แต่การโอนเงินงั้นเหรอ?

แอป Z Payment มันบ้าไปแล้วหรือไงถึงมาแจกหนักขนาดนี้!

นี่กะจะแจกอั่งเปาให้ทุกคนถ้วนหน้าเลยรึไง!

ถ้าให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ ถ้าฉันโอนเงิน 200,000 หยวนให้เมีย แอป Z จะจ่ายเงินอุดหนุนให้ฉันทันที 40,000 หยวนงั้นเหรอ?

"นี่มันหาเงินสี่หมื่นหยวนได้ง่ายๆ เลยไม่ใช่เหรอ? เถ้าแก่หม่าแกจะไม่เสียดายเงินบ้างเหรอวะ..."

ถึงจะมั่นใจในข้อมูลของระบบแบบเต็มร้อย

แต่พอเจอข้อมูลวันนี้ เจียงเทาก็ยังรู้สึกงงเป็นไก่ตาแตก

เขาไม่เข้าใจจริงๆ!

เขาคิดไม่ออกเลยว่าทำไมแอป Z ถึงทำแบบนี้

ถ้าบอกว่าเป็นการลดราคาช้อปปิ้งออนไลน์หรือหน้าร้าน มันก็ยังพอฟังขึ้น

แต่ตามที่ระบบบอก แม้แต่การโอนเงินคืนกู้ยังได้ส่วนลด 20% นี่มันดูหลุดโลกไปหน่อย

"หรือนี่จะเป็นกลยุทธ์ธุรกิจอัจฉริยะที่พวกเราเข้าไม่ถึง? หรือแค่การทดสอบระบบช่วงเบต้ากันแน่?"

"ช่างมันเหอะ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร พรุ่งนี้ฉันเตรียมตัวกวาดโบนัสจากเถ้าแก่หม่าแน่นอน"

"วงเงินสูงสุดสองแสน... แต่ในบัญชีฉันมีไม่ถึงขนาดนั้นแฮะ สงสัยต้องขอยืมเถ้าแก่หม่าเพิ่มสักหน่อยละ"

"แต่การยืมเงินเถ้าแก่หม่ามาเพื่อฟันเงินอุดหนุนจากเถ้าแก่หม่าเนี่ย มันจะดูหน้าเลือดไปหน่อยมั้ยนะ?"

"เหอะ ทำเหมือนเราสนิทกับเถ้าแก่หม่าขนาดนั้นแหละ เงินสี่หมื่นสำหรับแกมันก็แค่เศษเงินเศษกระดาษเท่านั้นเอง"

"ในเมื่อเขากล้าแจก เราก็ต้องกล้ารับ อย่าไปคิดมากเลย"

"ความยากมันอยู่ที่ห้ามบอกใครนี่แหละ แถมมีเวลาแค่ห้านาทีเอง"

"ไม่รู้เมียจอมซื่อบื้อของฉันจะสังเกตเห็นเงินอุดหนุนนี่มั้ยนะ"

หลังจากวิเคราะห์ข้อมูลใหม่เสร็จสรรพ

เจียงเทากำลังจะหลับตานอน จู่ๆ หน้าจอระบบก็เด้งข้อความแจ้งเตือนสีฟ้าขึ้นมา

[คำเตือน! หม่าตงเหมยเพิ่งกดจองตั๋วรถไฟเที่ยวตี 4 ของวันที่ 20 มกราคมได้สำเร็จ และการออกจากปักกิ่งในครั้งนี้ เธอจะไม่กลับมาอีก!]

"โห คุณป้าคนนี้พลังล้นเหลือจริงๆ ดึกดื่นป่านนี้ยังตื่นมาจองตั๋วรถไฟอยู่อีก!"

"วันที่ 20 มกราคม... ก็คือ..."

เห็นข้อความบนหน้าจอ เจียงเทาก็รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูวันที่อีกรอบ

วันนี้คือวันที่ 19 เดือนสิบสอง ซึ่งก็คือวันที่ 18 มกราคมตามปฏิทินสากล

นั่นหมายความว่า หม่าตงเหมยจะขึ้นรถไฟออกจากปักกิ่งในเช้ามืดวันมะรืนนี้ และจะไม่กลับมาอีกตลอดกาล!

ถ้าเธอจากไป นั่นหมายความว่าเธอจะหอบเอาความรักของลุงเจ้าของบ้าน และเงิน 88,888 หยวนของฉันไปด้วย!

"เพื่อเงินแปดหมื่น... ไม่ใช่สิ เพื่อความรักของลุงเจ้าของบ้านต่างหาก"

"พรุ่งนี้ต้องหาเวลาไปดูลาดเลาหน่อยละว่าป้าหม่าแกเป็นใคร แล้วลองหาทางทำความรู้จักดู!"

"ตอนนี้ต้องรีบนอนละ!"

พอคิดถึงความรักของลุงเจ้าของบ้านและเงิน 88,888 หยวน เจียงเทาก็ใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะข่มตาหลับลงได้

เช้าวันรุ่งขึ้น

เจียงเทาประเดิมด้วยการเลี้ยงซุปเนื้อแกะเพื่อนฝูงชุดใหญ่

สี่คนหมดเงินไปสองร้อยกว่าหยวน พอกินอิ่มหนำสำราญก็มุ่งหน้าไปที่สวนเล็กเพื่อขนของ

ระหว่างกินข้าว จางเชาก็เอา "ข่าวดี" มาแชร์ให้เพื่อนๆ ฟังด้วยท่าทางตื่นเต้น

เมื่อคืนที่ผ่านมามีหิมะตกหนักทางตอนใต้ของปักกิ่ง ทั้งมณฑลจีและมณฑลลู่

หิมะที่ตกหนักทำให้การขนส่งผักและผลไม้เข้าสู่ปักกิ่งยิ่งลำบากขึ้นไปอีก ส่งผลให้ราคาพุ่งสูงขึ้นไปตามๆ กัน

สำหรับเจียงเทา นี่คือ "ข่าวดี" ของจริง!

เจ็ดโมงครึ่งเช้า รถบรรทุกสี่คันขนส้มน้ำตาลเต็มพิกัดออกเดินทางจากเสี่ยวซานเหอ มุ่งหน้าไปยังตลาดไป๋เก๋อจวง

ยอดขายวันนี้เป็นไปตามที่หลิวจือหยวนคาดไว้ไม่มีผิด

พอก่อนจะถึงเที่ยงวัน ทั้งสี่คนก็ขายหมดไปคนละรถแล้ว ลูกค้าแห่กันมาซื้ออย่างคึกคัก!

พอขายหมดปุ๊บ ทุกคนก็รีบบึ่งรถกลับไปขนของมาเติมแล้วออกมาขายต่อทันที

มื้อเที่ยงก็แค่แป้งทอดห่อหัวหมูต้มคนละอัน กินไปขายไปแบบรีบๆ

"ส้มน้ำตาลหวานๆ ของแท้จากกวางสีจ้า กิโลละ 10 หยวนจ้า 10 หยวนจ้า!"

เสียงโทรโข่งแผดจ้าซ้ำไปซ้ำมา จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึง 14:25 น.!

ในช่วงครึ่งวันที่ผ่านมา เจียงเทาได้รับเงินโอนผ่านแอป Z มามากกว่า 40,000 หยวนแล้ว

ข้อมูลของวันนี้บอกว่าวงเงินสูงสุดคือ 200,000 หยวน ตอนนี้เขายังขาดอยู่อีก 160,000!

ระหว่างที่กำลังยุ่งกับการขายของ เจียงเทาก็กดกู้เงินเพิ่มอีก 160,000 หยวนจากแอป Z รวมเป็นเงินในบัญชีครบ 200,000 หยวนพอดี

"ถ้าฉันแอบใบ้ให้สวีลี่นิดนึง จะนับว่าข้อมูลรั่วไหลมั้ยนะ?"

"ช่างเหอะ อย่าเสี่ยงเลยดีกว่า ถ้าเกิดความลับรั่วแล้วเงินอุดหนุนโดนยกเลิก โอกาสฟันกำไรจากเถ้าแก่หม่าครั้งนี้คงพังไม่เป็นท่า"

ตลอดทั้งวัน เจียงเทามัวแต่ครุ่นคิดเรื่องกติกาของระบบ

ระบบเตือนชัดเจนว่าการ "แง้ม" บอกใครไม่ว่าทางใดก็ตาม จะทำให้ข้อมูลเป็นโมฆะทันที

คำว่า "ไม่ว่าทางใด" นี่มันครอบคลุมกว้างขวางมาก

คิดไปคิดมา เจียงเทาตัดสินใจรูดซิปปากให้สนิท—ปลอดภัยไว้ก่อนดีที่สุด!

หลังจากขายส้มไปได้อีกสองสามเจ้า ในที่สุดเวลาก็มาถึง 14:30 น. เป๊ะ!

"เถ้าแก่..."

"เลือกได้ตามสบายเลยครับป้า สแกนจ่ายตรงป้ายนู่นได้เลยนะ ถ้าจ่ายเงินสดก็ลังละ 100 หยวนพอดีครับ ราคาถูกที่สุดแล้ว"

เจียงเทายุ่งจนไม่มีเวลาดูแลลูกค้า เขาเอ่ยตอบป้าคนนั้นแบบส่งๆ แล้วรีบกดเข้าไปที่หน้าแชทของสวีลี่ทันที

เขากดโอนเงิน ระบุจำนวนเงิน 200,000 หยวน

เป็นอย่างที่คิดจริงๆ!

ข้างล่างยอดเงินโอน 200,000 มีตัวเลขสีแดงตัวเบ้อเริ่มเด้งขึ้นมา: -40,000!

"มันหักส่วนลดให้จริงๆ ด้วย!"

เจียงเทากลืนน้ำลายดังเอื๊อกด้วยความตื่นเต้น รีบกดตกลงเพื่อโอนเงินให้เสร็จสมบูรณ์!

หลังจากโอนเงินสองแสนออกจากบัญชีไปแล้ว แทนที่เงินจะหมดเกลี้ยง เขากลับเหลือเงินค้างอยู่ในบัญชีตั้งสี่หมื่นกว่าหยวน!

เงินที่เหลืออยู่นี่แหละคือเงินอุดหนุนที่เจียงเทารีดไถมาจากเถ้าแก่หม่า!

แค่กดไม่กี่ที ใช้เวลาไม่ถึงนาที เขาก็ทำเงินได้ถึง 40,000 หยวน!

"มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย หรือว่าแอป Z มันจะมีบั๊ค?"

"แล้วเขาจะตามมาทวงเงินคืนทีหลังมั้ยนะ?"

หลังจากที่ทำเงินได้สี่หมื่นหยวนจากการโอนเงินสองแสน แทนที่เจียงเทาจะรู้สึกดีใจลิงโลด เขากลับเริ่มรู้สึกกังวลนิดๆ

เขารู้สึกว่าวิธีให้เงินอุดหนุนแบบนี้มันออกจะหลุดโลกเกินไปหน่อย!

"อ้าว? ทำไมจู่ๆ มันลดให้ตั้งยี่สิบกว่าหยวนล่ะเนี่ย!"

จู่ๆ ลูกค้าคนหนึ่งก็อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ เพราะสังเกตเห็นว่าตัวเองจ่ายเงินค่าส้มไปแค่ 80 หยวนแทนที่จะเป็น 100 หยวน