บทที่ 22: ข่าวกรองเรื่องน้องเมีย!

บทที่ 22: ข่าวกรองเรื่องน้องเมีย!

วันนี้เจียงเทายอมควักกระเป๋าจ่ายค่ามื้อเที่ยงหนักกว่าปกติ

เขาสั่งไก่ตุ๋นเห็ดกับหมูตุ๋นวุ้นเส้นชุดใหญ่

แถมยังจัดข้าวสวยมาสองถ้วยพูนๆ

ระดับอาหารมื้อนี้หรูหราขึ้นกว่ามื้อธรรมดาหลายเท่าตัว

ค่าอาหารทั้งหมด 58 หยวน เล่นเอาเขาอิ่มจนพุงกาง

หลังจากกินอิ่มหนำสำราญแล้ว ระหว่างที่กำลังใช้ไม้จิ้มฟันแคะฟัน เจียงเทาก็กดโอนเงิน 30,000 หยวนให้สวีลี่ผ่านโทรศัพท์

เงินอีก 10,000 หยวนที่เกินมา ถือเป็นรางวัลที่สวีลี่คอยออดอ้อนชมว่าเขาหล่อไม่หยุดปาก

ปกติสวีลี่ไม่ค่อยซื้อเครื่องสำอาง และแทบจะไม่ช้อปปิ้งออนไลน์เลย

เวลาได้เงินมาเธอก็ไม่ค่อยกล้าใช้ มักจะเก็บหอมรอมริบเอาไว้ตลอด

หลังจากจิบเหล้าไปนิดหน่อยตอนมื้อเที่ยง เจียงเทาก็ตัดสินใจว่าจะไม่รับงานวิ่งรถในวันนี้

พอกินเสร็จ เขาก็ตรงกลับที่พักไปนอนงีบเอาแรง

เขานอนยาวไปจนถึงบ่ายสามโมงกว่าๆ

พอตื่นมา เจียงเทาก็เดินลงไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตของอวี๋ตงตงเพื่อซื้อของกินง่ายๆ อย่างนมและขนมปังมาตุนไว้

ซื้อของเสร็จ เขาก็นั่งรถเมล์ต่ออีกไม่กี่สายมุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาลจีสุ่ยถาน

เวลาเยี่ยมของโรงพยาบาลคือสี่โมงเย็นถึงหกโมงเย็น

เพื่อนที่ไม่ใช่ญาติสนิทอย่างเจียงเทาสามารถเข้าเยี่ยมได้ในช่วงเวลานี้เท่านั้น

ทั้งหวังเหลียนหมิงและเหอฟางต่างรู้สึกซาบซึ้งใจและขอบคุณเจียงเทาอย่างสุดซึ้งทุกครั้งที่เห็นหน้าเขา

ต้องขอบคุณคำเตือนของเจียงเทาจริงๆ ที่ทำให้เหอฟางตรวจพบโรคร้ายได้ตั้งแต่เนิ่นๆ

ความสัมพันธ์ของพวกเขาที่เดิมก็ดีอยู่แล้ว ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นไปอีกจากเหตุการณ์นี้

เจียงเทาอยู่เป็นเพื่อนที่โรงพยาบาลจนกระทั่งหมดเวลาเยี่ยมตอนหกโมงเย็นจึงขอตัวกลับ

พอกลับถึงบ้าน เขาก็วิดีโอคอลคุยกับสวีลี่และลูกสาวอยู่นานกว่าชั่วโมง

วันนี้สวีลี่พาแม่ของเจียงเทา แม่ของเธอเอง และน้องสาวอย่างสวีซ่า ไปตรวจร่างกายชุดใหญ่อย่างละเอียดที่โรงพยาบาลประจำอำเภอ

ค่าตรวจคนละ 1,500 รวมเป็นเงิน 6,000 หยวน ซึ่งสวีลี่ยังคงบ่นเสียดายเงินไม่หาย

นี่ถือเป็นการจ่ายเงินก้อนใหญ่ที่สุดของเธอในปีนี้เลยทีเดียว

หลังจากวางสาย เวลาก็เพิ่งจะประมาณสามทุ่ม

เจียงเทาที่ใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียวในปักกิ่ง ไม่มีเพื่อนฝูงให้ไปสังสรรค์ แถมอายุอานามก็มากขึ้นจนขี้เกียจออกไปเที่ยวกลางคืน

หลังจากอาบน้ำล้างตัวเสร็จ เขาก็มุดเข้าใต้ผ้าห่มเปิดนิยายฟังเพื่อฆ่าเวลา

เขาจมดิ่งลงไปในโลกของนิยายจนเวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว

รู้สึกเหมือนเพิ่งฟังไปได้ไม่กี่บท เข็มนาฬิกาก็บอกเวลาเที่ยงคืนเสียแล้ว

เจียงเทากดปิดโทรศัพท์แล้วรีบเปิดระบบข่าวกรองรายวันขึ้นมาเช็คข่าวสารประจำวันอย่างตื่นเต้น

[ข่าวกรองประจำวันนี้] : เมื่อวานนี้ ระหว่างที่คุยกับสวีลี่ คุณได้พูดถึงน้องเมียอย่างสวีซ่า จึงได้รับข่าวกรองที่เกี่ยวข้อง—

ขณะนี้สวีซ่ากำลังร้องเพลงอยู่ที่ร้าน 'ฉุนเกอพาร์ตี้' ในอำเภอผิงกับเพื่อนร่วมชั้นสองสามคน

เพื่อนชายสองคนในกลุ่มกำลังวางแผนมอมเหล้าเธอเพื่อพาไปที่โรงแรม

...

"บ้าเอ๊ย!"

พอเห็นข่าวกรองที่เพิ่งอัปเดต เจียงเทาก็ฟิวส์ขาดจนอดสบถออกมาไม่ได้!

โดยไม่เสียเวลาคิด เจียงเทารีบค้นหาเบอร์ของสวีซ่าแล้วกดโทรออกทันที!

กริ๊งๆ กริ๊งๆ ——

สายดังอยู่นานแต่ไม่มีคนรับ

เจียงเทากำหมัดแน่นจนกระดูกลั่นเปรี๊ยะ ใจอยากจะคว้าอาวุธแล้วพุ่งตัวไปที่ร้าน KTV นั่นเสียเดี๋ยวนี้!

จังหวะที่เจียงเทากำลังจะถอดใจแล้วเปลี่ยนไปโทรแจ้งตำรวจ 110 แทน ในที่สุดปลายสายก็กดรับ

"สวีซ่า เธออยู่ที่ไหน! ดึกดื่นป่านนี้แล้วทำไมยังไม่กลับบ้านกลับช่อง!"

ทันทีที่สายเชื่อมต่อ เจียงเทาก็ระเบิดอารมณ์ใส่สวีซ่าทันที

ถึงปกติน้องเมียคนนี้จะไม่ค่อยสนใจพี่เขยจนๆ อย่างเขาเท่าไหร่

แต่เมื่อมีเรื่องเดือดร้อน เจียงเทาในฐานะพี่เขยก็ไม่มีทางนิ่งดูดายได้เด็ดขาด

ยังไงซะเธอก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของสวีลี่

ถ้าไม่มีคำเตือนจากระบบข่าวกรอง เจียงเทาก็คงไม่มีทางรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

แล้วคืนนี้สวีซ่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง?

ปีนี้เธออายุแค่ 21 เพิ่งจะขึ้นปีสามเอง หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ถ้าเกิดว่า...

"หือ? พี่พูดเรื่องอะไรเนี่ยพี่เจียง? ฉันอยู่บ้าน นอนหลับไปแล้วด้วย"

ปลายสาย น้ำเสียงของสวีซ่าดูตะกุกตะกัก ใครฟังก็รู้ว่าเธอกำลังโกหก!

เจียงเทาเอ่ยอย่างหัวเสีย "เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว! เดี๋ยวนี้ ตอนนี้ กลับบ้านไปซะ! ไม่งั้นฉันจะโทรไปบอกพี่สาวเธอให้มาจัดการ!"

"เฮ้! พี่เจียง ดึกดื่นป่านนี้พี่เป็นบ้าอะไรเนี่ย! ฉันไปทำอะไรให้พี่!"

ปลายสาย น้ำเสียงของสวีซ่าเริ่มจะรำคาญขึ้นมาบ้างแล้ว

"จะบอกว่าจะกลับหรือไม่กลับ ไม่ต้องมาพูดพร่ำทำเพลง ถ้าฉันพูดแล้วเธอไม่ฟัง ฉันจะให้พี่สาวเธอเป็นคนพูดเอง"

"พี่เจียง ถ้าพี่กล้าฟ้องพี่สาวฉันล่ะก็ คอยดูนะว่าฉันจะยอมคุยด้วยอีกมั้ย!"

สวีซ่าน่ะไม่กลัวพ่อแม่หรอก แต่เธอขยาดนิสัยดุๆ ของพี่สาวอย่างสวีลี่สุดๆ

ไม้ตายที่เจียงเทาเอาชื่อเมียขึ้นมาขู่ได้ผลชะงัดนัก

"เธออยู่ที่ร้านฉุนเกอพาร์ตี้ใช่ไหม? อยู่กับเพื่อนผู้ชายสองคน!"

"หือ? พี่เจียง พี่รู้ได้ยังไง! พี่แอบสะกดรอยตามฉันเหรอ?"

"..."

เจียงเทาถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินคำถามของสวีซ่า

ก็ไม่แปลกที่เธอจะสงสัยว่าเขาแอบตามดู เพราะข้อมูลที่เขาได้มันละเอียดถยิบขนาดนั้น!

เจียงเทาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วแหลออกไปว่า "แอบตามเธอเนี่ยนะ? ฉันว่างขนาดนั้นเลยเหรอ? พอดีเพื่อนฉันโทรมาบอกว่าเห็นพวกเธอที่นั่นน่ะ มันบอกด้วยว่าเห็นเพื่อนผู้ชายสองคนของเธอแอบกระซิบกระซาบกันในห้องน้ำ วางแผนจะมอมเหล้าเธอกับเพื่อนผู้หญิงอีกคน ไอ้สองคนนั้นมันนิสัยไม่ดี อย่าไปยุ่งกับมัน! นี่คำเตือนจากพี่เขยนะ!"

ตื๊ด ตื๊ด...

สายตัดไปแล้ว

หลังจากเจียงเทาพูดจบ เขาก็กดวางสายทันที

"อะไรนะ? เถียนเฟิงกับคนอื่นๆ ..."

พอได้ยินคำพูดของเจียงเทา สวีซ่านึกย้อนไปถึงท่าทางของเถียนเฟิงกับหวงเฮ่าที่พยายามคะยั้นคะยอให้เธอกับเพื่อนดื่มเหล้าก่อนหน้านี้ มันดูน่าสงสัยจริงๆ ด้วย!

สวีซ่าลังเลอยู่ครึ่งนาที แต่ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจหันหลังเดินออกจากร้าน KTV ไป

...

ภายในห้อง 108 ของร้านฉุนเกอพาร์ตี้ KTV

ชายหนุ่มท่าทางกร่างสองคนสวมเสื้อแขนสั้นกำลังนั่งสูบบุหรี่หัวเราะร่าพลางกระดกเหล้าเข้าปาก

ที่โซฟาข้างๆ

เด็กสาวรูปร่างอวบอัด ใบหน้าเต็มไปด้วยสิววัยรุ่นกำลังถือไมค์ร้องเพลงอย่างเมามัน

เธอส่งสายตาหวานเชื่อมให้เด็กหนุ่มผมทองคนหนึ่ง พลางร้องเพลง "Just Love You" ของโต๋ ติ่งเซียง ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"Just love you, loving you, ไม่ยอมแพ้ ไม่จากไป แม้จะเจอพายุลมฝน"

"Just love you, loving you, มอบความสุขทั้งหมดในมือให้เธอ~"

"Just love you, loving you, ฉันเต็มใจ~"

"Just love you, loving you~ อยากให้เราได้อยู่ด้วยกัน!"

"..."

"เฮ้ หวังเสี่ยวหง สวีซ่าหายไปไหนแล้วล่ะ? ทำไมป่านนี้ยังไม่กลับมาอีก?"

เถียนเฟิงที่ต้องทนรับสายตาหวานเยิ้มของหวังเสี่ยวหง เอ่ยถามถึงสวีซ่า

เป้าหมายหลักที่เขาชวนออกมาวันนี้คือสวีซ่า ส่วนหวังเสี่ยวหงก็แค่ของแถมเท่านั้น

"โธ่พี่เฟิง ทำไมจู่ๆ ฉันก็รู้สึกมึนหัวจังเลยล่ะคะ? เป็นเพราะพี่นั่นแหละที่บังคับให้ฉันดื่ม..."

เมื่อกี้หวังเสี่ยวหงยังร้องเพลงเสียงหลงอยู่เลย แต่จู่ๆ เธอก็เอามือลูบหน้าผากแล้วทิ้งตัวลงซบเถียนเฟิงดื้อๆ

"เฮ้ย! หวังเสี่ยวหง ออกไปห่างๆ เลยนะ! ถ้าสวีซ่ามาเห็นเข้า ฉันคงอธิบายจนปากฉีกก็ไม่จบหรอก!"

เถียนเฟิงรู้สึกหงุดหงิดยัยหวังเสี่ยวหงจนตัวสั่น

ตอนนั้นเขาพยายามจะมอมเหล้าสวีซ่าแท้ๆ

แต่หวังเสี่ยวหงกลับเสนอตัวดื่มแทนสวีซ่าซะทุกแก้ว แล้วตอนนี้ดันมาเกาะแกะเขาไม่เลิก!

กริ๊งๆ กริ๊งๆ ——

โทรศัพท์ของหวังเสี่ยวหงที่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟดังขึ้น เถียนเฟิงตาไวเห็นว่าเป็นสายจากสวีซ่าเลยรีบกดรับทันที

"ฮัลโหล สวีซ่า..."

"อะไรนะ? เธอกลับบ้านไปแล้วเหรอ?"

พอได้ยินเสียงสวีซ่าจากปลายสาย เถียนเฟิงถึงกับอึ้งกิมกี่ ช็อกเหมือนโดนสายฟ้าฟาด

หวังเสี่ยวหงได้ยินบทสนทนาชัดเจนเต็มสองหู ความรู้สึกดีใจแล่นพล่านขึ้นมาในใจทันที!

ซ่าซ่านี่เป็นเพื่อนรักของเธอจริงๆ!

อุตส่าห์เปิดโอกาสให้เธอได้อยู่กับคนที่ชอบสองต่อสอง!

หวังเสี่ยวหงไม่รอช้า รีบฉวยโอกาสทองนี้ทันที:

"พี่เฟิงคะ ฉันมึนหัวจังเลย เราไปหาที่เงียบๆ นั่งพักกันสักหน่อยดีมั้ยคะ?"

"ไปพักบ้านแกเถอะไป! ฉันจะกลับแล้ว! เซ็งชะมัด!"

เถียนเฟิงสะบัดตัวหนีหวังเสี่ยวหงอย่างรำคาญ แล้วเดินจ้ำอ้าวออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมามอง