บทที่ 8: รีเฟรชข่าวกรอง ถูกรางวัลที่หนึ่งเหล้าชิงฮวาล่าง!

บทที่ 8: รีเฟรชข่าวกรอง ถูกรางวัลที่หนึ่งเหล้าชิงฮวาล่าง!

เมื่อเข็มนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนเป๊ะ

เจียงเทาก็ตาสว่างขึ้นมาทันที นิ้วมือรัวกดรีเฟรชหน้าจอระบบรัวๆ

กดรีเฟรชไปได้ 10 ครั้ง ในที่สุดข่าวกรองชิ้นใหม่ก็เด้งขึ้นมา!

[ข่าวกรองประจำวันนี้] : ขณะที่คุณไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตพั่งตงตงเมื่อวานนี้ คุณได้รับข่าวกรองดังนี้—

มีเหล้าชิงฮวาล่าง 3 กล่อง บนชั้นวางของซูเปอร์มาร์เก็ตพั่งตงตง ที่สแกนแล้วจะถูกรางวัลที่หนึ่ง (มีเครื่องหมายกำกับ!) มูลค่ารวม 7,500 หยวน!

"พระเจ้าช่วย..."

พอเห็นข่าวกรองที่เพิ่งอัปเดต เจียงเทาก็ถึงกับตาสว่างจ้า!

เอาจริงดิ ชิงฮวาล่างเนี่ยนะ? แจกรางวัลใหญ่จริงๆ เหรอเนี่ย?

แถมยังมีรางวัลที่หนึ่งตั้ง 3 กล่องวางอยู่บนชั้นของพั่งตงตงอีก!

นี่มันดวงมหาเฮงอะไรกันเนี่ย!

ต้องซื้อ ต้องซื้อให้ได้!

ส่วนเรื่องราคา...

เมื่อวานตอนอยู่ซูเปอร์มาร์เก็ต ได้ยินอวี๋ตงตงบอกว่าขวดละ 1,499 ใช่มั้ย?

ถ้าซื้อ 3 ขวด ก็แค่ 4,500 หยวนเอง

นอกจากจะได้เหล้า 3 ขวด มูลค่า 4,500 หยวนแล้ว ยังได้รางวัลที่หนึ่งอีก 3 รางวัล!

จากนั้นก็เอาเหล้า 3 ขวดที่ถูกรางวัลไปขายฟันกำไรเหนาะๆ!

ส่วนไอ้ 3 ขวดราคา 1,499 ที่จ่ายเงินซื้อเอง ถ้าขายได้ก็ขาย ถ้าขายไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

ยังไงก็ใกล้จะปีใหม่แล้ว เก็บไว้กินเองขวดนึง ให้พ่อขวดนึง ให้พ่อตาอีกขวดนึง—แบ่งกันลงตัวเป๊ะพอดี

ช่วงเทศกาลปีใหม่ มีของกำนัลไปกราบผู้หลักผู้ใหญ่บ้าง ให้รางวัลตัวเองที่เหนื่อยมาทั้งปีบ้าง มันก็ถูกต้องแล้ว!

"ตอนนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตพั่งตงตงปิดแล้ว คงต้องรอพรุ่งนี้เช้าค่อยรีบไป!"

"แผนนี้แหละเด็ดสุดๆ ได้กำไรเหนาะๆ อีกแล้ว!"

"ระบบข่าวกรองนี่มันสุดยอดไปเลย!"

เจียงเทามองดูหน้าจอเสมือนจริงสีฟ้าใสตรงหน้า ราวกับเห็นถนนสายความสุขทอดยาวรอเขาอยู่

"นอนดีกว่า ต้องรีบนอน พรุ่งนี้เช้าจะได้ตื่นไปเหมาเหล้า 3 ขวดนั้นให้ทัน!"

หลังจากความตื่นเต้นสงบลง เจียงเทาก็วางโทรศัพท์ มุดตัวเข้าผ้าห่ม ปิดไฟ แล้วหลับตาลง

นอนหนุนหมอน ในหัวก็จินตนาการภาพตอนที่ตัวเองสแกนถูกรางวัลที่หนึ่งติดกัน 3 กล่องรวด

คิดไปคิดมา ก็เผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

หลับยาวไปจนถึง 7 โมงเช้าวันรุ่งขึ้น

เจียงเทาสะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์

เขากดปิดนาฬิกาปลุก ลุกขึ้นจากเตียง เทน้ำร้อนจากกระติกใส่อ่าง แล้วล้างหน้าล้างตาแบบลวกๆ

เจียงเทาแต่งตัวเสร็จ ก็เดินลงไปหาอะไรกินที่ร้านอาหารเช้าริมถนน

สั่งซาลาเปาลูกเล็กๆ เข่งนึง กับเกี๊ยวน้ำร้อนๆ อีกชาม กินเสร็จก็รู้สึกอบอุ่นไปทั้งตัว

กินข้าวเช้าเสร็จ จุดบุหรี่สูบ เจียงเทาก็เริ่มออกเดินมุ่งหน้าไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตพั่งตงตง

ช่วงเช้าแบบนี้ บนถนนมีแต่พนักงานออฟฟิศเดินกันขวักไขว่รีบไปทำงาน แทบจะไม่มีใครเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตไปซื้อเหล้าหรอก

เจียงเทารู้ข้อนี้ดี เขาเลยไม่ค่อยรีบร้อนเท่าไหร่

"ใจเย็นๆ ใจเย็นไว้ อย่าเพิ่งตื่นเต้นกับเรื่องแค่นี้!"

พอเดินมาจนมองเห็นป้ายซูเปอร์มาร์เก็ตอวี๋ตงตง เจียงเทาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้งเพื่อปรับอารมณ์

เขายกมือขึ้นลูบหน้าแรงๆ ปั้นหน้าให้ดูเป็นปกติที่สุด แล้วก็เดินตรงไปที่ประตูทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต

พอเดินเข้าไป เจียงเทาก็เห็นอวี๋ตงตงกำลังนั่งกินแป้งทอดร้อนๆ อยู่หลังเคาน์เตอร์

เจียงเทายิ้มทักทายอวี๋ตงตง: "อรุณสวัสดิ์ครับเถ้าแก่อวี๋ กินข้าวเช้าอยู่เหรอครับ?"

"กินอะไรรองท้องนิดหน่อยน่ะครับ เถ้าแก่เจียงกำลังจะไปทำงานเหรอ?"

อวี๋ตงตงตอบกลับอย่างอารมณ์ดี พร้อมกับยิ้มทักทายเจียงเทา

ในบรรดาซูเปอร์มาร์เก็ตนับสิบแห่งในเสี่ยวซานเหอ ร้านของเขาขายดีที่สุด ก็เพราะนิสัยร่าเริงและเป็นกันเองนี่แหละ

เจียงเทาหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า "ครับ พอดีเดินผ่านมา เลยกะว่าจะแวะมาดูไอ้เหล้าชิงฮวาล่างที่คุณบอกเมื่อวานสักหน่อย"

"อ้อ? เถ้าแก่เจียงกะจะรับสักกี่ขวดดีล่ะครับ?"

พอได้ยินเจียงเทาพูดถึงเหล้าชิงฮวาล่าง อวี๋ตงตงก็หูผึ่งทันที

ลูกพี่ลูกน้องของอวี๋ตงตงเป็นเซลส์ขายชิงฮวาล่างประจำเขต ฝากให้เขาช่วยดันยอดขายให้หน่อย

แต่ประชากรส่วนใหญ่ในเสี่ยวซานเหอเป็นพวกหาเช้ากินค่ำ

มีน้อยคนนักที่จะมีกำลังซื้อเหล้าระดับนี้

ลูกพี่ลูกน้องเพิ่งเอามาส่งให้ 10 ลังเมื่อวาน อวี๋ตงตงยังขายไม่ออกเลยสักขวด

เจียงเทาหัวเราะแล้วบอกว่า "ผมขอเสี่ยงดวงสักขวดก่อนแล้วกัน! ได้ยินเถ้าแก่อวี๋บอกเมื่อวานว่ามันมีให้สแกนลุ้นรางวัลด้วย เมื่อคืนผมก็ดันฝันว่าถูกรางวัลซะงั้น"

"ฮ่าๆๆ! โบราณว่ากลางวันคิดอะไร กลางคืนก็ฝันอย่างนั้นแหละ—เถ้าแก่เจียง คุณกำลังจะมีโชคใหญ่แล้วล่ะ! เล็งขวดไหนไว้ก็หยิบไปเลย ดูสิว่าดวงคุณจะเฮงจริงมั้ย!"

พอได้ยินที่เจียงเทาพูด อวี๋ตงตงก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงมาซื้อเหล้า

เป็นเรื่องปกติของคนแหละน่า

ความฝัน ถึงจะจับต้องไม่ได้ แต่มันก็มีอิทธิพลต่อการกระทำของคนเราเสมอ

อย่างเจียงเทาฝันว่าถูกรางวัล เขาก็คงคิดไปเองทั้งวันแหละว่าสวรรค์ดลใจให้มาซื้อ!

จริงๆ แล้วมันไม่มีอะไรหรอก ก็แค่สมองมันปรุงแต่งไปเองทั้งนั้น

สายตาของเจียงเทากวาดมองไปที่กล่องชิงฮวาล่างทั้ง 6 กล่องบนชั้นวาง

เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด!

ในสายตาของเขา กล่องชิงฮวาล่าง 3 กล่องมันเรืองแสงโดดเด่นออกมาจากกล่องอื่นๆ ชัดเจนมาก

นี่แหละที่ระบบบอกว่า "มีเครื่องหมายกำกับ"!

"เอาขวดที่สองจากทางซ้าย! เถ้าแก่อวี๋ เอาขวดนั้นให้ผมหน่อย!"

เจียงเทาพยายามข่มใจไม่ให้กวาดเอาชิงฮวาล่างที่ถูกรางวัลทั้ง 3 กล่องมาทีเดียว เขาขอซื้อไปลองเชิงดูก่อนขวดนึง

เวลานี้ยังเช้าอยู่ ในซูเปอร์มาร์เก็ตไม่มีลูกค้าคนอื่นเลย เพราะงั้นไม่มีใครมาแย่งเขาซื้อแน่ๆ

"ถ้าเถ้าแก่เจียงถูกรางวัลที่หนึ่งล่ะก็ ขวดนี้กินฟรีไปเลย! เดี๋ยวผมหยิบให้!"

อวี๋ตงตงพูดกลั้วหัวเราะ หันหลังเดินไปที่ชั้นวาง เขย่งเท้าหยิบกล่องที่เจียงเทาชี้ให้

"1,499 ครับเถ้าแก่เจียง จ่ายเงินก่อนนะ แล้วค่อยแกะกล่องเอาโทรศัพท์สแกนคิวอาร์โค้ดใต้ฝา"

"จัดไป! มาลุ้นกันหน่อย!"

จังหวะนั้น เจียงเทาก็สวมวิญญาณนักแสดงมือรางวัล ทำทีเป็นสแกนคิวอาร์โค้ดจ่ายเงิน 1,499 หยวนอย่างหน้าตาเฉย

พอจ่ายเงินเสร็จ เจียงเทาก็แกะกล่องเหล้า บิดฝาออก

ใต้ฝามีคิวอาร์โค้ดเฉพาะตัว สแกนได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น

"ฟู่..."

เจียงเทาสูดหายใจเข้าลึกๆ เปิดโหมดสแกนใน WeChat แล้วก็... ติ๊ด สแกนคิวอาร์โค้ดใต้ฝา

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับรางวัลที่หนึ่ง!]

"ถูกเว้ย!"

พอเห็นผลการสแกน เจียงเทาก็ร้องตะโกนออกมาด้วยความดีใจ

ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าจะถูกรางวัล แต่พอเห็นด้วยตาตัวเอง มันก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้อยู่ดี!

จังหวะนั้น เจียงเทาดีใจจริงๆ —ไม่ได้แสดงเลยสักนิด!

"รางวัลอะไร? ขอผมดูหน่อย!"

เห็นสีหน้าตื่นเต้นของเจียงเทา อวี๋ตงตงก็ชะโงกหน้าเข้ามาดูหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความอยากรู้

"โห! เอาจริงดิ! รางวัลที่หนึ่ง!!"

"เถ้าแก่เจียง ดวงคุณนี่มันสุดยอดจริงๆ!!"

พอเห็นข้อความแจ้งถูกรางวัลบนหน้าจอโทรศัพท์ของเจียงเทา อวี๋ตงตงก็ทำหน้าช็อกสุดขีด

เจียงเทาหัวเราะลั่น: "ฮ่าๆๆๆ เหมือนในฝันเป๊ะ! ผมถูกรางวัลที่หนึ่งจริงๆ ด้วย! ขอบคุณมากนะเถ้าแก่อวี๋! ถ้าไม่ได้คุณ ผมคงไม่ได้รางวัลใหญ่ขนาดนี้หรอก!"

"..." อวี๋ตงตงมุมปากกระตุก รู้สึกพูดไม่ออก

ขอบคุณบ้าบออะไรล่ะ! ถ้ารู้ว่าจะถูกรางวัลที่หนึ่ง ฉันแสกนเองไปแล้ว!

จะปล่อยให้หลุดมือมาถึงนายได้ไง!

แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าเรื่องพวกนี้มันอยู่ที่ดวงล้วนๆ

สงสัยเถ้าแก่เจียงคนนี้จะดวงแข็งเป็นพิเศษแน่ๆ!

เจียงเทามองอวี๋ตงตงแล้วถามว่า "เออ เถ้าแก่อวี๋ แล้วผมจะไปขึ้นรางวัลที่ไหนล่ะเนี่ย?"

อวี๋ตงตงตอบว่า "ขึ้นเงินที่นี่ได้เลยครับ เดี๋ยวผมโทรบอกเซลส์ประจำเขตให้เอาของรางวัลมาส่งให้ตอนเขาว่าง"

เจียงเทายิ้มแล้วบอกว่า "เยี่ยมเลย! ขอบคุณมากนะเถ้าแก่อวี๋ ของมาถึงเมื่อไหร่ก็โทรบอกผมด้วยนะ เดี๋ยวผมมาเอา"

อวี๋ตงตงยิ้มเจ้าเล่ห์ ยุยงว่า "เถ้าแก่เจียง ดวงกำลังขึ้นแบบนี้ ไม่ลองจัดอีกสักขวดล่ะครับ? เผื่อจะฟลุคถูกอีก!"

"เอาสิ! จัดมาอีกขวด! เอาขวดนั้นนะ!"

เห็นเถ้าแก่อวี๋เปิดช่องให้ขนาดนี้ เจียงเทาก็เล่นตามน้ำทันที

เขาชี้ไปที่กล่องชิงฮวาล่างที่เรืองแสงอีกกล่อง