บทที่ 22 เอฟเฟกต์พิเศษเฉพาะของแพลตฟอร์มไลฟ์สด

บทที่ 22 เอฟเฟกต์พิเศษเฉพาะของแพลตฟอร์มไลฟ์สด

หน้าจอไลฟ์สดของลูลู่ดับวูบลงกะทันหัน และหล่อนก็จบการไลฟ์สดไปดื้อๆ

ในตอนนี้ ผู้ชมที่หัวไวบางคนได้เข้าไปดูคลิปย้อนหลังการไลฟ์สดของลูลู่และกลับมาแล้ว

"ฉันไปดูคลิปย้อนหลังไลฟ์สดของลูลู่มาแล้ว เมื่อบ่ายหล่อนกับเพื่อนสนิทไปทดลองขับรถเฟอร์รารีมา ที่นั่นมีรถหรูเพียบเลย แถมยังมีคันนึงจอดอยู่ข้างนอก โคตรเท่เลย"

"ฉันอัดหน้าจอไว้ด้วย รถคันนั้นคือปากานี ที่มีแค่สามคันในโลกน่ะ ยัยลูลู่นั่นยังบ่นอีกนะว่าเจ้าของรถผู้หญิงที่ยังสาวๆ งกชะมัดที่ไม่ยอมให้หล่อนถ่ายรูป"

"มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตั้งสามคนยืนล้อมรถคันนั้นอยู่ ฉันว่ามันก็สมเหตุสมผลดีนะ รถลิมิเต็ดเอดิชันขนาดนั้น ขืนโดนพวกอินฟลูเอนเซอร์ทำรอยขีดข่วนขึ้นมา จะไม่เป็นเรื่องใหญ่เหรอ"

"แถมตอนหลังหล่อนยังแอบพูดเป็นนัยๆ ด้วยนะว่า เจ้าของรถผู้หญิงคนนี้มีเสี่ยพุงพลุ้ยมาถอยเฟอร์รารี 812 ให้ตรงนั้นเลย"

"นี่หล่อนกำลังใบ้ว่าเจ้าของรถผู้หญิงคนนี้เป็นเด็กเสี่ยใช่ไหมเนี่ย"

"หล่อนยังบอกอีกนะว่าเจ้าของรถผู้หญิงคนนั้นอยากจะงาบผู้จัดการฝ่ายขายสุดหล่อด้วย"

"ฉันเห็นบล็อกเกอร์คนนึงในเวยปั๋วที่ไปที่เฟอร์รารีเมื่อบ่ายนี้เหมือนกัน ลองเข้าไปดูสิ ลิงก์นี้เลย..."

หลู่หัวเซวียนมองดูคอมเมนต์ที่เลื่อนผ่านหน้าจอไปอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาหมองคล้ำลง

นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกันเนี่ย

"คุณชายหลู่ครับ นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิดภายนอกครับ"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหลือบมองโทรศัพท์ของเขาและรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเช่นกัน เขาจึงรีบเปลี่ยนภาพจากกล้องวงจรปิดไปเป็นช่วงเวลาหลังจากที่พวกอินฟลูเอนเซอร์เหล่านั้นมาถึง

"ช่วยถือโทรศัพท์แล้วถ่ายให้ผมหน่อยสิ" หลู่หัวเซวียนยื่นโทรศัพท์ให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย จากนั้นก็ยื่นนิ้วสองนิ้วออกไปปิดบังหน้าจอคอมพิวเตอร์ เพื่อเซ็นเซอร์ใบหน้าของเขาและซูเฉียงด้วยตัวเอง

"ทุกคนดูให้ดีนะครับ เดี๋ยวพวกอินฟลูเอนเซอร์พวกนั้นกำลังจะมายืมรถถ่ายรูปแล้ว"

ผู้ชม:

"นิ้วของพี่ชายหลู่สวยจังเลย ต้องเหมาะกับการเล่นเปียโนแน่ๆ"

"อย่าเซ็นเซอร์หน้าพวกอินฟลูเอนเซอร์สิ พวกหล่อนอยากดังไม่ใช่เหรอ"

"อิอิ อัดหน้าจอไว้เรียบร้อยแล้ว รถหรู อินฟลูเอนเซอร์ ทายาทเศรษฐีรุ่นสอง เอาไปตัดต่อลงโซเชียลรับรองยอดวิวพุ่งกระฉูดแน่ๆ"

"ใจกล้าจังเลยนะ กล้าพูดแบบนั้นต่อหน้าทายาทเศรษฐีรุ่นสองเลยเหรอ"

"ว่าแต่ เจ้าของรถปากานีคันนี้คงไม่ใช่คนรวยที่ชื่อกุหลาบป่าหรอกใช่ไหม"

"คนรวย พี่ชายหลู่ ฉันเอาเรื่องนี้ไปตัดต่อแล้วโพสต์ลงโซเชียลได้ไหม"

ซูเฉียงนั่งอ่านคอมเมนต์ของทุกคนมาตลอด เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพิมพ์ว่า "ฉันเป็นเจ้าของรถปากานีคันนั้นเองค่ะ เป็นเพราะฉันไม่อยากให้พวกอินฟลูเอนเซอร์ยืมรถไปถ่ายรูป ฉันก็เลยถูกพวกหล่อนใส่ร้าย"

"พวกคุณสามารถเอาเรื่องนี้ไปตัดต่อและโพสต์ลงโซเชียลได้เลยนะคะ แค่ช่วยเซ็นเซอร์หน้าฉันให้เนียนๆ หน่อยก็พอค่ะ"

ถงถงบอกว่าอยากจะสั่งสอนพวกอินฟลูเอนเซอร์ให้หลาบจำ ดังนั้นแน่นอนว่ายิ่งมีคนรู้เรื่องนี้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

"ซูเฉียงคือคนรวยตัวจริงสินะ"

"คางของคนรวยสวยมากเลย ฉันแอบเห็นนิดนึงด้วย"

"พวกอินฟลูเอนเซอร์พวกนี้น่ารำคาญจริงๆ สำหรับคนตรงไปตรงมาอย่างพี่ชายหลู่กับซูเฉียง ฉันก็รำคาญพวกหล่อนเหมือนกัน"

"พวกเธอไม่คิดว่าซูเฉียงกับพี่ชายหลู่เหมาะสมกันดีเหรอ"

"อย่าจับคู่มั่วซั่วสิ พี่ชายหลู่ยังเรียกเธอว่า 'เจ๊' เลยนะ"

หลู่หัวเซวียนใช้มือปิดภาพจากกล้องวงจรปิด พร้อมกับอ่านคอมเมนต์ของชาวเน็ตและชี้แจงไปด้วย

"ต่อไปเป็นตอนที่ผมพาซูเฉียงไปดูรถนะครับ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพวกนั้นก็เป็นคนของผมเองแหละที่เรียกมากันพวกหล่อนออกไป"

"อ้อ ผู้ชายวัยกลางคนพุงพลุ้ยคนนี้คือผู้จัดการโชว์รูม 4 เอส ครับ ซูเฉียงรำคาญพวกหล่อน ก็เลยให้ผู้จัดการขับรถ 812 หนีไป"

"อะไรนะ พวกอินฟลูเอนเซอร์พวกนี้หาว่าผมเป็นเด็กเสี่ยของซูเฉียงงั้นเหรอ"

"ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย บ้านผมก็รวยเหมือนกันนะ ผมมาเป็นผู้จัดการฝ่ายขายก็แค่เพื่อหาประสบการณ์ในโชว์รูมของที่บ้านก็เท่านั้นเอง"

ซูเฉียงมองดูแล้วรู้สึกว่าน่าจะพอแล้วล่ะ

ตอนนี้ในช่องแสดงความคิดเห็นมีแต่คนชื่นชมหลู่หัวเซวียน ชื่นชมเธอ และด่าทอพวกอินฟลูเอนเซอร์ว่าหน้าไม่อาย

สุดท้าย เธอเปย์คาร์นิวัลไปหนึ่งชิ้นแล้วพิมพ์ว่า "ฉันเหนื่อยแล้วล่ะ ขอตัวไปนอนก่อนนะ ที่เหลือคุณจัดการก็แล้วกัน"

หลู่หัวเซวียน "ตกลงครับซูเฉียง ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับ"

ซูเฉียงปิดแอปโต่วอิน มองดูแอปพลิเคชันจำนวนมากที่เธอดาวน์โหลดมา และจู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้เช็กชาร์คไลฟ์สดเลยตั้งแต่เปย์ของขวัญไปเมื่อวานนี้

เธอกดเปิดแอปชาร์คและล็อกอินเข้าสู่ระบบ

มีคำขอเป็นเพื่อนส่งมาเพียบเลย

เธอเลื่อนดูไปเรื่อยๆ สตรีมเมอร์ที่ชื่อซิงซิงขอแอดเธอเป็นเพื่อน และยังขอวีแชตของเธอด้วย

ซูเฉียงกดรับคำขอเป็นเพื่อนและส่งไอดีวีแชตของเธอไปให้เขา

พนักงานของชาร์คคนหนึ่งก็ส่งคำขอแอดเธอเป็นเพื่อนมาเหมือนกัน โดยบอกว่าเธอเลเวลตันแล้ว และพวกเขาต้องการทำเอฟเฟกต์พิเศษเฉพาะตอนเปิดตัวให้กับเธอ

ซูเฉียงรู้เรื่องนี้ดี เมื่อก่อนเธอเคยอิจฉาพวกผู้ใช้กระเป๋าหนักที่มีเอฟเฟกต์เปิดตัวพิเศษเฉพาะตัวที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ

เมื่อก่อนเธอเคยเปย์เงินให้ชาร์คไปเยอะมาก ดังนั้นการมีเอฟเฟกต์เปิดตัวเป็นของตัวเองจึงไม่ได้ทำให้เธอประหลาดใจเลยสักนิด

เธอกดรับคำขอเป็นเพื่อน แต่พนักงานคนนั้นกลับเริ่มพูดเรื่องอื่น

"สวัสดีค่ะ คุณกุหลาบป่ามหาเศรษฐี ทางเราสังเกตเห็นว่าคุณได้กล่าวถึงในแพลตฟอร์มอื่นว่าคุณรู้สึกเมื่อยมือจากการกดส่งของขวัญ ทางเราจึงได้ตัดสินใจเป็นพิเศษที่จะอนุญาตให้คุณส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตได้สูงสุดครั้งละ 1,000 ชิ้นค่ะ ยิ่งไปกว่านั้น การส่งซูเปอร์ร็อกเก็ต 1,000 ชิ้นพร้อมกัน จะทำให้เกิดเอฟเฟกต์พิเศษเฉพาะตัวสำหรับคุณเป็นเวลา 30 วินาทีด้วยนะคะ ไม่ทราบว่าคุณต้องการเอฟเฟกต์แบบไหนคะ"

ซูเฉียงเลิกคิ้ว คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพิมพ์ว่า "ขอเป็นเอฟเฟกต์ธีมดอกกุหลาบค่ะ"

"ตกลงค่ะ แล้วคุณต้องการให้เอฟเฟกต์เปิดตัวของคุณมีดอกกุหลาบด้วยไหมคะ"

"ใช่ค่ะ"

ซูเฉียงปิดแอปพลิเคชันและเห็นคำขอเป็นเพื่อนในวีแชต

เธอกดรับคำขอเป็นเพื่อนของซิงซิงและตั้งค่าโทรศัพท์เป็นโหมดปิดเสียง

ไม่ไหวแล้วล่ะ ได้เวลานอนแล้ว

สิ่งแรกที่ซูเฉียงทำหลังจากตื่นนอนแต่เช้าตรู่

"ถงถง เช็คอิน"

【ติ๊ง เช็คอินสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัลเช็คอินรายวันเป็นเงินสด 5 ล้านหยวนและคะแนนระบบ 2 คะแนน ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับไอเทมสุ่ม บัตรโชคร้ายระดับเริ่มต้น (สำหรับระบุบุคคลเป้าหมาย) หนึ่งใบ】

เธอมองดูบัตรโชคร้ายอย่างละเอียด

มันไม่มีวันหมดอายุ หมายความว่าเธอสามารถเก็บไว้ได้นานแค่ไหนก็ได้

หลังจากระบุผู้ใช้แล้ว มันจะทำให้เป้าหมายโชคร้ายนิดหน่อย

เธอยังเหลือบมองแผงควบคุมระบบด้วย

โฮสต์: ซูเฉียง

อายุ: 18

ส่วนสูง: 167 เซนติเมตร+ จัดสรรตามสัดส่วนทองคำ

หน้าตา: 70.5+ ปรับเปลี่ยนตามสุนทรียศาสตร์ของระบบ

บุคลิกภาพ: 61+ สามารถพัฒนาได้ผ่านการเรียนรู้ด้วยตนเอง

สมรรถภาพทางกาย: 29+ สามารถพัฒนาได้ผ่านการฝึกฝนด้วยตนเอง

ทักษะ: ความเชี่ยวชาญด้านสินค้าแบรนด์เนม ความเชี่ยวชาญด้านการขับขี่

ภารกิจปัจจุบัน: สอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำให้ได้

ไอเทม: บัตรโชคร้ายระดับเริ่มต้น

คะแนนระบบที่ยังไม่ได้ใช้: 2

รางวัลเช็คอินวันนี้: 5 ล้านหยวน + 2 คะแนนระบบ อัปเกรดตามการประเมินของระบบ

...

"ถงถง แล้วภารกิจสั่งสอนอินฟลูเอนเซอร์สาวพวกนั้นล่ะ"

【เสร็จสิ้นไปแล้วล่ะ พวกอินฟลูเอนเซอร์โดนแบนไปแล้ว และคุณก็กำลังหลับอยู่ตอนที่ระบบแจกจ่ายรางวัล】

ซูเฉียงเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา

อันดับแรก เธอสั่งให้จ้าวเหวินเตรียมอาหารเช้า เมื่อเห็นข้อความของซิงซิงเมื่อคืนนี้ที่เธอไม่ได้อ่านเพราะมัวแต่หลับ เธอจึงตอบกลับไปพร้อมกับคำขอโทษ

เธอเปิดเวยปั๋วขึ้นมาดู

#อินฟลูเอนเซอร์แกล้งเป็นทายาทเศรษฐีรุ่นสอง โดนทายาทเศรษฐีรุ่นสองตัวจริงแฉ#

เมื่อคลิกเข้าไปดูในแฮชแท็กยอดฮิตนี้ มันก็เป็นเรื่องนี้จริงๆ ด้วย

ยัยลูลู่คนนั้นก็โชคร้ายเหมือนกันนะ ดันมาเจอช่วงกวาดล้างสภาพแวดล้อมทางอินเทอร์เน็ตพอดี หล่อนกับอินฟลูเอนเซอร์อีกหลายคนก็เลยโดนแบนเพราะถูกมองว่ามีค่านิยมที่ไม่ถูกต้อง

เธอเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน

"ถงถง ช่วยเพิ่มคะแนนระบบสองคะแนนไปที่ความหน้าตาดีให้หน่อยสิ"

เธอรู้สึกว่าตอนนี้เธอก็สวยพอสมควรแล้ว ไม่รู้ว่าจะเพิ่มคะแนนตรงไหนดี และก็ไม่กล้าสุ่มเพิ่มเอาเองด้วย เพราะกลัวว่ามันจะดูไม่เข้ากัน

【เพิ่มให้แล้วนะ คะแนนความหน้าตาดีรวมเป็น 71 คะแนน】

ก็ยังเป็นวิธีการคำนวณที่เธอไม่เข้าใจอยู่ดี

ซูเฉียงสังเกตเห็นว่าปีกจมูกของเธอแคบลงเล็กน้อย และสันจมูกก็โด่งขึ้นมาอีกนิด

การเปลี่ยนแปลงไม่ได้เห็นชัดเจนมากนัก แต่ถ้ามองดูดีๆ จะเห็นว่าจมูกของเธอดูละมุนขึ้นโดยรวม

"ถงถง คะแนนความหน้าตาดีสูงสุดคือเท่าไหร่เหรอ"

【100 คะแนนจ้ะ แต่อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีใครบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินของคุณที่ได้คะแนนเต็มเลยนะ ระบบนี้จะค่อยๆ ปรับเปลี่ยนโฮสต์ตามสุนทรียศาสตร์ของทั้งจักรวาลเลยล่ะ】