บทที่ 8: คาถาลวงตา! อุจิวะ ชิซุย

บทที่ 8: คาถาลวงตา! อุจิวะ ชิซุย

"อิทาจิ ที่ฉันมาหานายวันนี้ เพราะอยากให้นายพาฉันไปพบใครคนนึงหน่อยน่ะ!" หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง อุจิวะ โซระก็บอกจุดประสงค์ของการมาเยือน "พบใครเหรอ?" อุจิวะ อิทาจิละทิ้งความคิดในหัวและเอ่ยถาม "อุจิวะ ชิซุย!" อุจิวะ อิทาจิชะงักไปเล็กน้อย "หึ ช่วงนี้ฉันมีเรื่องสงสัยเกี่ยวกับคาถาลวงตาน่ะ รุ่นพี่อุจิวะ ชิซุยเป็นผู้ใช้คาถาลวงตาที่เก่งกาจที่สุดในตระกูลอุจิวะ ฉันก็เลยอยากจะขอคำชี้แนะจากเขาสักหน่อย" อุจิวะ โซระยิ้มและพูดต่อ "อิทาจิ นายพอจะช่วยฉันเรื่องนี้ได้ไหม?" โดยธรรมชาติแล้ว อุจิวะ อิทาจิย่อมไม่ปฏิเสธคำขอของอุจิวะ โซระ วันรุ่งขึ้น เขาก็นำข่าวมาบอกอุจิวะ โซระ "อีกสามวัน ไปเจอกันที่ป่าเล็กๆ นะ!"

...

"เธอคือเกะนินอัจฉริยะที่เรียนจบปีเดียวกับอิทาจิสินะ? อุจิวะ โซระ ฉันได้ยินอิทาจิพูดถึงเธอมานานแล้วล่ะ" เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ณ ป่าเล็กๆ แห่งเดิม อุจิวะ ชิซุยและอิทาจิเดินทางมาถึงพร้อมกัน เมื่อเห็นอุจิวะ โซระยืนรออยู่ก่อนแล้ว อุจิวะ ชิซุยก็ส่งยิ้มและเอ่ยทักทาย อุจิวะ ชิซุยครอบครองฉายาถึงสองฉายาด้วยกัน นั่นคือ ผู้ใช้คาถาลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลอุจิวะ และ ชิซุยชั่วพริบตา! เขาคือบุคคลระดับตำนานอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม แม้ว่าอุจิวะ ชิซุยในตอนนี้จะแข็งแกร่งมาก แต่แท้จริงแล้วอายุของเขายังไม่มากนัก เขาแก่กว่าโซระและอิทาจิเพียงไม่กี่ปีเท่านั้น บางทีเขาอาจจะยังไม่ได้เบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาเลยด้วยซ้ำ ในมุมมองของอุจิวะ โซระ การตายของเขาในอนาคตเป็นเพียงการถูกบทบังคับให้ตายก็เท่านั้น "รุ่นพี่ชิซุย ถ้าเทียบกับอิทาจิแล้ว ผมยังตามหลังเขาอยู่อีกมากครับ เมื่ออยู่ต่อหน้าคุณ ผมแทบจะไม่คู่ควรกับคำว่าอัจฉริยะเลย" อุจิวะ โซระกล่าวอย่างถ่อมตัว "หึ อุจิวะ โซระ ฉันสัมผัสได้นะว่ากลิ่นอายจักระของเธอนั้นแข็งแกร่งกว่าอิทาจิมากเลยล่ะ!" อุจิวะ ชิซุยพูดพร้อมรอยยิ้มและส่ายหน้า ทางด้านอุจิวะ อิทาจิที่ยืนอยู่ข้างๆ นั้น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ดูเหมือนเขาจะไม่คาดคิดมาก่อนว่าพี่ชิซุยของเขาจะประเมินอุจิวะ โซระไว้สูงถึงเพียงนี้ เขาคิดมาตลอดว่าเขาได้ทิ้งห่างอุจิวะ โซระไปไกลแล้วเสียอีก "สมกับเป็นรุ่นพี่ชิซุยจริงๆ! ผมคงปิดบังคุณไม่ได้สินะครับ" อุจิวะ โซระกล่าวอย่างหมดหนทาง สำหรับยอดฝีมือผู้เชี่ยวชาญด้านคาถาลวงตาอย่างอุจิวะ ชิซุย ความสามารถในการรับรู้ของเขาย่อมไม่ใช่สิ่งที่อิทาจิในตอนนี้จะเทียบเคียงได้ ดังนั้นการที่เขาสามารถสัมผัสถึงความแข็งแกร่งของจักระภายในตัวอุจิวะ โซระได้นั้น จึงถือเป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง อุจิวะ ชิซุยโบกมือและยิ้ม "ฉันได้ยินจากอิทาจิว่าเธออยากจะเรียนคาถาลวงตาจากฉันงั้นเหรอ?" อุจิวะ โซระพยักหน้ารับ อุจิวะ ชิซุยขมวดคิ้วและกล่าวว่า "สำหรับคนในตระกูลอุจิวะ หากไม่ได้แสดงพรสวรรค์เฉพาะทางด้านคาถาลวงตาออกมาให้เห็นตั้งแต่แรก ก็ไม่จำเป็นต้องไปศึกษาเรียนรู้มันหรอก เพราะหลังจากที่คนในตระกูลอุจิวะเบิกเนตรได้ ตราบใดที่พวกเขาสามารถพัฒนาจนถึงระดับเนตรวงแหวนลูกน้ำสามวงได้ พวกเขาก็จะสามารถใช้คาถาลวงตาของเนตรวงแหวนบางส่วนได้เองโดยธรรมชาติ ฉันคิดว่ามันน่าจะดีกว่านะ ถ้าเธอจะเอาเวลาไปทุ่มเทให้กับการฝึกฝนในด้านที่เธอถนัด" "ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ รุ่นพี่ชิซุย แต่ผมอยากจะปูพื้นฐานคาถาลวงตาให้แน่นตั้งแต่เนิ่นๆ" อุจิวะ โซระยิ้มและกล่าว "ผมมีคำขออย่างหนึ่ง และหวังว่ารุ่นพี่ชิซุยจะยอมตกลงนะครับ!" "ดูเหมือนความตั้งใจของเธอจะแน่วแน่มากเลยนะ! ว่ามาสิ!" อุจิวะ ชิซุยชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า "โปรดใช้คาถาลวงตาจากเนตรวงแหวนของคุณกับผมด้วยเถอะครับ ให้ผมได้สัมผัสถึงพลังของผู้ใช้คาถาลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุดด้วยตัวเอง ผมคิดว่ามันน่าจะช่วยเปิดหูเปิดตาให้ผมได้มากเลยทีเดียว!" อุจิวะ โซระกล่าว "ดูเหมือนนี่จะเป็นวิธีการฝึกฝนในแบบของเธอสินะ ไม่เลวเลย การได้สัมผัสถึงพลังของผู้ที่แข็งแกร่งกว่าย่อมนำไปสู่การรู้แจ้งที่ดียิ่งขึ้นได้อย่างแน่นอน" อุจิวะ ชิซุยจ้องมองอุจิวะ โซระด้วยความชื่นชมและยิ้มรับ "ฉันตกลงรับคำขอของเธอ"

สิ้นเสียงของเขา สภาพแวดล้อมรอบตัวอุจิวะ โซระก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน เขาพบว่าอุจิวะ ชิซุยและอิทาจิที่อยู่ตรงหน้าได้อันตรธานหายไป ป่าเล็กๆ โดยรอบก็มลายหายไปด้วยเช่นกัน แทนที่ด้วยผืนดินไหม้เกรียมราวกับขุมนรก และท้องฟ้าก็แปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ดวงตาขนาดยักษ์คู่หนึ่งซึ่งมีรูปร่างคล้ายจันทร์เพ็ญปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าอันมืดมิด ภายในรูม่านตานั้น เนตรวงแหวนลูกน้ำสามวงคู่หนึ่งกำลังหมุนวนอย่างเชื่องช้า นี่คือเนตรวงแหวนของอุจิวะ ชิซุย! ในตอนนั้นเอง อุจิวะ โซระก็พบว่าร่างกายของเขาถูกตรึงให้อยู่กับที่อย่างแน่นหนาจนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่นิ้วเดียว อีกาดำนับไม่ถ้วนบินโฉบเข้ามาจากทุกสารทิศ ก่อนจะรวมตัวกันเป็นรูปร่างของอุจิวะ ชิซุย อุจิวะ ชิซุยมองอุจิวะ โซระพร้อมกับรอยยิ้ม "นี่คือมิติลวงตาที่ฉันสร้างขึ้นมาเอง คาถาที่กักขังเธออยู่นี้เรียกว่า คาถาพันธนาการ!" "เพื่อให้เธอได้สัมผัสถึงพลังของคาถาลวงตาได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น ฉันจะทำการโจมตีเธอสักเล็กน้อย" อุจิวะ ชิซุยชักดาบนินจาออกมา และในขณะที่พูด เขาก็แทงมันเข้าใส่ร่างของอุจิวะ โซระ ฉึก! หน้าท้องของอุจิวะ โซระถูกแทงทะลุในชั่วพริบตา ความรู้สึกเจ็บปวดอันสมจริงทำให้เขาขมวดคิ้วแน่น และเกือบจะร้องตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด ทว่าเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของตนเอง เขาจึงกัดฟันสะกดกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้และไม่ส่งเสียงร้องออกมาแม้แต่แอะเดียว "ไม่เลวเลย ความมุ่งมั่นของเธอแน่วแน่มาก ตอนนี้ฉันเบาใจได้แล้ว ฉันจะปล่อยให้เธอได้สัมผัสพลังของคาถาลวงตาต่อไปจนกว่าเธอจะทนไม่ไหว ส่วนเธอจะทำความเข้าใจจากมันได้มากน้อยแค่ไหนนั้น ก็ขึ้นอยู่กับตัวเธอเองแล้วล่ะ" อุจิวะ ชิซุยกล่าวด้วยความชื่นชม อุจิวะ โซระพยักหน้ารับ เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจอยู่ในใจว่าคาถาลวงตาของอุจิวะ ชิซุยนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าจะจินตนาการได้จริงๆ นี่ขนาดเป็นแค่คาถาลวงตาที่ร่ายโดยใช้เนตรวงแหวนลูกน้ำสามวง แต่มันกลับมีฟังก์ชันการทำงานคล้ายคลึงกับคาถาอ่านจันทราของอิทาจิในอนาคตเสียแล้ว ไม่อยากจะคิดเลยว่าคาถาเทพต่างสวรรค์ของเขาจะทรงพลังขนาดไหนหลังจากที่อุจิวะ ชิซุยเบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาได้! มิน่าล่ะ ถึงได้ชื่อว่าเป็นผู้ใช้คาถาลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุด! สมคำร่ำลือจริงๆ!

ฉึก! ฉึก! อุจิวะ ชิซุยแทงดาบเข้าใส่ร่างของอุจิวะ โซระ ครั้งแล้วครั้งเล่า และในจังหวะที่อุจิวะ โซระโดนแทงเป็นครั้งที่ห้า "ติ๊ง! เนตรวงแหวนของคุณสัมผัสได้ถึงการกดทับจากคาถาลวงตาของเนตรวงแหวนลูกน้ำสามวง จึงทำการฝึกฝนและวิวัฒนาการเป็นลูกน้ำสามวงโดยอัตโนมัติ! นอกจากนี้ คุณยังได้รับพรสวรรค์ใหม่: ภูมิคุ้มกันคาถาลวงตา!" ในวินาทีต่อมา ดวงตาของอุจิวะ โซระก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานในทันที และเนตรวงแหวนลูกน้ำสามวงคู่หนึ่งก็สะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนในดวงตาของอุจิวะ ชิซุย "อะไรกัน? เนตรวงแหวน! แถมยังเป็นลูกน้ำสามวงด้วยงั้นเหรอ!?" อุจิวะ ชิซุยที่กำลังจะง้างดาบแทง ถึงกับอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา แต่เขาไม่เชื่อหรอกว่าเนตรวงแหวนลูกน้ำสามวงของอุจิวะ โซระจะสามารถทำลายคาถาลวงตาที่เขาออกแบบมาอย่างพิถีพิถันนี้ได้ อย่างไรก็ตาม ความจริงกลับทำให้อุจิวะ ชิซุยต้องตกตะลึงอีกครั้ง ในจังหวะที่ดาบของเขากำลังจะทิ่มแทงเข้าสู่ร่างกายของอุจิวะ โซระ ปลายดาบก็หยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน มิติลวงตาทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยรอยร้าวนับไม่ถ้วนในชั่วพริบตา วินาทีต่อมา มิติลวงตาก็พังทลายลงเสียงดังสนั่น!

ทั้งสองคนกลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริง อุจิวะ ชิซุยร้องครางออกมาเบาๆ และถอยหลังไปหนึ่งก้าว เนตรวงแหวนของเขารู้สึกปวดแสบปวดร้อนเล็กน้อย ส่วนทางด้านอุจิวะ โซระก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งกับพื้น หอบหายใจอย่างหนักด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า "พี่ชิซุย? อุจิวะ โซระ? ตาของนาย?" เหตุการณ์ในมิติลวงตาเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น ในสายตาของอิทาจิ ทันทีที่ทั้งสองคนพูดคุยกันจบ คนหนึ่งก็ร้องครางและถอยหลังไป ส่วนอีกคนก็ทรุดลงไปคุกเข่าหอบหายใจอยู่กับพื้น เห็นได้ชัดว่าทั้งสองฝ่ายได้ทำการประลองคาถาลวงตากันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว! แต่สิ่งที่อุจิวะ อิทาจิไม่สามารถเข้าใจได้เลยก็คือ ทำไมพี่ชิซุยผู้ครอบครองคาถาลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุด ถึงได้เป็นฝ่ายได้รับบาดเจ็บ? และสิ่งที่ทำให้อิทาจิตกตะลึงยิ่งกว่าเดิมก็คือ การที่อุจิวะ โซระสามารถเบิกเนตรวงแหวนลูกน้ำสามวงได้โดยตรง! นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่? อิทาจิที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ถึงกับสับสนงุนงงไปหมด เป็นไปได้ไหมว่าคาถาลวงตาของพี่ชิซุยจะถูกอุจิวะ โซระตอบโต้กลับได้อย่างมีประสิทธิภาพ? จะเป็นไปได้ยังไง? เขาไม่ยอมเชื่อเด็ดขาด! ในตระกูลอุจิวะ หรือแม้กระทั่งในโคโนฮะทั้งหมด ใครกันที่จะทำให้พี่ชิซุย ผู้มีคาถาลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุด ต้องเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำได้? เกรงว่าแม้แต่ท่านโฮคาเงะก็คงทำไม่ได้ด้วยซ้ำกระมัง?