บทที่ 5: การจัดทีม และ อุซึกิ ยูงาโอะ

บทที่ 5: การจัดทีม และ อุซึกิ ยูงาโอะ

วันรุ่งขึ้นคือวันจัดทีม เนื่องจากอุจิวะ โซระและอุจิวะ อิทาจิสอบจบการศึกษาพร้อมกับรุ่นพี่ พวกเขาจึงกลายเป็นเกะนินที่อายุน้อยที่สุดในหมู่ผู้สำเร็จการศึกษาอย่างไม่ต้องสงสัย ทว่าทั้งสองกลับไม่ได้ถูกจัดให้อยู่ทีมเดียวกัน แต่ถูกแยกไปอยู่คนละกลุ่ม อุจิวะ อิทาจิมีเพื่อนร่วมทีมของเขา และอุจิวะ โซระก็มีเพื่อนร่วมทีมของตัวเอง การจัดทีมหลังจบการศึกษานั้นแท้จริงแล้วให้ความสำคัญกับภูมิหลังและสายเลือดเป็นอย่างมาก แม้ว่าอุจิวะ โซระจะมาจากตระกูลอุจิวะ แต่พ่อแม่ของเขาก็เสียชีวิตไปหมดแล้ว แถมตัวเขาเองก็ไม่ได้มีเส้นสายหรือภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่อะไร ดังนั้นเพื่อนร่วมทีมและครูโจนินประจำกลุ่มของเขาจึงเป็นคนที่ไม่ได้มีภูมิหลังที่โดดเด่นเช่นกัน ครูโจนินมีชื่อว่า โจซึกะ มาซากิ ส่วนเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง นามว่า ฮิราอิ มิตสึเทรุ และ อุซึกิ ยูงาโอะ เพื่อนร่วมทีมทั้งสองคนอายุสิบสองปี ซึ่งแก่กว่าอุจิวะ โซระในตอนนี้ถึงห้าปี อุจิวะ โซระไม่ค่อยคุ้นหูกับชื่อของโจซึกะ มาซากิ หรือฮิราอิ มิตสึเทรุสักเท่าไรนัก แต่เขากลับคุ้นเคยกับชื่อของอุซึกิ ยูงาโอะเป็นอย่างดี คุโนอิจิผู้นี้ในอนาคตจะกลายเป็นยอดฝีมือของหน่วยลับที่มีความเชี่ยวชาญด้านวิชาดาบ เพียงแต่คนรักของเธอจะต้องมาด่วนจากไปตั้งแต่อายุยังน้อย... เนื่องจากอุจิวะ โซระมีอายุน้อยที่สุดและยังเป็นคนของตระกูลอุจิวะ เพื่อนร่วมทีมและครูประจำกลุ่มจึงให้ความสนใจในตัวเขาเป็นอย่างมาก กลุ่มของพวกเขาไม่มีธรรมเนียมการทดสอบแย่งกระดิ่งแต่อย่างใด หลังจากจัดทีมเสร็จ โจซึกะ มาซากิ ผู้เป็นครูโจนินก็พาทั้งสามคนไปเลี้ยงมื้อใหญ่ ถือเป็นการทำความรู้จักกันให้สนิทสนมก่อนที่จะเริ่มปฏิบัติภารกิจ โจซึกะ มาซากิเป็นโจนินผู้มากประสบการณ์ที่อายุล่วงเลยวัยสี่สิบปีไปแล้ว ความสามารถทุกด้านของเขาค่อนข้างสมดุล แต่ก็ไม่ได้มีจุดเด่นอะไรเป็นพิเศษ ฮิราอิ มิตสึเทรุเชี่ยวชาญคาถาน้ำและพอจะรู้วิชานินจาแพทย์อยู่บ้าง อุซึกิ ยูงาโอะเชี่ยวชาญวิชาดาบ ส่วนอุจิวะ โซระนั้นไม่ได้มีอะไรที่ถนัดเป็นพิเศษ แต่จะบอกว่าเขาเก่งไปเสียทุกอย่างก็คงได้ ทว่าตอนที่แนะนำตัว เขากลับบอกไปว่าตนเองถนัดวิชากระบวนท่าและคาถาไฟ หลังจากที่ทั้งสี่คนได้ทำความรู้จักกันพอหอมปากหอมคอ วันรุ่งขึ้นพวกเขาก็เริ่มปฏิบัติภารกิจของเกะนินทันที ภารกิจระดับเกะนินนั้นแสนจะเรียบง่าย ไม่มีอะไรมากไปกว่าการช่วยตามหาสัตว์เลี้ยงที่หายไป ช่วยคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านย้ายของ หรือไม่ก็คุ้มกันสินค้าไปยังเมืองใกล้ๆ โดยพื้นฐานแล้วมันก็คือภารกิจระดับ D หรือไม่ก็ระดับ C ซึ่งไร้ซึ่งอันตรายใดๆ และทำได้อย่างสบายๆ สำหรับเรื่องนี้ อุจิวะ โซระไม่ได้รู้สึกร้อนใจอะไร หลังจากทำภารกิจสำเร็จไปสองสามงานและเก็บหอมรอมริบเงินก้อนแรกได้ เขาก็ตรงไปที่ร้านขายอาวุธเพื่อซื้อดาบสั้นเหล็กกล้าเนื้อดีมาหนึ่งเล่ม โดยตั้งใจว่าจะนำมาใช้ฝึกวิชาดาบ เมื่อเห็นอุจิวะ โซระมารวมตัวพร้อมกับสะพายดาบสั้นไว้ด้านหลัง เพื่อนร่วมทีมทั้งสองก็สังเกตเห็นได้ทันที อุซึกิ ยูงาโอะเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ "โซระ เธออยากจะฝึกวิชาดาบด้วยงั้นเหรอ? แต่เธอมีพื้นฐานเรื่องวิชาดาบมาก่อนหรือเปล่าล่ะ?" อุจิวะ โซระส่ายหน้าพร้อมกับยิ้ม "ไม่มีหรอก แต่ฉันมีเธออยู่นี่ไง! ต่อไปนี้คงต้องรบกวนขอคำชี้แนะจากเธอเยอะๆ แล้วล่ะ!" อุซึกิ ยูงาโอะชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่เขา "เธอไม่กลัวว่าเกะนินธรรมดาๆ อย่างฉันจะสอนอะไรผิดๆ ให้กับอัจฉริยะจากตระกูลอุจิวะอย่างเธอหรือไง?" "อัจฉริยะอะไรกันล่ะ สำหรับฉันแล้ว เธอต่างหากที่เป็นอัจฉริยะด้านวิชาดาบ!" อุจิวะ โซระยืนยันหนักแน่น เมื่อได้ยินเช่นนั้น มุมปากของอุซึกิ ยูงาโอะก็อดไม่ได้ที่จะยกโค้งขึ้นเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าการถูกอัจฉริยะอย่างอุจิวะ โซระเอ่ยปากชมนั้นเป็นเรื่องที่ทำให้เธอรู้สึกดีใจอยู่ไม่น้อย อย่างไรก็ตาม ด้วยความสงวนท่าทีของเด็กผู้หญิง เธอจึงรีบปั้นหน้าขรึม พยักหน้ารับ และกล่าวอย่างจริงจังว่า "ในเมื่อเธอตั้งใจจะฝึกวิชาดาบต่อไปในอนาคต ในฐานะเพื่อนร่วมทีม ถ้าฉันมีเวลาว่าง ฉันจะมาเป็นคู่ซ้อมดาบให้เธออย่างแน่นอน" ฮิราอิ มิตสึเทรุที่ยืนอยู่ข้างๆ มองดูอุจิวะ โซระใช้คำพูดเพียงไม่กี่คำก็สามารถหว่านล้อมให้เทพธิดาในดวงใจของเขายอมตกลงเป็นคู่ซ้อมด้วยได้ ก็อดไม่ได้ที่จะแอบยกนิ้วโป้งให้อุจิวะ โซระอยู่ในใจ ในมุมมองของเขา การที่หมอนี่ซึ่งไม่มีพื้นฐานวิชาดาบเลยแม้แต่น้อย จู่ๆ ก็ไปซื้อดาบสั้นมาฝึกวิชาดาบ เป้าหมายของเขาจะต้องเป็นอุซึกิ ยูงาโอะอย่างไม่ต้องสงสัย! ท้ายที่สุดแล้ว หน้าตาของอุซึกิ ยูงาโอะนั้นจัดว่าโดดเด่นเป็นอันดับต้นๆ ในหมู่เด็กผู้หญิงรุ่นเดียวกัน เธอถือเป็นสาวน้อยรูปงามที่มีชื่อเสียงเอามากๆ เลยทีเดียว! เรื่องการฝึกฝนวิชาดาบจึงตกลงกันได้ด้วยประการฉะนี้ แน่นอนว่าอุจิวะ โซระไม่ได้มีเป้าหมายแอบแฝงอยู่ที่ความสวยของอุซึกิ ยูงาโอะหรอก เขาแค่รู้สึกว่าถ้าฝึกวิชาดาบจนเก่งกาจได้ มันจะต้องเท่มากแน่ๆ แถมเมื่อเทียบกับวิชากระบวนท่าธรรมดาๆ แล้ว วิชาดาบยังมีพลังทำลายล้างที่รุนแรงกว่าอีกด้วย ด้วยโหมดการฝึกฝนอัตโนมัติ อุจิวะ โซระจึงฉวยโอกาสที่จะได้ประลองกับอุซึกิ ยูงาโอะ เพื่อตั้งค่าวิชาดาบให้เป็นโปรเจกต์ใหม่และเข้าสู่โหมดการฝึกฝนอัตโนมัติ และในระหว่างการประลองกับอุซึกิ ยูงาโอะเป็นครั้งแรก วิชาดาบของเขาก็ได้รับการเร่งความเร็วในการฝึกฝนอย่างรู้หน้าที่ ผลก็คือ วิชาดาบของอุจิวะ โซระถือว่าได้ก้าวข้ามขีดจำกัดเบื้องต้นไปแล้วอย่างแท้จริง และกำลังพัฒนาขึ้นอย่างมั่นคงในทุกขณะจิต และครูโจนินของพวกเขาอย่าง โจซึกะ มาซากิ ก็มักจะคอยสั่งสอนความรู้และทักษะนินจาต่างๆ ให้กับพวกเขาอยู่เสมอ ตัวอย่างเช่น ทักษะพื้นฐานอย่างการปีนต้นไม้และการเดินบนน้ำ ในระหว่างการสอนครั้งหนึ่ง โจซึกะ มาซากิได้ทำการทดสอบคุณสมบัติจักระของพวกเขาทั้งสามคน ผลปรากฏว่า ฮิราอิ มิตสึเทรุมีคุณสมบัติธาตุน้ำ อุซึกิ ยูงาโอะมีคุณสมบัติธาตุดิน ส่วนอุจิวะ โซระมีคุณสมบัติธาตุไฟ "ไม่นึกเลยว่านายจะมีแค่ธาตุไฟธาตุเดียว โซระ ฉันนึกว่าอย่างน้อยนายก็น่าจะมีสักสองธาตุซะอีก!" เมื่อเห็นผลการทดสอบ ฮิราอิ มิตสึเทรุก็กล่าวออกมาด้วยความผิดหวังเล็กน้อย เพราะยิ่งคนเรามีพรสวรรค์มากเท่าไหร่ พวกเขาก็จะมีคุณสมบัติทางธรรมชาติมากธาตุขึ้นตามไปด้วย คุณสมบัติของอุจิวะ โซระนั้นขัดแย้งกับพรสวรรค์ที่เขาได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน แน่นอนว่าอุจิวะ โซระย่อมรู้ดีว่าทำไมเขาถึงมีแค่ธาตุไฟ นั่นก็เป็นเพราะเขาไม่ใช่อัจฉริยะเลยแม้แต่น้อย การฝึกฝนทั้งหมดของเขานั้นพึ่งพาระบบอัตโนมัติล้วนๆ! "ติ๊ง! พรสวรรค์ทางร่างกายของคุณถูกตั้งข้อกังขา ด้วยความรู้สึกไม่ยินยอมเป็นอย่างยิ่ง คุณจึงได้ปลุกคุณสมบัติจักระธาตุใหม่ขึ้นมา: ธาตุลม!" ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น อุจิวะ โซระแอบดีใจเล็กน้อย ระบบนี้มันทรงพลังจริงๆ แม้แต่พรสวรรค์ทางร่างกายก็ยังสามารถตื่นขึ้นมาได้เองโดยอัตโนมัติ! นั่นหมายความว่าในอนาคตจะมีโอกาสได้ปลุกขีดจำกัดสายเลือดใหม่ๆ ขึ้นมาด้วยงั้นหรือ? "ดูเหมือนว่าถ้ามีโอกาส ฉันคงต้องไปหายามาโตะเพื่อประลองฝีมือกันแบบจริงจังซะแล้ว บางทีมันอาจจะทำให้ร่างกายของฉันรู้สึกอิจฉา จนสามารถปลุกคาถาไม้ออกมาได้ก็ได้ใครจะรู้!" อุจิวะ โซระคิดในใจ วันเวลาล่วงเลยผ่านไป อุจิวะ โซระคอยปฏิบัติภารกิจเกะนินไปพร้อมๆ กับการประลองวิชาดาบกับอุซึกิ ยูงาโอะ เมื่อไหร่ก็ตามที่มีเวลาว่างในตอนเย็น เขาก็มักจะไปฝากท้องมื้อค่ำที่บ้านของอุจิวะ อิซึมิอยู่เสมอ ชีวิตของเขาช่างเติมเต็มและอบอุ่น หากไม่มีวิกฤตการณ์เลวร้ายรออยู่ในอนาคต การใช้ชีวิตแบบนี้ก็ถือว่าดีไม่เลวเลยทีเดียว ต่อให้เขาต้องเป็นเกะนินไปตลอดชีวิต เขาก็ยังคงมีความสุขได้ วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว รู้ตัวอีกที อุจิวะ โซระก็เป็นเกะนินมาได้เกือบปีแล้ว ในช่วงเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา เขาได้ปฏิบัติภารกิจของเกะนินไปไม่ใช่น้อย และความสามารถในทุกๆ ด้านของเขาก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด เป็นเพราะโปรเจกต์ฝึกฝนร่างกายของเขาทำงานโดยอัตโนมัติอยู่อย่างต่อเนื่อง ส่วนสูงของเขาจึงไล่เลี่ยกับเพื่อนร่วมทีมทั้งสองคนที่แก่กว่าเขาถึงห้าปีได้อย่างรวดเร็ว เนื่องจากอุจิวะ โซระไม่เคยเผยความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกมาให้ใครเห็น เพื่อนร่วมทีมทั้งสองจึงรู้เพียงแค่ว่าอุจิวะ โซระน่าจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพวกเขาทั้งสามคน แต่ก็ไม่รู้แน่ชัดว่าเขาแข็งแกร่งถึงระดับไหน และในวันนี้ ข่าวสารชิ้นหนึ่งก็ทำให้อุจิวะ โซระถึงกับตื่นตัว "อุจิวะ อิทาจิเบิกเนตรวงแหวนได้แล้ว! สาเหตุเป็นเพราะระหว่างที่เขากำลังทำภารกิจเกะนิน เขาถูกศัตรูไม่ทราบฝ่ายจู่โจม จนเพื่อนร่วมทีมของเขาถูกฆ่าตายหมด!" หลังจากมารวมตัวกัน ฮิราอิ มิตสึเทรุก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "ฉันคิดว่าทีมของเราก็ต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้นตอนทำภารกิจซะแล้วล่ะ..."