บทที่ 1 ข้ามมิติเป็นจ้าวกงหมิง เสินกงเป้าเชิญข้าลงจากเขารึ?

บทที่ 1 ข้ามมิติเป็นจ้าวกงหมิง เสินกงเป้าเชิญข้าลงจากเขารึ?

"สหายกงหมิง เจียงซ่างผู้นั้นรังแกกันเกินไปแล้ว สหายเต๋าที่ราชครูเหวินเชิญไป ล้วนตกตายด้วยน้ำมือของมันไปไม่น้อย!"

"ไม่เพียงเท่านั้น เจียงซ่างยังโอหังบังอาจ กล่าววาจาสามหาวว่าสำนักเจี๋ยเจี้ยวเป็นเพียงไก่ดินสุนัขกระเบื้อง แม้แต่นักพรตยากไร้ซึ่งเป็นคนของสำนักฉานเจี้ยวอย่างข้าก็ยังทนดูไม่ได้!"

"สหายกงหมิง ครั้งนี้ข้าได้รับคำสั่งจากราชครูเหวินให้มาเชิญท่านออกจากการปิดด่าน หวังว่าสหายเต๋าจะเมตตาอย่าได้ปฏิเสธ!"

"ผู้ที่จะกำจัดเจียงซ่างได้ หากไม่ใช่สหายเต๋าแล้วจะเป็นผู้ใดเล่า?!"

เมื่อมองดูเสินกงเป้าที่พรั่งพรูวาจาออกมายืดยาวอยู่เบื้องหน้า จ้าวกงหมิงก็ถึงกับเหม่อลอยไปชั่วขณะ

เพราะจ้าวกงหมิงในเวลานี้ ไม่ใช่จ้าวกงหมิงคนเดิมอีกต่อไปแล้ว

วิญญาณดวงหนึ่งจากยุคปัจจุบัน ได้ทะลุมิติมาสถิตอยู่ในร่างของจ้าวกงหมิงในช่วงเวลาอันเป็นหัวเลี้ยวหัวต่อนี้พอดี

เมื่อข้อมูลในหัวเริ่มสงบลง จ้าวกงหมิงก็ดึงสติกลับมาได้ เขามองเสินกงเป้าที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าที่แปลกประหลาดพิลึก

เขาข้ามมิติมาอยู่ในยุคมหาภัยพิบัติเทพพยากรณ์ แถมยังกลายเป็นคนดวงกุดชื่อดังก้องโลกอย่างจ้าวกงหมิงเสียนี่!

หากจะบอกว่าจ้าวกงหมิงเป็นคนดวงกุด ก็คงไม่ถือว่าปรักปรำเขาเลยแม้แต่น้อย

เดิมทีเขาเป็นถึงศิษย์สายตรงของบรรพจารย์ศักดิ์สิทธิ์ เป็นถึงเซียนทองต้าหลัวผู้สง่างาม ทว่ากลับหูเบาเชื่อคำพูดฝ่ายเดียว กระโจนเข้าสู่มหาภัยพิบัติ ลงจากเขาไปช่วยราชวงศ์ซางปราบราชวงศ์โจว!

จ้าวกงหมิงที่เพิ่งลงจากเขามาใหม่ๆ ย่อมต้องแสดงอิทธิฤทธิ์อันเกรียงไกร ไม่เพียงแต่มีวิชาอาคมลึกล้ำ แต่ยังมีมุกเทวะสยบสมุทรยี่สิบสี่เม็ดติดกาย ไม่เพียงทุบตีสิบสองเซียนทองแห่งสำนักฉานเจี้ยวจนหัวร้างข้างแตก แม้แต่ยอดฝีมือระดับกึ่งนักบุญอย่างนักพรตหรานเติงก็ยังถูกเขาซัดจนหน้ามอมแมม

ทว่าช่วงเวลาอันหอมหวานนั้นอยู่ได้ไม่นาน ใครจะคาดคิดว่าเขาดันไปบังเอิญพบกับเซียวเซิงและเฉาเป่าแห่งเขาอู่อี๋ สองนักพรตพเนจรต่ำต้อยที่มีของวิเศษแปลกประหลาดอย่างเหรียญกษาปณ์ร่วงสมบัติ ทำให้มุกเทวะสยบสมุทรยี่สิบสี่เม็ดของเขาต้องร่วงหล่นลงมา

ที่โชคร้ายไปกว่านั้นคือ มุกเทวะสยบสมุทรเหล่านี้ กลับถูกหรานเติงเก็บใส่กระเป๋า และนำไปจำลองเป็นโลกสวรรค์ยี่สิบสี่ชั้น

ต่อมา จ้าวกงหมิงก็ถูกลู่อยาเพ่งเล็ง เป็นถึงเซียนทองต้าหลัวผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับถูกคัมภีร์เจ็ดศรปักวิญญาณสาปแช่งจนวิญญาณหลุดลอยไปมีชื่อบนบัญชีเทพ ช่างเป็นการตายที่น่าคับแค้นใจเสียนี่กระไร!

และที่สำคัญไปกว่านั้น จ้าวกงหมิงในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ฝ่ายนอกของสำนักเจี๋ยเจี้ยว การร่วงหล่นของเขาได้ก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ตามมาเป็นพรวน

เทพธิดาซานเซียวที่เดิมทีตั้งใจจะหลบเลี่ยงภัยพิบัติไม่ออกจากถ้ำ ก็ต้องลงจากเขาเพราะการตายของพี่ชาย เพื่อหมายจะแก้แค้นให้จ้าวกงหมิง

เทพธิดาซานเซียวร่วมมือกันตั้งค่ายกลฮวงโหเก้าโค้ง อานุภาพของมันถึงกับเหนือล้ำกว่าจ้าวกงหมิงผู้เป็นพี่ชายเสียอีก!

สิบสองเซียนทองแห่งอวี้ซวีไม่อาจต่อกรได้แม้แต่น้อย ล้วนถูกจับกุมตัวไว้ในค่ายกลฮวงโหเก้าโค้ง ถูกตัดดอกไม้สามดอกบนกระหม่อม สลายปราณห้าสายในทรวงอก จนตบะที่บำเพ็ญมาสูญสิ้นไปทั้งหมด

แม้แต่นักพรตหรานเติงและนักพรตลู่อยา ก็ยังหวาดกลัวจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน ไม่กล้าโผล่หัวออกมา

ท้ายที่สุดจึงบีบบังคับให้หยวนสือเทียนจุนและไท่ชิงเซิ่งจุนต้องยอมลดตัวลงมาจัดการด้วยตัวเอง

ดังคำกล่าวที่ว่า ภายใต้บรรพจารย์ศักดิ์สิทธิ์ล้วนเป็นเพียงมดปลวก เมื่อสองบรรพจารย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งมรรคาฟ้าลงมือ เทพธิดาซานเซียวแม้จะเก่งกาจเพียงใด ก็ทำได้เพียงพ่ายแพ้ด้วยความคับแค้นใจ

เทพธิดาอวิ๋นเซียวถูกไท่ชิงเซิ่งจุนจับตัวไปคุมขังไว้ใต้หน้าผากิเลน เมื่อผนึกเทพแล้วก็มีชื่อขึ้นบัญชี เทพธิดาฉงเซียวถูกหยวนสือเทียนจุนใช้หยกหรูอี้สามสมบัติฟาดเข้าที่กลางกระหม่อมจนตัวตายขึ้นบัญชี เทพธิดาปี้เซียวถูกหยวนสือเทียนจุนใช้กล่องความว่างเปล่าหลอมละลายกลายเป็นน้ำเลือด ตกตายขึ้นบัญชี

ไม่เพียงเท่านั้น ตอนที่มีการแต่งตั้งเทพ ตำแหน่งเทพที่เทพธิดาซานเซียวได้รับก็แสนจะธรรมดา

ศิษย์สายตรงทั้งแปดของประมุขศาสนาทงเทียน ต้องสูญเสียไปรวดเดียวถึงสี่คน กำลังรบระดับสูงสุดหายไปครึ่งหนึ่งในพริบตา

ทำให้ในเวลาต่อมา เมื่อประมุขศาสนาทงเทียนทนไม่ไหวต้องลงมือเอง ก็ไม่อาจกอบกู้สถานการณ์กลับมาได้แล้ว

และในตอนนี้ เสินกงเป้ากลับมาเชิญเขาให้ลงจากเขา!

เมื่อคิดได้ดังนี้ สายตาที่จ้าวกงหมิงมองไปยังเสินกงเป้า ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นไม่เป็นมิตรเสียแล้ว

เจ้านี่มันคือตัวจุดชนวนความพินาศของนิกายในศึกผนึกเทพของแท้ เรียกใครคนนั้นก็ซวย ประโยคเดียวที่ว่า สหายเต๋าโปรดรั้งรอ นั้นทรงพลานุภาพเทียบเท่ากับอาวุธแห่งกฎเกณฑ์เวรกรรม!

ไม่รู้ว่ามีสหายเต๋ากี่คนแล้ว ที่ถูกเสินกงเป้าหลอกล่อให้ลงจากเขา จนสุดท้ายต้องจบลงด้วยการตัวตายและมีชื่อขึ้นบัญชีเทพ

จ้าวกงหมิงกำลังลังเลว่าจะตบเสินกงเป้าที่อยู่ตรงหน้าให้ตายในฝ่ามือเดียวดีหรือไม่ หรืออย่างน้อยก็ต้องไล่ตะเพิดออกไปให้พ้น

ทว่าในขณะนั้นเอง เสียงอันกังวานใสก็พลันดังขึ้นในหัวของเขา

ตรวจพบว่าโฮสต์ทะลุมิติมายังโลกแห่งการผนึกเทพ ระบบตัวเลือกเทพเจ้าทำการผูกมัดสำเร็จแล้ว!

ตามติดมาด้วยหน้าจอแสงที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของจ้าวกงหมิง

ทางเลือกที่หนึ่ง: ตอบตกลงรับคำเชิญของเสินกงเป้า ลงจากเขาไปตกหลุมพราง ถูกคัมภีร์เจ็ดศรปักวิญญาณสาปแช่งจนตาย เป็นเหตุให้น้องสาวทั้งสามต้องมาตายตาม รางวัล: ลูกท้อสวรรค์หนึ่งผล!

ทางเลือกที่สอง: ปฏิเสธคำขอร้องอย่างเด็ดขาด รางวัล: เคล็ดวิชาปาจิ่วเสวียนกง!

ทางเลือกที่สาม: ปฏิเสธคำขอร้องอย่างเด็ดขาด แล้วพูดเกลี้ยกล่อมกลับให้เสินกงเป้าเดินทางไปยังสำนักตะวันตก เพื่อลากสำนักตะวันตกลงน้ำไปด้วย รางวัล: หีบสมบัติระดับสูงสุดหนึ่งใบ!

ดวงตาของจ้าวกงหมิงเป็นประกายขึ้นมาทันที

ต้องอย่างนี้สิ ตัวเขาข้ามมิติมาทั้งที จะไม่มีระบบได้อย่างไร?

เมื่อมองดูตัวเลือกทั้งสามที่อยู่ตรงหน้า จ้าวกงหมิงก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว

ตัวเลือกแรกไม่ต้องคิดให้เสียเวลาเลย อย่าว่าแต่รางวัลเป็นแค่ลูกท้อสวรรค์ธรรมดาลูกเดียว ต่อให้เอายอดต้นท้อสวรรค์ของพระแม่เหยาฉือมาประทานให้ เขาอก็ไม่มีทางรนหาที่ตายเด็ดขาด!

ตัวเลือกที่สองนั้นทำให้จ้าวกงหมิงรู้สึกหวั่นไหวอยู่บ้าง เคล็ดวิชาปาจิ่วเสวียนกงนั้นเป็นของดีทีเดียว!

มันคือเคล็ดวิชาหล่อหลอมกายาอันดับหนึ่งแห่งดินแดนหงหวงในเวลานี้!

ว่ากันว่าเคล็ดวิชาปาจิ่วเสวียนกงนี้ หยวนสือเทียนจุนเป็นผู้คิดค้นขึ้นจากการทำความเข้าใจคัมภีร์วิชาเก้าวัฏจักรฉบับไม่สมบูรณ์ที่เผ่าอสูรทิ้งไว้ หลังจากสิ้นสุดมหาภัยพิบัติอสูร

ในอดีตเผ่าอสูรเคยเป็นถึงผู้ปกครองดินแดนหงหวง วิถีแห่งกายาของพวกเขานั้นไร้ผู้เทียมทาน เคล็ดวิชาหล่อหลอมกายาอย่างวิชาเก้าวัฏจักรจึงได้รับการขนานนามว่าเป็นเคล็ดวิชาหล่อหลอมกายาอันดับหนึ่งแห่งหงหวง

ดังนั้น แม้ว่าเคล็ดวิชาปาจิ่วเสวียนกงจะเป็นเพียงการดัดแปลงให้ง่ายขึ้นจากวิชาเก้าวัฏจักร แต่มันก็ยังถือเป็นสุดยอดเคล็ดวิชาหล่อหลอมกายาแห่งหงหวงอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อมหาภัยพิบัติอสูรในอดีตสิ้นสุดลง เผ่าอสูรก็ค่อยๆ สูญหายไปจากดินแดนหงหวง แม้แต่คัมภีร์วิชาเก้าวัฏจักรฉบับไม่สมบูรณ์ก็ยังหาไม่พบอีกเลย

กล่าวได้ว่า เคล็ดวิชาปาจิ่วเสวียนกงคือเคล็ดวิชาหล่อหลอมกายาที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่จะหาได้ในดินแดนหงหวงยุคปัจจุบัน!

แม้จ้าวกงหมิงจะเป็นเซียนทองต้าหลัว แต่ก็เป็นเพียงเซียนทองต้าหลัวสายบำเพ็ญลมปราณ เขาไม่ถนัดในวิถีแห่งการหล่อหลอมกายาเลย มิเช่นนั้นในเรื่องราวการผนึกเทพต้นฉบับ เขาคงไม่ตายเพราะคัมภีร์เจ็ดศรปักวิญญาณของลู่อยาหรอก

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ จ้าวกงหมิงก็ยิ่งหวั่นไหวมากขึ้นไปอีก

การหล่อหลอมกายานั้นค่อนข้างยุ่งยาก ความยุ่งยากไม่ได้อยู่ที่ข้อเรียกร้องด้านรากฐานและสติปัญญา แต่อยู่ที่ความต้องการทรัพยากรภายนอกต่างหาก!

อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนามธรรมอย่างการใช้กายาบรรลุเป็นบรรพจารย์ศักดิ์สิทธิ์เลย เอาแค่ต้องการบำเพ็ญกายาให้ถึงระดับเซียนทองต้าหลัว ทรัพยากรที่ต้องใช้ก็เรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัวแล้ว

แม้แต่จ้าวกงหมิงในปัจจุบัน ซึ่งเป็นเซียนทองต้าหลัวที่สั่งสมบารมีมานานปี ก็ยังไม่สามารถนำออกมาได้

พูดง่ายๆ ก็คือ การจะบ่มเพาะเซียนทองต้าหลัวสายกายาขึ้นมาสักคนจากศูนย์ ของวิเศษแห่งสวรรค์และปฐพี ตลอดจนโอสถทิพย์ยาวิเศษที่ต้องใช้นั้น มากมายเสียจนยอดฝีมือระดับกึ่งนักบุญยังต้องทุ่มจนหมดตัว บรรพจารย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งมรรคาฟ้ายังต้องปวดใจ!

สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะ การหล่อหลอมกายาไม่จำเป็นต้องนั่งสมาธิไขว่คว้าหาเต๋า ไม่จำเป็นต้องบำเพ็ญลมปราณ เพียงแค่ดูดซับพลังงานและชำระล้างร่างกายก็พอ

แต่ในทำนองเดียวกัน มันก็ทำให้พลังงานที่ต้องใช้ในการหล่อหลอมกายานั้นมีปริมาณมหาศาลอย่างยิ่ง หากพึ่งพาเพียงการดูดซับไอศิษย์แห่งฟ้าดิน เกรงว่าแม้จะผ่านไปหมื่นปีหรือแสนปีก็ยังยากที่จะก้าวหน้าไปได้สักนิด

ทว่า แม้การหล่อหลอมกายาจะยากลำบากถึงเพียงนี้ แต่ก็ยังดึงดูดให้เหล่ายอดอัจฉริยะนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามา แล้วมันจะไม่มีข้อดีได้อย่างไร?

ข้อดีที่สุดของการหล่อหลอมกายาก็คือ ความสามารถในการรักษาชีวิตที่เหนือล้ำกว่าผู้คนในระดับเดียวกันอย่างมากมาย!

หยางเจี่ยนในศึกผนึกเทพ และซุนหงอคงในไซอิ๋ว ต่างก็อาศัยกายาอันแข็งแกร่งก้าวข้ามภัยพิบัติมากมาย จนผงาดขึ้นเหนือเหล่าทวยเทพและพระพุทธเจ้าทั่วหล้า!

หากจ้าวกงหมิงสามารถหล่อหลอมกายาไปจนถึงระดับเซียนทองต้าหลัวได้ อย่าว่าแต่คัมภีร์เจ็ดศรปักวิญญาณของลู่อยาเลย ต่อให้เขายืนนิ่งๆ ปล่อยให้ลู่อยาโจมตี ก็ยังยากที่จะทำให้เขาบาดเจ็บได้แม้แต่ปลายเส้นผม!

เมื่อคิดได้ดังนี้ จ้าวกงหมิงก็แทบจะอดใจไม่ไหว อยากจะปฏิเสธเสินกงเป้าไปตรงๆ เพื่อคว้าเคล็ดวิชาปาจิ่วเสวียนกงมาไว้ในมือ!

แต่ทว่าในตัวเลือกที่สาม หีบสมบัติระดับสูงสุดอันลึกลับนั้น กลับทำให้จ้าวกงหมิงเกิดความลังเลขึ้นมา

เจ้านี่มันคืออะไรกันแน่?