ตอนที่ 72 ไอวิญญาณหยิน (ฟรี)

ตอนที่ 72 ไอวิญญาณหยิน

ลู่ซวนอยู่ในขอบเขตหลอมวิญญาณแล้ว แต่ตอนนี้ หลังจากได้รับโอกาสจากลู่ซุน ความแข็งแกร่งของเขาก็พุ่งสูงขึ้น

หลอมวิญญาณขั้นต้น หลอมวิญญาณขั้นกลาง หลอมวิญญาณขั้นสูง หลอมวิญญาณขั้นสูงสุด

ขณะนี้ เขาอยู่ห่างจากขอบเขตศักดิ์สิทธิ์เพียงไม่กี่ก้าว และหยุดอยู่ที่ขอบเขตหลอมวิญญาณขั้นสูงสุด

ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดถึงสี่ขั้นในช่วงเวลาไม่กี่ลมหายใจ

มีรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของลู่ซวน และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแสงสว่างสดใส เขารู้สึกว่าความแข็งแกร่งของตนมีความก้าวหน้าอย่างน่าอัศจรรย์

“กายหยางบริสุทธิ์นั้นเต็มไปด้วยพลังหยาง สามารถใช้สยบสิ่งชั่วร้ายต่างๆ และมีศักยภาพที่ไร้ขีดกำจัด มันเป็นกายเซียนที่หาได้ยากในรอบหลายพันปี”

ว่ากันว่าหนึ่งในบรรพบุรุษของสำนักครอบครองกายหยางบริสุทธิ์!

อย่างไรก็ตาม ลู่ซวนรู้สึกว่ากายหยางบริสุทธิ์ของเขานั้นดูเหมือนจะมีข้อบกพร่องบางอย่าง อาจเป็นเพราะมันไม่ได้อยู่กับเขามาตั้งแต่กำเนิด ดังนั้นมันจึงไม่สมบูรณ์มากนัก

แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว! เพียงพอสำหรับเขาที่จะฝึกฝนไปสู่ขอบเขตสูงสุด หรือแม้จะก้าวข้ามทัณฑ์อัสนีเพื่อเป็นอมตะ

“ออร่านี่? แสงสีแดงเลือดนั้นหรือจะเป็นแก่นโลหิตของกายหยางบริสุทธิ์?” ฉีเหิงพูดกับตัวเองด้วยดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความอิจฉา

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือ กายหยางบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นกายเซียนระดับสูงซึ่งด้อยกว่าสิบสุดยอดกายเซียนเท่านั้น และว่ากันว่ามีความเป็นไปที่จะพัฒนาเป็น ‘กายเซียนหยาง’ และเมื่อศักยภาพของมันถูกกระตุ้นอย่างเต็มที่ มันจะเทียบได้กับสิบสุดยอดกายเซียน!

ฉีเหิงที่เป็นทายาทของตระกูลหลอมศพก็มีกายเซียนอยู่ในตัวด้วยเช่นกัน นี่เป็นรากฐานของความแข็งแกร่งของเขาในอดีต

ร่างกายของเขาเรียกว่า ‘กายภูตวิญญาณ’ เขาเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการมองเห็นสิ่งแปลกๆ มากมาย และเขาอยู่ใกล้ชิดกับศพ และวิญญาณภูตผีมากกว่าใคร นั้นทำให้เขาสามารถหลอมศพได้ผลลัพธ์สองเท่าด้วยความพยายามเพียงครึ่งเดียว มันช่วยให้เขาสามารถสร้างศพสงครามได้ง่ายขึ้น

มีเพียงคนที่มีกายเซียนแบบนี้เท่านั้นที่สามารถเป็นทายาทของตระกูลหลอมศพได้

อย่างไรก็ตาม แม้ว่ากายเซียนนี้จะพิเศษ แต่ก็มีข้อจำกัดมากมาย โดยเฉพาะความเร็วในการฝึกฝน ซึ่งไม่น่าพอใจอย่างยิ่ง และเร็วกว่าผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเปรียบเทียบกายภูตวิญญาณกับกายหยางบริสุทธิ์แล้ว กายเซียนของเขาอ่อนแอกว่ามาก ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมฉีเหิงจึงอิจฉาลู่ซวนมากในตอนนี้

อย่างไรก็ตาม แม้จะอิจฉา ฉีเหิงก็ไม่มีความคิดอื่นใด ท้ายที่สุดแล้ว อีกฝ่ายก็เป็นบรรพบุรุษของตระกูลลู่ ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย เขาเป็นเพียงคนนอก

“ฉีเหิง แม้ว่าเจ้าจะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกับข้า แต่เจ้าได้เสียสละมากมายเพื่อข้า ข้าไม่ใช่คนใจแคบ ดังนั้น ข้าจะให้รางวัลแก่เจ้าเช่นเดียวกัน” เสียงของลู่ซุนดังก้องไปทั่วห้องโถงบรรพบุรุษอีกครั้ง

หลังจากที่ฉีเหิงได้ยินคำพูดของลู่ซุน เขาก็ตกตะลึงเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ และไม่อยากจะเชื่อ

แม้แต่คนนอกอย่างเขาก็ได้รับความโปรดปรานจากบรรพบุรุษตระกูลลู่ด้วย?

รอยแยกมิติเปิดขึ้นอีกครั้งในความว่างเปล่า จากนั้นดวงแสงก็บินออกมาจากในนั้น และพุ่งตรงไปที่หว่างคิ้วของฉีเหิง

ดวงแสงนี้ไม่ได้มีสีสว่างสดใส แต่ดูมืดมน และน่าขนลุกอย่างยิ่ง เมื่อมันปรากฏก็ได้ยินเสียงคร่ำครวญแผ่วเบาดังออกมา

อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของฉีเหิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขาจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างว่างเปล่า รู้สึกได้ถึงโอกาสที่เขาเพิ่งได้รับ และเขารู้สึกตื่นเต้นมากจนอยากจะกระโดดโลดเต้น!

“นี่คือ...ไอวิญญาณหยิน?” ฉีเหิงสูดลมหายใจแล้วพูดอย่างตื่นเต้น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

สิ่งนี้พบได้ในเฉพาะดินแดนจิ่วโหยวเท่านั้น และต้องใช้เวลาหลายปีในการรวบรวม ทำให้มันเป็นของล้ำค่า

ไอวิญญาณหยินนั้นมีค่าอย่างยิ่ง และเป็นดั่งสมบัติในฝันของผู้ฝึกยุทธ์วิญญาณ และวิญญาณร้ายทุกคน

แม้ว่าฉีเหิงจะไม่ได้เป็นทั้งผู้ฝึกยุทธ์วิญญาณ และวิญญาณร้าย แต่ในทายาทของตระกูลหลอมศพ เขาเกิดมาเพื่อจัดการกับสิ่งแปลกประหลาดทุกประเภท ไอวิญญาณหยินจึงมีความสำคัญมากสำหรับเขาเช่นกัน แล้วมันเป็นสิ่งที่ทำให้เขาสามารถหักพันธนาการของกายภูตวิญญาณได้

ร่องรอยของพลังวิญญาณสีดำยังคงไหลเวียนอยู่ที่หว่างคิ้วของฉีเหิง ทำให้เขาดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้น

หลังจากนั้น ร่างกายของฉีเหิงก็แข็งทื่อเล็กน้อย และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เพราะพลังวิญญาณสีดำได้พุ่งจากหว่างคิ้ว เคลื่อนตัว และในที่สุดก็มาถึงตันเถียนของเขา

ตันเถียนที่พังทลายแต่เดิมของเขาถูกรักษาด้วยความเร็วที่น่าอัศจรรย์ภายใต้พลังของไอวิญญาณหยิน

ในไม่ช้า ตันเถียนของฉีเหิงก็กลับสู่สภาพเดิม พร้อมเปล่งกลิ่นอายแห่งความมืดออกมา

แม้ว่าระดับพลังยุทธ์ของฉีเหิงจะไม่พื้นคืน แต่ตันเถียนของเขาก็กว้างใหญ่เป็นอย่างมาก

รากฐานของเขาแข็งแกร่งเกินไป ดังนั้นแม้จะมีสมบัติฟ้าดินมากมาย มันก็ยากมากที่จะฟื้นฟูตันเถียนที่พังทลายของเขากลับคืนมา

ในช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา ฉีเหิงคิดวิธีการนับไม่ถ้วน ทุ่มเทความยากลำบาก และความพยายามมากมาย แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไร้ผล

แต่ตอนนี้ตันเถียนที่พังทลายของเขากลับคืนสู่สภาพเดิมแล้ว สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก และแม้แต่ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยน้ำตาโดยไม่รู้ตัว

“ข้า... ข้าจะสามารถฝึกฝนได้อีกครั้งงั้นรึ” ฉีเหิงพึมพำกับตัวเองเบา ๆ กำหมัดแน่นด้วยความเกลียดชังอย่างล้นหลามในดวงตา

อย่างไรก็ตาม ฉีเหิงก็กลับมารู้สึกตัวอย่างรวดเร็ว เขาคุกเข่าลงบนพื้น และคำนับหลายครั้งด้วยความเคารพตรงหน้าลู่ซุน

“ฉีเหิงขอบคุณบรรพบุรุษ!” ฉีเหิงดูตื่นเต้นมาก เขาคิดไม่ถึงเลยว่าลู่ซุนจะให้โอกาสอันล้ำค่าแก่เขาเช่นนี้

“ลุกขึ้น นี่คือสิ่งที่เจ้าสมควรได้รับ” ลู่ซุนพูดอย่างใจเย็น จากนั้นพลังวิญญาณก็ควบแน่นออกมาจากความว่างเปล่า ดึงร่างของฉีเหิงให้ลุกขึ้น

ลู่ซุนได้เห็นสถานการณ์ของฉีเหิงมานานแล้ว ชายคนนี้มีร่องรอยของเพลิงสวรรค์หลงเหลืออยู่ในตัว ซึ่งกัดกร่อนร่างกายของเขาอยู่ตลอดเวลาแล้วมันยังปิดกั้นพลังจากภายนอกทั้งหมดอีกด้วย นั้นทำให้เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะฟื้นฟูตันเถียนกลับมาได้

อย่างไรก็ตาม เพลิงสวรรค์นั้นอ่อนแอมาก เหมือนกับเทียนในสายลม เมื่อเทียบกับไอวิญญาณหยิน มันก็ไร้ค่าโดยสิ้นเชิง

“นับจากนี้ ข้าจะเต็มใจทำทุกสิ่งเพื่อตระกูลลู่ สำนักสวินเต๋า และบรรพบุรุษ!” ฉีเหิงพูดด้วยความเคารพ จากนั้นเขาก็แทบจะระงับความตื่นเต้นในใจไว้ไม่ได้

“ผู้อาวุโสฉี ระดับพลังยุทธ์ของเจ้าฟื้นคืนแล้วหรือยัง?” ลู่ซวนถามฉีเหิงด้วยสายตาที่คาดหวัง

ในอดีต ฉีเหิงมีชื่อเสียงมาก และระดับพลังยุทธ์ของเขาก็สูงล้ำด้วยเช่นกัน เขาถือเป็นยอดฝีมือชั้นนำอย่างแท้จริง หากระดับพลังยุทธ์ของฉีเหิงสามารถฟื้นคืนได้อย่างสมบูรณ์ มันจะเป็นสิ่งที่ดีอย่างยิ่งสำหรับตระกูลลู่!

“ไม่ แต่ตันเถียนของข้าหายดีแล้ว และด้วยความช่วยเหลือของไอวิญญาณหยิน แม้ว่าข้าจะต้องฝึกฝนใหม่อีกครั้ง แต่ก็อาจจะไม่ต้องใช้เวลานานหลายปี” หลังจากที่ฉีเหิงได้ยินคำถามของลู่ซวน เขารีบตอบด้วยดวงตาของเขาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ในที่สุดเขาก็สามารถฝึกฝนได้อีกครั้ง! ไม่จำเป็นต้องอยู่เฉยๆ เหมือนคนไร้ประโยชน์อีกต่อไป ในที่สุดก็มีความเป็นไปได้ที่จะแก้แค้น และสะสางหนี้เลือดในอดีต

“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ฮั่วเทียน รอข้าก่อนเถอะ หลังจากที่ข้าหายดีแล้ว ถ้าข้าไม่ขุดหลุมศพบรรพบุรุษทั้งสิบแปดรุ่นของพวกเจ้า ข้าจะไม่ใช่แซ่ฉีอีกต่อไป!” ฉีเหิงพูดด้วยความเย็นชา และดวงตาของเขาอบอวลไปด้วยจิตสังหาร