ตอนที่ 50 ดาบเป่ยหมิง

ตอนที่ 50 ดาบเป่ยหมิง

“ความแข็งแกร่งของบรรพบุรุษนั้นคาดเดาไม่ได้ และน่าทึ่งมากจริงๆ” หลังจากได้ยินสิ่งที่ลู่ซวนพูด ผู้อาวุโสสองก็พูดด้วยอารมณ์

"อย่าพึ่งคิดถึงเรื่องนี้เลย เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาไปมากกว่านี้ เราจะเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับแดนลับซวนเทียนที่จะเปิดออกในอีกไม่กี่วัน" ลู่ซวนส่ายหัวช้าๆ แล้วพูดอะไรบางอย่าง

ผู้อาวุโสสองพยักหน้าเล็กน้อยอย่างครุ่นคิด

ด้วยการที่พวกเขามีบรรพบุรุษอยู่ การยึดครองแดนลับซวนเทียนคงจะเป็นเรื่องง่าย

นั่นเพราะทุกคนได้เห็นอย่างชัดเจนว่าความแข็งแกร่งของบรรพบุรุษของพวกเขาน่ากลัวเพียงใด

“ผู้อาวุโสสอง เราไม่ควรทำอะไรที่ดึงดูดความสนใจมากเกินไป ในแดนลับซวนเทียนมีบางสิ่งที่บรรพบุรุษต้องการอยู่ เราควรมุ่งความสนใจไปที่เรื่องนั้น หากมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาบรรพบุรุษอาจลงโทษเราได้” ลู่ซวนรู้ดีว่าผู้อาวุโสสองกำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงจ้องมองไปที่อีกฝ่ายแล้วพูดเตือนสติ

“เจ้าสำนัก ท่านไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่คิดที่จะทำอะไรเสี่ยงๆ อยู่แล้ว” ผู้อาวุโสสองพูดอย่างไม่ใส่ใจ เขาคิดไม่ถึงว่าความคิดของตนจะถูกมองผ่านได้ง่ายๆ

“ทุกอย่างควรมุ่งเน้นไปที่สถานการณ์โดยรวม บรรพบุรุษจะเป็นคนชี้นำเราเองว่าต้องทำอย่างไร” ลู่ซวนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วจึงพูดกับทุกคน

ต้องมีบางสิ่งบางอย่างที่บรรพบุรุษของเขาต้องการในแดนลับซวนเทียน เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่ถึงอย่างงั้นมันจะต้องมีความสำคัญมากสำหรับบรรพบุรุษ

การฟื้นตัวของบรรพบุรุษ และการผงาดขึ้นของตระกูลลู่จะกลายเป็นจริงได้หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับการเดินทางสู่แดนลับครั้งนี้ ดังนั้น ลู่ซวนจึงรู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก

“พี่ชาย ข้าเพิ่งพบบางสิ่งในห้อง มันดูน่าสนใจมาก” ลู่เหยาพูดกับลู่ซุนด้วยสีหน้าแปลกๆ

“มันควรจะเป็นของขวัญจากเถ้าแก่หลิว คิดไม่ถึงว่าเขาจะคิดมากเช่นนี้ เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำให้บรรพบุรุษของเราพอใจ” ลู่ซวนกล่าวด้วยอารมณ์

“แต่มันไม่ดูใจกว้างมากเกินไปเหรอ ข้าพบอาวุธเซียนปฐพีอยู่ในห้อง และสมบัติล้ำค่าอื่นๆ อีกหลายอย่าง” ลู่เหยาพูดช้าๆ เขาไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าของโรงเตี๊ยมจะใจดีขนาดนี้

ในโลกใบนี้ อาวุธวิเศษก็ถูกแบ่งออกเป็นระดับต่างๆ เช่นกัน

อาวุธมนุษย์ อาวุธวิญญาณ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ อาวุธเซียน อาวุธอมตะ

อาวุธวิเศษสามระดับแรกจะแบ่งออกเป็นระดับต้น ระดับกลาง ระดับสูง และระดับสูงสุดเท่านั้น

สำหรับอาวุธเซียน มันถูกแบ่งออกเป็นสี่ระดับ สวรรค์ ปฐพี ขุนเขา และธารา อาวุธเซียนปฐพีถือเป็นสมบัติสำคัญสำหรับสำนักใหญ่บางแห่ง พลังของพวกมันช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง และมีคุณค่ามากจนยากจะประมาณได้

สำหรับการจำแนกระดับของอาวุธอมตะนั้น ทุกคนยังไม่รู้อย่างชัดเจนนัก ท้ายที่สุดแล้ว มันอยู่ไกลจากพวกเขามากเกินไป

“อาวุธเซียนปฐพี?!” หลังจากที่ลู่ซวนได้ยินคำพูดของลู่เหยา ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

ตระกูลลู่ในตอนนี้ไม่มีแม้แต่อาวุธเซียนธารา ไม่ต้องพูดถึงอาวุธเซียนปฐพีเลย!

สมบัติดังกล่าวมีมูลค่าสูงอย่างยิ่ง ยิ่งในยุคนี้ที่อาวุธอมตะแทบสาบสูญ และอาวุธเซียนสวรรค์หายากยังกับขนกิเลน อาวุธเซียนปฐพีแทบจะเป็นสมบัติที่ทรงพลังที่สุด

สมบัติระดับนี้เกือบทั้งหมดอยู่ในมือของกองกำลังใหญ่ แม้แต่จักรวรรดิต้าเฉียนก็ยังมีอาวุธเซียนปฐพีเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น

“แม้ว่าจะดูเสียหายเล็กน้อย แต่ก็เป็นอาวุธเซียนปฐพีอย่างไม่ต้องสงสัย” ลู่เหยาพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดอย่างช้าๆ

ลู่เหยาเหยียดฝ่ามือออก และดาบที่เปล่งไอสังหารก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอ

จะเห็นได้ว่าดาบยาวเล่มนี้อบอวลไปด้วยแสงเย็น แสงนั่นราวกับลมหนาว ทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวไปทั้งตัวเพียงแค่มองดู

เพียงแต่ว่าดาบยาวเล่มนี้ได้รับความเสียหาย และมีรอยแตกบนตัวดาบซึ่งทำลายความลึกลับและความงามดั้งเดิมไปส่วนหนึ่ง

แต่ถึงกระนั้น พลังที่คุกกรุ่นอยู่ในดาบก็ยังทำให้ทุกคนตกตะลึง

“มันเป็นอาวุธเซียนปฐพีจริงๆ!” ลู่ซวนรับรู้ถึงระดับของอาวุธวิเศษชิ้นนี้ได้จากการมองดูแวบเดียว นั่นทำให้เขาเต็มไปด้วยความตกใจ และก็รู้สึกประหลาดเป็นอย่างมาก

อาวุธวิเศษมีความสำคัญมากสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ การมีอาวุธวิเศษที่ทรงพลังจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งในการต่อสู้ และเพิ่มโอกาสรอดของผู้ฝึกกยุทธ์ได้เป็นอย่างมาก

ผู้อาวุโสสองสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเขาเห็นคำว่า ‘เป่ยหมิง ‘สลักอยู่บนด้ามดาบ

“ดาบเล่มนี้มีคำว่า ‘เป่ยหมิง’ สลักอยู่ หรือนี่อาจเป็นอาวุธของลอร์ดเป่ยหมิง?” ผู้อาวุโสสองขมวดคิ้วด้วยความสับสนแล้วพึมพำกับตัวเอง

“บางทีมันอาจจะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ แม้ว่าลอร์ดเป่ยหมิงจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่ง แต่ก็ไม่มีทางที่เขาจะครอบครองอาวุธเซียนปฐพีได้” ลู่ซวนส่ายหัวแล้วพูดด้วยความมั่นใจ

หากแม้แต่ลอร์ดเป่ยหมิงที่เป็นเพียงเจ้าเมืองระดับสองก็ยังสามารถครอบครองอาวุธเซียนปฐพีได้ อาวุธวิเศษระดับนี้คงมีอยู่อย่างเกลื่อนกลาด

อันที่จริง ลู่ซวนพูดถูก อาวุธเซียนปฐพีนั้นหาได้ยากจริงๆ และคนธรรมดาก็ไม่สามารถเข้าถึงมันได้

แต่สิ่งที่ลู่ซวนคิดไม่ถึงคือ ลอร์ดเป่ยหมิงได้เข้าไปในแดนลับซวนเทียนหลายครั้งแล้ว เขาได้สะสมความมั่งคั่งจำนวนมหาศาลตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ดาบเป่ยหมิงเล่มนี้ใช้ทรัพย์สมบัติเกือบทั้งหมดของเขาเพื่อให้ได้มันมาในที่สุด

อาจกล่าวได้ว่าดาบเป่ยหมิงที่ดูไม่โดดเด่นอะไรเล่มนี้แลกมาด้วยทรัพย์สมบัติที่ลอร์ดเป่ยหมิงสะสมมาเกือบทั้งชีวิต

มูลค่าของอาวุธเซียนปฐพีที่สมบูรณ์นั้นมากมายมหาศาล แม้ว่าลอร์ดเป่ยหมิงจะล้มละลาย เขาก็ไม่สามารถจ่ายได้ แต่อาวุธเซียนปฐพีที่เสียหายนี้ไม่ได้มีราคาแพงขนาดนั้น

ทุกคนไม่รู้ว่าเมื่อได้ดาบเป่ยหมิงมาในตอนแรก มันดูเสียหายมากกว่าตอนนี้มาก

หลังจากลอร์ดเป่ยหมิงดูแลมันอย่างระมัดระวังเป็นเวลาหลายต่อหลายปี มันจึงได้ฟื้นตัวขึ้นอีกครั้ง และตอนนี้ก็เหลือเพียงก้าวเดียวเท่านั้นที่จะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์

“พี่ชาย ข้าจะมอบดาบเป่ยหมิงนี้ให้ท่าน เพราะท่านคือผู้นำตระกูลลู่ของเรา จะไม่มีอาวุธดีๆ อยู่ในมือได้อย่างไร” ลู่เหยายื่นดาบเป่ยหมิงแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“น้องสาว ในเมื่อเจ้าเป็นคนค้นพบมันๆ ก็ควรเป็นของเจ้า นอกจากนี้ ข้าคิดว่าอีกไม่นานดาบเต๋าก็จะฟื้นตัวแล้ว มันเป็นถึงอาวุธอมตะย่อมจะแข็งแกร่งกว่าดาบเล่มนี้มาก เจ้าเก็บมันไว้เถอะ” ลู่ซวนสะกดหัวใจของตนที่สั่นไหว และผลักดาบเป่ยหมิงกลับไปอีกครั้ง

น่าเสียดายที่หากผู้อาวุโสสองที่ค้นพบดาบเล่มนี้ ลู่ซวนอาจจะยอมรับมันโดยไม่ลังเล

"ตกลง" หลังจากที่ลู่เหยาได้ยินคำพูดของลู่ซวน เธอก็พยักหน้าเล็กน้อย และไม่ปฏิเสธอีกต่อไป

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คืออาวุธเซียนปฐพี ใครล่ะจะไม่ต้องการมันจริงๆ

“อาวุธเซียนปฐพี คงจะดีไม่น้อยหากเป็นของข้า” ดวงตาของผู้อาวุโสสองเต็มไปด้วยความอิจฉา และเขาก็พึมพำกับตัวเอง

ความอิจฉาก็คือความอิจฉา นอกจากความเสียใจเล็กน้อยแล้ว เขาไม่มีความคิดอื่นใด

"น้องสาว เจ้าควรปรับแต่งดาบเป่ยหมิงโดยเร็ว เมื่อเราไปที่แดนลับซวนเทียน เราจะได้มีไพ่ตายอีกใบหนึ่ง" ลู่ซวนพูดกับลู่เหยา

แม้ว่าดาบเป่ยหมิงจะไม่ได้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ แต่ก็ยังมีพลังที่น่ากลัวมาก ซึ่งเพียงพอสำหรับลู่เหยาที่จะต่อสู้กับผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ได้โดยไม่เพลี่ยงพล้ำ แม้ว่าเธอจะอยู่ในขอบเขตหลอมวิญญาณก็ตาม

“ตกลง” ลู่เหยาพยักหน้าอย่างหนักหน่วง จากนั้นจึงกลับเข้าไปในห้องของเธอพร้อมกับดาบเป่ยหมิง

ลอร์ดเป่ยหมิงกลัวว่าตระกูลลู่จะค้นพบว่าดาบเป่ยหมิงเป็นสมบัติของเขา ดังนั้นเขาจึงแอบตัดการเชื่อมต่อกับดาบเป่ยหมิงไปนานแล้ว แม้ว่าเขาจะเสียใจอย่างยิ่ง แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำเช่นนั้น

วันนี้เขากลัวมากจริงๆ!

ดังนั้น ลู่เหยาจึงปรับแต่งดาบเป่ยหมิงได้ในเวลาไม่นาน เธอใช้เวลาเพียงคืนเดียวเท่านั้น