บทที่ 262 แผนภาพแม่น้ำ

？？？

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของหลี่อัง ดึงดูดสายตาของทุกคนในทันที

เจ้าหน้าที่กรมกิจการพิเศษวัยรุ่นสองนายมองหน้ากันด้วยความเลิ่กลั่ก ใบหน้าเต็มไปด้วยความมึนตึ๊บ

สวินจื่ออันปรายตามองหลี่อังที่สวมผ้าคลุมแห่งความยุติธรรมก่อนจะหันไปมองหลิวอู๋ไต้ที่ยังคงตีหน้าตาย เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงลังเลเล็กน้อยว่า "นี่คือ..."

ยังไม่ทันที่หลิวอู๋ไต้จะได้อ้าปากพูด หลี่อังก็ยกมือขึ้นเสยผมพร้อมเผยรอยยิ้มเย็นชา

"คลื่นคลั่งซัดสาด ยิ่งขับเน้นตัวตนวีรบุรุษ ขุนเขาตั้งตระหง่าน มิอาจพรากปณิธานทะยานฟ้า"

"ประดุจเสาหยกค้ำสวรรค์ คานทองม่วงพยุงสมุทร ยับยั้งวิกฤตก่อนจะล่มสลาย ประคองอาคารใหญ่ก่อนจะพังทลาย"

"กระผมนายแบบหนุ่มราศีสิงห์ ส่วนสูงสามเมตรโดยนิตินัย โค้ดเนม 'อาคาอินุ' ผู้มีพลังจาก 'ผลแม็กม่า' สายโรเกีย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งพลเอกแห่งกองทัพเรือ... ซากาสุกิ!"

เชื่อก็บ้าแล้ว!

เจ้าหน้าที่กรมกิจการพิเศษชายวัยรุ่นเบิกตาโพลง พลางด่าเปิงอยู่ในใจ เขาก็ถือเป็นแฟนพันธุ์แท้เรื่อง One Piece เหมือนกันนะ ถ้าไม่ใช่เพราะสถานการณ์ตอนนี้ยังคลุมเครือล่ะก็ เขาคงหลุดพ่นไฟใส่ไปแล้ว ตั้งแต่หัวจรดเท้านอกจากผ้าคลุมที่ซื้อมาจากเน็ตตัวนั้นแล้ว มีตรงไหนที่เหมือนบ้างฮะ?!

ในฐานะผู้เล่นสังกัดหน่วยปฏิบัติการเคลื่อนที่ สวินจื่ออันก็เคยดู One Piece ผ่านตามาบ้าง ย่อมไม่หลงกลมุกนี้แน่นอน

เขาเลิกคิ้วขึ้นทันที ในฝ่ามือพลันปรากฏกุญแจมือพลาสติกสีชมพูงานหยาบขึ้นมาหนึ่งคู่ "เป็นผู้เล่นเหมือนกันงั้นเหรอ..."

"เดี๋ยวก่อน!"

หลี่อังยื่นมือออกมาข้างหนึ่งขวางไว้เบื้องหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำจริงจัง

"หัวหน้ากลุ่มสวิน ผมเชื่อว่าคุณเองก็สังเกตเห็นแล้ว"

"ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นที่นี่ ไม่ใช่ฝีมือของพวกเรา"

"แต่มันมาจากผู้เล่นที่ไม่ใช่มนุษย์อีกรายหนึ่งที่ก่ออาชญากรรมร้ายแรงและกำลังหลบหนีอยู่ ภารกิจที่ผมกับเสี่ยวหลิวได้รับ คือการตามล่ามันในเมืองนี้"

"หากมัวแต่ดึงเช็งกันอยู่แบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วคดีนี้จะส่งผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างร้ายแรง ถ้าคุณยอมให้พวกเราปฏิบัติภารกิจต่อ หลังจบเรื่องพวกเราสัญญาว่าจะไปรายงานตัวที่กรมกิจการพิเศษอย่างแน่นอน..."

"ผมรู้"

สวินจื่ออันถือกุญแจมือสีชมพูพลางก้าวเท้าเข้ามาอย่างช้าๆ ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก กลิ่นอายกดดันรอบตัวเริ่มพุ่งสูงขึ้น "ไอ้ 'ผู้เล่นที่ไม่ใช่มนุษย์' นั่นน่ะ เพื่อนร่วมงานคนอื่นของผมไปตามล่าแล้ว อีกไม่นานคงถูกจับกุมมาดำเนินคดี"

"ในเมื่อทั้งสองท่านมีภารกิจปกติติดตัว ก็เชิญไปที่ฐานที่มั่นกับผมสักรอบ เพื่อเข้าสู่กระบวนการตรวจสอบตามระเบียบ"

"หากไม่มีปัญหาอะไร พวกเรายินดีที่จะช่วยให้พวกคุณทำภารกิจปกติให้สำเร็จ รับรองว่าจะไม่ให้พวกคุณต้องเสียผลประโยชน์แน่นอน..."

ในประเด็นนี้ สวินจื่ออันไม่ได้หลอกลวงทั้งสองคน

โครงการถอดรหัสตำราโบราณของสมาคมวิจัยศาสตร์เร้นลับ เมื่อสองเดือนก่อนมีความคืบหน้าครั้งใหญ่ พวกเขาค้นพบค่ายกลที่ชื่อว่า "แผนภาพแม่น้ำ"

ค่ายกลแผนภาพแม่น้ำนั้นสลับซับซ้อนอย่างยิ่ง แม้แต่สมาคมวิชาการฯ เองก็ถอดรหัสไปได้ไม่ถึงหนึ่งในพันส่วน แต่เพียงแค่ส่วนเสี้ยวนั้น ก็เพียงพอให้สมาคมวิชาการฯ พัฒนาคุณสมบัติอันอัศจรรย์ออกมาได้มากมาย

ยกตัวอย่างเช่น การสแกนตรวจจับความผันผวนของพลังเหนือธรรมชาติทั้งหมด

สมาคมวิชาการฯ ร่วมกับทีมวิจัยของสถาบันวิทยาศาสตร์ ผ่านการทดลอง วิเคราะห์ และพิสูจน์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนยืนยันได้ว่าแผนภาพแม่น้ำสามารถควบคุมได้

และใช้เมืองอินเป็นพื้นที่นำร่องในการทดสอบประสิทธิภาพของแผนภาพแม่น้ำ

ผลการทดลองประสบความสำเร็จอย่างงดงาม แม้จะเปิดใช้งานมาได้ไม่ถึงยี่สิบวัน แต่ขอบเขตการรับรู้ของอุปกรณ์แผนภาพแม่น้ำได้ขยายครอบคลุมไปทั่วทั้งเมืองอินแล้ว

หากความผันผวนของพลังเหนือธรรมชาตินั้นเบาบางก็ยังพอว่า แต่ถ้าพลังมีความรุนแรง อุปกรณ์แผนภาพแม่น้ำจะสามารถสแกนระบุตำแหน่งที่มาของพลังได้อย่างแม่นยำ และทำการติดตามต่อเนื่องได้เป็นเวลานาน

หากจะบอกว่าก่อนหน้านี้ บรรดาผู้เล่น โดยเฉพาะผู้เล่นที่ไม่ใช่มนุษย์ ไม่กล้าใช้พลังเหนือธรรมชาติก่ออาชญากรรมเพราะเกรงกลัวการตามล่าของหน่วยปฏิบัติการเคลื่อนที่กรมกิจการพิเศษล่ะก็...

การปรากฏขึ้นของแผนภาพแม่น้ำ ยิ่งสร้างความสั่นสะท้านให้แก่ผู้เล่นทุกคนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมากยิ่งขึ้น

ตึก... ตึก... ตึก...

เสียงฝีเท้าของสวินจื่ออันย่ำลงบนพื้นอย่างหนักแน่น พื้นถนนคอนกรีตที่ควรจะแข็งแกร่งกลับเกิดริ้วรอยกระเพื่อมราวกับผิวน้ำ

ทุกก้าวที่เขาเดินเข้ามาใกล้ หัวใจของหลิวอู๋ไต้ก็สั่นสะท้านราวกับถูกค้อนหนักทุบตีจนแทบจะแตกสลาย

ห้าม... ห้ามถูกพาตัวไปแบบนี้เด็ดขาด

หลิวอู๋ไต้เบิกตากว้างขึ้นฉับพลัน ธนูไม้โบราณปรากฏขึ้นในมือ นิ้วมือเกี่ยวสายธนูไว้มั่น

ตามคำอธิบายของระบบ ต่อให้เธอจะอธิบายอย่างไร ก็คงไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่กรมกิจการพิเศษ รวมถึงสวินจื่ออันด้วย

ไม่ต้องพูดถึงว่าภารกิจนี้อาจส่งผลต่อความปลอดภัยของพ่อเธอและผู้ป่วยโรคตันฮวาทุกคน ระยะเวลาที่ม่านพลังจะหดตัวครั้งต่อไปกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หากหลุดออกไปนอกม่านพลัง ค่าสติ ของผู้เล่นจะถูกกัดเซาะอย่างต่อเนื่อง

หากค่าสติหมดลง มันก็ไม่ต่างอะไรกับคนบ้า และกรมกิจการพิเศษคงไม่ยอมเจียดกำลังพลระดับหัวกะทิพร้อมรถกันระเบิดเพื่อมาอารักขาเธอให้วิ่งไล่ตามขอบเขตของม่านพลังที่กำลังหดตัวหรอก

งั้นก็คงต้อง... ขัดขืนแล้ว...

หลิวอู๋ไต้ใช้ปลายเท้าสะกิดพื้น ร่างกายพุ่งถอยหลังพลางน้าวคันธนูสั้นจนตึงเปรี๊ยะประดุจพระจันทร์เต็มดวง

ทว่า การเคลื่อนไหวของหลี่อังกลับเร็วกว่าเธอ ในจังหวะเดียวกับที่สวินจื่ออันพุ่งเข้ามา เขาก็ชัก SCAR-H ออกมาสองกระบอกแล้วสาดกระสุนใส่เท้าของสวินจื่ออันราวกับเปิดก๊อกน้ำ

ในฐานะหัวหน้ากลุ่ม 6 ของหน่วยปฏิบัติการเคลื่อนที่ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่สวินจื่ออันจะได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีระดับนี้ เขาแผดเสียงคำรามกึกก้องไปข้างหน้า ปรากฏร่างจำแลง "ราชสีห์คชสาร" สีทองอร่ามที่กินพื้นที่ไปเกือบครึ่งถนน

กระสุนที่พุ่งเข้าใส่ผิวของราชสีห์คชสารกลับหยุดชะงักราวกับยิงเข้าใส่เจลทดสอบหัวกระสุน ก่อนจะร่วงกราวลงพื้นดังเคร้งคร้าง

ขณะที่เจ้าหน้าที่กรมกิจการพิเศษอีกสองนายที่อยู่ด้านหลังสวินจื่ออัน ก็อาศัยจังหวะนี้พุ่งจู่โจมขนาบซ้ายขวา พร้อมไม้ตะบองไฟฟ้าแรงสูงในมือ

เหอะ น่ารำคาญชะมัด

หลี่อังเล็งไปที่สวินจื่ออันแล้วเปิดใช้งาน [วิชาสังหารอุดตัน] ทันที ส่งผลให้ภายในหลอดลมของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยกระแสน้ำอุ่น จนไม่สามารถคงสภาพการคำรามของราชสีห์คชสารได้อีกต่อไป

คุณหนูไฉที่นิ่งเฉยมาตลอดก็บังคับชุดเกราะชิงเอ๋อพุ่งเข้าใส่ เธออาศัยความอึดรับการโจมตีจากตะบองไฟฟ้าของเจ้าหน้าที่สาวเข้าเต็มรัก ก่อนจะสวนหมัดกลับไปอย่างหนักหน่วงจนร่างของอีกฝ่ายกระเด็นข้ามสี่แยกไปกระแทกกับเสาไฟจราจรจนทรุดลงกับพื้น ลุกขึ้นไม่ไหว

ในเมื่อเพื่อนร่วมทีมเปิดฉากแล้ว หลิวอู๋ไต้ก็ไม่มีเหตุผลที่จะลังเลอีกต่อไป

เธอเล็งธนูไม้ไปที่เจ้าหน้าที่ชายที่เหลืออยู่เพียงคนเดียว

ลูกธนูไม้ที่ดูโดดเดี่ยวและไร้ขนหางดอกนั้น แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกลางอากาศ ล้อมรอบตัวเจ้าหน้าที่นายนั้นเป็นวงกลมเศษไม้พอดี

หากอีกฝ่ายพยายามจะฝ่าม่านเศษไม้เหล่านั้นออกมา เศษไม้จะพุ่งเข้าเชือดเฉือนจนร่างพรุนทันที

ทั้งสองฝ่ายไม่ได้มีความตั้งใจจะฆ่าแกงกันจริงๆ แต่เมื่อลูกน้องถูกทำร้าย มีหรือที่สวินจื่ออันจะยอมอยู่นิ่ง เขาฝืนความรู้สึกสำลักน้ำที่พุ่งขึ้นมา กระแทกเท้าลงพื้นอย่างแรง พุ่งข้ามระยะทางสิบกว่าเมตรพร้อมกับตวัดกุญแจมือสีชมพูหมายจะสวมใส่ข้อมือของหลี่อัง

เนื่องจากการใช้ [วิชาสังหารอุดตัน] หากผู้ใช้ทำการโจมตีหรือถูกโจมตี เอฟเฟกต์ของวิชาจะหลุดทันที

หลี่อังรีบม้วนตัวถอยหลังหลบกุญแจมือสีชมพูได้อย่างหวุดหวิด

สวินจื่ออันตั้งท่าจะพุ่งเข้าใส่อีกรอบ แต่คุณหนูไฉที่อยู่ด้านหลังเขากลับกระชากเสาไฟข้างทางขึ้นมาหนึ่งต้น แล้วเหวี่ยงมันเข้าใส่ท้ายทอยของเขาอย่างจัง

ดึ๋ง!

ท้ายทอยของสวินจื่ออันถูกกระแทกอย่างแรงด้วยกระบองเหล็กยักษ์ แต่กลับไม่มีเลือดออกสักหยด

ในทางกลับกัน เสาไฟเหล็กที่แข็งแรงกลับบุบเบี้ยวจนเสียรูปตามโครงศีรษะมนุษย์ ดูไปดูมาเหมือนฉากในตูนเรื่อง Tom and Jerry ไม่มีผิด

อาศัยช่วงเวลาสั้นๆ นี้ หลิวอู๋ไต้ที่คูลดาวน์สกิลคุกไม้เสร็จพอดี

เธอยิงลูกธนูไม้ใส่สวินจื่ออันจากระยะไกลเพื่อสกัดฝีเท้าเอาไว้ชั่วคราว

พร้อมกับกระโดดพรวดเข้าไปในที่นั่งคนขับของรถสีดำ พลางตะโกนบอกหลี่อังว่า "เร็ว เข้ามาในรถ!"

หลี่อังคว้าขอบหลังคารถไว้แล้วอาศัยจังหวะที่หน้าต่างรถถูกเปิดทิ้งไว้ กระโดดมุดเข้าเบาะหลังอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกวักมือเรียกคุณหนูไฉ ก่อนจะให้รถสะบัดท้ายดริฟต์กลับลำ ทะยานหนีไปท่ามกลางฝุ่นตลบ

..........