บทที่ 9 รถจีวากอนสีชมพู

บทที่ 9 รถจีวากอนสีชมพู

เธอหยิบปลาและเนื้อวัวที่ซื้อมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตออกมา เตรียมจะทำปลาจาระเม็ดนึ่งและเนื้อวัวนึ่งแป้งข้าวเจ้า หลังจากจัดการเตรียมวัตถุดิบทั้งสองอย่างและหมักไว้สำหรับนำไปนึ่งเรียบร้อยแล้ว เธอก็ไปอาบน้ำ เมื่อเจี่ยนซูออกมาจากการแช่น้ำ เธอก็รู้สึกสบายตัวขึ้นมาก

ปลาและเนื้อวัวที่เธอเริ่มนึ่งไว้ก่อนอาบน้ำสุกพอดี จากนั้นเธอก็ทำเมนูผักกาดแก้วลวกซอสน้ำมันหอยกระเทียม เธอต้มผักในน้ำเพียงไม่กี่นาทีแล้วตักขึ้นมา โรยหน้าด้วยกระเทียมสับและซีอิ๊วขาวเล็กน้อย ก่อนจะปิดท้ายด้วยการราดน้ำมันร้อนๆ ลงไปจนส่งกลิ่นหอม

ต่อมาเธอทำซุปสาหร่ายไข่น้ำ เพียงเท่านี้มื้อค่ำมื้อแรกในบ้านหลังใหม่ก็เสร็จสมบูรณ์

เนื่องจากเธอรับประทานอาหารเพียงลำพัง เธอจึงไม่ได้ทำแต่ละเมนูในปริมาณมากนัก เธอยังจัดจานอย่างใจเย็นและบันทึกภาพไว้ด้วยกล้องโทรศัพท์มือถือ

เธอมีเพื่อนในแอปพลิเคชันวีแชทน้อยมากและไม่มีความปรารถนาที่จะแบ่งปันลงในพื้นที่ส่วนตัว การถ่ายภาพไว้ก็เพียงเพื่อเก็บเป็นความทรงจำที่สวยงามสำหรับตนเองเท่านั้น

อาจเป็นเพราะเธออยู่ในอารมณ์ที่ดีหรือเพราะวัตถุดิบมีคุณภาพสูง เจี่ยนซูรู้สึกว่าอาหารมื้อนี้อร่อยที่สุดเท่าที่เธอเคยทำมา และเธอก็กินจนหมดเกลี้ยงทุกอย่าง

เธอวางจานชามและเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารลงในเครื่องล้างจาน แล้วกลับไปที่ห้องนั่งเล่นเพื่อหาภาพยนตร์ที่ดูแล้วสดชื่นสักเรื่องดูผ่านโทรทัศน์ คุณภาพของภาพบนโทรทัศน์ขนาด 100 นิ้วนั้นคมชัดมากเสียจนเธอมองเห็นกระทั่งรอยสิวบนใบหน้าของเหล่านักแสดง

โครงเรื่องของภาพยนตร์ถือว่าใช้ได้และงานภาพก็สวยงาม เจี่ยนซูเพลิดเพลินไปกับมันโดยไม่รู้ตัว หลังจากภาพยนตร์จบลงเธอยังคงรู้สึกประทับใจและลองค้นหาสถานที่ถ่ายทำดู เธออยากจะเดินทางไปที่นั่นหากมีโอกาสในอนาคต

เจี่ยนซูเลือกเรียนวิชาเอกในภาควิชาภาษาอังกฤษของมหาวิทยาลัยไห่ ผลการเรียนภาษาอังกฤษของเธอนั้นดีมาโดยตลอด แต่ทักษะการพูดของเธอยังไม่ดีนัก ด้วยความต้องการที่จะผลักดันตนเองและพิจารณาถึงเส้นทางอาชีพในอนาคต เธอจึงเลือกภาควิชาภาษาอังกฤษ

เธอสามารถเข้าใจความหมายโดยรวมของภาพยนตร์เรื่องนี้ในขณะที่ดูเสียงในฟิล์มโดยไม่มีคำบรรยาย ในอนาคตเธอสามารถฟังเพลงภาษาอังกฤษและดูภาพยนตร์ตะวันตกให้มากขึ้นเพื่อฝึกฝนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร

หลังจากปิดโทรทัศน์ เจี่ยนซูทำความสะอาดร่างกายอย่างง่ายๆ เมื่อนอนลงบนเตียงหลังใหญ่ที่นุ่มสบายในห้องนอน เธอพลิกตัวไปมาหลายครั้งก็ยังไม่ถึงขอบเตียง ซึ่งทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่มาก

เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าคนอย่างเธอที่เคยถูกทอดทิ้งจะมีวันเช่นนี้ได้ เมื่อมองดูแล้วสวรรค์ก็ค่อนข้างใจดีต่อเธอ ที่มอบการพบเจออันปาฏิหาริย์และอนุญาตให้เธอได้ใช้ชีวิตในแบบที่เธอไม่เคยกล้าแม้แต่จะจินตนาการมาก่อน

การได้นอนบนเตียงที่ใหญ่ขนาดนี้เป็นครั้งแรกและอยู่ในสภาพแวดล้อมใหม่ ทำให้เจี่ยนซูตื่นเต้นเกินกว่าจะหลับลง เมื่อไม่มีอะไรทำเธอจึงเริ่มเลื่อนดูหน้าจอโทรศัพท์มือถือไปเรื่อยๆ

เธอไม่รู้ว่าตนเองเผลอหลับไปตอนไหน แต่เมื่อตื่นขึ้นมาในตอนเช้าก็เป็นเวลา 10 โมงแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอตื่นสายขนาดนี้ เธอมุดตัวอยู่ในเตียงอย่างสบายอารมณ์ บิดขี้เกียจ และรู้สึกวิเศษมาก

"นายท่าน ท่านต้องการจะลงชื่อเข้าใช้งานสำหรับวันนี้เลยหรือไม่คะ"

ก่อนหน้านี้ เจี่ยนซูจะลงชื่อเข้าใช้งานทันทีที่เธอตื่นนอน แต่อาจเป็นเพราะวันนี้เธอนอนหลับสบายเกินไป เธอจึงลืมเรื่องนี้ไปชั่วคราว

"ลงชื่อ!"

"ลงชื่อสำเร็จ ยินดีด้วยกับนายท่านที่ได้รับเงินสด 100,000 หยวน"

เงินจำนวน 100,000 หยวนโอนเข้าบัญชีของเธอ ทำให้เงินที่เธอจ่ายไปเมื่อวานนี้เพิ่มพูนกลับคืนมาและมากกว่าที่มีอยู่เดิมเสียอีก เจี่ยนซูอยู่ในอารมณ์ที่ดีมาก มันคงจะดียิ่งกว่านี้ถ้าเธอสามารถลงชื่อเพื่อรับรถยนต์ได้ในวันพรุ่งนี้!

เธอเปี่ยมไปด้วยพลังงานจึงลุกขึ้นมาปิ้งขนมปังสองแผ่นและดื่มนมหนึ่งแก้ว เธอวางแผนจะไปที่ใจกลางเมืองในวันนี้ ห้องแต่งตัวของเธอยังคงว่างเปล่า ดังนั้นเธอจึงตั้งใจจะไปซื้อเสื้อผ้าและเก็บตกสิ่งของบางอย่างที่เธอลืมซื้อเมื่อวานนี้

เธอใช้บริการรถยนต์ส่วนบุคคลที่ผู้จัดการบ้านเรียกให้ หลังจากเดินทางถึงจุดหมายปลายทาง เธอก็เก็บเบอร์ติดต่อของคนขับรถไว้เพื่อติดต่อเมื่อถึงเวลากลับ

เมืองเทียนไห่นั้นรุ่งเรืองกว่าเมืองลั่วอวิ๋นมาก มีห้างสรรพสินค้าหรูหราหลายแห่งในย่านการค้าแห่งนี้ และตามท้องถนนก็เต็มไปด้วยผู้คนที่แต่งตัวทันสมัยและพิถีพิถัน

เนื่องจากไม่มีแผนอื่นในวันนี้ เจี่ยนซูจึงเดินเลือกซื้อของอย่างช้าๆ เธอซื้อชุดลำลองที่ใส่สบายไปหลายชุด รวมถึงชุดที่ใช้ในชีวิตประจำวันและรองเท้าที่เหมาะสมกับนักศึกษามหาวิทยาลัยอีกสิบกว่าชุด

เนื่องจากหลังจากนี้เธอจะต้องใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่โรงเรียน เธอจึงเลือกสไตล์ที่ค่อนข้างเรียบง่ายและไม่สะดุดตา แม้ว่าคนที่รู้จักแบรนด์ดังน่าจะมองออกก็ตาม

เธอไม่ได้ซื้อกระเป๋า เพราะกระเป๋าถือขนาดกลางที่เธอมีอยู่ที่บ้านนั้นค่อนข้างเหมาะสมสำหรับการใส่หนังสืออยู่แล้ว นอกจากนี้เธออาจจะได้รับกระเป๋าจากการลงชื่อเข้าใช้งานในภายหลัง การมาเที่ยวครั้งนี้จึงเน้นไปที่การซื้อเสื้อผ้าเป็นหลัก

เธอไม่เคยไปเลือกซื้อของนานขนาดนี้และลองเสื้อผ้ามากมายขนาดนี้มาก่อน เธอรู้สึกเหนื่อยมากจนกระทั่งในช่วงท้าย เมื่อเห็นสไตล์ที่ชอบ เธอก็เพียงแค่ให้พนักงานขายหยิบขนาดที่พอดีกับเธอมาโดยที่ไม่ได้ลองใส่

ทุกอย่างที่เธอซื้อเป็นเสื้อผ้าตามฤดูกาล เสื้อผ้าหน้าร้อนใช้พื้นที่ไม่มากนัก ดังนั้นที่ร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมร้านสุดท้าย เธอจึงขอถุงใบใหญ่เพื่อแพ็กทุกอย่างรวมเข้าด้วยกัน

ถึงแม้จะเหนื่อยล้าเพียงใด เธอก็ยังแวะเข้าไปในร้านหนังสือที่เดินผ่านและซื้อหนังสือมาหลายเล่ม รวมถึงวรรณกรรมภาษาอังกฤษฉบับดั้งเดิมอีกหลายฉบับ เนื่องจากเธออยู่คนเดียว เธอจึงสามารถอ่านออกเสียงที่บ้านได้ในช่วงสองสามวันข้างหน้า ซึ่งเป็นวิธีที่ดีในการฝึกพูด

ในอดีต เมื่อตอนที่เธอต้องเช่าห้องอยู่รวมกับคนอื่นหรืออยู่ที่หอพัก เธอไม่มีพื้นที่หรือเวลาเช่นนี้ในการฝึกฝน ตอนนี้เมื่อเธอมีเวลาแล้ว เธอต้องเริ่มฝึกฝน เธอต้องการพัฒนาจุดอ่อนนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

หลังจากซื้อทุกอย่างที่ต้องการครบแล้ว เจี่ยนซูจึงติดต่อคนขับรถส่วนบุคคลให้มารับเธอกลับ เธอเดินทางกลับบ้านพร้อมกับถุงหลายใบ เมื่อผู้จัดการบ้านเห็นเธอ เขาก็เสนอตัวช่วยถือของอย่างมีน้ำใจ

อย่างไรก็ตาม น้ำหนักเพียงเท่านี้ไม่เป็นปัญหาสำหรับเจี่ยนซูที่ทำงานหนักมาหลายปี ด้วยความไม่อยากลำบากเขา เธอจึงปฏิเสธไปอย่างสุภาพ แต่เธอรู้สึกว่าในอนาคต หากต้องการซื้ออะไร เธอควรพยายามซื้อทางออนไลน์ให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ การไปเดินซื้อของนั้นเป็นงานที่เหนื่อยจริงๆ

เธอกินขนมไปมากมายระหว่างที่เดินเลือกซื้อของ ดังนั้นตอนนี้จึงไม่ค่อยหิวเท่าไหร่นัก สำหรับมื้อค่ำเธอจึงทำเพียงสลัดผลไม้ ผลไม้จากฟาร์มออร์แกนิกนั้นดูเหมือนจะแตกต่างออกไป เพราะมันรสชาติดีมาก

หลังจากรับประทานเสร็จ เธอก็เริ่มอ่านหนังสือที่ซื้อมา มีคำศัพท์ที่ไม่คุ้นเคยมากมายในหนังสือ เธอจึงวางแผนที่จะอ่านผ่านๆ รอบหนึ่งเพื่อให้เข้าใจก่อนที่จะอ่านออกเสียง

หนังสือเล่มนั้นไม่หนามากนักและเป็นวรรณกรรมที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง เนื้อหาไม่น่าเบื่อ เมื่อเธอพบคำศัพท์ที่ไม่รู้จัก เธอก็จะค้นหาในโทรศัพท์มือถือและฟังการออกเสียงไปพร้อมกัน

หลังจากอ่านจบเล่มหนึ่ง คลังคำศัพท์ของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก การอ่านหนังสือประเภทนี้มีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับเธอในฐานะนักศึกษาเอกภาษาอังกฤษ ด้วยความไม่แน่ใจว่าการแปลของตนเองถูกต้องหรือไม่ หลังจากอ่านจบ เธอยังค้นหาเวอร์ชันแปลอย่างเป็นทางการของหนังสือเล่มนี้มาดูด้วย

หลังจากอ่านฉบับดั้งเดิมแล้ว เธออดไม่ได้ที่จะชื่นชมในความสามารถของผู้แปล มีการใช้คำที่สละสลวยมากมาย ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อเธออย่างมาก

กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เป็นเวลา 5 ทุ่มแล้ว เจี่ยนซูต้องรีบไปล้างหน้าและพักผ่อน การไปเดินเลือกซื้อของในตอนกลางวันนั้นค่อนข้างเหนื่อย และเธอก็ผล็อยหลับไปหลังจากหัวถึงหมอนได้ไม่นาน

เธอตื่นขึ้นมาตอน 9 โมงเช้าของวันรุ่งขึ้น หลังจากพักอยู่สองคืนเธอก็เริ่มปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้แล้ว เจี่ยนซูกลับไปใช้ชีวิตตามกิจวัตรเดิม สิ่งแรกที่เธอทำเมื่อตื่นนอนคือการลงชื่อเข้าใช้งาน

"ลงชื่อสำเร็จ ยินดีด้วยกับนายท่านที่ได้รับรถยนต์ เมอร์เซเดส เบนซ์ จี63 รุ่นตกแต่งพิเศษ"

เมื่อรู้ว่าตนเองได้รับรถยนต์ในวันนี้ เจี่ยนซูรู้สึกว่าการอธิษฐานขอนั้นมีประโยชน์จริงๆ และตัดสินใจว่าเธอควรอธิษฐานให้มากขึ้นเมื่อต้องการบางสิ่งในอนาคต

จากนั้นเธอก็รีบค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับรถยนต์คันนี้อย่างใจจดใจจ่อ ก่อนหน้านี้เธอเคยดูแต่มือโปรด้านสินค้าฟุ่มเฟือยและไม่ค่อยมีความรู้เรื่องรถยนต์มากนัก ครั้งนี้เธอจึงได้เรียนรู้เกี่ยวกับยี่ห้อและรุ่นของรถยนต์หลายประเภทไปพร้อมกัน

เธอไม่รู้ว่าคำว่า รุ่นตกแต่งพิเศษ หมายถึงอะไร แต่เธอเห็นว่ารถรุ่นนี้มีราคาอย่างน้อย 3 ล้านหยวนเมื่อรวมค่าธรรมเนียมทั้งหมดแล้ว รูปลักษณ์ของรถดูสง่างามและทรงพลังมาก และเธอก็ชอบรถประเภทนี้ค่อนข้างมาก

ขณะที่เธอกำลังอ่านข้อมูลรถอย่างตั้งใจ สายเรียกเข้าจากเบอร์ที่ไม่รู้จักก็ดังขึ้นขัดจังหวะเธอ

"สวัสดีครับ คุณเจี่ยน ผมคือเสี่ยวเจียง พนักงานขายจากโชว์รูมเทียนไห่ รถของคุณได้รับการตกแต่งเรียบร้อยแล้ว ไม่ทราบว่าสะดวกให้ผมนำไปส่งให้เมื่อไหร่ดีครับ"

"ตอนนี้เลยก็ได้ค่ะ ส่งมาที่คฤหาสน์จินฮว่า คุณจะใช้เวลาเดินทางมาถึงที่นี่นานแค่ไหนคะ"

"ตกลงครับคุณเจี่ยน ผมจะไปถึงในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง ผมจะโทรหาคุณเมื่อเดินทางไปถึงนะครับ"

"ตกลงค่ะ"

ในเวลาหนึ่งชั่วโมง รถน่าจะมาถึงพอดีกับเวลาที่เธอลุกขึ้นจัดการตัวเองและรับประทานมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อยพอดี