TXV - 672 กระสุนทะลวงเกราะ

TXV - 672 กระสุนทะลวงเกราะ

ย่านคนจนแห่งนี้ถูกตัดขาดจากเขตคังนัมที่รุ่งเรืองด้วยทางหลวงหกเลน ด้านหนึ่งคือตึกระฟ้าและโลกที่เต็มไปด้วยสีสันของคนรวย แต่อีกด้านกลับเป็นเพียงกระท่อมเตี้ยๆ และพื้นดินที่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ มีสายไฟฟ้าระโยงระยางพาดผ่านไปมาเหมือนใยแมงมุม ทางหลวงหกเลนนี้กลายเป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างสวรรค์และนรก และตอนนี้ เส้นแบ่งนี้ได้ถูกปิดล้อมโดยตำรวจเกาหลีอย่างเบ็ดเสร็จ ไม่มีรถคันใดได้รับอนุญาตให้ขับผ่าน ยกเว้นรถตำรวจและรถของเจ้าหน้าที่ภาคสนามของ CIA

ไม่ใช่แค่ทางหลวงหกเลนเท่านั้น แต่ถนนทุกสายรอบย่านคนจนแห่งนี้ล้วนถูกปิดตาย ใครก็ตามที่ต้องการเข้าเขตนี้จะต้องผ่านการสอบสวนและตรวจค้นจากตำรวจเกาหลี ส่วนใครที่คิดจะออกไปจะต้องเผชิญกับการสอบสวนและตรวจสอบตัวตนที่เข้มงวดยิ่งกว่า

เฮลิคอปเตอร์ทหารบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้าเป็นระยะ ภารกิจของพวกมันคือการยิงรถทุกคันที่น่าสงสัยและสนับสนุนอำนาจการยิงให้กับหน่วยรบภาคพื้นดิน

ตาข่ายขนาดใหญ่ถูกกางออกทั้งบนดินและบนฟ้า มันเป็นเรื่องยากมากที่เป้าหมายจะหลบหนีไปได้

เฮลิคอปเตอร์ลำเลียงพลลำหนึ่งลงจอดบนทางหลวงหกเลน กู้เค่อเหวินเดินออกมาภายใต้การคุ้มกันของนาวิกโยธินและสายลับหลายนาย เธอเข้าไปในรถปฏิบัติการภาคสนามของ CIA ภายในรถคันนี้เต็มไปด้วยอุปกรณ์รับสัญญาณดาวเทียมและระบบสื่อสาร ด้วยอุปกรณ์เหล่านี้ กู้เค่อเหวินสามารถควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดได้จากภายในรถ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เธอให้ความสำคัญมากกว่าคือการให้รถบัญชาการนี้อยู่ห่างจากสนามรบเพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเอง

เจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคของ CIA เปิดหน้าจอมอนิเตอร์ทันทีที่กู้เค่อเหวินก้าวเข้ามา ภาพวิดีโอที่ปรากฏบนหน้าจอถูกส่งมาจากกล้องที่ติดอยู่บนหมวกยุทธวิธี มันจึงสั่นไหวไปมาตามจังหวะการเคลื่อนไหว ในภาพที่สั่นคลอนนั้น สายลับ CIA 20 นายกำลังเคลื่อนที่คุ้มกันกันและกันผ่านถนนที่พังทลายเพื่อเข้าปิดล้อมตึกเก่าหลังเล็กๆ หลังหนึ่ง

ตึกหลังนี้คือจุดที่ CIA แกะรอยตำแหน่งของเซี่ยเหล่ยได้ก่อนหน้านี้

เสียงของหัวหน้าชุดปฏิบัติการดังผ่านเครื่องสื่อสาร “เรามาถึงตำแหน่งเป้าหมายแล้ว รอรับคำสั่ง”

กู้เค่อเหวินหยิบเครื่องสื่อสารขึ้นมาแล้วสั่งการอย่างเย็นชา “จับทุกคนในตึกนั้น! ถ้าใครขัดขืน ฆ่ามันทิ้งได้ทันที!”

“รับทราบ” หัวหน้าชุดส่งสัญญาณมือสั่งการ

“เซี่ยเหล่ย ถ้าแกอยู่ข้างใน แกตายแน่” รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏที่มุมปากของกู้เค่อเหวิน

เซี่ยเหล่ยจะอยู่ในตึกเล็กๆ หลังนั้นจริงๆ หรือ?

กู้เค่อเหวินอยากจะเชื่อเหลือเกินว่าเขาหนีไปไม่พ้น และยังติดอยู่ในนั้น ถ้าเป็นแบบนั้นจริง เธอคงแก้ปัญหาเรื่องเซี่ยเหล่ยได้ง่ายๆ แต่นั่นเป็นเพียงสิ่งที่เธอหวัง เธอเองก็ยังไม่มั่นใจ คนที่ฉลาดและเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าสุนัขจิ้งจอกอย่างเซี่ยเหล่ยจะยอมนั่งรอให้คนมาจับอยู่ในตึกเฉยๆ งั้นหรือ?

ปัง ปัง ปัง!

ในขณะที่กู้เค่อเหวินกำลังลังเล เสียงปืนก็ดังขึ้นจากภายในตึก สายลับ CIA ที่ล้อมอยู่รีบยิงโต้ตอบทันที เสียงปืนระเบิดสนั่น ห่ากระสุนพุ่งทะลุประตูและหน้าต่างเข้าไปในอาคาร เศษกระจก เศษไม้ และเศษอิฐกระจัดกระจายไปทั่ว

“มันอยู่ข้างในจริงๆ ด้วย!” กู้เค่อเหวินอุทานอย่างตื่นเต้น

สายลับที่ล้อมตึกหยุดยิงชั่วขณะ สายลับที่คุมประตูหน้าขว้างระเบิดมือเข้าไปด้านใน หลังจากแสงวาบจากการระเบิดสิ้นสุดลง เขาก็บุกเข้าไปข้างใน ตามด้วยสายลับคนอื่นๆ อย่างรวดเร็ว

ภาพบนมอนิเตอร์ถูกบดบังด้วยควันจากระเบิด ทำให้มองเห็นได้ยากว่าเกิดอะไรขึ้น หัวใจของกู้เค่อเหวินเต้นรัวไปอยู่ที่ลำคอ เธอคาดหวังจะเห็นเซี่ยเหล่ยปรากฏตัวบนหน้าจอในสภาพตื่นตระหนกและสิ้นหวัง

ทว่า ภาพที่เธอจินตนาการไว้กลับไม่เกิดขึ้น

สายลับบุกเข้าไปค้นทุกซอกทุกมุม พวกเขาถีบประตูทุกบานและตรวจเช็กทุกห้อง

โครม! หัวหน้าชุดถีบประตูห้องชั้นบนออก แมวตัวหนึ่งกระโดดขึ้นจากพื้นด้วยความตกใจและพุ่งหนีไปทางหน้าต่าง

ปัง ปัง ปัง...

หัวหน้าชุดยกปืนขึ้นยิงตามสัญชาตญาณ ร่างของแมวถูกกระสุนสาดใส่กลางอากาศ แรงปะทะทำให้ร่างของมันกระเด็นออกนอกหน้าต่าง เลือดสาดกระจายติดกำแพงและเศษกระจกที่แตกละเอียด ดูสวยงามราวกับซากุระร่วงโรยท่ามกลางกลุ่มควันจนน่าใจหาย

สายตาของหัวหน้าชุดหยุดลงที่มุมห้องหนึ่ง กล้องที่หมวกส่งภาพสิ่งที่เขาเห็นกลับไปยังรถบัญชาการ

ลำโพงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ มันถูกเปิดทิ้งไว้และมีกระดาษ A4 แผ่นหนึ่งแปะติดอยู่ มีข้อความเขียนเป็นภาษาจีนว่า: “พวก CIA มันโง่! กู้เค่อเหวินก็อีโง่!”

ปัง ปัง ปัง...

เสียงปืนดังออกมาจากลำโพงนั้นเอง

ที่แท้เสียงปืนที่หลอกให้สายลับ CIA ระดมยิงบุกเข้าไป ก็คือเสียงที่ดังมาจากลำโพงตัวนี้

กู้เค่อเหวินไม่ได้โกรธเมื่อเห็นข้อความด่าเธอ แต่เธอกลับหัวเราะออกมา “แกน่ะสิ... ต้องลองมาทดสอบดูหน่อยไหมล่ะว่าฉันโง่จริงหรือเปล่า แน่จริงก็ออกมาสิ ไอ้คนขี้ขลาด!”

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคก็ตะโกนขึ้นด้วยความดีใจ “บอส! สัญญาณที่หายไปปรากฏขึ้นมาอีกแล้วครับ!”

กู้เค่อเหวินรีบชะโงกหน้าไปดู

จุดสีแดงกะพริบปรากฏขึ้นบนจอคอมพิวเตอร์ มันเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว แต่ตำแหน่งของมันไม่ได้อยู่ในย่านคนจนแล้ว แต่มันอยู่บริเวณชายขอบและกำลังมุ่งหน้าหนีไปยังเขตคังนัมที่รุ่งเรือง

“บอสครับ เราควรสั่งให้เฮลิคอปเตอร์ไล่ตามไหมครับ เขาหนีไม่พ้นแน่” เจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคเสนอ

“เดี๋ยว ขอให้แน่ใจก่อน” กู้เค่อเหวินกล่าวพลางปรับปุ่มมอนิเตอร์

ในขณะเดียวกัน ที่ด้านนอกย่านคนจน ภายในรถโตโยต้า MPV สีดำ

“บอสครับ กู้เค่อเหวินส่งพิกัดดาวเทียมมาให้เราแล้ว เป้าหมายปรากฏตัวอีกครั้ง เขากำลังหนีไปเขตคังนัมครับ!”

ดาร์คมูน่าจ้องมองหน้าจอแล็ปท็อปพิเศษ จุดสีแดงกำลังเคลื่อนที่เข้าสู่เขตคังนัมด้วยความเร็วสูง จุดแดงนั้นคือตัวแทนของเซี่ยเหล่ย แต่ภาพวิดีโอที่กู้เค่อเหวินส่งมาให้ดูผ่านกล้องจิ๋วที่ติดอยู่กับสายลับทำให้เธอเริ่มลังเล นี่อาจจะเป็นลูกเล่นอีกอย่างของเซี่ยเหล่ย

“บอสครับ กู้เค่อเหวินยังไม่ได้สั่งให้เฮลิคอปเตอร์ไล่ตาม เธอคงกำลังถ่วงเวลาให้เรา เราจะเอาไงดีครับ?” เจ้าหน้าที่องค์กร FA ถาม

ดาร์คมูน่าครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วสุ่มเลือกคนมาสองคน “พวกนายตามไปสังเกตการณ์ แต่อย่าเพิ่งลงมือสุ่มสี่สุมห้า ต่อให้ยืนยันได้ว่าเป็นเซี่ยเหล่ยจริง ให้รีบรายงานฉันทันที”

มือสังหารสองคนก้าวลงจากรถ ควบมอเตอร์ไซค์ไล่ตามไป โดยมีฝ่ายเทคนิคในรถโตโยต้าคอยบอกพิกัดสนับสนุน

สองนาทีต่อมา เฮลิคอปเตอร์ทหารสองลำก็บินมุ่งหน้าไปทางเดียวกัน บนพื้นดิน รถฮัมวี่หลายคันกำลังมุ่งสู่เขตคังนัม นาวิกโยธินเริ่มปฏิบัติการไล่ล่าเช่นกัน

การถ่วงเวลาสองนาทีให้องค์กร FA คือขีดสุดที่กู้เค่อเหวินสามารถทำให้ได้แล้ว

ไม่ว่าจะเป็นในรถของ CIA หรือในรถโตโยต้าขององค์กร FA ภาพจากดาวเทียมสอดแนมสหรัฐฯ แสดงให้เห็นว่าจุดสีแดงหยุดนิ่งหลังจากวิ่งมาได้ระยะหนึ่ง

เมื่อจุดแดงหยุด เฮลิคอปเตอร์ทั้งสองลำบนฟ้าก็หยุดนิ่งด้วย

ภาพจากอุปกรณ์ของมือสังหารองค์กร FA ถูกส่งกลับมายังหน้าจอแล็ปท็อป ชายชาวเกาหลีผมทองคนหนึ่งกำลังยืนฉี่อยู่ข้างถนน ข้างหลังเขามีมอเตอร์ไซค์เก่าๆ คันหนึ่ง เฮลิคอปเตอร์บนฟ้านั่นทำให้เขาตกใจจนฉี่ราดกางเกง

“วางอาวุธลงเดี๋ยวนี้!” เสียงตะโกนจากโทรโข่งบนเฮลิคอปเตอร์ดังขึ้น

“ผ... ผมไม่มีอาวุธ!” ชายผมทองตะโกนตอบ

“เอามือประสานไว้ที่ท้ายทอย! คุกเข่าลง!”

“พวกแกมันบ้า! มีคนให้เงินผมขี่มอเตอร์ไซค์คันนี้มา... ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น!” ชายผมทองจู่ๆ ก็ออกวิ่งหนี

ปัง!

เสียงปืนนัดหนึ่งดังขึ้น ชายคนนั้นล้มคว่ำลงด้วยกระสุนสไนเปอร์ แต่มันไม่ได้สังหารเขา สไนเปอร์แค่ยิงเข้าที่ขา

ขบวนรถฮัมวี่แล่นมาถึงที่เกิดเหตุพอดี

มือสังหารของ FA ทั้งสองคนรีบหันรถกลับ

ดาร์คมูน่าทุบกำแพงรถโตโยต้าดัง ปัง “บ้าเอ๊ย! มันปั่นหัวเรากับพวก CIA จนหัวหมุน! มันคิดจะทำอะไรกันแน่?”

แรงทุบนั้นทำให้เธอฉุกคิดบางอย่างได้ และสงบสติอารมณ์ลงทันที

เธอคว้าเครื่องสื่อสารแล้วสั่งการ “ถอนตัวออกมาเดี๋ยวนี้! มันจงใจล่อพวกนายออกไป!”

คำพูดของเธอส่งตรงถึงเครื่องรับจิ๋วในหูของกู้เค่อเหวินในเสี้ยววินาที กู้เค่อเหวินมีปฏิกิริยาที่รวดเร็วมาก เธอรีบสั่งการเกือบจะทันทีที่ได้ยินดาร์คมูน่า “เร็ว! ออกไปจากที่นี่!”

แต่ก่อนที่คนขับจะทันสตาร์ทเครื่อง ตัวรถกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

กู้เค่อเหวินพุ่งตัวหลบตามสัญชาตญาณ

ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง กระสุนสไนเปอร์นัดหนึ่งพุ่งทะลุตัวรถเข้ามาปักเข้าที่ 'แก้มก้น' ของเธอ หากเธอช้ากว่านี้เพียงแค่ 0.1 วินาที กระสุนนัดนั้นคงไม่ได้โดนก้น แต่จะทะลุเข้าที่ท้ายทอยของเธอแทน!

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นพล่านจนกู้เค่อเหวินเกือบจะหมดสติ ทว่าการฝึกฝนนรกในไซบีเรียกลับทำงานโดยอัตโนมัติ เธอยังคงมีสติและรักษาสัญชาตญาณการเอาตัวรอดไว้ได้ เธอรีบกลิ้งตัวหลบไปด้านข้างท่ามกลางความเจ็บปวด

เคร้ง! ประกายไฟกระเด็นขึ้นมาจากภายในรถ

หากเธอขยับช้ากว่านี้อีกนิดเดียว กระสุนนัดที่สองคงปลิดชีพเธอไปแล้ว!

นี่คือรถกันกระสุนแท้ๆ แต่มันกลับไม่สามารถหยุดยั้งการโจมตีของศัตรูได้เลย ราวกับว่าศัตรูสามารถมองทะลุแผ่นเหล็กกันกระสุนและล็อกเป้าตำแหน่งที่แม่นยำของเธอได้! และที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือความแม่นยำของสไนเปอร์คนนี้มันเหนือธรรมชาติ เหมือนเขาจงใจยิงกระสุนนัดแรกเพื่อเปิดทางเจาะเหล็กกันกระสุน และนัดต่อมาก็เพื่อสังหารเป้าหมาย!

ใครในโลกนี้จะใช้สไนเปอร์ได้เหนือชั้นขนาดนี้?

จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก เซี่ยเหล่ย!