TXV - 670 ถ้ำเสือ

TXV - 670 ถ้ำเสือ

เซี่ยเหล่ยเดินออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลอัน และสมาชิกทั้งเจ็ดของทีมรบนักษัตรจีนก็ถอนกำลังออกมาเช่นกัน ไม่ใช่เพียงแค่เอ้อเอ่อร์เตอมู่ถูคนเดียวที่ลงมือเมื่อครู่ สมาชิกทั้งเจ็ดที่เซี่ยเหล่ยพามาล้วนมีส่วนร่วม มิฉะนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะจัดการคนของอันกึนกังทั้งหมดได้อย่างเงียบเชียบ ปฏิบัติการครั้งนี้ไม่เพียงทำให้เซี่ยเหล่ยได้สัมผัสถึงพลังที่น่าเกรงขามของทีมรบนักษัตรจีน แต่ยังทำให้เขาตระหนักว่าเหตุใดพ่อของเขา เซี่ยฉางเหอ ถึงยังมีชีวิตอยู่ได้ทั้งที่องค์กร FA และ CIA ต่างจ้องจะเอาชีวิต มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรือโชคช่วย แต่คือ ความแข็งแกร่ง ล้วนๆ

หลังจากออกจากคฤหาสน์อัน ทุกคนรวมถึงเซี่ยเหล่ยต่างสวมหน้ากากและเปลี่ยนตัวตนเป็นคนอื่น พ่อของเขาได้สอนเทคนิคการทำหน้ากากให้ ซึ่งเป็นวิชาที่สืบทอดมาจากทีมรบนักษัตรจีน ดังนั้นมันจึงกลายเป็นอุปกรณ์มาตรฐานที่สมาชิกทีมทุกคนพกติดตัวตลอดเวลา

ฉินเซียงยังคงอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลอัน เพื่อช่วยอันกึนกังตามข้อตกลงในการหาข้อมูลอื้อฉาวของปาร์คซุกจิน ทันทีที่ได้ข้อมูลนั้นมา อันกึนกังจะสามารถปลิดชีพทางการเมืองของปาร์คซุกจินได้ นี่คือสิ่งที่เรียกว่าการเมืองเสรี คนที่ประชาชนเลือกมาอาจไม่ได้สะอาดหรือซื่อสัตย์ไปเสียทั้งหมด

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เซี่ยเหล่ยมาถึงรังลับของปาร์คแทยองในเกาหลี มันเป็นตึกเก่าซอมซ่อในสลัมของกรุงโซลที่มีเพียงสองชั้น ชั้นแรกเป็นอู่ซ่อมรถ ส่วนชั้นสองเป็นที่พักอาศัย มีห้องใต้ดินซึ่งตอนนี้ถูกใช้เป็นศูนย์บัญชาการของเขาในเกาหลี

“เราเหลือเวลาอีกแค่ 30 ชั่วโมง” เซี่ยเหล่ยกล่าวขึ้นในห้องใต้ดิน “ในช่วงเวลานี้ เราต้องหากู้เค่อเหวินให้พบและฆ่าเธอซะ ถ้าเราทำภารกิจนี้ไม่สำเร็จภายใน 30 ชั่วโมง เราต้องถอนตัวจากเกาหลีทันที”

หากเซี่ยเหล่ยไม่ปรากฏตัวในจีนภายใน 30 ชั่วโมง คณะผู้แทนเยอรมันจะไปถึงโรงงานธันเดอร์ฮอร์ส และหลิวเจิ้งหนานจะปลอมตัวต่อไปไม่ได้อีก สำหรับปฏิบัติการนี้ เซี่ยเหล่ยถึงขนาดวางเรื่องของสำนัก 101 ไว้ข้างหลัง ไม่ต้องพูดถึงสำนัก ZN พวกเขาจะรู้เรื่องนี้ไม่ได้ และหากหลิงหานรู้ว่า "เซี่ยเหล่ย" ที่อยู่ในบริษัทสาขาคือตัวปลอม เขาจะไม่สามารถอธิบายได้เลยว่าหายไปไหนมาในช่วงสองวันที่ผ่านมา

เขาต้องการกำจัดกู้เค่อเหวินใจจะขาด แต่ถ้าทำไม่สำเร็จในเวลาที่กำหนด เขาก็ต้องถอนตัว เป้าหมายของเขาในการมาเกาหลีมีสองอย่างคือ: หนึ่ง ปิดดีลกับอันกึนกัง และสอง กำจัดกู้เค่อเหวิน ดังนั้นหากทำอย่างหลังไม่ได้เขาก็ต้องยอมรับมัน

“ขอเวลาฉันอีกสองชั่วโมง ฉันจะหากู้เค่อเหวินให้เจอ” อแมนด้ากล่าว

คอมพิวเตอร์ของเธอทำงานอย่างหนัก แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาคนคนเดียวในประเทศใหญ่ๆ อย่างเกาหลี

“พวกเราก็มาเตรียมตัวกันเถอะ” เอ้อเอ่อร์เตอมู่ถูเอ่ยขึ้น

มาร์คัสใช้ชะแลงงัดกล่องไม้กล่องหนึ่งออก ภายในกล่องมีเศษไม้และอาวุธปืน — ปืนซุ่มยิง XL2500 และปืนกล Gust ตัวปืนสีดำมะเมื่อมสะท้อนแสงไฟเป็นประกายเย็นเยียบ

มาร์คัสผิวปากและหยิบปืนกล Gust ขึ้นมา “บอส นี่คือปืนกล Gust รุ่นล่าสุดใช่ไหม? ผมอยากได้มานานแล้ว เคยขอตาแก่แต่เขาไม่ยอมให้ผมสักที”

“ปืนกล Gust และปืนซุ่มยิง XL2500 คนละหนึ่งชุด ในอนาคตพวกเราจะเป็นกลุ่มแรกที่ได้ใช้อาวุธและอุปกรณ์ที่ทันสมัยที่สุดจากโรงงานธันเดอร์ฮอร์ส”

“บอส ผมขอรถถังหุ้มเกราะด้วยได้ไหมครับ?” อเลสซิโอถามติดตลก

เซี่ยเหล่ยยักไหล่ “นายอยากให้ตำรวจจราจรอิตาลีหาเรื่องนายหรือไง?”

ทุกคนในห้องใต้ดินต่างพากันหัวเราะ

ในขณะที่สมาชิกทีมรบนักษัตรจีนคุยกันอย่างสนุกสนาน พวกเขาก็เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ไปด้วย ทั้งเช็กปืน เตรียมกระสุนและอุปกรณ์อื่นๆ เซี่ยเหล่ยทำความรู้จักกับคนเหล่านี้ผ่านการสนทนาและเริ่มรู้สึกผูกพัน เขาต้องการนำทีมนี้ แต่เขาต้องกลายเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาก่อน

ผ่านไปสองชั่วโมง อแมนด้าพูดขึ้นกะทันหันว่า “ฉันเจอเธอแล้ว”

เซี่ยเหล่ยเดินเข้าไปหา สมาชิกทีมคนอื่นๆ ก็ขยับเข้ามาใกล้เช่นกัน

อแมนด้าเจอกู้เค่อเหวินแล้วจริงๆ มันควรจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่ไม่มีใครหัวเราะหรือพูดอะไรออกมา เพราะกู้เค่อเหวินไม่ได้อยู่ในโรงแรม แต่เธออยู่ในค่ายทหารสหรัฐฯ ในเกาหลีใต้—ฐานทัพยงซาน (Yongsan Garrison)

“มีทหารประมาณสองพันนายจากกองทัพบกที่แปดของสหรัฐฯ และทหารอากาศอีกเจ็ดร้อยนาย นอกจากนี้ยังมีหน่วยรบพิเศษนาวิกโยธินอีกสองร้อยนาย รวมทั้งหมดประมาณสามพันคนค่ะ” เสียงของอแมนด้าดังขึ้น

เซี่ยเหล่ยขมวดคิ้ว หากกู้เค่อเหวินอยู่ในโรงแรม ปฏิบัติการสังหารคงไม่ยากนัก แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่ากู้เค่อเหวินจะซ่อนตัวอยู่ในค่ายทหารสหรัฐฯ การฆ่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงของ CIA ในฐานทัพทหารอเมริกันนั้นพูดง่ายแต่ทำยากยิ่งกว่าอะไรดี

สมาชิกทีมจักรราศีต่างมองไปที่เซี่ยเหล่ย การบุกเข้าไปในค่ายยงซานเพื่อฆ่ากู้เค่อเหวินนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็น ภารกิจฆ่าตัวตาย แต่หากเซี่ยเหล่ยตัดสินใจ พวกเขาก็จะไป แม้พวกเขาจะมาจากหลายประเทศ แต่พวกเขาล้วนภาคภูมิใจ และหวงแหนเกียรติยศของทีมรบนักษัตรจีนมากกว่าชีวิตตัวเอง

“บอส ถ้าคุณต้องการฆ่ากู้เค่อเหวินที่ฐานทัพยงซาน ฉันสามารถเริ่มวางแผนปฏิบัติการได้เลยค่ะ” อแมนด้าเสนอ

“เธอมีแผนอะไร?” เซี่ยเหล่ยถาม

“เราสามารถปลอมตัวเป็นทหารอเมริกันได้ เพราะในกองทัพอเมริกามีคนหลายเชื้อชาติอยู่แล้ว เราแค่ต้องการเอกสารปลอมและใช้ตัวตนเหล่านั้นผ่านระบบรักษาความปลอดภัยของฐานทัพยงซานเข้าไปค่ะ” อแมนด้ากล่าว

เซี่ยเหล่ยครุ่นคิดแต่ก็ส่ายหน้า “การเข้าไปน่ะไม่ยาก แต่การไม่ให้ถูกสายลับ CIA คนอื่นจับได้น่ะยากกว่า และเราต้องหาทางถอนตัวหลังจากฆ่ากู้เค่อเหวินแล้วด้วย อีกอย่าง ครั้งนี้กู้เค่อเหวินมีทั้ง CIA และองค์กร FA อยู่ข้างหลังในการมาเกาหลี”

“ดาร์คมูน่า อยู่ในเกาหลีแน่นอน” เยลีน่าเอ่ยขึ้น

“ดาร์คมูน่าก็อยู่เกาหลีด้วยเหรอ? ดีเลย ฆ่าทิ้งให้หมดทั้งคู่! คนแรกที่พ่ออยากให้ตายคือดาร์คมูน่า นี่จะเป็นของขวัญที่ดีที่สุดที่เราจะมอบให้พ่อในวันที่เขาวางมือจากชีวิตนอกกฎหมาย” อเลสซิโอพูดอย่างคึกคะนอง

“ผมเห็นด้วยกับอเลสซิโอ” บากูกล่าว

“ฆ่าพวกมันเลยครับบอส” ปาร์คแทยองเสริม

คนเหล่านี้ล้วนไม่กลัวตาย แม้จะเป็นฐานทัพอเมริกา มันก็หยุดยั้งความมุ่งมั่นของพวกเขาไม่ได้ แต่เซี่ยเหล่ยไม่ต้องการให้พวกเขาไปตายฟรีๆ เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ขอเวลาผมคิดหน่อย”

เซี่ยเหล่ยเริ่มใช้สมองประมวลผล เขาสร้างแบบจำลองขึ้นมากมายจากข้อมูลที่มีอยู่ จำลองขั้นตอนการทำงานของภารกิจจนไปถึงจุดจบของแผนการ อย่างไรก็ตาม ในสายตาคนอื่น เขาแค่กำลังนั่งนิ่งๆ ใช้ความคิดเหมือนปกติ

“บอสจะไหวไหมนะ?” บากูถามเบาๆ “อแมนด้าเป็นคนวางแผนมาตลอด และเธอฉลาดที่สุดในพวกเรา แถมยังถนัดเรื่องนี้ด้วย”

“ไม่รู้สิ ฉันยังไม่ค่อยเข้าใจบอสเท่าไหร่” อเลสซิโอตอบ

“เยลีน่า เธอรู้จักบอสดีที่สุด ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอ?” บากูหันไปถามเยลีน่า

“เงียบซะ” เยลีน่าลดเสียงลง “บอสเป็นคนที่ฉลาดมาก ดูอาวุธในมือนายสิ เขาเป็นคนออกแบบมันเอง ถ้าเขาออกแบบอาวุธที่ทันสมัยที่สุดในโลกได้ ทำไมเขาจะคิดแผนปฏิบัติการไม่ได้ล่ะ?”

สมาชิกทีมจักรราศีต่างเงียบกริบทันที พวกเขาไม่รู้ว่าเซี่ยเหล่ยฉลาดแค่ไหน แต่พวกเขารู้ว่าอาวุธในมือมันยอดเยี่ยมเพียงใด

จังหวะนั้นเอง เซี่ยเหล่ยก็พูดขึ้นว่า “ปาร์คแทยอง ขอโทรศัพท์มือถือในท้องถิ่นเครื่องหนึ่ง ผมต้องการโทรออก”

ปาร์คแทยองชะงัก “บอส จะโทรหาใครครับ?”

“เอามาเถอะ” เซี่ยเหล่ยสั่ง จากนั้นหันไปหาอแมนด้า “เตรียมตัวทำอะไรบางอย่างให้ผมด้วย”

อแมนด้าไม่รู้ว่าเซี่ยเหล่ยต้องการให้ทำอะไร แต่เธอก็พยักหน้า “ไม่มีปัญหาค่ะ”

ในขณะเดียวกัน ที่ฐานทัพยงซาน กรุงโซล

น้ำเย็นๆ ไหลผ่านฝักบัวรดลงบนศีรษะของกู้เค่อเหวิน ไหลผ่านแก้มและผิวพรรณของเธอ

กริ๊งๆๆ กริ๊งๆๆ...

เสียงเรียกเข้าดังมาจากนอกห้องอาบน้ำ

กู้เค่อเหวินหยุดกิจกรรมทันที แต่เธอไม่ได้ออกไปรับสายในทันที เธอเหลือบมองไปทางนอกห้องน้ำอย่างหงุดหงิด พยายามเดาว่าใครโทรมาในเวลานี้ มีไม่กี่คนหรอกที่รู้เบอร์โทรศัพท์ของเธอ

กริ๊งๆๆ กริ๊งๆๆ...

“โธ่เอ๊ย!” กู้เค่อเหวินปิดน้ำแล้วหยิบผ้าขนหนูมาพันกาย เดินออกไป

โทรศัพท์ยังคงดังอยู่บนโต๊ะ

กู้เค่อเหวินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ มันโชว์เบอร์จากประเทศจีน แต่มีบางอย่างต่างจากเบอร์ของค่ายมือถือยักษ์ใหญ่ทั่วไป

กู้เค่อเหวินรับสาย “ฮัลโหล? ใครน่ะ?”

เสียงผู้ชายดังมาจากปลายสาย “กู้เค่อเหวิน ไหนบอกว่าอยากเจอผมไง? ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนล่ะ?”

“แกเองเหรอ!” กู้เค่อเหวินตกใจจนรีบเดินออกไปนอกห้อง ขณะเดินเธอพูดต่อ “อะไรกัน? อยากเจอฉันจนตัวสั่นเลยเหรอ?”

“เราควรจะสะสางความแค้นระหว่างเราให้มันจบๆ ไปซะ บอกเวลาและสถานที่มา แล้วผมจะเดินทางจากจีนไปหาคุณเอง”

“แกอยู่ที่จีนงั้นเหรอ?” กู้เค่อเหวินเปิดประตูออกไป

เบื้องหลังประตูคืออีกห้องหนึ่งที่เต็มไปด้วยสายลับ CIA มีทั้งเจ้าหน้าที่ติดอาวุธครบมือและฝ่ายเทคนิคที่นั่งเฝ้าหน้าจอคอมพิวเตอร์

“แน่นอนว่าผมอยู่จีน แล้วคุณล่ะอยู่ที่ไหน?”

“ฉันอยู่ญี่ปุ่น” กู้เค่อเหวินโกหก พร้อมกับส่งสัญญาณให้ฝ่ายเทคนิคของ CIA ทำการ “แกะรอย” เบอร์โทรศัพท์ที่เธอกำลังคุยอยู่ทันที

ฝ่ายเทคนิคของ CIA รีบเข้าสู่โหมดการทำงานอย่างรวดเร็ว