TXV - 667 ทีมรบนักษัตรจีนสุดระห่ำ

TXV - 667 ทีมรบนักษัตรจีนสุดระห่ำ

ช่วงบ่าย รถเชฟโรเลต ซูเบอร์บัน ได้มาถึงสนามบินนานาชาติเมืองหลวง

ภายในรถ เซี่ยเหล่ยตบไหล่หลิวเจิ้งหนานอย่างหนักแน่น “พยายามอย่าออกไปไหนในช่วงสองวันนี้ พักอยู่ในโรงงานนั่นแหละ ผมคุยกับโจวเสี่ยวหงไว้แล้ว เธอจะคอยช่วยคุณเอง”

หลิวเจิ้งหนานจ้องมองกระจกแต่งหน้าตรงที่นั่งผู้โดยสาร เขายังคงมีสีหน้าตกตะลึงขณะมองใบหน้าของเซี่ยเหล่ยที่สะท้อนกลับมาแทนที่จะเป็นหน้าของตัวเอง เขาไม่พบความผิดปกติแม้แต่จุดเดียวแม้จะพยายามสังเกตซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่เห็นเงาสะท้อน เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าวิญญาณของเขาหลุดเข้าไปอยู่ในร่างของเซี่ยเหล่ยโดยบังเอิญ

ส่วนเซี่ยเหล่ยที่นั่งตรงเบาะคนขับก็สวมใบหน้าแปลกตา เขาดูเหมือนคนอายุสามสิบต้นๆ ผิวเข้มขึ้น ไม่มีใครจะสงสัยเลยว่าเขาคือผู้อำนวยการของบริษัทธันเดอร์ฮอร์ส คนส่วนใหญ่คงมองว่าเขาเป็นเพียงแรงงานต่างด้าวที่ทำงานหนักในเขตก่อสร้าง เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะสะดุดตาใครบนท้องถนน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการดึงดูดความสนใจเลย

“รีบเข้าไปเถอะ เที่ยวบินของคุณใกล้จะออกแล้ว”

“งั้นผมไปก่อนนะครับพี่ ผมไม่รู้ว่าพี่จะไปทำอะไร แต่... ระวังตัวด้วยนะครับ” หลิวเจิ้งหนานพูดทิ้งท้ายก่อนจะเปิดประตูรถลงไป

“จำสิ่งที่ผมบอกไว้ล่ะ ผมก็จะไปเหมือนกัน ดูแลตัวเองด้วย” เซี่ยเหล่ยกล่าวลาแล้วขับรถออกไป

เขาไม่ได้บอกหลิวเจิ้งหนานว่าจะไปเกาหลี หรือไปทำอะไรที่นั่น เซี่ยเหล่ยปิดบังความจริงไม่ใช่เพราะไม่ไว้ใจ แต่เพราะต้องการปกป้องหลิวเจิ้งหนานมากกว่า อย่างไรเสียหลิวเจิ้งหนานก็เป็นเพียงคนธรรมดา การรู้ความจริงไม่มีประโยชน์อะไร มีแต่จะนำอันตรายมาสู่ตัว

แม้แต่เซี่ยเสวี่ยเองก็ไม่รู้ว่าพ่อของพวกเขาคือผู้นำหน่วยสายลับขององค์กร FA ความจริงในเวอร์ชันของเธอก็คือ พ่อถูกกักตัวอยู่ที่คิวบามาหลายปีและเพิ่งได้รับความช่วยเหลือจากตำรวจท้องที่จนกลับประเทศได้

เซี่ยเหล่ยขับรถเข้าลานจอดรถสนามบิน เขาจอดรถเชฟโรเลตทิ้งไว้อย่างรวดเร็วแล้วเดินไปขึ้นรถบิวอิคก์ (Buick) * สำหรับนักธุรกิจที่จอดรออยู่ข้างๆ

มีคนสองคนอยู่ในรถ และปาร์คแทยองเป็นคนขับ

“ทุกอย่างพร้อมไหม?” เซี่ยเหล่ยเข้าประเด็นทันที

“พร้อมหมดแล้วครับ อาวุธถูกส่งไปที่ท่าเรือแล้ว ทั้งเรือและลูกเรือก็พร้อม พวกเขาแสแตนด์บายรอพวกเราอยู่ครับ” ปาร์คแทยองตอบ

“ไปกันเลย” เซี่ยเหล่ยสั่ง

รถบิวอิคก์ขับออกจากลานจอดรถมุ่งหน้าไปยังมณฑลจี๋หลิน

ปาร์คแทยองเป็นคนขับรถที่มีสมาธิสูงมาก ส่วนเซี่ยเหล่ยไม่มีอะไรต้องทำจึงตกอยู่ในภวังค์ความคิด ครุ่นคิดถึงสมาชิกแต่ละคนในทีมรบนักษัตรจีน พ่อของเขาได้มอบอำนาจให้เขาคุมทีม แต่เขายังไม่รู้ข้อมูลเกี่ยวกับสมาชิกมากนัก เขาจำเป็นต้องรู้จุดแข็งของแต่ละคนเพื่อจะใช้งานทีมนี้ให้มีประสิทธิภาพสูงสุด

“ปาร์คแทยอง นายมีความชำนาญพิเศษด้านไหน?” เซี่ยเหล่ยทำลายความเงียบ

ปาร์คแทยองชะงักไปครู่หนึ่ง “เอ่อ... ขับรถครับ ความถนัดของผมคือการขับเคลื่อนทุกอย่าง”

“หมายถึงขับรถยนต์เหรอ?” เซี่ยเหล่ยรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยกับคำตอบพื้นๆ ใครๆ ก็ขับรถได้ มันนับเป็นความเชี่ยวชาญพิเศษด้วยเหรอ?

“เอ้อ ใช่ครับ แต่รอกจากรถยนต์แล้ว ผมยังขับเครื่องบินโดยสารและเครื่องบินขับไล่ได้ด้วยนะ แม้แต่รถถังผมก็ขับได้” ปาร์คแทยองหัวเราะ “บอสครับ ผมเป็นคนรับผิดชอบด้านการขนส่งในทุกภารกิจของทีม มีครั้งหนึ่งที่ตาแก่พ่อของคุณส่งผมกับเยลีน่าไปบอมบ์ฐานฝึกขององค์กร FA ในไซบีเรีย ผมดัดแปลงเครื่องบินพ่นยาฆ่าแมลงให้กลายเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดมาแล้ว”

เซี่ยเหล่ยถึงกับพูดไม่ออก

“ผมขออะไรอย่างได้ไหมครับบอส?”

“ว่ามาสิ”

“ยานพาหนะของพวกเรามันล้าหลังไปหน่อย ถ้าคุณให้งบผม ผมสามารถดัดแปลงรถของเราให้เทพกว่าเดิมได้ มันจะเป็นประโยชน์มากต่อภารกิจในอนาคต อ้อ ผมสัญญาว่าทุกหยวนที่คุณให้มาจะลงไปที่การอัปเกรดทั้งหมด” ปาร์คแทยองพูดอย่างกระตือรือร้น เพราะกลัวเซี่ยเหล่ยจะเข้าใจผิดว่าเขาขอเงินไปใช้ส่วนตัว

เซี่ยเหล่ยหัวเราะ “ไม่มีปัญหา เท่าไหร่ล่ะ?”

“สักสองล้านก็น่าจะพอครับ”

“เสร็จภารกิจนี้แล้วผมจะให้” เซี่ยเหล่ยตกลงอย่างง่ายดาย

“ขอบคุณครับบอส คุณนี่ตรงไปตรงมาเหมือนตาแก่เลย ต่างกันแค่คุณมีเงินแต่เขาไม่มี”

เซี่ยเหล่ยหัวเราะแล้วเปลี่ยนประเด็น “จริงสิ เล่าเรื่องคนอื่นๆ ให้ฟังหน่อย ผมยังไม่ค่อยรู้จักพวกนายเท่าไหร่ แต่ผมจำเป็นต้องเข้าใจจุดเด่นของแต่ละคน”

“ไม่มีปัญหาครับ ผมสรุปให้ฟังเอง” ปาร์คแทยองกล่าว “เริ่มจากอแมนด้าก่อนเลย”

ภาพของหญิงสาวผิวสีชาวอังกฤษที่มีหุ่นสุดเซ็กซี่และหน้าตาคล้ายริฮานน่าผุดขึ้นในหัวเซี่ยเหล่ย เขาอยากรู้มากว่าอแมนด้าถนัดด้านไหน

“เธอเป็นคนอังกฤษ อาศัยอยู่ในลอนดอน แม่เลี้ยงเดี่ยวของเธอนอนจมกองเลือดอยู่ในซอยเพราะถูกยิงเข้าที่เส้นเลือดใหญ่ที่คอตอนที่ตาแก่ไปเจอเข้า อแมนด้าอายุแค่แปดขวบในตอนนั้น ทั้งเด็กและน่าสงสาร แต่ตอนนี้เธอไม่ใช่เด็กอ่อนแอคนเดิมแล้ว เธอเป็นแฮกเกอร์ระดับเทพที่เจาะระบบหลังบ้านของ CIA ได้สบายๆ นอกจากนี้เธอยังเป็นนักวางกลยุทธ์ในเกือบทุกภารกิจของเราด้วย”

เซี่ยเหล่ยเข้าใจทันที สำนวน ‘กระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรง’ ช่างเหมาะกับอแมนด้า กระต่ายดูน่ารักอ่อนโยน แต่จริงๆ แล้วระแวดระวังและซ่อนตัวเก่ง นี่คือเหตุผลที่เธอได้รับโค้ดเนมว่า ‘กระต่าย’ ส่วนปาร์คแทยองคือ ‘ม้า’ ที่เป็นสัญลักษณ์ของความเร็วและการขนส่ง ช่างเหมาะสมกันดีจริงๆ

“แล้วอเลสซิโอล่ะ?” เซี่ยเหล่ยคิดถึงหนุ่มอิตาลีรูปหล่อที่เป็น ‘มังกร’ ของทีม

“อเลสซิโอมาจากซิซิลี อิตาลี แดนสวรรค์ของมาเฟีย พ่อแม่ของเขาถูกฆ่าล้างแค้นอย่างโหดเหี้ยม ความรุนแรงข้างถนนและการดวลปืนกลายเป็นพ่อแม่ใหม่ของเขา เขาเริ่มฆ่าคนตั้งแต่อายุแปดขวบ เขาคือคนที่ดุร้ายที่สุดในหน่วยและไม่เคยกลัวตาย เขาจะอยู่แนวหน้าเสมอและเป็นคนเก็บศัตรูได้มากที่สุด”

ดุร้ายที่สุด ไม่กลัวตาย และพุ่งเข้าใส่ศัตรูเหมือนมังกรข้ามแม่น้ำ นี่คงเป็นเหตุผลที่เซี่ยฉางเหอให้โค้ดเนมเขาว่า ‘มังกร’

“ส่วนบากูมาจากคองโก เขาเป็นกำพร้าตั้งแต่เด็กเพราะภัยสงคราม เขาคือผู้เชี่ยวชาญด้านป่าไม้และพื้นที่ภูเขา เขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับป่า สามารถเดินเรือในป่าทึบหรือหาแหล่งน้ำในพื้นที่ภูเขาซับซ้อนได้ง่ายๆ เขาคือหัวใจสำคัญในการรบในป่า ตาแก่บอกเสมอว่าเขาคือแพะในร่างมนุษย์” ปาร์คแทยองเล่า

เมื่อพิจารณาว่าแพะสามารถปีนป่ายหน้าผาสูงชันได้อย่างอิสระ โค้ดเนม ‘แพะ’ จึงเหมาะกับบากูที่สุด

“แล้วมาร์คัสล่ะ?” เซี่ยเหล่ยถามถึงคนอเมริกันที่เป็น ‘วัว’

“หึ บอสหมายถึงเจ้าตัวหนักนั่นน่ะเหรอ?”

“เขาตัวหนักเหรอ?” เซี่ยเหล่ยจำได้ว่ามาร์คัสดูตัวใหญ่แต่ก็ไม่ได้บึกบึนผิดมนุษย์ แค่ดูแข็งแรงกว่าคนอื่นนิดหน่อย

“เสื้อผ้ามันพรางหุ่นครับ แต่ถ้าเขาถอดเสื้อออกมาเมื่อไหร่ เขาคือคิงคองดีๆ นี่เอง กล้ามเนื้อทั้งตัว และเขายังเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านมวยปล้ำ เขาเคยอาละวาดในวงการมวยใต้ดินของอเมริกามาหลายปี” ปาร์คแทยองหัวเราะ

“ถ้าตาแก่ไม่ห้ามไว้ ป่านนี้เขาคงไปเป็นนักมวยอาชีพแล้ว ตาแก่เรียกเขาว่าพ่อโคถึก เพราะเขาเป็นคนที่วู่วามที่สุดในกลุ่ม ชอบหาเรื่องใส่ตัวตลอด”

เซี่ยเหล่ยอดหัวเราะไม่ได้ ผู้เชี่ยวชาญมวยปล้ำที่บ้าระห่ำเหมือนวัวกระทั่ง... โค้ดเนม ‘วัว’ ช่างตรงตัวจริงๆ

“แล้วเอ้อเอ่อร์เตอมู่ถูล่ะ?” เซี่ยเหล่ยถามต่อ

“เขาเป็นคนมองโกล และเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ไม่ใช่เด็กกำพร้า บรรพบุรุษของเขาเป็นนักล่า และเขาก็สืบทอดสายเลือดนั้นมา เขาเชี่ยวชาญการล่าทุกรูปแบบ... แต่การล่าที่ผมหมายถึงคือล่าคนนะ ไม่ใช่สัตว์ เขาไม่เคยทิ้งร่องรอยไว้ในที่เกิดเหตุเลย ถ้าตาแก่ต้องการให้ใครหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย ปกติจะส่งเอ้อเอ่อร์เตอมู่ถูไปจัดการ และที่สำคัญที่สุด เขาไม่เคยพลาดแม้แต่ครั้งเดียว”

เสือคือราชาแห่งป่าและเป็นนักล่าที่เก่งกาจ โค้ดเนม ‘เสือ’ จึงเหมาะสมอย่างยิ่ง เซี่ยเหล่ยประหลาดใจเล็กน้อย ชายคนนั้นดูธรรมดามาก ไม่มีจุดเด่นอะไรเลย เป็นประเภทที่เดินกลืนไปกับฝูงชนได้ง่ายๆ ไม่นึกเลยว่าจะเป็นมือสังหารระดับนี้...

“ส่วนเยลีน่า ผมคงไม่ต้องแนะนำมั้งครับ?” ปาร์คแทยองยิ้ม “เธออยู่กับตาแก่มาสองปีแล้ว และคุณก็เห็นเธอออกบ่อย เธอเชี่ยวชาญด้านการกำจัดภัยคุกคามที่แฝงตัวอยู่ ผมไม่รู้ว่าเธอทำได้ยังไง แต่แม้แต่สายลับมือดีที่สุดของ CIA ก็หนีสายตาเธอไม่พ้น ถ้าอยู่กับเธอ เราไม่ต้องห่วงเรื่องการถูกแอบดูหรือถูกสะกดรอยเลย”

“ใช่ ผมรู้จักเธอดี เธอชอบซ่อนข้อมูลไว้ในหมากฝรั่ง แล้วอีกห้าคนที่เหลือล่ะ?”

“บอสยังไม่เจอพวกเขาหรอก เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟังเมื่อพวกเขามาถึง”

“ตกลง เล่าตอนนี้ไปก็คงนึกภาพไม่ออก” ทันใดนั้นเซี่ยเหล่ยก็ฉุกคิดได้ “อืม... ผมรู้ว่าอิฟเกเนียเคยเป็น ‘หมู’ ของทีม แต่เธอตายไปแล้ว พ่อบอกว่ามีคนมาแทนที่เธอแล้ว นายรู้ไหมว่าใครมาแทน?”

ปาร์คแทยองยักไหล่ “ถ้าให้พูดตรงๆ นะบอส ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ตาแก่บอกแค่ว่าจะมีสมาชิกใหม่มาเข้าร่วม แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นใคร เดี๋ยววันหนึ่งเราก็ได้เจอกันเอง แล้วตอนนั้นเราก็จะรู้ว่า ‘หมู’ คนใหม่คือใคร”

เซี่ยเหล่ยเคยคิดว่าพ่อปิดบังความลับเรื่อง ‘หมู’ คนใหม่กับเขาคนเดียวเสียอีก กลายเป็นว่าคนคนนี้ลึกลับแม้แต่กับคนในทีมด้วยกันเอง

กริ๊งๆๆ กริ๊งๆๆ...

จู่ๆ โทรศัพท์ดาวเทียมก็ดังขึ้น

หลังจากส่งหลิวเจิ้งหนานไปแล้ว เซี่ยเหล่ยก็ปิดโทรศัพท์เครื่องปกติทิ้ง ทีมรบนักษัตรจีนใช้โทรศัพท์ดาวเทียมสื่อสารกันเพื่อป้องกันการดักฟังและสะกดรอย

เซี่ยเหล่ยรับสาย และได้ยินเสียงผู้หญิงดังขึ้น “บอสคะ ฉันเจาะเข้าระบบเฝ้าระวังของสำนักงานตำรวจแห่งชาติเกาหลีได้เรียบร้อยแล้วค่ะ”

เซี่ยเหล่ยจำได้ทันทีว่าเป็นเสียงของอแมนด้า แต่เขาก็ต้องแปลกใจ “เธอทำแบบนั้นไปทำไมหรือ?”

“ก็เพื่อตามหากู้เค่อเหวินไงคะ ฉันสามารถหาเธอได้ด้วยระบบจดจำใบหน้า ตราบใดที่เธอปรากฏตัวในเกาหลี เราจะรู้ที่อยู่ของเธอทันทีค่ะ” อแมนด้าอธิบาย

เซี่ยเหล่ยหัวเราะแห้งๆ “เอาเลย ตามสบาย”

คนพวกนี้มันปีศาจชัดๆ!

หมายเหตุ :

*บิวอิคก์ (Buick) เป็นแบรนด์รถยนต์ระดับพรีเมียมจากสหรัฐอเมริกาในเครือ General Motors (GM) ซึ่งมีตำแหน่งทางการตลาดอยู่ระหว่าง Chevrolet (รถใช้งานทั่วไป) และ Cadillac (รถหรูระดับสูงสุด)

นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งแต่มักไม่ต้องการทำตัวเด่นเกินไปเหมือนการขับ Mercedes-Benz หรือ BMW มักจะเลือกใช้บิวอิคก์ เพราะดูสุภาพ เป็นผู้ใหญ่ และมีความเป็นมือ