TXV - 656 ทีมรบนักษัตรจีน

TXV - 656 ทีมรบนักษัตรจีน

สุดทางถนนนั้นเป็นหมู่บ้านหนึ่ง ซึ่งเขาเห็นมันหลังจากขับมาได้ครึ่งชั่วโมง พื้นที่แห่งนี้ไม่ได้อยู่ในเขตของตำบลไป๋ลู่แล้ว มันห่างไกลความเจริญมากและเซี่ยเหล่ยก็ไม่เคยมาที่นี่มาก่อน

สุนัขผอมโซตัวหนึ่งเห่ากรรโชกใส่รถเชฟโรเลต ซูเบอร์บันของเขาอย่างดุร้าย แต่พอมันได้ยินเสียงแตรที่เซี่ยเหล่ยบีบ มันก็รีบวิ่งหนีไปทันที เบื้องหน้าของเขา เยเลน่าขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าเข้าไปในถนนเส้นที่เล็กลงไปอีกบนไหล่เขา ถึงจุดนี้เซี่ยเหล่ยไม่สามารถขับรถขึ้นไปได้อีก เขาจึงลงจากรถและเริ่มเดินเท้าปีนเขาขึ้นไป

เยเลน่ายังคงไม่หยุดรถ และไม่นานเธอก็หายลับไปในถนนสายเล็กๆ ที่ร่มรื่นด้วยเงาไม้ เซี่ยเหล่ยปีนขึ้นไปได้ประมาณสองสามร้อยเมตรก็พบกับบ้านพักเกษตรกรหลังหนึ่ง มันเป็นกลุ่มอาคารมุงกระเบื้องสีเขียว มีกำแพงล้อมรอบลานบ้าน ด้านหลังมีป่าไผ่ และลึกเข้าไปอีกเป็นป่าทึบ

ประตูบ้านไม้ปิดล็อคสนิท สีบนแผ่นไม้ลอกล่อนจนเกือบหมด บางส่วนถูกทาสีดำ บางส่วนเป็นสีขาว และบางส่วนเป็นสีแดง สีสันเหล่านั้นดูหม่นหมอง ให้ความรู้สึกเหมือนผ่านการกัดกร่อนของลมและฝนมาหลายทศวรรษ เซี่ยเหล่ยเดินเข้าไปผลักประตูเปิดโดยไม่ต้องเคาะ เพราะเขามองเห็นสิ่งที่อยู่หลังประตูนั้นแล้ว

ภายในลานบ้าน เยเลน่ายืนอยู่ด้านหลังชายวัยกลางคนคนหนึ่ง ชายคนนั้นมีใบหน้ากร้านแดดและมือที่หยาบกร้านหนาเตอะ ดูเหมือนเกษตรกรจริงๆ แต่เซี่ยเหล่ยรู้ว่าเขาไม่ใช่ เพราะชายคนนี้คือพ่อของเขา เซี่ยชางเหอ และเช่นเดียวกับเยเลน่า เขาก็สวมหน้ากากซิลิโคนอยู่เช่นกัน

เซี่ยเหล่ยอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เขาเพิ่งกังวลว่าจะหาตัวพ่อไม่เจอ แต่พ่อของเขามักจะปรากฏตัวออกมาเสมอในยามที่เขาต้องการพบ

"พ่อครับ... พ่ออยู่ที่นี่มาตลอดเลยเหรอ?" เซี่ยเหล่ยปิดประตูรั้วและเดินเข้าไปหาพ่อ

เซี่ยชางเหออ้าแขนกอดเซี่ยเหล่ยและตบหลังเขาแรงๆ สองที "ทั้งองค์กร FA และ CIA ไล่ล่าพ่อไปทุกหนทุกแห่ง แล้วที่ไหนล่ะจะปลอดภัยที่สุดสำหรับพ่อ? คำตอบคือประเทศจีน ตั้งแต่ที่ลูกกลับมาจากเยอรมนีครั้งก่อน พ่อก็เล็งที่นี่ไว้แล้ว เจ้าของบ้านเขาย้ายเข้าเมืองและกำลังจะทิ้งที่นี่ พ่อเลยเช่าไว้ ที่นี่ใกล้กับที่ลูกอยู่ ถ้าลูกมีปัญหาอะไร พ่อจะได้รีบไปช่วยได้ทันที"

"ผมไม่คิดเลยว่าพ่อจะอยู่ใกล้แค่เอื้อมขนาดนี้" เซี่ยเหล่ยยิ้ม

เยเลน่าพูดแทรกขึ้นมา "เวลาที่ไม่มีอะไรทำ ฉันจะเข้าไปในตำบลไป๋ลู่เพื่อสืบข่าวของคุณ ทั้งพ่อของคุณและฉันรู้แทบทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่บ้านคุณ ไม่อย่างนั้นคุณคิดว่าทำไมวันนี้ฉันถึงปรากฏตัวออกมาได้ล่ะ?"

"พวกพ่อรู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วเหรอ?" เซี่ยเหล่ยตกใจเล็กน้อย

ทันใดนั้นเยเลนาก็เอานิ้วเข้าปากแล้วผิวปากดังสนั่น

เซี่ยเหล่ยฉุกใจคิดบางอย่างได้จึงหันไปมองทางประตูรั้ว ประตูหายไปจากสายตาของดวงตาซ้ายของเขา และเขาเห็นชายหนุ่มในชุดพนักงานรักษาความปลอดภัยคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาพร้อมกับพัสดุในมือ สิ่งที่ทำให้เขาตกใจคือพัสดุใบนั้นคือใบที่เซี่ยเสวี่ยให้เขามา ซึ่งเซี่ยเหล่ยไม่ได้หยิบติดมือมาตอนปีนเขา จากนั้นสายตาของเขาก็ค้างอยู่ที่ใบหน้าของชายคนนั้น เขาตะลึงไปเลย

ชายหนุ่มคนนี้คือหนึ่งในพนักงานรักษาความปลอดภัยของโรงงานสรรพาวุธธันเดอร์ฮอร์ส และเป็นลูกน้องของลู่เซิ่ง เซี่ยเหล่ยจำได้ว่าเขาชื่อ เอ๋อเต๋อมูถู เป็นคนมองโกเลีย ตอนที่โรงงานเปิดรับสมัคร รปภ. เขาถูกรับเข้ามาเพราะเป็นทหารผ่านศึก เซี่ยเหล่ยไม่เคยคาดคิดเลยว่าพนักงานธรรมดาๆ เช่นนี้จะมาปรากฏตัวต่อหน้าเขาในสภาพนี้!

เอ๋อเต๋อมูถูผลักประตูเข้ามา เมื่อเห็นเซี่ยเหล่ยเขาก็ก้มหน้าลงอย่างละอาย "ผู้อำนวยการเซี่ย ผมขอโทษครับ... ผมทำงานให้พ่อของท่าน"

เซี่ยเหล่ยยิ้มเจื่อนๆ เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็พูดไม่ออก

อย่างไรก็ดี มันน่าโล่งใจที่เขาทำงานให้พ่อ ถ้าเขาทำงานให้ FA หรือ CIA เรื่องมันคงสยองกว่านี้มาก

เอ๋อเต๋อมูถูยื่นพัสดุให้เซี่ยชางเหอ

เซี่ยชางเหอเปิดพัสดุและดูของข้างใน เขาหัวเราะอย่างเยือกเย็น "ในที่สุดพวกมันก็ใช้พ่อมาขู่ลูก ดูเหมือนว่าทั้ง FA และ CIA จะหมดความอดทนกับลูกแล้วจริงๆ"

"พัสดุนี่ส่งมาโดยกู้เค่อเหวินครับ ผมสงสัยว่าเธอจะเป็นสายลับสองหน้า ฉากหน้าเป็นผู้จัดการประจำเอเชียของ CIA แต่จริงๆ แล้วแอบช่วยดาร์คมูน่าขององค์กร FA ตอนนั้นหลงปิงฆ่ากู้เค่อเหวินที่ญี่ปุ่นแล้วดาร์คมูน่าชิงศพไป ในเมื่อกู้เค่อเหวินยังมีชีวิตอยู่ คนเดียวที่ช่วยเธอได้ก็คือดาร์คมูน่า" เซี่ยเหล่ยกล่าว

เซี่ยชางเหอเหลือบมองเอ๋อเต๋อมูถูแล้วสั่ง "แกไปได้ ไปเฝ้าข้างนอกไว้"

เอ๋อเต๋อมูถูพยักหน้าและเดินออกจากลานบ้านไป

"พ่อครับ เขาไว้ใจได้แน่เหรอ?"

"ถ้าไว้ใจไม่ได้ เขาตายไปนานแล้ว พ่อรู้จักเขามาสิบปี ตอนนั้นเขาอายุแค่เก้าขวบ แม่เขาป่วยหนักและพ่อเขาก็ขาหักในไซต์งานก่อสร้าง พ่อให้เงินรักษาแม่เขาส่งเสียให้เขาเรียนหนังสือ พ่อเคยไปมองโกเลียทุกฤดูหนาวเพื่อฝึกฝนเขาด้วยตัวเอง" เซี่ยชางเหอกล่าว

เซี่ยเหล่ยอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเยเลน่า เธอคือ "เวอร์ชันรัสเซีย" ของเอ๋อเต๋อมูถู ดูเหมือนพ่อของเขาจะเชี่ยวชาญการสร้างขุมกำลังด้วยวิธีนี้

"พ่อครับ พ่อยังมีคนแบบนี้อีกกี่คน?" เซี่ยเหล่ยถามด้วยความอยากรู้

"12 คน พ่อไม่ต้องการคนนับสิบนับร้อย พ่อต้องการแค่ทีมระดับหัวกะทิที่ทำภารกิจได้ทุกอย่าง พวกเขากระจายอยู่ทั่วโลกและพร้อมจะมาตามคำสั่งพ่อได้ทุกเมื่อ ทุกคนได้รับการฝึกและคัดเลือกจากพ่อโดยตรง แต่ละคนมีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน คนที่เพิ่งออกไปเมื่อกี้ มีรหัสลับว่า ขาล (เสือ)"

เซี่ยเหล่ยรู้สึกเหมือนพ่อของเขาเป็นฉลามเฒ่าที่ซ่อนเล่ห์เหลี่ยมและเขี้ยวเล็บไว้มากมาย

เซี่ยชางเหอขยับตัวและชี้ไปที่เยเลน่า "ส่วนเธอ รหัสลับคือ ระกา (ไก่)"

"ระกา?" เซี่ยเหล่ยไม่คิดว่ารหัสของเยเลน่าจะชื่อนี้

"ชวด, ฉลู, ขาล, เถาะ, มะโรง, มะเส็ง, มะเมีย, มะแม, วอก, ระกา, จอ และกุน" เซี่ยชางเหอกล่าว "รหัสลับของพวกเขาตั้งตาม 12 นักษัตรจีน คนที่ถูกเหลียงซือเหยาฆ่าตายคือ กุน (หมู)"

เซี่ยเหล่ยไม่เคยลืมผู้หญิงคนนั้น เธอชื่อเยฟเกนียา ที่เมืองไห่จู เหลียงซือเหยาใช้ปืนซุ่มยิงฆ่าเธอ ในตอนนั้นเธอกำลังจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเหลียงซือเหยาให้เขาฟัง

"เยฟเกนียาตายไปแล้ว" หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง เซี่ยเหล่ยถามว่า "มีคนมาแทนที่เธอหรือยังครับ?"

"แน่นอน"

"ใครครับ?"

เซี่ยชางเหอหัวเราะ "พ่อขอเก็บตัวตนของเธอไว้เป็นความลับก่อน แต่พ่อจะบอกลูกเมื่อถึงเวลา จำไว้นะ ทีมรบนักษัตรคือของขวัญชิ้นเดียวที่เป็นชิ้นเป็นอันที่พ่อจะให้ลูกได้ ตอนนี้พ่อจะยกทีมนี้ให้ลูก จากนี้ไปพวกเขาจะฟังคำสั่งจากลูกเพียงคนเดียวเท่านั้น"

เซี่ยเหล่ยตะลึง

เขารู้ดีว่าเหตุผลที่พ่อของเขาสามารถรอดพ้นจากการตามล่าอย่างบ้าคลั่งของ CIA และ FA มาได้ก็เพราะทีมนี้ เซี่ยชางเหอสามารถควบคุมข้อมูลข่าวสารจากทั่วโลกได้ก็เพราะคนของเขา ทีมนี้คือยันต์คุ้มภัยของพ่อ แต่ตอนนี้พ่อกลับยกมันให้เขา

ความรักของพ่อนั้นยิ่งใหญ่ดั่งขุนเขา ดวงตาของเซี่ยเหล่ยเริ่มคลอด้วยน้ำตา "พ่อครับ แล้วพ่อจะทำยังไงถ้าพ่อมอบทีมที่สร้างมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายทั้งหมดให้ผม?"

เซี่ยชางเหอถอนหายใจ "ลูกรีบมาหาพ่อขนาดนี้ พ่อจะไม่รู้ได้ยังไงว่าลูกคิดอะไรอยู่? ลูกพยายามสร้างผลงานให้รัฐบาลจีนมากมายขนาดนี้ ทั้งหมดก็เพื่อให้พ่อได้ใช้ชีวิตวัยเกษียณอย่างสงบไม่ใช่เหรอ? เพื่อที่พ่อจะได้ไปเดินเล่นในสวนสาธารณะกับหลานชายได้ พ่อแก่แล้ว ถึงเวลาต้องเกษียณเสียที แต่สำหรับลูก ชีวิตลูกเพิ่งจะเริ่มต้น พ่อหวังว่าทีมนักษัตรจะเป็นกำลังสำคัญให้ลูกได้"

เขาประเมินพ่อตำ่ไปไม่ได้จริงๆ ฉลามเฒ่าก็ยังคงเป็นฉลามเฒ่า

"พ่อครับ หมายความว่าพ่อตกลงเหรอ?"

"ถ้าพ่อปฏิเสธ ความพยายามของลูกก็สูญเปล่าน่ะสิ? เซี่ยเสวี่ยคงแทบจะลืมหน้าพ่อไปแล้ว ถ้าพ่อไม่รีบกลับบ้านเร็วๆ นี้ เธอคงจำพ่อไม่ได้แน่ๆ อีกอย่างเธอกำลังจะแต่งงานกับเจ้าหนุ่มหลิวเจิ้งหนานนั่นไม่ใช่เหรอ? พ่อไม่อยากพลาดงานแต่งลูกสาวหรอกนะ" แววตาของเซี่ยชางเหอเต็มไปด้วยความสงบและความหวัง

ไม่มีพ่อคนไหนอยากพลาดงานแต่งงานของลูกสาว แม้จะเป็นพ่อที่ดุดันเหมือนฉลามอย่างเซี่ยชางเหอก็ตาม

เซี่ยเหล่ยยิ้มอย่างตื่นเต้น "ยอดเยี่ยมเลยครับ ผมจะไปคุยกับเบื้องบน ในเมื่อผมสร้างผลงานไว้มากมายขนาดนี้ ไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่รับข้อเสนอของผมแน่"

"แล้วคุณจะบอกคนพวกนั้นเรื่องตัวตนของพ่อคุณว่ายังไงคะ?" เยเลน่าถามอย่างกังวล

เซี่ยเหล่ยหัวเราะ "นั่นไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือเขาเป็นพ่อของผม ถ้าพวกเขาไม่รับคำขอของผม ผมจะทำให้พวกเขาเสียใจเอง"

"พ่อไม่กังวลเรื่องนั้น แต่พ่อกังวลเรื่ององค์กร FA จากสไตล์การทำงานของพวกมัน พ่อเชื่อว่ามันไม่ใช่แค่การส่งพัสดุมาขู่ลูกแน่ๆ" เซี่ยชางเหอกล่าว

"ถ้าพวกมันบุกมา ผมก็จะสู้กลับ ผมจะทำให้พวกมันเสียใจที่ทำแบบนี้ ครั้งนี้ผมต้องฆ่ากู้เค่อเหวินให้ได้ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม" เซี่ยเหล่ยประกาศ

"ลูกไม่มีคนคุ้มกันที่เก่งกาจอยู่ข้างกายเลย ลูกควรเอาเยเลน่าไปด้วย ทักษะการยิงปืนของเธอดีเยี่ยมมาก เธอเก่งเรื่องการกำจัดเป้าหมายที่อาจเป็นอันตราย ลูกรู้ไหมว่าทำไมรหัสลับของเธอคือระกา? เพราะไก่สามารถจิกกินแมลงทุกตัวที่ซ่อนอยู่ในพงหญ้าได้" เซี่ยชางเหอแนะนำ

เซี่ยเหล่ยหันไปมองเยเลน่า "คุณเต็มใจจะตามผมไหม?"

ริมฝีปากของเยเลน่าโค้งเป็นรอยยิ้ม "ก็แค่เพราะพ่อของคุณเท่านั้นแหละ แต่ฉันทำเพื่อคุณได้ทุกอย่าง"

เซี่ยเหล่ยยิ้ม "ดีเลย ผมกำลังต้องการเลขานุการอยู่พอดี งั้นคุณเป็นเลขาผมแล้วกัน"

เขาตั้งใจจะให้ฝ่ายบุคคลหาเลขาให้ แต่ตอนนี้มีเยเลน่าแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องจ้างคนนอกอีก

"ลูกได้เจอสมาชิกทีมนักษัตรไปสองคนแล้ว ยังเหลืออีกสิบคน หลังจากปัญหาของพ่อคลี่คลาย พ่อจะเรียกรวมตัวพวกเขามาพบลูก พ่อจะประกาศเรื่องนี้ต่อหน้าทุกคน" เซี่ยชางเหอกล่าว

"แล้วคนที่มีรหัสลับว่ากุน (หมู) จะมาไหมครับ?" เซี่ยเหล่ยถาม

เซี่ยชางเหอตบบ่าเซี่ยเหล่ย เขายิ้มและพูดว่า "ลูกวางใจเถอะ ลูกจะได้รู้ว่าเธอคือใครเมื่อวันนั้นมาถึง"

เซี่ยเหล่ยอดไม่ได้ที่จะลองเดาตัวตนของรหัส "กุน" แต่เขาก็ยังนึกไม่ออกว่าเป็นใคร

"เยเลน่า ตามเซี่ยเหล่ยกลับไป จากนี้ไปเธอคือคนของเขา ในเมื่อเป็นเลขาของเขาแล้ว เธอไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป ถอดหน้ากากออกซะ" เซี่ยชางเหอสั่ง

เยเลน่าไม่พูดอะไร เพียงแต่พยักหน้า เธอถอดหน้ากากซิลิโคนออก เผยให้เห็นใบหน้าดั้งเดิมของเธอ เธอมีผมบลอนด์ ดวงตาสีฟ้าคู่สวย รูปร่างสูงเพรียวพร้อมเรียวขายาว เยเลน่าดูเซ็กซี่มาก แต่เธอก็แผ่รังสีของความอันตรายออกมาด้วย

เซี่ยเหล่ยเข้าใจดีว่าเหตุผลเดียวที่คนอันตรายอย่างเยเลน่ายอมติดตามเขาก็เพราะพ่อของเขา แม้พ่อจะ "เกษียณ" แล้ว แต่คนพวกนี้ยังคงฟังคำสั่งเขา ดังนั้นตราบใดที่พ่อยังมีชีวิตอยู่ ทีมนักษัตรก็จะรวมตัวกันอยู่รอบตัวเขาและฟังคำสั่งของเขา

เมื่อต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากทั้ง CIA และ FA ในตอนนี้ เซี่ยเหล่ยรู้สึกว่ากำปั้นของเขาแข็งแกร่งขึ้นแล้วจริงๆ