ตอนที่ 17 : เพื่อนวัยเด็ก น้องสาวภรรยา เผ่ามังกรแท้ปรากฏตัว

การปรากฏตัวของหญิงสาวสองคนดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย

"นั่นคือ?!"

"คนของตระกูลจางแห่งอาณาเขตเทียนหลาน!"

"สองสาวงามแห่งตระกูลจาง จางหนิงวั่นกับจางเทียนอวี้!"

ตระกูลจาง เป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในอาณาเขตเทียนหลาน หนึ่งในเก้าอาณาเขตตะวันออกอันรกร้าง

เช่นเดียวกับตระกูลเจียง ทั้งสองตระกูลต่างเป็นสำนักที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาเขตของตน

และตระกูลจางกับตระกูลเจียงมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ประมุขตระกูลเจียงรุ่นก่อน ราชาเสื้อขาวเจียงเฟิง เคยแต่งงานกับธิดาแท้ๆ ของตระกูลจาง

ดังนั้น ตระกูลเจียงและตระกูลจางจึงมีความสัมพันธ์ทางการแต่งงาน

ด้วยเหตุนี้ ในการแข่งขันชิงตำแหน่งราชันแห่งอาณาเขตหลิงซวี ซึ่งเป็นเหตุการณ์สำคัญ ผู้คนจากตระกูลจางจึงมาร่วมชมด้วย

"เอ๋? แปลกจัง ตระกูลจางแห่งอาณาเขตเทียนหลานมีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลเจียง ผู้มีอำนาจสูงสุดในอาณาเขตหลิงซวีของพวกเรา แต่การมาร่วมชมงาน ก็ไม่จำเป็นต้องส่งเทพธิดาสองคนมาไม่ใช่หรือ?"

"เจ้าไม่เข้าใจหรอก ท่านน้อยหยุนเฮาถือว่าเป็นหลานชายของจางหนิงวั่นนะ"

จางหนิงวั่น เทพธิดารุ่นปัจจุบันของตระกูลจาง

นางเป็นผู้อ่อนวัยที่สุดในสายตระกูลของมารดาเจียงหยุนเฮา ปัจจุบันอายุเพียงยี่สิบกว่าปี กำลังอยู่ในวัยสาว

และในตระกูลใหญ่ มีลูกหลานมากมาย มีทายาทรุ่นที่สามมากมาย

แม้ว่าจางหนิงวั่นกับเจียงหยุนเฮาจะไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดมากนัก แต่ก็พอจะนับว่าเป็นน้าสาวของเจียงหยุนเฮาได้

"ยังมีจางเทียนอวี้ด้วย ตอนเด็กๆ นางเคยพักอาศัยอยู่ที่ตระกูลเจียงเป็นเวลาหนึ่ง กับท่านน้อยหยุนเฮาเป็นเพื่อนเล่นสมัยเด็ก เติบโตมาด้วยกัน ความสัมพันธ์จะธรรมดาได้อย่างไร?"

"พวกนางไม่ได้มาเพื่อตระกูลเจียงหรอก แต่มาดูท่านน้อยหยุนเฮาต่างหาก!"

ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา โดยเฉพาะพวกผู้ชาย ต่างอิจฉากันยกใหญ่

นี่มันยังมีความยุติธรรมอีกหรือ? สาวงามสองคนมาเพื่อเจียงหยุนเฮาคนเดียว ช่างทำให้คนอิจฉาเหลือเกิน!

"น้า เจียงหยุนเฮายังไม่มาหรือคะ?"

จางหนิงวั่นยกมือปิดปากหัวเราะเบาๆ: "เทียนอวี้ สงบเสงี่ยมหน่อยสิ พี่ชายของเจ้าเป็นท่านน้อยของตระกูลเจียง จะขาดการแข่งขันชิงตำแหน่งราชันที่สำคัญเช่นนี้ได้อย่างไร"

"เขาจะมาในอีกไม่ช้านี้แหละ"

ใบหน้าเล็กๆ ของจางเทียนอวี้แดงระเรื่อ พึมพำว่า: "ไม่ได้เป็นอย่างนั้นสักหน่อย ข้าไม่ได้รีบร้อนอยากพบพี่ชายหรอก~"

เมื่อสองสาวมาถึงที่นั่งพิเศษบนแท่นชม พวกนางก็เห็นภาพที่น่าประหลาดใจ

บรรพบุรุษรุ่นที่ 4 ของตระกูลเจียง เจียงเฉิน มาด้วยตนเอง นั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน

ข้างๆ เจียงเฉิน มีอู๋เหลียงเต๋อ ประมุขของสำนักดาบต้าหลัว และจักรพรรดิองค์ปัจจุบันของราชวงศ์ถัง ราชวงศ์อมตะที่สถาปนาโดยจักรพรรดิโบราณ ก็อยู่ที่นั่นด้วย

นอกจากบุคคลสำคัญเหล่านี้แล้ว ตัวแทนของตระกูลชั้นหนึ่งในอาณาเขตหลิงซวีก็มากันพร้อมหน้า

อาจกล่าวได้ว่า ตระกูลที่บรรพบุรุษไม่เคยมีผู้มีชื่อเสียง ไม่มีรากฐานเพียงพอ ก็ไม่กล้ามาแสดงตัว

แต่ในหมู่คน มีชายชราในชุดทองคนหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจเป็นพิเศษ

ชายชราผู้นี้มีผมสีทอง เคราสีทอง มีเขาสองเขาบนศีรษะ บนผิวหนังที่เปิดเผย สามารถเห็นเกล็ดทองคำเป็นประกายได้รางๆ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่มนุษย์!

เผ่าอสูร เผ่ามังกรแท้โบราณจากหุบเหวมังกร!

จางหนิงวั่นรู้สึกประหลาดใจ ไม่คิดว่าแม้แต่เผ่ามังกรแท้จากหุบเหวมังกรก็มาร่วมชมด้วย

"น้องชายเจียง เด็กน้อยในตระกูลของเจ้าที่เพิ่งทำลายสถิติวิชาดาบนิรันดร์เมื่อไม่นานมานี้ ยังไม่มาหรือ?"

ชายชราในชุดทองถามอย่างไม่ตั้งใจ

อู๋เหลียงเต๋อ ประมุขของสำนักดาบต้าหลัวยิ้มเล็กน้อย: "เขาคงไม่กล้ามาหรอกมั้ง?"

ในชั่วขณะนั้น บรรยากาศก็เปลี่ยนไป!

คนที่มีหูตาก็มองออกว่า เผ่ามังกรแท้มีความเป็นศัตรูต่อตระกูลเจียง

ยิ่งไปกว่านั้น สำนักดาบต้าหลัวก็เข้ามาร่วมวงด้วย

เจียงเฉินไม่แสดงสีหน้าใดๆ เพียงแต่พูดเรียบๆ ว่า: "มาร่วมชมก็อยู่ให้สงบหน่อย อย่าหาเรื่องโดยไม่จำเป็น"

แต่ชายชราในชุดทองกลับยิ้มพูดว่า: "น้องชายเจียงพูดหนักไปแล้ว ข้าแก่ๆ จะกล้ามาหาเรื่องได้อย่างไร"

"เพียงแต่บังเอิญ อัจฉริยะของเผ่าเราออกโลก และพอดีกับการแข่งขันชิงตำแหน่งราชันของอาณาเขตหลิงซวีของเจ้าเริ่มขึ้น จึงอดใจไม่ไหว อยากให้ลูกหลานของเรามาฝึกฝนดู"

อะไรนะ?!

เมื่อพูดจบ สีหน้าของทุกคนในที่นั้นก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

อัจฉริยะหนุ่มของเผ่ามังกรแท้มาแล้ว? และจะเข้าร่วมการแข่งขันชิงตำแหน่งราชันของอาณาเขตหลิงซวีของเราด้วย!

นี่มันการฝึกฝนที่ไหนกัน นี่มันมาทำลายงานชัดๆ!

จักรพรรดิถังแห่งราชวงศ์อมตะ สายตาจมลง พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น: "ท่านผู้อาวุโส คำพูดของท่านหมายความว่าอย่างไร? จะแทรกแซงการแข่งขันชิงตำแหน่งราชันของอาณาเขตหลิงซวีของเราหรือ?"

ชายชราในชุดทองยังไม่ทันตอบ อู๋เหลียงเต๋อจากสำนักดาบต้าหลัวกลับอดใจไม่ไหวก่อน

"ทุกท่านอย่าเพิ่งร้อนใจ การแข่งขันชิงตำแหน่งราชันของอาณาเขตหลิงซวีของเรา ไม่เคยมีกฎห้ามเผ่าพันธุ์อื่นเข้าร่วมนี่"

"อีกอย่าง สำนักที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาเขตหลิงซวีของเรา ตระกูลเจียงก็มีอัจฉริยะหนุ่มที่ทำลายสถิติวิชาดาบนิรันดร์ไม่ใช่หรือ"

มุมปากของอู๋เหลียงเต๋อมีรอยยิ้ม แต่น้ำเสียงกลับมีความประชดประชันอยู่บ้าง

ตัวแทนตระกูลที่ยืนอยู่หลังอู๋เหลียงเต๋อก็พากันส่งเสียง

"ใช่แล้วๆ ตระกูลเจียงเป็นสำนักที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาเขตหลิงซวีของเรา จะกลัวการต่อสู้ได้อย่างไร"

"หรือว่า ท่านผู้อาวุโสเจียงกลัวว่าลูกหลานของตนจะแพ้ให้กับทายาทเผ่ามังกรแท้?"

"จริงๆ แล้วก็ถูก อัจฉริยะของเผ่าเรา โดยเฉพาะในวัยเยาว์ มักจะสู้ร่างกายที่แข็งแกร่งโดยกำเนิดของเผ่าอสูรไม่ได้"

"โอ้โฮ~ พวกเจ้าอย่าพูดส่งเดชสิ ท่านน้อยของตระกูลเจียงคนนั้น สามารถทำลายสถิตินิรันดร์ได้นะ บางทีอาจจะเป็นตัวแทนของอาณาเขตหลิงซวีของเรา สร้างชื่อเสียงให้เผ่ามนุษย์ในอาณาเขตหลิงซวีของเราก็ได้"

พวกตัวแทนตระกูลเล็กๆ ที่ยืนอยู่หลังอู๋เหลียงเต๋อ ต่างพูดคนละประโยคสองประโยค

ทุกคนในที่นั้น ยกเว้นเจียงเฉิน ตัวแทนตระกูลอื่นๆ ก็มองออก

ดีจริง สำนักดาบต้าหลัวนี่หาพวกมาช่วยแล้ว!

ข่าวที่เจียงหยุนเฮาสังหารหลัวเฟิงเมื่อไม่นานมานี้ ได้แพร่สะพัดไปแล้ว

ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ สำนักดาบต้าหลัวก็มีท่าทีกระสับกระส่าย สงสัยว่าต้องการท้าทายตำแหน่งผู้มีอำนาจสูงสุดของตระกูลเจียง

ตอนนี้ ถึงขั้นเป็นศัตรูกันอย่างไม่อาจปรองดองได้แล้ว!

ทุกคนต่างคาดเดากันว่า ในการแข่งขันชิงตำแหน่งราชันครั้งนี้ ระหว่างสำนักดาบต้าหลัวกับตระกูลเจียง คงจะมีการแข่งขันที่นองเลือดแน่ๆ

แต่ไม่มีใครคิดว่า สำนักดาบต้าหลัวจะเชิญเผ่ามังกรแท้มาด้วย

ลักษณะนี้ก็ต่างกันแล้ว

เรื่องของอาณาเขตหลิงซวี เมื่อไหร่จะให้เผ่าอสูรมายุ่งเกี่ยวได้

สำนักดาบต้าหลัวเจ้า ถึงแม้จะไม่ยอมรับตระกูลเจียง ต้องการท้าทายอำนาจของตระกูลเจียง ก็ไม่ควรเชิญเผ่าพันธุ์อื่นมาสิ!

นี่มันชัดเจน...คนทรยศ!

หลายคนรู้สึกรังเกียจการกระทำของสำนักดาบต้าหลัว

แต่ก็มีคนฉลาดที่ตระหนักถึงประเด็นสำคัญ

นึกถึงสถิติวิชาดาบนิรันดร์ที่เจียงหยุนเฮาทำลายลง

เห็นได้ชัดว่า เหตุผลที่เผ่ามังกรแท้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับการแข่งขันชิงตำแหน่งราชัน ไม่ใช่เพียงเพราะสำนักดาบต้าหลัวยุยง แต่สำคัญกว่านั้นคือ มุ่งเป้าไปที่เจียงหยุนเฮาของตระกูลเจียง!

อย่างไรเสีย อัจฉริยะระดับนี้ ยากที่จะไม่ถูกสังเกตเห็น!

"น้า สำนักดาบต้าหลัวนี่ช่างก่อกวนจริงๆ ถึงกับร่วมมือกับเผ่าอสูร ตั้งใจจะโจมตีตระกูลเจียง" จางเทียนอวี้มองเห็นทุกอย่างนี้

คิ้วงามของจางหนิงวั่นขมวดเล็กน้อย

"โอ้? เผ่าปลาไหลคิดจะยุ่งเกี่ยวจริงๆ หรือ?"

ในขณะนั้น เสียงหนึ่งดังมาแต่ไกล

เมฆขาวบนท้องฟ้าแยกออก รถม้าที่ลากโดยนกวิเศษเก้าหัวเหยียบรุ้งมา

เมื่อเห็นรถม้าหรูหรานี้ ตัวแทนตระกูลจากเมืองซางลั่วต่างลุกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

พวกเขาคุ้นเคยกับสิ่งนี้มาก!

นี่คือรถม้าของท่านน้อยตระกูลเจียง!

เขามาแล้ว เขามาแล้ว......

(จบตอนที่ 17)