บทที่ 80 จิตใจคนเปลี่ยนแปรง่าย

ตลอดการเดินทางหยุดพักสลับเดินหน้า มีคนธรรมดากราบไหว้บูชา ขอร้องให้ปี่ปี๋ตงถ่ายทอดมรรคาอันยิ่งใหญ่ ปี่ปี๋ตงให้เฮยฟูและเยวี่ยหมิงชางประคองคนเหล่านี้ลุกขึ้น พร้อมกล่าวว่าอีกไม่นานตนจะถ่ายทอดมรรคาอันยิ่งใหญ่ของท่านอาจารย์ ถึงเวลานั้นไม่แบ่งแยกชนชั้นสูงต่ำ ทุกคนสามารถมารับฟังได้ทั้งหมด

กระทั่งมีวิญญาณจารย์ระดับต่ำบางคน อย่างเช่นวิญญาณจารย์ที่ไม่อาจทะลวงเข้าสู่อัคราจารย์วิญญาณได้ตลอดกาลเนื่องจากความบกพร่องของวิญญาณยุทธ์ รวบรวมความกล้ามาที่หน้าราชรถเพื่อเอ่ยถาม หวังจะดูว่าตนเองสามารถฝึกฝนมหาเวทที่ประมุขนิกายปิดฟ้าข้ามสวรรค์ผู้นี้ถ่ายทอดได้หรือไม่

เห็นชัดว่าสามารถฝึกฝนได้ แต่กลับไม่อาจทะลวงผ่านระดับอัคราจารย์วิญญาณได้ตลอดกาล ความเจ็บปวดของคนกลุ่มนี้มีไม่น้อยเลย

ปี่ปี๋ตงเผชิญหน้ากับคนเหล่านี้ นางตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

"มรรคาของท่านอาจารย์ข้า ไม่ว่าเจ้าจะเป็นวิญญาณจารย์ หรือคนธรรมดา ต่างสามารถฝึกฝนได้ พวกเจ้าไม่ต้องกังวล พวกเราไม่ได้รังเกียจวิญญาณจารย์ หากทุกท่านต้องการเข้าสู่เส้นทางมรรคา สามารถมาตามหาข้าได้"

จากนั้นปี่ปี๋ตงจึงนั่งบนราชรถเก้ามังกรไม้หอม ลอยล่องจากไป

ผู้คนที่อยู่ด้านหลังราชรถ รวมตัวกันมากขึ้นตามลำดับและเดินตามปี่ปี๋ตงไป ต่างหวังว่าจะสามารถก้าวเข้าสู่เส้นทางการฝึกฝน มีทั้งคนธรรมดาที่มีวิญญาณยุทธ์ขยะแต่กำเนิด และมีวิญญาณจารย์ระดับต่ำรวมอยู่ด้วย

ในเวลานี้ พวกเขาต่างไม่สนใจคำกล่าวของโลกภายนอก ทฤษฎีที่ว่าเป็นวิชามาร มารล่อลวงจิตใจคนอะไรนั่น พวกเขาเพียงแค่ต้องการครอบครองพลัง เพื่อกุมชะตากรรมของตนเองเอาไว้

ราชรถเคลื่อนตัวช้ามาก เพื่อให้คนธรรมดาสามารถตามทัน แต่กลับไม่เคยหยุดพัก มุ่งหน้าไปตลอดทาง

ท้ายที่สุด ปี่ปี๋ตงพร้อมด้วยคนสามคนสัตว์หนึ่งตัวเดินทางมาถึงริมป่าใหญ่ซิงโต่ว ปี่ปี๋ตงพักพิงที่นี่ นางเลียนแบบเมิ่งชวนโดยสร้างกระท่อมหญ้าคาขึ้นมาหนึ่งหลัง จากนั้นหันไปกล่าวกับเฮยฟูและเยวี่ยหมิงชางว่า

"ข้าจะถ่ายทอดมรรคา ณ สถานที่แห่งนี้ เพื่อเชิดชูนิกายปิดฟ้าข้ามสวรรค์ของข้า"

เฮยฟูและเยวี่ยหมิงชางค่อนข้างตะลึงงัน ทำไมถึงกลับมาที่ป่าใหญ่ซิงโต่วอีกแล้ว ซ้ำยังสร้างกระท่อมหญ้าคาเพื่อใช้เป็นสถานที่ถ่ายทอดมรรคาอีก...

"ศิษย์พี่หญิง เพราะเหตุใดหรือ?" เฮยฟูเอ่ยถามเสียงเบา เขาไม่ใช่รับไม่ได้กับการอาศัยในกระท่อมหญ้าคา หมู่บ้านที่เขาเกิดมามีสภาพดีกว่านี้ไม่มากนัก เขาเพียงแค่รู้สึกว่า นิกายปิดฟ้าข้ามสวรรค์ของตนเองออกจะยิ่งใหญ่ปานนั้น...

"ใช่แล้วศิษย์พี่หญิง พวกเราถ่ายทอดมรรคา ในสถานที่ซอมซ่อเช่นนี้มันจะไม่ค่อยดีกระมัง..." เยวี่ยหมิงชางพึมพำออกมาเช่นกัน เรื่องการถ่ายทอดมรรคาไม่ใช่เรื่องที่ดูสูงส่งหรอกหรือ?

"ซอมซ่อหรือ?" ปี่ปี๋ตงรับฟังแล้วถามทั้งสองกลับ

"ระหว่างฟ้าดิน มีสถานที่บังลมหลบฝนสักแห่งนับว่าเพียงพอแล้ว" ปี่ปี๋ตงกล่าว "ข้าอยู่ มรรคาบังเกิด ข้าจาก มรรคาห่างไกล"

"สถานที่ที่มรรคาอันยิ่งใหญ่สถิตอยู่ เหนือล้ำกว่าสถานที่มากมายบนโลกมนุษย์ จะมีคำว่าซอมซ่อได้อย่างไร?"

เฮยฟูและเยวี่ยหมิงชางทั้งสองคนอดไม่ได้ที่จะพยักหน้า แม้บนใบหน้าจะมีความงุนงงอยู่บ้าง ทว่าก็ยังแสดงออกถึงการยอมรับ

เมิ่งฉี: นี่คือท่าทางที่ถึงแม้ข้าจะไม่รู้ว่าเจ้ากำลังพูดอะไร แต่ข้ากลับรู้สึกว่ามันยอดเยี่ยมมาก

เยี่ยนชื่อเสีย: ฮ่าฮ่า รู้สึกว่าขอบเขตของปี่ปี๋ตงล้ำลึกมากขึ้นเรื่อยเชียวล่ะ!

เฟยเผิง: มหาจักรพรรดิสั่งสอนมาดีมาก ไม่รู้ว่าเมื่อใดมหาจักรพรรดิจะมาช่วยชี้แนะข้าบ้าง!

เมิ่งชวน: ท่านแม่ทัพเกรงใจเกินไปแล้ว ชี้แนะอะไรกัน นี่เรียกว่าก้าวหน้าไปพร้อมกันต่างหาก!

ลู่หมิงเฟย: กลุ่มนี้กำลังกลายเป็นกลุ่มประจบสอพลอขึ้นเรื่อย ท่านแม่ทัพ ท่านว่าถูกหรือไม่?

เฟยเผิง: หมิงเฟยเจ้ามีดีแค่ปากเท่านั้นแหละ!

กระแสจิตของเมิ่งชวนเห็นคำพูดของเฟยเผิงแล้วส่ายหน้าหัวเราะ จากนั้นหันไปมองปี่ปี๋ตงที่อยู่ริมป่าและกลุ่มคนแสวงหามรรคาจำนวนมหาศาลที่อยู่ห่างออกไปจากปี่ปี๋ตง เมิ่งชวนรู้สึกยินดีปรีดาอยู่บ้าง

"เจ้าโดดเด่นมาก ปี่ปี๋ตง"

กระแสจิตของเมิ่งชวนกระซิบแผ่วเบา การที่เขามาถ่ายทอดมรรคาในครั้งนี้ ไม่เพียงเพื่อเส้นทางมรรคาของตนเอง แต่เพื่อมวลมนุษยชาติด้วย ไม่เพียงแค่โลกใบนี้ แต่ยังรวมถึงโลกปิดฟ้าข้ามสวรรค์!

"หากครั้งนี้สำเร็จลุล่วง เช่นนั้นความคิดของข้าในโลกปิดฟ้าข้ามสวรรค์เรื่องนั้น..." กระแสจิตของเมิ่งชวนคิดเงียบงัน จ้องมองปี่ปี๋ตงด้วยแววตาลึกซึ้ง

ข่าวการพักพิงของปี่ปี๋ตงที่ริมป่าใหญ่ซิงโต่วแพร่สะพัดไปทั่วทวีป ผู้คนมากมายรู้สึกหวั่นไหว ต้องการไปแสวงหาวาสนาที่นั่น ไม่แน่ว่าตนเองไปแล้วอาจจะฝึกฝนจนสำเร็จได้!

คนธรรมดา วิญญาณจารย์ระดับต่ำ จนท้ายที่สุด กระทั่งมีวิญญาณจารย์ระดับสูงเดินทางไปยังสถานที่ที่ปี่ปี๋ตงอยู่เช่นกัน หวังจะก้าวเข้าสู่เส้นทางมรรคา

ปี่ปี๋ตงไม่ปฏิเสธผู้มาเยือน ขอเพียงเจ้าไม่ได้มาก่อกวน นางย่อมไม่ตระหนี่ที่จะถ่ายทอดวิชาฝึกฝนให้

โคมไฟวังสีทองมรกตและ "คัมภีร์เต๋า" ที่เฮยฟูและเยวี่ยหมิงชางถืออยู่ ก็คือโคมไฟชี้ทางแห่งมรรคาและคัมภีร์สร้างรากฐานที่เมิ่งชวนตั้งใจทิ้งเอาไว้ให้

มีขุมกำลังวิญญาณจารย์บางส่วนที่ไม่ยินยอมต่อความพินาศ แอบขัดขวางไม่ให้ผู้อื่นมาเรียนวิชาที่นี่อย่างลับหน้า ทว่าพวกคนชั่วช้าต่ำทรามไม่น่าหวาดกลัวอีกต่อไป ย่อมมีคนสามารถทะลวงแนวปิดล้อม มาปรากฏตัวเบื้องหน้าปี่ปี๋ตงได้เสมอ

เมื่อเวลาผ่านไป นอกจากปี่ปี๋ตง เฮยฟูและเยวี่ยหมิงชางแล้ว บนทวีปได้ปรากฏบุคคลแรกที่ฝึกฝนวิชาแดนลี้ลับจนสำเร็จ!

นั่นคือชายหนุ่มที่มีวิญญาณยุทธ์ขยะ เพิ่งจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ วิญญาณยุทธ์ไร้ค่าจนย่ำแย่ ทว่ากลับมีพรสวรรค์ในการฝึกฝนมรรคาอย่างมาก เขาเปิดขั้นทะเลระทมภายใต้แสงสว่างของโคมไฟวังสีทองมรกตได้โดยตรง!

หลังจากทำให้ขั้นทะเลระทมมั่นคงได้ไม่นาน ชายหนุ่มผู้นี้ก็สามารถเอาชนะมหาวิญญาณจารย์หลายคนในการต่อสู้ซึ่งหน้าได้โดยตรง!

ต้องรู้ไว้ว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของวิชาแดนลี้ลับเท่านั้น!

หลังจากวีรกรรมนี้ปรากฏขึ้น ผู้คนต่างระเบิดความกระตือรือร้นต่อวิชาฝึกฝนนี้มากยิ่งขึ้น! เคล็ดวิชาฝึกฝนของที่นี่ไม่จำเป็นต้องมีวิญญาณยุทธ์ก็สามารถฝึกฝนได้จริง! ขอเพียงไปยังสถานที่ฝึกฝนที่ประมุขนิกายจัดเตรียมไว้ให้ ย่อมสามารถฝึกฝนจนสำเร็จได้!

สิ่งที่เรียกว่าสถานที่ฝึกฝน คือวิธีการของเมิ่งชวน รวบรวมปราณบริสุทธิ์ของฟ้าดิน กระทั่งสกัดกลั่นความว่างเปล่าจากริมขอบความโกลาหลท่ามกลางจักรวาลโดยตรง เพื่อจัดหาพลังงานให้

นี่เป็นเพียงวิธีการชั่วคราว รอจนวิชาแห่งโลกปิดฟ้าข้ามสวรรค์เริ่มผลิบานในโลกใบนี้อย่างแท้จริง เริ่มส่งผลกระทบต่อกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดของโลกจากระดับรากฐาน เมื่อนั้นย่อมไม่จำเป็นต้องใช้วิธีการของเมิ่งชวนอีก

โลกโต้วหลัวก็เป็นจักรวาลแห่งหนึ่งเช่นกัน ภายในจักรวาลมีอารยธรรมการฝึกฝนมากมาย อย่างน้อยพลังงานฟ้าดินสำหรับการฝึกฝนจนถึงแดนลี้ลับวิมานเซียนในขั้นแรกเริ่มก้าวหรือสองก้าว ย่อมไม่ขาดแคลน

หนึ่งปี สองปี หลายปีผ่านไป มีคนฝึกฝนแดนลี้ลับทะเลระทมจนถึงขั้นสุดท้าย ผู้บรรลุฝั่งมรรคา

ถึงกับสามารถเอาชนะผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิวิญญาณได้อย่างง่ายดาย!

นี่เป็นเพียงแดนลี้ลับแห่งแรกเท่านั้น! นอกจากนี้ วิญญาณจารย์ที่ฝึกฝนวิชาแดนลี้ลับชนิดนี้ พลังวิญญาณในร่างกายสลายหายไป แปรเปลี่ยนเป็นพลังเทพ ทว่าวงแหวนวิญญาณยังคงมีอยู่! ทุกครั้งที่ทะลวงผ่านหนึ่งขอบเขต วงแหวนวิญญาณจะลอยขึ้นมาโดยอัตโนมัติ! ยังคงสามารถใช้ทักษะวิญญาณได้เช่นเดิม!

นี่คือการเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์ฟ้าดินของเมิ่งชวน ระบบวิญญาณจารย์ วงแหวนวิญญาณถือเป็นจุดเด่น เมิ่งชวนจึงรักษามันเอาไว้ ภายหน้าเมื่อผู้ฝึกตนทะลวงขอบเขต ภายใต้อิทธิพลของกฎเกณฑ์ วงแหวนวิญญาณจะลอยขึ้นมาโดยอัตโนมัติ!

การทำสิ่งนี้ให้สำเร็จนั้นง่ายดายมาก ในโลกปิดฟ้าข้ามสวรรค์ เทพแห่งแหล่งกำเนิดและภูตแห่งแหล่งกำเนิดต่างสามารถประทับคำสาปแช่งที่มุ่งเป้าไปที่กายศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมลงในกฎเกณฑ์ของโลกได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่เมิ่งชวนจะปรับเปลี่ยนกฎเกณฑ์ฟ้าดินของโลกโต้วหลัวสักหน่อยเลย

ทวีปเกิดคลื่นลมปั่นป่วน ยามที่ขุมกำลังหัวรั้นทั้งหมดตกตะลึงและหวาดกลัว ภายในใจเกิดความเปลี่ยนแปลงพิเศษบางอย่างขึ้นเช่นกัน

พวกเขาฝึกฝนล้วนมีผลลัพธ์เช่นนี้ได้ แล้วข้าเล่า?

หลังจากนั้นไม่นาน ข่าวหนึ่งแพร่สะพัดออกไป ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในทวีป

ผู้แข็งแกร่งระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ พรหมยุทธ์พิษ มาปรากฏตัวเบื้องหน้าปี่ปี๋ตงอย่างเงียบเชียบ เพื่อขอคำชี้แนะวิชาแดนลี้ลับ เขาคุกเข่าอยู่หน้ากระท่อมหญ้าคาของปี่ปี๋ตงถึงสามวันสามคืนเต็ม ในที่สุดสามารถทำให้ปี่ปี๋ตงใจอ่อน ยอมถ่ายทอดวิชาฝึกฝนให้

หลังจากนั้น พลังวิญญาณในร่างกายของพรหมยุทธ์พิษแปรเปลี่ยนเป็นพลังเทพ เปิดขั้นทะเลระทม น้ำพุแห่งชีวิตพวยพุ่ง สะพานเทวะพาดผ่านกลางอากาศ บรรลุถึงผู้บรรลุฝั่งมรรคาแห่งทะเลระทม จากนั้นพุ่งทะยานเข้าสู่แดนลี้ลับตำหนักเต๋าโดยตรง! นอกจากนี้ วงแหวนวิญญาณทั้งเก้าวงเปลี่ยนเป็นห้าวง ระดับต่ำที่สุดต่างเป็นสีดำ!

จากนั้นพรหมยุทธ์พิษได้แสดงความแข็งแกร่งอันน่าสะท้านสะเทือน เดิมทีพรหมยุทธ์พิษที่อยู่รั้งท้ายในหมู่ราชทินนามพรหมยุทธ์ กลับสามารถเอาชนะซูเปอร์พรหมยุทธ์คนหนึ่งได้อย่างง่ายดายโดยตรง!

ท้องฟ้าของทวีปโต้วหลัวเปลี่ยนแปรไปตั้งแต่ตอนที่เมิ่งชวนถ่ายทอดมรรคา ปัจจุบันนี้

จิตใจคนก็เปลี่ยนแปรไปแล้วเช่นกัน!