บทที่ 503 ใช้ผลงานแลกอาวุธวิเศษ

บทที่ 503 ใช้ผลงานแลกอาวุธวิเศษ

ภายในถ้ำ มีผู้อาวุโสของพันธมิตรห้าคนกำลังประชุมกัน พวกเขาล้วนเป็นผู้ฝึกตนระดับจินตานขั้นสูง ทั้งยังมาจากสำนักใหญ่ เป็นผู้นำในการปราบมารครั้งนี้ หนึ่งในนั้นมีท่านเซียนฉางเฟิงแห่งสำนักซู่ซานอยู่ด้วย

“สายลับที่เราแทรกเข้าไปในฝ่ายมารส่งข่าวมา พวกมันกำลังวางแผนอีกแล้ว เตรียมจะลงมือสังหารและปล้นสะดมสำนักเล็ก ๆ และตลาดค้าขายบางแห่งของพันธมิตร” ท่านเซียนอวี้ซีจากสำนักคุนหลุนกล่าว

“รู้หรือไม่ว่าพวกมันจะลงมือกับสำนักไหน หรือเมืองตลาดใด” ท่านเซียนจื่อหยางจากสำนักเพียวเหมียวจิ่วเทียนถาม

“ยังไม่ทราบแน่ชัด รู้เพียงว่าพวกมันจะส่งผู้ฝึกตนระดับจินตานยี่สิบคนไปดำเนินการ แผนนี้จะเริ่มในเร็ว ๆ นี้” ท่านเซียนอวี้ซีกล่าว

“จะมีผู้บริสุทธิ์ต้องล้มตายอีกมาก อามิตาพุทธ” พระเฒ่าฝาเหยียนจากวัดเทียนอินกล่าวสาธุ

“ปัญหาตอนนี้คือ เราจะช่วยหรือไม่ และจะช่วยอย่างไร หากต้องการหยุดพวกมาร อย่างน้อยเราต้องใช้กำลังมากกว่าสองถึงสามเท่า แต่หากทำเช่นนั้น ฝั่งเราจะอ่อนแอลง ข้ากังวลว่าฝ่ายมารจะฉวยโอกาสโจมตีเราแทน” ท่านเซียนหลิ่วหนานจากสำนักยันต์ฟูกล่าวพลางขมวดคิ้ว

ในดวงตาของท่านเซียนฉางเฟิงมีประกายแหลมคมวาบขึ้น เขากล่าวว่า “ต้องช่วย หากเราเห็นคนตายแล้วไม่ช่วย สิ่งที่สูญเสียไม่ใช่แค่สำนักเล็กหรือเมืองตลาดไม่กี่แห่ง แต่เป็นความสามัคคีและศรัทธาของพันธมิตร หากใจคนแตกสลาย เราก็ไม่ไกลจากความพ่ายแพ้แล้ว”

ท่านเซียนอวี้ซีพยักหน้า “ข้าก็คิดเช่นนั้น ดังนั้นตอนนี้เราต้องคิดว่าจะจัดสรรกำลังอย่างไร ให้สามารถช่วยเหลือได้ โดยไม่ทำให้กำลังของเราลดลงมากเกินไป ทุกท่านลองเสนอความเห็นกันเถอะ”

ปลากับตีนหมีไม่อาจได้พร้อมกัน ปัญหาตรงหน้าทำให้ทุกคนคิดไม่ออกชั่วขณะ ภายในถ้ำจึงเงียบลง

ในเวลานั้นเอง มีสารส่งเข้ามา ท่านเซียนอวี้ซีมองท่านเซียนฉางเฟิงที่กำลังครุ่นคิด แล้วกล่าวว่า “ฉางเฟิง เฉิงกุยมาขอเข้าพบด้านนอก”

ท่านเซียนฉางเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “เฉิงกุย เขามีเรื่องอะไร”

“ดูเหมือนว่าศิษย์รุ่นหลานของเจ้าที่โด่งดังไปทั่วพันธมิตร—ฉินกวน—มาถึงแล้ว” ท่านเซียนอวี้ซีกล่าว

คำพูดของท่านเซียนอวี้ซีไม่ใช่การล้อเล่น แม้แต่ฉินกวนเองก็ยังไม่รู้ว่าตอนนี้เขามีชื่อเสียงในโลกผู้ฝึกตนมากเพียงใด

ฝึกฝนไม่ถึงยี่สิบปีแต่สามารถบรรลุจินตานได้ เรื่องเช่นนี้แทบไม่เคยมีในประวัติศาสตร์ของโลกผู้ฝึกตน เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะผู้เจิดจรัส ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนทั้งอิจฉาและชื่นชม

ค่ายกลหน้าถ้ำเปิดออก ฉินกวนเดินตามโม่เฉิงกุยเข้าไป ทันทีที่เข้ามา เขารู้สึกได้ถึงสายตาห้าคู่จับจ้องมาที่เขา สำรวจอย่างละเอียด ทำให้เขารู้สึกกดดันไม่น้อย

“เฉิงกุยขอคารวะท่านอาจารย์อา และคารวะสี่ท่านท่านเซียน” โม่เฉิงกุยคารวะ

ฉินกวนคารวะตามธรรมเนียม “ขอคารวะท่านอาจารย์ปู่ และคารวะสี่ท่านท่านเซียน”

ท่านเซียนฉางเฟิงมองฉินกวน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม นี่คือคนของสำนักซู่ซาน และอาจกล่าวได้ว่าเป็นอนาคตของสำนัก หากโม่เฉิงกุยฝ่าด่านสำเร็จ ก็สามารถค้ำจุนสำนักได้สองร้อยปี แต่หากฉินกวนเติบโตเต็มที่ อาจทำให้สำนักซู่ซานรุ่งเรืองได้ถึงห้าร้อยปี

เขายังหนุ่มเกินไป อนาคตยากจะคาดเดา

“เฉิงกุย เจ้ามามีเรื่องอะไร” ท่านเซียนฉางเฟิงถาม

“รายงานท่านอาจารย์อา ระหว่างทางที่ฉินกวนมา เขาพบคนของสำนักดาบโลหิต และได้ปะทะกัน ฉินกวนสังหารบรรพชนดาบโลหิตด้วยกระบวนท่าเดียว ทำให้ฝ่ายมารสูญเสียผู้ฝึกตนระดับจินตานไปอีกหนึ่งคน ข้าจึงมารายงานให้ท่านผู้อาวุโสทราบ”

โม่เฉิงกุยพูดจบ ก็ปล่อยศพของบรรพชนดาบโลหิตและดาบโลหิตออกมา

ทุกคนมองแวบหนึ่ง พระเฒ่าฝาเหยียนสวด “อามิตาพุทธ” ส่วนคนอื่น ๆ มีรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้า

กำจัดศัตรูได้หนึ่งส่วน เท่ากับเพิ่มกำลังของตนหนึ่งส่วน

แม้บรรพชนดาบโลหิตจะเป็นเพียงตัวเล็กในฝ่ายมาร แต่ก็ยังเป็นผู้ฝึกตนระดับจินตาน

แต่สิ่งที่ทุกคนสนใจ ไม่ใช่ศพของบรรพชนดาบโลหิต หากเป็นคำพูดของโม่เฉิงกุย

“หนึ่งกระบวนท่าสังหารดาบโลหิต?” ท่านเซียนหลิ่วหนานถามด้วยความประหลาดใจ

แม้พวกเขาจะเป็นจินตานขั้นสูง สามารถกดดันผู้ฝึกตนระดับต้นอย่างดาบโลหิตได้ แต่จะให้สังหารในกระบวนท่าเดียว ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

ท่านเซียนฉางเฟิงมองฉินกวน “ฉินกวน เล่าเหตุการณ์ให้ฟัง”

“ขอรับท่านอาจารย์ปู่ ข้ามาหาท่านอาจารย์ เมื่อเข้าสู่อาณาเขตอันซี ยังไม่รู้ตำแหน่งฐานพันธมิตร กำลังจะส่งสารกระบี่ ก็ถูกคนของสำนักดาบโลหิตซุ่มโจมตี บรรพชนดาบโลหิตใช้ท่า ‘ทะเลโลหิตไร้ขอบเขต’ ส่วนข้าใช้ท่า ‘ผ่าเวหา’ ที่สร้างขึ้นเอง หลังปะทะกัน เขากระอักเลือดบาดเจ็บ ข้าจึงฉวยโอกาสตัดศีรษะเขา” ฉินกวนอธิบายอย่างกระชับ

“เป็นกระบวนท่าเดียวจริง ๆ” ท่านเซียนอวี้ซีถอนหายใจ

ดวงตาของท่านเซียนฉางเฟิงเป็นประกายเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มและกล่าวว่า “ดาบโลหิตก็ถือว่าเป็นผู้มีชื่อเสียงมานาน พลังไม่น้อย แม้เจอพวกเรา ก็ยังมีโอกาสหนีได้”

“ฉินกวนเพิ่งออกสู่โลก ผู้คนยังไม่รู้จัก ดาบโลหิตคงพบเขาเป็นครั้งแรก จึงประมาท ทำให้ถูกสังหารในกระบวนท่าเดียว สรุปได้ว่าเขาตายเพราะประมาท”

ฉินกวนยังหนุ่ม ท่านเซียนฉางเฟิงไม่อยากให้เขาโดดเด่นเกินไป จึงพูดเช่นนี้ ถือเป็นการปกป้องจากผู้ใหญ่

ทุกคนก็เห็นด้วยกับคำอธิบายนี้

ขณะนั้น ท่านเซียนอวี้ซีกล่าวว่า “ฉินกวน เจ้าฆ่าดาบโลหิต สามารถรับรางวัลจากพันธมิตรได้ เจ้าอยากได้อะไร”

ฉินกวนคิดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ขออาวุธวิญญาณระดับสูงได้หรือไม่”

“พรวด!”

ท่านเซียนอวี้ซีแทบสำลัก

คนอื่น ๆ ก็คิดในใจ เปิดปากก็ขอระดับสูง เจ้ารู้ไหมว่ามันหายากแค่ไหน ถ้ามีเรื่องดีแบบนั้น พวกเขาคงออกไปล่าเองแล้ว

ท่านเซียนอวี้ซีกล่าวว่า “ฉินกวน เจ้าคงยังไม่เข้าใจมาตรฐานการแลกเปลี่ยน บรรพชนดาบโลหิตเป็นเพียงจินตานขั้นต้น แลกได้แค่โอสถ แร่ธาตุ หรือของทั่วไป อาวุธระดับสูงมีค่ามาก ไม่สามารถแลกได้”

“แล้วอาวุธระดับสูงต้องแลกอย่างไร” ฉินกวนถาม

“ต้องสังหารผู้ฝึกตนระดับจินตานขั้นสูงของฝ่ายมาร จึงจะแลกได้” ท่านเซียนอวี้ซีตอบ

ฉินกวนพยักหน้า แล้วถามต่อ “ถ้าเป็นอาวุธระดับสูงที่ชำรุด แลกได้หรือไม่”

ทุกคนได้ยินก็แปลกใจ ทำไมฉินกวนถึงยึดติดกับระดับสูงนัก พวกเขาไม่รู้ว่าเขาต้องการให้กระบี่สายฟ้าขาดสะบั้น

ท่านเซียนอวี้ซีคิดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้ยังไม่เคยมีใครแลกมาก่อน แต่ข้าว่าน่าจะได้ ใช้ผลงานสังหารจินตานขั้นต้นหนึ่งคน แลกอาวุธระดับสูงที่ชำรุดหนึ่งชิ้น”

ท่านเซียนฉางเฟิงเกรงว่าศิษย์รุ่นหลานจะเสียเปรียบ จึงกล่าวว่า “อาวุธระดับสูงที่ชำรุด เจ้าก็ใช้ไม่ได้ สู้แลกอาวุธระดับต้นที่ใช้งานได้ดีกว่า ยังช่วยเพิ่มพลังรบ”

ฉินกวนคิดในใจ อาวุธระดับต้นในพื้นที่ของเขามีเป็นกอง จะเอามาอีกทำไม

“ช่วงนี้ข้ากำลังศึกษาเรื่องหลอมอาวุธ อยากเอาอาวุธระดับสูงมาฝึกมือ” ฉินกวนหาเหตุผลขึ้นมา

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ท่านเซียนฉางเฟิงก็ไม่ห้ามอีก

ฉินกวนรับแผ่นหยกจากท่านเซียนอวี้ซี ต่อไปสามารถไปที่ฝ่ายธุรการเพื่อรับอาวุธระดับสูงที่ชำรุดได้หนึ่งชิ้น