บทที่ 477 เผ่าจันทร์สีเงินล่องหนทั้งเผ่า ล่องหนไปก็ไร้ค่า

บทที่ 477 เผ่าจันทร์สีเงินล่องหนทั้งเผ่า ล่องหนไปก็ไร้ค่า

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดมากยิ่งขึ้น

ยอดผู้บาดเจ็บและล้มตายของลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงิน กำลังพุ่งทะยานขึ้นเป็นเส้นตรง

พุ่งพรวดพราดขึ้นไปราวกับจรวด ในทางกลับกัน ทางด้านหลิงหยุน กลับไม่มีอะไรบุบสลายเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น เป็นเพราะการใช้คทาโครงกระดูกชุบชีวิตอันเดด

เมื่อเทียบกับตอนที่เพิ่งจะเริ่มต่อสู้ พลังรบของหลิงหยุนกลับเพิ่มมากขึ้นไปอีก คุณว่ามันน่าโมโหไหมล่ะ

ในตอนนี้ อันเดดหนึ่งแสนห้าหมื่นล้านตัว กองทหารหกหมื่นล้านนาย เอลฟ์สองหมื่นล้านนาย

กองทหารทั้งสามทัพรวมตัวเข้าด้วยกัน ถักทอหลอมรวมกลายเป็นค่ายกลโม่บดเนื้อ

ค่ายกลทรงกลมขนาดมหึมากำลังทำงานด้วยความเร็วสูงสุด การโจมตีนับไม่ถ้วนถูกสาดซัดออกไปราวกับได้มาฟรีๆ สังหารลอร์ดและกองทหารเผ่าจันทร์สีเงินทุกคนที่กล้าเข้าใกล้

แม้แต่พวกที่อยู่ห่างออกไปก็ไม่อาจจะรอดพ้นไปได้ เพราะว่าค่ายกลโม่บดเนื้อยังสามารถอัญเชิญระเบิดเลือดเนื้อออกมาได้ ลูกกลมๆ ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบเมตร หรือแม้กระทั่งหลายร้อยเมตร ถูกยิงกระหน่ำออกไปอย่างต่อเนื่อง ไปปะทุระเบิดขึ้นภายในค่ายกองทัพใหญ่ของเผ่าจันทร์สีเงิน

ราวกับดอกไม้ปีศาจที่เบ่งบานออกมาทีละดอก นอกจากนี้ เพื่อเป็นการเร่งความเร็วในการต่อสู้

หลิงหยุนยังจงใจส่งปีศาจเงาแห่งความว่างเปล่าออกไปอีกด้วย

ปีศาจเงาแห่งความว่างเปล่าหมื่นล้านตัว แบ่งเป็นกลุ่มละหนึ่งล้านตัว ถูกแบ่งออกเป็น 10,000 กลุ่ม

บุกตะลุยชนดะไปทั่วทั้งค่ายของเผ่าจันทร์สีเงิน ในฐานะที่เป็นนักฆ่า ถึงแม้พวกมันจะล่องหนไม่ได้

แต่กลับสามารถทะลุกำแพงได้ และยังต้านทานความเสียหายทางกายภาพ

สามารถทะลวงผ่านการปิดล้อมของกองทัพใหญ่เผ่าจันทร์สีเงินได้อย่างง่ายดาย อ้อมไปโผล่ที่ด้านข้างลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินที่อยู่แนวหลังของกองทัพใหญ่ ระดมยิงเข้าใส่เพียงรอบเดียว ก็ไม่มีใครสามารถต้านทานเอาไว้ได้

เล็งเป้าไปที่ใคร คนนั้นก็ต้องตายอย่างแน่นอน

และก็เป็นเช่นนี้ ปีศาจเงาแห่งความว่างเปล่าหมื่นล้านตัวกระจายกำลังออกไปทั่วสนามรบ ไล่สังหารหมู่ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินอย่างบ้าคลั่ง แน่นอนว่า เป้าหมายของพวกมันไม่ได้รวมถึงลอร์ดระดับคุมสนามของเผ่าจันทร์สีเงินอย่างพวกลาเดน คนเหล่านี้นั้น หลิงหยุนจงใจเก็บเอาไว้

เพราะเขาต้องการที่จะ สังหารศัตรูคู่อาฆาตด้วยมือของตัวเอง

มหาสงครามเข้าสู่ช่วงเวลาที่ดุเดือดเลือดพล่านที่สุด ภายในใจของลาเดน ก็ยิ่งรู้สึกทุกข์ทรมานใจมากยิ่งขึ้น

เดิมทีมันก็เชื่อคำพูดของอาเลียนอยู่แล้ว ว่าไม่อยากจะไปงัดกับหลิงหยุน

ตอนนี้พอมาเห็นหลิงหยุนดุดันถึงเพียงนี้ ก็ยิ่งไม่อยากจะสู้กับหลิงหยุนเข้าไปใหญ่

บ้าเอ๊ย ขืนสู้ต่อไปแบบนี้ เผ่าจันทร์สีเงินคงจะต้องพินาศย่อยยับทั้งกองทัพจริงๆ แน่

ดังนั้น ภายใต้ความหมดหนทาง

ลาเดนจึงทำได้เพียงเลือกที่จะเร่งเร้าให้ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินตีฝ่าวงล้อมออกไป

แม้กระทั่งตัวมันเอง ก็เตรียมที่จะนำลอร์ดระดับคุมสนามของเผ่าจันทร์สีเงิน ลงสนามด้วยตัวเอง

"ทุกคนฟังคำสั่ง อีกหนึ่งนาทีฉันจะเปิดใช้งานวงแหวนล่องหน ทุกคนจงบุกโจมตีจุดที่ฉันทำเครื่องหมายเอาไว้ที่อยู่ใกล้ที่สุด พุ่งเข้าไปตีฝ่าวงล้อมซะ" ลาเดนตะโกนสั่งในช่องแชตของเผ่าจันทร์สีเงิน

พร้อมกันนั้น ก็ได้ประกาศพิกัดที่มันได้ทำเครื่องหมายเอาไว้สองสามจุดออกมาด้วย

เมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อมเสร็จสรรพ ลาเดนก็หยิบเสื้อคลุมสีดำตัวหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเป้

คลุมลงบนร่างของตัวเอง

เมื่อการนับถอยหลังหนึ่งนาทีสิ้นสุดลง ลาเดนก็สะบัดเสื้อคลุมอย่างแรง

วินาทีต่อมา คลื่นแสงโปร่งใสสายหนึ่ง ก็กระจายตัวออกไปรอบทิศทางอย่างรวดเร็ว โดยมีลาเดนเป็นจุดศูนย์กลาง ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินที่ถูกคลื่นแสงกวาดผ่านและครอบคลุมเอาไว้ กลับพากันหายตัวไปอย่างพร้อมเพรียงกันในชั่วพริบตานี้ ใช่แล้ว หายตัวไปเลย

หายไปจากการมองเห็น ราวกับเป็นการล่องหนของกองทหารประเภทนักฆ่า

ไม่นาน คลื่นแสงล่องหนก็กระจายตัวออกไปจนครอบคลุมทั่วทั้งสนามรบ

ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินเกือบทุกคนที่เข้าร่วมการต่อสู้ ล้วนหายตัวไปจากสนามรบ

ทั่วทั้งสนามรบ สามารถมองเห็นได้เพียงแค่ค่ายกลโม่บดเนื้อของหลิงหยุนที่ยังคงทำงานอยู่เท่านั้น

ภาพเหตุการณ์นี้ตกอยู่ในสายตาของพวกหลิงหยุน ทำให้พวกเขาพากันขมวดคิ้ว

"เกิดอะไรขึ้น? ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินหายไปไหนกันหมด?"

"คงไม่ได้ใช้เวทเทเลพอร์ตหนีไปหรอกนะ! แต่ที่นี่คือมิติอื่นนะ! วิธีการเทเลพอร์ตแบบปกติไม่มีทางใช้งานได้อย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นการเทเลพอร์ตหมู่แบบนี้อีก จะเป็นไปได้ยังไง?"

เด็กสาวหลายคนพากันพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด

หลิงหยุนไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่รีบเปิดแผนที่ดวงตาเทพขึ้นมาตรวจสอบทันที

พอเปิดดู หลิงหยุนก็เข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

บนสนามรบ ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินหายตัวไปกันหมดแล้ว

แต่ทว่าบนแผนที่ดวงตาเทพ กลับยังคงเต็มไปด้วยจุดสีแดงเล็กๆ ยั้วเยี้ยไปหมด

นี่หมายความว่ายังไงน่ะเหรอ?  นี่ก็หมายความว่าลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินไม่ได้หนีจากไปจริงๆ ยังคงรั้งอยู่ภายในมิติแห่งนี้ เพียงแต่เป็นเพราะสาเหตุบางอย่าง ที่ทำให้พวกมันหายตัวไป

เมื่อตรวจสอบข้อมูลโดยละเอียดของจุดสีแดงเล็กๆ บนแผนที่ดวงตาเทพ หลิงหยุนก็พบสาเหตุ

จุดสีแดงเล็กๆ เหล่านี้ที่เป็นสัญลักษณ์แทนลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงิน ล้วนมีสถานะแบบเดียวกันอยู่สถานะหนึ่ง

นั่นก็คือ การล่องหน

ใช่แล้ว ก็คือล่องหนนั่นแหละ ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินทั้งหมด ได้เข้าสู่สถานะล่องหนกันถ้วนหน้า

ดังนั้นถึงได้หายไปจากการมองเห็นของพวกหลิงหยุน

แต่ทว่า ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินที่หายตัวไป กลับไม่สามารถหลบหนีจากการสอดส่องของแผนที่ดวงตาเทพไปได้

พวกมันล่องหน ล่องหนไปก็ไร้ค่าเปล่าประโยชน์ เมื่อคิดได้ดังนี้ หลิงหยุนก็รีบแชร์แผนที่ดวงตาเทพให้กับเหล่าฮีโร่ทันที

"ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินไม่ได้หนีไปไหน พวกมันยังคง

อยู่ภายในมิติแห่งนี้ เพียงแต่ล่องหนอยู่ ดังนั้นพวกเราถึงมองไม่เห็นก็เท่านั้น"

"แต่แผนที่ดวงตาเทพสามารถตรวจสอบตำแหน่งของพวกมันได้ ตอนนี้ ทุกคนเปิดแผนที่ต่อสู้ สั่งการกองทัพของแต่ละคน ระดมยิงปูพรมเข้าใส่พื้นที่ที่มีลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินอยู่บนแผนที่ซะ"

"นอกจากนี้ ค่ายกลโม่บดเนื้อให้ทำงานตามปกติ ห้ามปล่อยให้ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินคนไหนหลุดรอดออกไปได้เด็ดขาด เข้าใจไหม?"

เหล่าฮีโร่ได้ยินดังนั้น ต่างก็พากันพยักหน้าแสดงความเข้าใจ

จากนั้นก็สั่งการกองทัพของแต่ละคน ระดมยิงปูพรมเข้าใส่พื้นที่ที่ถูกระบุเอาไว้ตามความต้องการของหลิงหยุน

ถึงแม้ลอร์ดเผ่าจันทร์สีเงินจะอยู่ในสถานะล่องหน

แต่เพียงแค่ระบุตำแหน่งของพวกมันให้แม่นยำ แล้วโจมตีปูพรมเข้าไป ก็ยังสามารถสร้างความเสียหายเป็นวงกว้างได้อยู่ดี