284.พวกเจ้ากล้าขนาดนั้นเชียวหรือ?
284.พวกเจ้ากล้าขนาดนั้นเชียวหรือ?
เมื่อสำนักกระบี่ชิงผิงลงมือ
อีกสี่ขุมอำนาจก็ไม่รอช้าต่างแสดงไพ่ตายของตนออกมา
และแน่นอน—ล้วนเป็นวิชาระดับเทพแท้ทั้งสิ้น!
“ตอนนี้ตระกูลเซียวของพวกเจ้าจะว่าอย่างไร?”
ผู้นำฝ่ายถ้ำพิษเทพอสูรซึ่งเป็นกึ่งเทพแท้หัวเราะอย่างอำมหิต
ค่ายกลพิษหมื่นเทพของพวกเขาก่อตัวเป็นค่ายกลใหญ่ภายในปรากฏเงาอสรพิษ แมงป่องพิษ ตะขาบพิษ และแมลงพิษนับหมื่นชนิดคลื่นพิษทะลักออกมาจนหนังศีรษะ
“ตระกูลเซียวมีเพียงสองทางเลือก—ยอมทำตามกฎของพวกเราหรือไม่ก็ไสหัวไป!”
กู้เจี้ยนเอ่ยเสียงเย็นชาจ้องเซียวเยว่
ทันใดนั้นสายตาของห้าขุมอำนาจระดับเทพก็จับจ้องมาที่ตระกูลเซียวพร้อมความดูแคลน
เซียวซานมองทั้งห้าแล้วหัวเราะเบาๆ “ดูท่าว่าคงไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วสินะ”
อีกฝ่ายแค่นเสียง “คุยกับพวกเจ้าหรือจักรพรรดิเซียนไม่กี่คนมีสิทธิ์อะไรมาเจรจากับพวกเรา?”
“ดี! ถ้าอย่างนั้นก็มาดูกันว่าใครกันแน่ที่มีวิธีการน่าสะพรึงกลัวกว่าเซียวหยวนลงมือ!”
---
เซียวหยวนซึ่งยืนอยู่ท่ามกลางคนตระกูลเซียวพลันร่ายผนึกด้วยสองมือ
ครืน!!!
ทั้งดินแดนลับปฐมกำเนิดสั่นสะเทือน
เงาภูเขาสูงตระหง่านสายแล้วสายเล่าปรากฏขึ้นกลางพื้นที่
“นี่มัน…เทือกเขาหมื่นกระบี่?”
กู้เจี้ยนหรี่ตา
ยอดเขาแต่ละลูกตั้งชันราวกับกระบี่ศักดิ์สิทธิ์—นั่นคือเทือกเขาหมื่นกระบี่ที่อยู่นอกดินแดนลับมิใช่หรือ?
แต่เหตุใดเงาภูเขาจึงปรากฏที่นี่ได้?
ทุกคนพลันรู้สึกไม่ชอบมาพากล
“ทุกท่านลงมือ!”
ค่ายกลเทพและอาวุธเทพของทั้งห้าขุมอำนาจปะทุพลังพุ่งถล่มใส่ตระกูลเซียวพร้อมกัน!
แรงกดดันระดับเทพทำให้สมาชิกตระกูลเซียวเหงื่อไหล
หากพลาดเพียงนิด—พวกเขาจะตายที่นี่ทั้งหมด!
“ฆ่า!”
เซียวหยวนคำรามเสียงต่ำ
เงาเทือกเขาหมื่นกระบี่เปล่งแสงเจิดจ้า
พร้อมกันนั้นแผ่นจานค่ายกลที่เขาวางไว้ก่อนหน้าในดินแดนลับก็ส่องประกายตอบรับกับเงาเทือกเขา
ในพริบตา—ค่ายกลใหญ่ก็ปกคลุมทั่วทั้งดินแดนลับก่อรูปขึ้น!
ขณะค่ายกลสมบูรณ์พลังฟ้าดินมหาศาลไหลทะลักลงสู่ค่ายกลสิบวงที่เชื่อมเป็นหนึ่งเดียวใต้เท้าเซียวหยวน
แสงสว่างพุ่งทะยานราวกับสุริยันพันดวง!
ในเวลาเดียวกัน
การโจมตีของทั้งห้าขุมอำนาจก็กระหน่ำลงมาปกคลุมคนตระกูลเซียว
แต่—
ก่อนที่พวกเขาจะได้ยินดี
พลังโจมตีทั้งหมดถูกค่ายกลของเซียวหยวนบดขยี้ในพริบตา!
ไร้ร่องรอยกระทบแม้เส้นผมของตระกูลเซียว!
“เป็นไปไม่ได้!”
ทั้งห้าขุมอำนาจตกตะลึง
ค่ายกลของอีกฝ่าย…เหนือกว่าระดับเทพแท้หรือ?
“โจมตีต่อ!”
ฝ่ายถ้ำพิษเทพอสูรตะโกน
เหล่ากึ่งเทพแท้เร่งเร้าพลังกระหน่ำโจมตีอีกครั้ง
เซียวหยวนแค่นเสียง “ให้หน้าพวกเจ้ามากไปแล้ว!”
สายฟ้าสีม่วงพลันลุกโชนบนค่ายกลดั่งอัสนีสวรรค์ลงทัณฑ์!
ตูม——
กระบี่เทพของสำนักกระบี่ชิงผิง
ค่ายกลพิษหมื่นเทพของถ้ำพิษเทพอสูร
รวมถึงไพ่ตายของอีกสามขุมอำนาจ—
ถูกสายฟ้าสีม่วงบดขยี้จนแหลกสลายในชั่วพริบตา!
“พวกเจ้า…ไม่รักษากติกาใช้วิธีการเหนือระดับเทพแท้!”
กึ่งเทพแท้แห่งถ้ำพิษเทพอสูรสบถด่า
ตามธรรมเนียมเดิมดินแดนลับเช่นนี้เปิดให้เพียงผู้ต่ำกว่าขอบเขตเทพแท้เข้ามาอาวุธและค่ายกลที่นำเข้ามาได้จึงจำกัดแค่ระดับเทพแท้
แต่ตอนนี้—ตระกูลเซียวกลับใช้พลังที่เหนือเทพแท้!
ความได้เปรียบของพวกเขาพังทลายทันที!
เซียวหยวนหัวเราะเย็นชา “ในโลกนี้มีแต่ผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่จะพูดถึงกติกาไปไย?”
สายฟ้าสีม่วงระเบิดออกจากค่ายกลปกคลุมทุกคนของห้าขุมอำนาจ
สีหน้าพวกเขาซีดเผือด
ไร้ค่ายกลเทพ ไร้อาวุธเทพ พวกเขาจะต้านพลังนี้อย่างไร?
“ตระกูลเซียว! พวกเจ้าจะเป็นศัตรูกับทั้งห้าขุมอำนาจระดับเทพจริงหรือคิดให้ดีถึงผลลัพธ์!”
ผู้นำฝ่ายถ้ำพิษเทพอสูรตะโกนเสียงต่ำ
เซียวหยวนแค่นหัวเราะ “พวกเราไม่คิดเป็นศัตรูกับใคร—ตราบใดที่พวกเจ้าว่าง่ายหากข้าอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่แน่!”
เมื่อครู่ยังอวดดีว่าจะขับไล่ตระกูลเซียวออกจากดินแดนลับ
ตอนนี้ใครกันแน่จะถูกเขี่ยออก?
“พวกเจ้าต้องการอะไร?” กู้เจี้ยนถามเสียงหนัก
“ง่ายมาก—ส่งมอบแสงวิญญาณอมตะทั้งหมด!”
“ไม่มีทาง!”
“ไม่มีทางหรือ?”
สายฟ้าสีม่วงโจมตีใส่กึ่งเทพแท้คนหนึ่งของสำนักกระบี่ชิงผิง
ตูม!
ร่างนั้นแตกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน!
“ตอนนี้ล่ะจะส่งมอบหรือไม่?”
กึ่งเทพแท้ฝ่ายถ้ำพิษเทพอสูรแค่นเสียง “อย่าฝัน! เว้นแต่เจ้าจะฆ่าพวกเราทุกคน!”
แสงวิญญาณอมตะที่พวกเขาได้มาครั้งนี้มากพอให้ผู้บรรลุกึ่งเทพแท้หลายคนก้าวสู่ขอบเขตเทพแท้
จะยอมมอบให้ใครง่ายๆได้อย่างไร?
พวกเขาไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะกล้าฆ่าห้าขุมอำนาจระดับเทพจริงๆ!
แต่ในวินาทีนั้น—
สายฟ้าสีม่วงมหึมาพุ่งทะลวงฟ้าดินกลืนกินทุกคนของถ้ำพิษเทพอสูร!
เมื่อแสงจางลง—
ก็ไม่เหลือแม้เงา
เหลือเพียงแสงวิญญาณอมตะจำนวนมหาศาลลอยคว้างอยู่กลางอากาศ
สี่ขุมอำนาจที่เหลือเบิกตากว้าง
“พวกเจ้า…กล้าขนาดนั้นเชียวหรือ?”
กู้เจี้ยนดวงตาหดเล็กลง
ถ้ำพิษเทพอสูรคือขุมอำนาจระดับเทพที่แม้พวกเขายังไม่กล้ายั่วยุพิษของอีกฝ่ายสามารถสังหารเทพได้!
ทว่าตอนนี้—ถูกกวาดล้างสิ้น!
เซียวหยวนกล่าวเสียงเย็นชา “อย่าทดสอบความกล้าของตระกูลเซียวพวกเราไม่มีอะไรไม่กล้า!”
“ถึงตาพวกเจ้าแล้วจะมอบแสงวิญญาณอมตะหรือจะจบแบบเดียวกัน?”
ทางเลือกมีเพียงหนึ่ง—
ชีวิตสำคัญกว่า!
กู้เจี้ยนกัดฟัน “ตระกูลเซียว…ดีมาก! ขอให้พวกเจ้ามีโอกาสพาแสงวิญญาณอมตะออกจากเทือกเขาหมื่นกระบี่เถอะ!”
เซียวหยวนหัวเราะเบาๆ “ไม่ต้องเป็นห่วงท่านประมุขบอกไว้แล้วไม่ว่าเกิดอะไรตระกูลเรารับไหว!”
แต่พวกเขายังไม่รู้—
ภายนอกดินแดนลับเทือกเขาหมื่นกระบี่กำลังแตกสลาย!
ผู้ฝึกตนทั้งหมดในภูเขาล้วนดับสูญ
เหลือเพียงเซียวเฉินยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง...