บทที่ 17: เสียงกระจายพันลี้! ราชันย์หน้าใหม่กับคุณชายตระกูลใหญ่!

บทที่ 17: เสียงกระจายพันลี้! ราชันย์หน้าใหม่กับคุณชายตระกูลใหญ่!

"..."

หลินเซียวแอบเอามือแตะจมูกตัวเองอย่างรู้สึกเขินอายเล็กน้อย

เขาแค่กำลังดูเรื่องสนุกๆอยู่  แต่ไม่คิดเลยว่าจะเจอกับตัวเอง

"น่าเสียดาย.... พี่ชายคนนี้ก็เป็นราชันย์ปราการเช่นกัน  อดเลย..."

หลินเซียวถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา  ถ้าหากเขาไม่ได้เป็นราชันย์ปราการ

เขาก็อยากจะคว้าโอกาสนี้ไว้เหมือนกัน

"บ้าไปแล้ว...  บอสคนนี้มันช่างหยิ่งผยองเสียจริง!"

"ห๊ะ!!  ที่แท้ก็เป็นคนของตระกูลหานนี่เองเหรอ?"

"โอ๊ย ไม่นะ...  แม่นาง  เจ้าคิดอะไรอยู่เนี่ย??  นั่นน่ะตระกูลหานนะ  จะไปเทียบกับหลินเซียวได้ยังไง?"

"ตระกูลหลิน...  ที่แข็งแกร่งที่สุดก็มาจากเขตดาวมังกรเหิน  ใช่ไหม??  บรรพบุรุษของคนที่แข็งแกร่งที่สุดเพิ่งจะทะลวงสู่ระดับราชาเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมานี่เอง  เทียบกับตระกูลหานไม่ได้หรอก!"

"โอ้โห...  ถ้าเป็นข้าล่ะก็  ข้าเลือกหานเจิ้งหยูดีกว่า  แถมเขายังจะยกพิมพ์เขียวให้ด้วย!"

"รู้เรื่องอะไรบ้างเนี่ย...  เห็นๆ อยู่ว่าหานเจิ้งหยูน่ะ  หมายตาหล่อนไว้ต่างหาก!  ถ้าหล่อนตกลง  พิมพ์เขียวอันนั้นก็จะกลายเป็นของหานเจิ้งหยูไปโดยปริยาย  แถมยังได้ตัวหล่อนไปอีก..."

"ราชันย์ปราการน่ะ  สุดท้ายก็ต้องตกเป็นของคนอื่นอยู่ดี  ทำไมถึงไม่ยอมเป็นผู้หญิงของเขาไปล่ะ?  เป็นผู้หญิงของคนใหญ่คนโตแบบนี้  ไม่ดีกว่ารึไง?"

"...."

คำพูดที่ไม่ไว้หน้าของลู่อู๋ซวง  ทำให้เหล่าราชันย์ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์กันยกใหญ่

บางคนก็เยาะเย้ยเธอ  คิดว่าเธอเสียสติไปแล้ว

ถึงแม้ว่าหลินเซียวจะสามารถคว้าชัยชนะในรอบแรกมาได้ถึงสองครั้งติดต่อกัน  และถูกยกย่องจากหลายๆคนว่าเป็นราชันย์หน้าใหม่แห่งปี

แต่ราชันย์หน้าใหม่ก็เป็นได้แค่ราชันย์หน้าใหม่!

ในดินแดนแห่งการทดสอบนี้  อาจจะยังดูยิ่งใหญ่  แต่เมื่อไปถึงสนามรบแห่งความโกลาหล  ต้องเผชิญหน้ากับราชันย์มากมายนับไม่ถ้วน

ราชันย์หน้าใหม่  จะมีค่าอะไร?

ทุกๆ ปีก็มีราชันย์หน้าใหม่เกิดขึ้นมากมาย

ตระกูลหานนั้นแตกต่างออกไป  ในฐานะที่เป็นหนึ่งในตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในดาราจักร

การตัดสินใจหลายๆ อย่างของสหพันธ์  ก็ล้วนแล้วแต่มาจากพวกเขา

ในสนามรบแห่งความโกลาหล  มีตระกูลที่แข็งแกร่งอยู่นับไม่ถ้วน  ความสามารถเพียงเล็กน้อยนี้จะไปเทียบกับความพยายามของหลายสิบชั่วอายุคนได้อย่างไร?

"เจ้า!  นังสารเลว!  หลินเซียวมันเป็นใครกัน?  เป็นแค่แมลงเม่าบินเข้ากองไฟในดินแดนแห่งการทดสอบนี้เท่านั้น  จะไปเทียบกับข้าในสนามรบแห่งความโกลาหลได้อย่างไร!?"

หานเจิ้งหยูโกรธจัด  ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธเขา  หานเจิ้งหยู  มาก่อน!

ราชันย์ปราการที่มีความสามารถเพียงเล็กน้อย  เขาแค่เมตตาหยิบยื่นโอกาสให้

แต่หล่อนกลับกล้าดูถูกเขาเช่นนี้  หล่อนคิดว่าข้า  หานเจิ้งหยู  เป็นแค่เศษฝุ่นงั้นรึ?!

และเขาก็พลอยเกลียดชังหลินเซียวไปด้วย!

คำพูดของเขานั้นช่างอวดดี  แต่หลินเซียวกลับไม่พอใจ!

หานเจิ้งหยู  เจ้าเป็นใครกัน?  ตระกูลหานมันยิ่งใหญ่ก็จริง

แต่ตระกูลหานก็มีศิษย์อยู่มากมาย  เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นถึงคุณชายใหญ่  บุตรชายคนโต  ผู้สืบทอดตระกูลจริงๆ งั้นรึ??

การเป็นตระกูลใหญ่เป็นเรื่องดี  แต่ในขณะเดียวกัน  ตระกูลใหญ่ก็มักจะมีหลายฝักหลายฝ่าย

ไม่ใช่ว่าแค่คุณชายรุ่นเยาว์จะสามารถกำราบทุกสิ่งทุกอย่างได้!

และเขาเองก็มีความสามารถระดับ SSS ถึงสิบอย่าง  ซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่งในประวัติศาสตร์ของมวลมนุษยชาติ

เป้าหมายของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่การเป็นหนึ่งในสิบเทพเจ้าของมวลมนุษยชาติในยุคนี้เท่านั้น!

[เสียงกระจายพันลี้] หลินเซียว:  ตระกูลหานมันเกี่ยวอะไรกับเจ้า?  มันไม่ใช่เรื่องของเจ้า  คุณชายตระกูลหานใช่ไหม?  จะมาเทียบกับข้า  เจ้าก็ต้องคว้าชัยชนะในรอบแรกให้ได้ก่อนสิ!

ตัวอักษรสีทองอร่าม  ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างของเหล่าราชันย์ทุกคน

เหล่าราชันย์ต่างพากันแตกตื่น!

"บ้าไปแล้ว!  สมกับเป็นบอสใหญ่  รวย  ใจถึง  ใช้เงินเป็นคำพูด!"

"เฮ้ย!  บอสหลินเซียว  บ้าไปแล้ว  จะไปเทียบกับตระกูลหานได้ยังไง  ต่อให้เป็นแค่คุณชายของตระกูลหาน  ราชันย์หน้าใหม่ก็เทียบไม่ติดหรอก!"

"ใช่แล้ว  อำนาจของตระกูลใหญ่  มันเกินกว่าจะจินตนาการได้!  พอไปถึงสนามรบแห่งความโกลาหลเมื่อไหร่  พวกเขาก็จะจัดกองกำลังระดับสูงมาให้ทันที...  เทียบกันไม่ได้หรอก!"

"เฮ้ย  บอสหลินเซียว  ใจเย็นๆ หน่อย  ความสามารถที่ต่างกันเพียงเล็กน้อยนั้นมันเทียบกันไม่ได้หรอก!"

"โอ้โห...  แต่ตอนนี้  หานเจิ้งหยูยังเทียบกับหลินเซียวไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ  หลินเซียวน่าจะมีความสามารถเริ่มต้นที่ระดับ SS เป็นอย่างต่ำ!"

"...."

เหล่าราชันย์ต่างพากันตกตะลึง  ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

ว่าหลินเซียว  ที่ไม่มีใครรู้จัก  จะกล้าท้าทายหานเจิ้งหยู!

ตระกูลหาน  ไม่ใช่ตระกูลมดปลวก

ถ้าเป็นในอดีต  การได้เป็นศิษย์ของตระกูลหาน  ก็เหมือนกับการได้ร่ำเรียนวิชาการต่อสู้จากบ้านของจักรพรรดิ!

ในตอนนี้  ตระกูลหานก็เปรียบเสมือนกับครอบครัวของจักรพรรดิ!

ความสำเร็จสูงสุดของคนธรรมดาสามัญเช่นพวกเขา  ก็คือการได้เข้าร่วมกับตระกูลใหญ่ๆ เช่นตระกูลหาน  เพื่อเป็นข้ารับใช้

นั่นนับว่าเป็นบุญวาสนาของบรรพบุรุษ  แม้แต่ในท้องถิ่น  คนคนนั้นก็จะถูกยกย่อง  ราวกับไก่และสุนัขที่ได้ขึ้นสวรรค์!

ต่อให้เป็นถึงขุนนาง  ก็ไม่คิดที่จะขายศักดิ์ศรี  ยอมก้มหัวให้ผู้อื่น

การเป็นศัตรูกับตระกูลหาน  ไม่ใช่เรื่องที่ชาญฉลาด  เพียงแค่ทรัพยากรเล็กๆ น้อยๆ ที่ตระกูลหานมอบให้กับศิษย์ในตระกูล

คนธรรมดาสามัญบางคน  อาจจะต้องทำงานหนักทั้งชีวิตถึงจะได้มันมา!

ในดินแดนป่าดำ  หานเจิ้งหยูถึงกับผงะ

จากนั้นเขาก็โกรธจนตัวสั่น  หลินเซียวมันเป็นใครกัน

ทำไมถึงกล้ามาลบหลู่เขาแบบบนี้!

การตอบโต้โดยตรงแบบนี้  มันเหมือนกับการถูกตบหน้ากลางสาธารณชน!

ถ้าหากเขาไม่โต้ตอบกลับ  คนอื่นจะไม่คิดว่าเขากลัวงั้นรึ?

[เสียงกระจายพันลี้] หานเจิ้งหยู:  คุณชายตระกูลหานก็คือพี่ชายของข้า  ส่วนเจ้าบ้านตระกูลหานก็คือบิดาของข้า!  เจ้าคิดว่าข้าเป็นใครกัน!?  ราชันย์หน้าใหม่  ตระกูลหานของข้ามีข้ารับใช้มากกว่า 300 คน!  เจ้าเพิ่งจะชนะในรอบแรกได้แค่สองครั้ง  ในอนาคต  เจ้าก็คงได้เป็นแค่สุนัขรับใช้ของตระกูลหานเท่านั้นแหละ!

หานเจิ้งหยูโกรธจนตัวสั่น  ในตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

เขาใช้เงินไปอีกหนึ่งพันเหรียญทอง  เพื่อส่งเสียงกระจายพันลี้ในฐานะที่เป็นคนของตระกูลหาน

การต่อสู้  แพ้ได้  แต่ศักดิ์ศรี  แพ้ไม่ได้!

[เสียงกระจายพันลี้] หลินเซียว:  เหอะๆ!

"..."

หลินเซียวไม่ได้โต้เถียงอะไร  เพียงแค่เอ่ยคำสองคำออกมา

แต่มันกลับดูน่าเกลียด  และดูถูกเหยียดหยามอย่างรุนแรง!

เหล่าราชันย์ต่างพากันรู้สึกแปลกใจ  และไม่กล้าพูดอะไรออกมา

นี่มันสงครามระหว่างบอสใหญ่  เป็นการต่อสู้กันด้วยทรัพยากร!

จะพูดอะไรได้  ถ้าหากตอนนี้ยังไม่มีปัญญาใช้เสียงกระจายพันลี้

ก็อับอายขายขี้หน้ากันไปข้าง

[เสียงกระจายพันลี้] หานเจิ้งหยู:  มดปลวกอย่างเจ้า  กล้าดียังไงมาตะคอกใส่ข้า?  เจอข้าในสนามรบแห่งความโกลาหลเมื่อไหร่  เจ้าได้ตายแน่!

ใบหน้าของหานเจิ้งหยูบูดบึ้ง  เขาพยายามข่มความรู้สึกเจ็บปวดในใจ

แต่เขาก็ต้องทำ

เขาอาจจะเอาชนะหลินเซียวไม่ได้  แต่ถ้าหากไม่โต้ตอบกลับไปบ้าง  มันก็กระไรอยู่

และเขาก็วางแผนเอาไว้ในใจแล้ว  เขามีตระกูลหานหนุนหลัง

ดินแดนแห่งการทดสอบนี้  เป็นเพียงแค่การแข่งขันเพื่อแย่งชิงตำแหน่งราชันย์หน้าใหม่  ถ้าหากไม่ได้ตำแหน่งนี้

อันดับนั้นก็ไม่มีความหมายอะไร

ในตอนนี้  เหล่าราชันย์หน้าใหม่  ล้วนแล้วแต่เป็นมังกรที่ซ่อนกายและพยัคฆ์ที่หมอบซุ่ม  เขาก็ไม่ได้หวังตำแหน่งราชันย์หน้าใหม่มากนัก

ในเมื่อเป็นเช่นนี้  ก็สู้ต่อสู้กับหลินเซียวให้เต็มที่ไปเลย!

พยายามทำให้มันได้รับผลกระทบและค่อยๆดูดกลืนทรัพยากรของมัน

ทำให้เขาไม่ได้เป็นราชันย์หน้าใหม่!

[เสียงกระจายพันลี้] หลินเซียว:  หึหึ!

หลินเซียวยังคงเอ่ยคำง่ายๆ ออกมา  การโต้เถียงกับศิษย์ตระกูลใหญ่โตเช่นนี้  มันไม่มีประโยชน์อะไร

ในอนาคตการเอาความจริงมาตบหน้าพวกเขาต่างหากที่เป็นวิธีที่ดีที่สุด!

[เสียงกระจายพันลี้] หานเจิ้งหยู:  ไอ้ขยะ  คอยดู!

[เสียงกระจายพันลี้] หลินเซียว:  หึหึ!

【…】

ในวันนี้  เหล่าราชันย์ต่างพากันคลั่งไคล้

ปกติแล้ว  ไม่ค่อยจะมีราชันย์คนไหนใช้เสียงกระจายพันลี้  แต่วันนี้  มันกลับส่องประกายวิบวับราวกับผักกาดขาว!

ภาพอันฟุ่มเฟือย  ทำให้เหล่าราชันย์ต่างพากันคลั่งไคล้  ราวกับแมวที่ข่วนของเล่น

พวกเขาอยากจะเอาเสียงกระจายพันลี้มาเปลี่ยนเป็นเหรียญทอง  และเก็บไว้ในกระเป๋า  นั่นมันเหรียญทองคำทั้งนั้น!!!

"ครึ่งชั่วโมงแล้ว!"

หลินเซียวไม่ได้สนใจการโต้เถียงอันไร้สาระกับหานเจิ้งหยู  เขารอแค่เพียงให้หานเจิ้งหยูพูด  และเขาก็จะตอบกลับไป  ก็แค่นั้น

แผงควบคุมโปร่งแสงที่อยู่ตรงหน้าเขา  คือหน้าต่างการประมูลปราการสายฟ้าระดับ 5  ในตลาดประมูล!