บทที่ 1 ดินแดนแห่งการทดสอบ ราชันย์ปราการ

บทที่ 1 ดินแดนแห่งการทดสอบ ราชันย์ปราการ

"สถานที่แห่งการทดสอบ จงจำไว้ว่าอย่าได้แสดงความสามารถที่แท้จริงออกมา!"

"..."

โรงเรียนราชันย์จิ่วหัวซิง ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6

หวังซื่อเฉายืนอยู่บนแท่นบรรยาย เอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"หากพบเจออันตราย สิ่งสำคัญที่สุดคือการรักษาชีวิตเอาไว้!"

"หากสูญเสียฐานที่มั่นไป ก็ยังสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ อย่างเลวร้ายที่สุดก็แค่ถอยกลับไปเป็นสามัญชน!"

"แต่หากชีวิตนี้ดับสูญไปแล้ว ทุกสิ่งก็สายเกินไป!"

วันทดสอบประจำปีใกล้เข้ามาแล้ว หวังซื่อเฉามองดูเหล่านักเรียนเกือบหมื่นคนที่อยู่เบื้องล่าง

ใบหน้าอ่อนเยาว์เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง ห้องบรรยายขนาดมหึมาเต็มไปด้วยพลังแห่งความกระตือรือร้น

แม้จะมีทั้งความตื่นเต้น ความคาดหวัง ความกังวล และความมั่นใจ แต่กลับไม่มีเค้าลางแห่งความหวาดกลัว!

เขารู้ดีว่าคำพูดของตนนั้นฟุ่มเฟือย มนุษย์ที่อาศัยอยู่ในโลกใบนี้ล้วนได้รับการปลูกฝังด้วยเกียรติภูมิของจอมราชันย์มาเป็นเวลานับพันปี

การได้เป็นจอมราชันย์จึงถูกมองว่าเป็นสิ่งที่มีความหมายที่สุดในชีวิต!

หากปราศจากประสบการณ์อันโหดร้ายบนสนามรบ พวกเขาคงไม่มีวันเข้าใจคุณค่าของชีวิต

ในบรรดานักเรียนเกือบหมื่นคนนี้ จะมีสักกี่คนที่รอดชีวิตกลับมาได้หลังจากการทดสอบ

ไม่มีใครสามารถล่วงรู้ได้

"เอาล่ะทุกคน เตรียมตัวให้พร้อม ในอีกสิบนาทีข้างหน้า พวกคุณจะได้เข้าสู่แดนทดสอบ!"

หวังซื่อเฉาครุ่นคิดในใจ เขาตัดสินใจที่จะไม่พูดอะไรอีก

ความรู้ที่ควรสอน พวกเขาก็ได้รับการสอนมาตลอดสิบปีที่ผ่านมาแล้ว

การจดจำได้หรือไม่นั้น ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถตัดสินใจได้

ในการทดสอบครั้งนี้ ทุกคนล้วนต้องจ่ายด้วยบทเรียนที่ได้เรียนรู้มาตลอดสิบปี

ไม่ว่าจะเป็นความเป็นหรือความตาย ล้วนขึ้นอยู่กับการสร้างสรรค์ของตนเองทั้งสิ้น

"การทดสอบ... ใกล้จะเริ่มต้นแล้ว ขอเพียงผ่านการทดสอบนี้ไปได้ ก็จะกลายเป็นจอมราชันย์ผู้สูงส่ง!"

"ข้าได้ยินมาว่าปีที่แล้วมีจอมราชันย์ได้รับความสามารถระดับ S ในโรงเรียนของเราด้วย!"

"คุณหมายถึงท่านหลี่ซือหานใช่หรือไม่? ผมได้ยินมาว่าเขาไม่เพียงแต่ปลุกพลังความสามารถระดับ S ได้เท่านั้น แต่ยังมีความสามารถเสริมอีกสองอย่าง!"

"ฮึ่ม... ความสามารถทั้งสิบ ว่ากันว่าโอกาสในการได้รับนั้นมีน้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์ เขากลับได้มันมาถึงสามความสามารถเลยอย่างนั้นเหรอ??"

"ใช่แล้ว แถมยังเป็นความสามารถระดับ S อีกด้วย โอกาสแบบนี้มันหนึ่งในหมื่นล้านเลยนะ!"

"อิจฉาจังเลย ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเลเวลเท่าไหร่แล้ว?"

"ว่าไงหลี่คุน ผมได้ยินมาว่าท่านหลี่ซือหานเป็นพี่ชายของคุณอย่างนั้นเหรอ? คุณรู้ไหมว่าตอนนี้เขาเลเวลเท่าไหร่แล้ว?"

"ฮ่าฮ่า พี่ชายของข้าพึ่งจะทะลวงเป็นจอมราชันย์ทองคำเมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง!"

"ว้าว แข็งแกร่งเกินไปแล้ว เพียงแค่ปีเดียวก็ทะลวงถึงทองคำแล้วเหรอ??"

"อิจฉาจังเลย ถ้าผมปลุกความสามารถได้หลายอย่างแบบนั้นบ้างก็คงดี!"

"..."

หลังจากหวังซื่อเฉาออกไป ห้องเรียนก็พลันคึกคักขึ้นมาทันที

บางคนก็กำลังตั้งตารอคอยการผจญภัยในการทดสอบที่กำลังจะมาถึง ชายหนุ่มที่ชื่อหลี่คุนก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

ตระกูลหลี่ของพวกเขาได้ให้กำเนิดบุคคลที่ไม่ธรรมดา ผู้ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าบรรลุวิถีแห่งเต๋าและขึ้นสวรรค์ไปแล้ว!

ตราบใดที่เขาผ่านการทดสอบครั้งนี้ไปได้อย่างราบรื่น เขาก็สามารถไปพึ่งพาญาติผู้พี่ของเขาได้

อนาคตที่สดใสรอเขาอยู่เบื้องหน้า!

"ความสามารถสามอย่าง... ไม่รู้ว่าพวกเราจะสามารถปลุกพลังความสามารถได้หรือไม่นะ!"

ที่นั่งด้านหลังของหลินซิว เด็กชายร่างท้วมพูดด้วยความอิจฉา

ดวงตาที่ถูกบีบด้วยใบหน้ากลมเหลือเพียงแค่ร่องเล็กๆ เผยให้เห็นความปรารถนาออกมาเล็กน้อย

"แค่ความสามารถสามอย่างเองเหรอ? อย่างมากที่สุด ก็แค่ปลุกความสามารถทั้งสิบก็แค่นั้นเอง!"

หลินเซียวหันกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มและปลอบใจ แต่น้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยความจริงจัง

"...พี่เซียว พี่พูดเกินไปแล้ว แม้แต่ฝันผมก็ยังไม่กล้าฝันแบบนั้นเลย!"

หลิวฉีกรอกตาไปมาพร้อมกับใบหน้าที่พูดไม่ออก ทุกคนที่เข้าสู่แดนทดสอบจะมีโอกาสสุ่มความสามารถได้สิบครั้ง

อย่างไรก็ตาม ว่ากันว่าโอกาสในการชนะแต่ละครั้งนั้นไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์!

อย่าว่าแต่สิบครั้งเลย แม้แต่จะชนะเพียงครั้งเดียว

ก็ถือว่าวิเศษสุดแล้ว!

อยากได้ทั้งหมด...

"ถ้าได้ครบทั้งสิบความสามารถ ผมจะให้สุนัขทุกตัวในหมู่บ้านของผมได้กินข้าวบนโต๊ะแยกต่างหากเลย!"

หลิวฉีบ่นออกมาอย่างจนใจ

"ฮ่าฮ่า ก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มต้นขึ้น อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแหละ!"

หลินเซียวพูดอย่างไม่ยอมรับหรือปฏิเสธ

ภายในห้องเรียนที่แสนวุ่นวาย เวลาก็ผ่านไปทีละนาที

บรรดาเด็กหนุ่มสาวก็ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงจากความตื่นเต้นและความคาดหวัง เมื่อใกล้ถึงเวลาเริ่มต้นการทดสอบ

บรรยากาศแห่งความไม่สงบและความกังวลก็ค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่ว

แดนทดสอบไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

มันคือสถานที่ที่ทำให้ผู้คนกลายเป็นจอมราชันย์และก้าวไปสู่เส้นทางที่เหนือธรรมดา

แต่ขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยอันตรายถึงชีวิต!

ว่ากันว่าในการทดสอบจอมราชันย์หน้าใหม่ของทุกๆ ปี อัตราการเสียชีวิตสูงถึง 50%!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง มนุษย์วัยเรียนทั้งหมดในเมืองชิงเฉิง

หลังจากการทดสอบเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ อย่างน้อยครึ่งหนึ่งจะต้องจบชีวิตลง!

"ไม่เป็นไร... ผมจะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน!"

บางคนเริ่มมีเหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผาก ลำคอแห้งผ่าว พวกเขากลืนน้ำลายเพื่อปลอบใจตัวเอง

ตูม!

ไม่ว่าพวกเขาจะตื่นเต้นแค่ไหน กาลเวลาก็ไม่เคยหยุดนิ่ง

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว แสงสว่างปรากฏขึ้นกลางอากาศ

ห่อหุ้มทุกคนในห้องเรียนเอาไว้ ในชั่วพริบตา ทุกคนก็หายวับไป!

"เฮ้อ... ไม่รู้เลยว่าจะมีชีวิตรอดกลับมาได้กี่คน..."

ประตูห้องเรียนเปิดออก หวังซื่อเฉามองไปยังห้องเรียนที่ว่างเปล่าก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้

แม้ว่าเขาจะเคยผ่านพบความเป็นความตายมามากมายในฐานะจอมราชันย์ แต่ตั้งแต่ผันตัวมาเป็นครู

การได้เห็นนักเรียนต้องจบชีวิตลงทุกๆ ปีก็ยังคงทำให้เขารู้สึกอึดอัดใจอยู่ดี

"มันยากลำบาก... ว่ากันว่าการรุกรานแห่งขุมนรกทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ดินแดนมากมายที่อยู่แนวหน้าต่างพ่ายแพ้ ยอมยกธงขาว เมื่อเดือนที่แล้วก็เพิ่งเสียเขตดาวไปถึงสามแห่ง!"

ชายวัยกลางคนขมวดคิ้ว เดินเข้ามาในห้องเรียนจากด้านนอก เขาถอนหายใจและตบบ่าหวังซื่อเฉา

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหนักอึ้ง

ห้วงลึกนั้นกำลังรุกราน สหพันธ์มนุษย์ทั้งหมดตกอยู่ในอันตรายง่ายที่จะถูกทำลายล้างได้ทุกเมื่อ

แม้จะเป็นเพียงครูตัวเล็กๆ คนหนึ่ง เขาก็อดไม่ได้ที่จะเป็นกังวลเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์มนุษย์

......

มืดมิดและเงียบสงัด

ซากปรักหักพังกระจายอยู่ทั่วผืนดินที่แห้งแล้ง

หลินเซียวสำรวจพื้นที่จากมุมมองของพระเจ้า ซากปรักหักพังคือสีสันหลักของดินแดนแห่งนี้

ควันไฟลอยคลุ้งอยู่ไกลๆ แม้แต่ต้นไม้ก็ยังถูกไฟไหม้จนดำเป็นตอตะโก

ที่นี่คือแดนทดสอบ!

ในชั่วพริบตา มุมมองก็ตกลงอย่างรวดเร็ว

ราวกับอุกกาบาตที่พุ่งตกลงมาจากฟากฟ้า ความเร็วที่รุนแรงทำให้วิสัยทัศน์ของเขาพร่ามัว

เมื่อเขามองเห็นชัดเจนอีกครั้ง เขาก็ยืนอยู่บนพื้นดินที่ไหม้เกรียม

เบื้องหลังมีเพียงกระท่อมไม้ผุพังหลังหนึ่งเท่านั้น

【ยินดีต้อนรับสู่แดนทดสอบ】

[ได้รับ: ดินแดนเริ่มต้น]

【กำลังสุ่มกองกำลัง...】

[ได้รับกองกำลัง: ปราการธนู]

【กำลังสุ่มพรสวรรค์....】

[ได้รับพรสวรรค์! @￥#￥@%! 】

"???"

ก่อนที่หลินเซียวจะได้พิจารณาสถานการณ์โดยรอบ เสียงแจ้งเตือนอันไพเราะก็ดังขึ้น

แต่ตัวอักษรที่อ่านไม่ออกในตอนท้ายทำให้หลินเซียวรู้สึกสับสนเล็กน้อย

สุ่มพรสวรรค์... มันไม่ใช่วงล้อที่หมุนเองหรอกเหรอ? ? ?

"แต่กองกำลังนี้... นี่มันราชันย์ปราการไม่ใช่เหรอ??"

เมื่อมองไปที่คอลัมน์ของกองกำลัง ใบหน้าของหลินซิวก็บิดเบี้ยว

เขาไม่คิดเลยว่าตัวเองจะสุ่มได้ราชันย์ที่ไร้ประโยชน์แบบนี้

ราชันย์ปราการ ดังที่ชื่อบอกไว้

เป็นราชันย์ที่สามารถสร้างหอคอยป้องกันได้เท่านั้น

มันก็ไม่ได้แย่นัก ยังคงมีข้อดีอยู่บ้าง

เช่น ตราบใดที่มีวัสดุเพียงพอและดินแดนกว้างใหญ่พอ ก็สามารถสร้างได้ไม่จำกัด

ไม่มีข้อจำกัดเรื่องจำนวนประชากร

ผลลัพธ์ที่ได้มีความเสถียร แม้จะได้รับความเสียหาย ก็สามารถซ่อมแซมไปพร้อมกับการต่อสู้ได้

การโจมตีเป็นการโจมตีแบบปิดล้อมโจมตี โดยพื้นฐานแล้วจะไม่สนใจเรื่องเกราะ ฯลฯ

มีข้อเสียเพียงข้อเดียว แต่ถือว่าร้ายแรงถึงชีวิต

นั่นก็คือ ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้!

ไม่ว่าจะอัพเกรดหอคอยป้องกันที่สร้างขึ้นไปกี่เลเวลก็ตาม

มันก็ทำได้แค่ยืนอยู่ที่เดิม ซึ่งเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับการพัฒนาดินแดนในภายหลัง

หากทำลายทิ้ง ก็เท่ากับเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรทางการเงินและวัสดุอย่างมหาศาล

หากไม่ทำลาย เมื่อดินแดนขยายใหญ่ขึ้น

หอคอยป้องกันที่อยู่ด้านในก็แทบจะไร้ประโยชน์ ถือว่าน่าเจ็บปวดมาก

"ช่างเถอะ อย่างน้อยการป้องกันก็ค่อนข้างดี..."

หลินเซียวยอมรับความจริงอย่างมองโลกในแง่ดี จากนั้นก็เตรียมตรวจสอบความสามารถของเขา

.........

ติชมได้เลยนะครับ พร้อมปรับปรุงและแก้ไขครับ ขอบคุณมากๆครับ

14/9/67

สวัสดีครับผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน ผมกลัวว่าจะเบื่อกับการติดเหรียญทุกตอน หลังจากวันนี้ผมจะติดเหรียญ 8 ตอน ฟรี 2 ตอนนะครับ อาจจะเป็น 4 ตอน ฟรี 1 2 รอบ แทนคำขอบคุณที่คอยซัพพอร์ตผมมาโดยตลอด

สำหรับผู้อ่านทุกท่านที่จ่ายเงินไปแล้ว เพื่อไม่ให้เป็นการเสียประโยชน์ย้อนหลัง ตั้งแต่บทที่ 161-181 ผมขอเปิดให้อ่านฟรีนะครับ ซึ่งผมจะกลับไปแก้เปิดตอนฟรีย้อนหลังวันนี้ ขออภัยที่รบกวนการอ่านนะครับ 

อ่านให้สนุกนะครับ ขอขอบพระคุณทุกท่านอีกครั้งครับ

ปล.วันนี้ผมมีแถมให้ 5 ตอนนะครับ เเทนคำขอโทษและขอบคุณครับครับ ตอนที่ 161-165 ที่เหลือเจอกันใหม่วันพรุ่งนี้ครับ กราบสวัสดีครับ ติชมได้เช่นเคยครับ พร้อมปรับปรุงตลอดเวลา

......................................