ตอนที่ 255 ควบแน่นเม็ดโอสถสำเร็จ

ความเห็นของหรงจิ้งอวิ๋นเกี่ยวกับการรวมตัวเป็นโอสถเม็ดที่ล้มเหลว ทำให้ซ่งเหวินได้รับประโยชน์มากมาย

บางที นี่อาจเป็นสิ่งที่เรียกว่า "หินจากภูเขาอื่น สามารถนำมาขัดหยกของเราให้สวยงามได้"

ซ่งเหวินหมกมุ่นอยู่กับการวิจัยโอสถคลั่งโลหิตสูตรใหม่มาเป็นเวลานาน จมดิ่งอยู่ในรายละเอียดปลีกย่อยต่างๆ จนยากที่จะหลุดพ้นออกมามองเห็นภาพรวมทั้งหมด

ทว่า คำแนะนำไม่กี่ประโยคจากประสบการณ์ของหรงจิ้งอวิ๋น กลับทำให้ซ่งเหวินเข้าใจแจ่มแจ้งขึ้นมาทันที

หลังจากกลับมาที่ถ้ำบำเพ็ญเพียร ซ่งเหวินก็เริ่มปรับปรุงโอสถคลั่งโลหิตอีกครั้ง

สามวันต่อมา ซ่งเหวินได้รับสารจากผู้อาวุโสผู้ดูแลไช่จิงเลวี่ย เรียกซ่งเหวินและอีกสามคน เพื่อถ่ายทอดวิชากลั่นโอสถให้ทั้งสี่

ไช่จิงเลวี่ยไม่เหมือนเหวยติ้ง เขาไม่ได้บีบคั้นซ่งเหวินและอีกสามคน หลังจากถ่ายทอดวิชากลั่นโอสถเสร็จ ก็จากไปทันที

แม้แต่จั่วสุ่ยอวิ๋นที่อยากจะสานสัมพันธ์กับเขา ก็ยังหาโอกาสที่เหมาะสมไม่ได้

หลังจากกลับมาจากไช่จิงเลวี่ย ซ่งเหวินก็ทุ่มเทให้กับการวิจัยโอสถคลั่งโลหิตอีกครั้ง

เพียงชั่วพริบตา สี่เดือนกว่าก็ผ่านไป

ถ้ำบำเพ็ญเพียรหมายเลข 21 อักษรตุ้ย

ซ่งเหวินหันหน้าเข้าหาเตากลั่นโอสถ ประสานอินหลายครั้ง เขาจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นการรวมตัวเป็นโอสถเม็ดครั้งที่เท่าไหร่ เขาก็พร้อมที่จะล้มเหลวอีกครั้ง

เมื่อประสานอินสุดท้ายของการรวมตัวเป็นโอสถเม็ดเสร็จ เตากลั่นโอสถก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย

โอสถเม็ดสีแดงเลือดขนาดปลายนิ้วชี้ปรากฏขึ้นที่ก้นเตา

ซ่งเหวินใบหน้าเบิกบานอย่างบ้าคลั่ง ยกมือเรียก โอสถเม็ดก็ลอยลงมาในมือ เขาพิจารณาโอสถเม็ดอย่างละเอียด

โอสถเม็ดกลมมน พลังปราณอุดมสมบูรณ์ มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของโอสถ

ซ่งเหวินยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายแวววาว หลังจากใช้เวลาเกือบสี่ปี และใช้หินวิญญาณไปมากกว่าแสนก้อน ในที่สุดเขาก็วิจัยโอสถคลั่งโลหิตสูตรใหม่ได้สำเร็จ

"ในเมื่อเป็นโอสถเม็ดสูตรใหม่ ข้าอาจจะต้องตั้งชื่อให้โอสถเม็ดนี้ ใช้พลังโลหิตบริสุทธิ์เพื่อเพิ่มพลังปราณ เช่นนั้นก็เรียกว่า 'โอสถปราณโลหิต' แล้วกัน"

"เพียงแต่ไม่รู้ว่าโอสถปราณโลหิตนี้จะมีผลเป็นอย่างไร จะสามารถบรรลุผลตามที่คาดหวังได้หรือไม่"

แม้ในใจจะตื่นเต้น แต่ซ่งเหวินก็ไม่ได้รีบร้อนกลืนโอสถเม็ดลงไป อย่างน้อยก็ต้องแน่ใจว่าโอสถเม็ดนั้นไม่มีพิษเสียก่อน เขาถึงจะใช้

ตอนนี้เขามีโอสถปราณโลหิตเพียงเม็ดเดียว การทดสอบพิษของโอสถเม็ดนั้นไม่เพียงพอ เขาจึงตัดสินใจกลั่นโอสถปราณโลหิตเพิ่มอีกสองสามเม็ด

เขาใช้สัมผัสวิญญาณสอดส่องเข้าไปในแหวนเก็บของ หวังจะหยิบเห็ดหวงจิงออกมา แต่กลับพบว่าเห็ดหวงจิงหมดแล้ว

เปิดถ้ำบำเพ็ญเพียร ซ่งเหวินขี่กระบี่บินตรงไปยังยอดเขาสมุนไพร

ที่เชิงเขายอดเขาสมุนไพร มีตำหนักอันสง่างามโอ่อ่าตั้งอยู่หลังหนึ่ง ตำหนักแห่งนี้มีนามว่า ‘ศาลาสมุนไพรวิญญาณ’ เป็นสถานที่สำหรับจำหน่ายสมุนไพรวิญญาณนานาชนิดของยอดเขาสมุนไพร

ระหว่างทางไปศาลาสมุนไพร ซ่งเหวินควบคุมกระบี่บิน บินผ่านเหนือที่พักของฮ่าวฉวนโดยเฉพาะ

ที่พักของศิษย์ชั้นนอกยอดเขาสมุนไพรเป็นเรือนเล็กๆ ที่แยกจากกัน

ฮ่าวฉวนมีความสัมพันธ์ที่ดีในหมู่ศิษย์ชั้นนอกยอดเขาสมุนไพร ลานบ้านของเขาอยู่ในทำเลที่ดี เป็นสถานที่ที่มีพลังปราณเข้มข้นและสิ่งแวดล้อมเงียบสงบ

ซ่งเหวินใช้สัมผัสวิญญาณสำรวจที่พักของฮ่าวฉวน ฮ่าวฉวนกำลังฝึกบำเพ็ญเพียรอยู่ในห้อง

สิ่งที่ทำให้ซ่งเหวินประหลาดใจเล็กน้อยคือ ไม่ได้เจอกันเพียงหนึ่งเดือน ฮ่าวฉวนกลับเลื่อนขั้นสู่กลั่นปราณขั้นเก้าแล้ว

ซ่งเหวินไม่สนใจระดับการบำเพ็ญของฮ่าวฉวน เขาปล่อยกู่เกราะศักดิ์สิทธิ์ตัวหนึ่งให้แอบเข้าไปในลานบ้านอย่างเงียบๆ จากนั้นก็ขี่กระบี่จากไป ตลอดกระบวนการ ซ่งเหวินไม่ได้ลดความเร็วลงเลย ราวกับเป็นคนที่บังเอิญผ่านมา

มาถึงศาลาสมุนไพร ซ่งเหวินใช้หินวิญญาณหกร้อยก้อน ซื้อเห็ดหวงจิงสามต้น แล้วก็กลับไปที่ถ้ำบำเพ็ญเพียร

ซ่งเหวินบางครั้งก็ซื้อเห็ดหวงจิงเองสองสามต้น จำนวนน้อยเช่นนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาสนใจ

หลังจากกลับมาที่ถ้ำบำเพ็ญเพียร ซ่งเหวินก็หยิบหยกสื่อสารของฮ่าวฉวนออกมา ส่งข่าวการค้าเห็ดหวงจิงในวันพรุ่งนี้ให้เขา

ซ่งเหวินเก็บหยกสื่อสาร ไม่ได้รีบร้อนจุดไฟกลั่นโอสถ

กลั่นโอสถมาหลายวัน จิตใจอ่อนล้าอย่างมาก การกลั่นโอสถปราณโลหิตต้องใช้เวลาเกือบสองวัน พรุ่งนี้ยังต้องไปค้าขายเห็ดหวงจิงอีก เวลาก็ไม่เอื้ออำนวยให้จุดไฟกลั่นโอสถแล้ว

วันรุ่งขึ้น ยามพลบค่ำ

ที่เชิงหน้าผาด้านมืดของยอดสมุนไพร ซ่งเหวินมาถึงตามนัด

รอสักครู่ กลั่นโอสถก็ใช้คาถาบินมาถึง

การค้าขายเป็นไปอย่างราบรื่น ซ่งเหวินจ่ายหินวิญญาณสามพันห้าร้อยก้อน ได้รับเห็ดหวงจิงสิบห้าต้น

"ศิษย์พี่ ข้ามีเรื่องที่ไม่กล้าขอรบกวน"

ซ่งเหวินกำลังจะจากไป ฮ่าวฉวนก็เรียกเขาไว้กะทันหัน

"มีเรื่องอะไร?"

ซ่งเหวินหยุดแสงกระบี่ หากเรื่องที่อีกฝ่ายขอเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ทำได้ง่ายๆ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะช่วยบ้าง

เมื่อเห็นซ่งเหวินไม่ได้ปฏิเสธโดยตรง ฮ่าวฉวนก็ตื่นเต้นเล็กน้อย

"ศิษย์พี่ ท่านคงสังเกตแล้วว่าระดับการบำเพ็ญของข้าได้เลื่อนขั้นสู่กลั่นปราณขั้นเก้าแล้ว นี่เป็นเพราะหินวิญญาณที่ท่านมอบให้"

"อีกสองปี นิกายจะจัดประลองใหญ่ในนิกายที่จัดขึ้นทุกสิบปี สามอันดับแรกของศิษย์ชั้นในและชั้น มีโอกาสได้รับโอสถเม็ดสร้างรากฐานหนึ่งเม็ด ด้วยระดับการบำเพ็ญกลั่นปราณขั้นเก้าของข้า หากมีสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งช่วย ก็มีโอกาสสูงที่จะติดสามอันดับแรก"

"ในภูเขาไฟแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห้าพันลี้ทางตะวันออกเฉียงใต้ของนิกาว มีกิ้งก่าเพลิงขั้นหนึ่งระดับสูงสุดอยู่ ข้าฝึกฝนวิชาธาตุไฟเป็นหลัก และคุณสมบัติของกิ้งก่าเพลิงตัวนี้ก็เข้ากันได้ดีกับวิชาของข้า"

"ข้าขอรบกวนศิษย์พี่อย่างไม่กล้า เพื่อช่วยข้าปราบกิ้งก่าเพลิงตัวนี้"

"เมื่อสำเร็จ ข้าจะจ่ายหินวิญญาณสามพันก้อน เพื่อเป็นค่าตอบแทนที่ท่านลงมือ"

"หากอีกสองปีข้างหน้า ข้าสามารถติดสามอันดับแรกในการประลองใหญ่ ได้รับโอสถเม็ดสร้างรากฐาน และสร้างรากฐานสำเร็จ ข้าจะต้องตอบแทนบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของศิษย์พี่อย่างแน่นอน"

ซ่งเหวินเงียบฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูดจบ นิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยปากขึ้นช้าๆ

"หลังจากนี้ เจ้าไม่ต้องซื้อเห็ดหวงจิงอีกแล้ว การค้าขายระหว่างเจ้ากับข้าสิ้นสุดลงแค่นี้"

เมื่อสิ้นคำ ร่างของซ่งเหวินก็กลายเป็นแสงวูบหนึ่ง หายลับไปในขอบฟ้าอันไกลโพ้น

ความปรารถนาของฮ่าวฉวนเริ่มพองโต สิ่งนี้ทำให้ซ่งเหวินเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

วันนี้เขากล้าเชิญซ่งเหวินให้ช่วยทำงานให้ พรุ่งนี้เขาก็อาจจะหักหลังซ่งเหวิน เพื่อแลกกับผลประโยชน์ที่ใหญ่กว่า

สำหรับซ่งเหวิน ฮ่าวฉวนเป็นเพียงคนเดินสาร ความสัมพันธ์ของทั้งสองเป็นเพียงความร่วมมือทางผลประโยชน์ ซ่งเหวินไม่มีทางที่จะไปเผชิญอันตรายที่ไม่รู้จักหลายพันลี้เพื่ออีกฝ่าย

ยอดเขาสมุนไพรมีศิษย์มากมาย คนที่เหมาะสมสำหรับการเดินสารมีอยู่ดาษดื่น สามารถหาคนมาแทนฮ่าวฉวนได้ง่ายๆ

"ศิษย์พี่..."

ฮ่าวฉวนมองดูแผ่นหลังของซ่งเหวินที่จากไปอย่างเด็ดขาด เขาร้องตะโกนด้วยความตกใจ

จนกระทั่งร่างของซ่งเหวินหายไปอย่างสมบูรณ์ ในใจเขาก็พลันเกิดความเสียใจอย่างสุดซึ้ง

ซ่งเหวินอ้อมเป็นวงกลมใหญ่ แล้วกลับมาที่ถ้ำบำเพ็ญเพียร

หลังจากพักฟื้นร่างกายชั่วครู่ ซ่งเหวินก็ดึงไฟธรณีออกมา เปิดเตากลั่นโอสถ

โอสถเม็ดหม้อแรก ขณะรวมตัวเป็นโอสถเม็ด มีความผิดพลาดเล็กน้อยในเทคนิค ทำให้เตาระเบิด การกลั่นโอสถล้มเหลว

โอสถเม็ดหม้อที่สองเป็นไปอย่างราบรื่น ซ่งเหวินได้โอสถเม็ดสามเม็ด

นำโอสถปราณโลหิตสามเม็ดที่เพิ่งกลั่นเสร็จ บรรจุลงในขวดหยก

ตอนนี้เขามีโอสถปราณโลหิตสี่เม็ด ซึ่งเพียงพอสำหรับการทดสอบพิษแล้ว

มาถึงขอบหน้าผาหน้าถ้ำบำเพ็ญเพียร ซ่งเหวินกระโดดลงไปถึงป่าทึบที่ก้นหน้าผา

สัมผัสวิญญาณแผ่ออกไป ครู่ต่อมา กระต่ายป่าหกตัวก็ถูกซ่งเหวินกักขังด้วยพลังปราณ

ซ่งเหวินกลับมาที่ถ้ำบำเพ็ญเพียร หยิบโอสถปราณโลหิตสามเม็ดออกมา บดโอสถเม็ดหนึ่งเป็นผง แล้วเลือกผงเล็กน้อยป้อนให้กระต่ายป่าสองตัว

โอสถปราณโลหิตอีกสองเม็ด ก็ถูกซ่งเหวินป้อนให้กระต่ายป่าอีกสี่ตัวด้วยวิธีเดียวกัน

ทันทีที่โอสถปราณโลหิตถูกบดขยี้ พลังปราณภายในก็ไหลออกไปอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงพลังโอสถเล็กน้อยในผงโอสถ แม้กระนั้น พลังโอสถที่เหลืออยู่นี้ก็เกินกว่าที่กระต่ายป่าธรรมดาจะทนได้

ภายในไม่กี่ลมหายใจ กระต่ายป่าทั้งหกตัวก็กลายเป็นศพที่แข็งทื่อ พลังโลหิตเกือบทั้งหมดถูกใช้ไปจนหมดสิ้น