เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 5 ขวานระดับ 3

บทที่ 5 ขวานระดับ 3

บทที่ 5 ขวานระดับ 3


บทที่ 5 ขวานระดับ 3

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ เหล็กธรรมดา 2 ชิ้น]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ น้ำบริสุทธิ์ 500 มล. 1 ขวด]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ หมวกฟาง 10 ใบ]

ลู่เหยาแกว่งขวานต่อไปเรื่อยๆ และมีเสบียงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ รอบตัวเขา

มีไอเท็มมากกว่าสิบชนิด และไม่มีที่ว่างในช่องเก็บของแล้ว

เขาจึงต้องกองไอเท็มหนักๆ ไว้ข้างๆ รั้ว และเก็บไอเท็มเบาๆ ไว้ในช่องเก็บของเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกพัดหายไปกับลม

ไม่นานก็ถึงการฟันครั้งที่สิบ

ด้วยประสบการณ์จากสามครั้งแรก จิตใจของลู่เหยาดีขึ้นมาก และเขาแกว่งขวานอย่างไม่รีรอ

"ปัง!"

แสงสีเขียวมรกตปรากฏขึ้นอีกครั้ง ล้อมรอบต้นไม้ออมตะของลู่เหยา

[ขอแสดงความยินดี คุณได้ใช้พรฟ้าดิน ได้รับผลการตีแบบคริติคอล 10 เท่า และได้รับ แตงกวา 20 ผล]

เมื่อเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น แตงกวาขนาดประมาณ 30 เซนติเมตร 20 ผลก็ถูกปล่อยออกมาจากแสงสีเขียวมรกต

ปลายยอดของผลแตงกวา ยังคงมีก้านดอกอยู่ราวกับว่าเพิ่งเก็บมาสดๆ

หลังจากฟันขวานไปมากกว่ายี่สิบครั้งติดต่อกัน ลู่เหยารู้สึกกระหายน้ำและเหนื่อย เขาจึงวางขวานลงและนั่งพักผ่อน หยิบแตงกวาออกมาลองชิม

"กรุบ!"

แตงกวากรอบมาก ฉ่ำน้ำ และมีรสชาติหวาน

"อืม แตงกวานี้รสชาติอร่อยกว่าที่ซื้อในซูเปอร์มาร์เก็ตซะอีก" ลู่เหยาคาบส่วนใหญ่ของแตงกวาไว้ในปาก และกินหมดภายในเวลาไม่นาน

สิ่งนี้สามารถดับกระหายและเติมเต็มความหิวได้ดี

หลังจากกินแตงกวาไปหนึ่งผล ลู่เหยาก็พักผ่อนสักพัก จากนั้นก็หยิบขวานขึ้นมาและเริ่มตัดต้นไม้

ปัง!

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ ไม้ธรรมดา 5 ชิ้น]

แม้จะเป็นแสงสีขาว แต่เขาก็ได้รับไม้ธรรมดา 5 ชิ้นในครั้งเดียว

ตอนนี้ เงื่อนไขการอัพเกรดขวานทั้งสามอย่างครบแล้ว

ลู่เหยาหยุดทันที เขาเปิดเมนู [อัพเกรด] และอัพเกรดขวานอมตะ

การอัพเกรดครั้งนี้ใช้เวลา 10 นาที แต่ลู่เหยาไม่ต้องรอ พรฟ้าดินนั้ "รวดเร็ว" และการอัพเกรดเสร็จสิ้นภายในหนึ่งวินาที

อย่างไรก็ตาม ลู่เหยาไม่ได้ตรวจสอบขวานในทันที เพราะเขาเห็นคำขอแลกเปลี่ยนมากกว่า 200 รายการในส่วนการค้าขาย

ส่วนใหญ่เป็นการขอแลกเปลี่ยนน้ำและอาหาร

[คุณได้รับการเสนอแลกเปลี่ยนจากหลิวฮวน: พลังงานสองหน่วย แลกกับน้ำหนึ่งขวด]

[คุณได้รับการเสนอแลกเปลี่ยนจากชางเว่ย: พลังงานสี่หน่วย แลกกับน้ำสองขวด]

[คุณได้รับการเสนอแลกเปลี่ยนจากฮัวเฉินเฉิน: ไม้ธรรมดาหนึ่งชิ้น แลกกับน้ำหนึ่งขวด] มีข้อมูลเพิ่มเติมที่ส่วนท้าย [พี่ชาย ฉันกระหายน้ำมาก เรานั้นมาจากอาณาจักรมังกร คุณไม่สามารถปล่อยให้ฉันตายโดยไม่ช่วยฉันได้]

บ้าจริง ยังมีคนมาใช้ศีลธรรมบังคับด้วยหรอเนี่ย

ลู่เหยาส่ายหัว แน่นอนว่าเขาจะไม่สนใจคนแบบนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะมีน้ำเหลืออยู่มาก แต่เขาก็ไม่อยากเป็นคนใจอ่อน

ถ้าเขาจะตายเพราะกระหายน้ำ เขาจะนำไม้ธรรมดาออกมาแค่ชิ้นเดียวหรอ

ลู่เหยาปฏิเสธการแลกเปลี่ยนของเขาอย่างเด็ดขาด

อย่างไรก็ตาม คนถัดไปทำให้ลู่เหยารู้สึกขยะแขยง

[คุณได้รับการเสนอแลกเปลี่ยนจากหลี่เยี่ยน: ถุงน่องใหม่เอี่ยมหนึ่งคู่ แลกกับน้ำสิบขวด] มีข้อมูลเพิ่มเติมที่ส่วนท้าย [ฉันคือนางฟ้าแห่งการสตรีมหลี่เยี่ยน ฉันเพิ่งถอดถุงน่องออกมา ฉันจะให้โอกาสกับคุณในครั้งนี้]

แลกถุงน่องเหม็นๆ คู่หนึ่งกับน้ำสิบขวดงั้นหรอ มันจะราคาถูกมากไปแล้ว

ผู้หญิงคนนี้โง่และหลงตัวเองมาก

ลู่เหยาปฏิเสธคำขอแลกเปลี่ยนของเธอโดยตรง และบล็อกเธอไป

ยังมีคนที่ต้องการแลกเปลี่ยนไม้ธรรมดาหรืออิฐหนึ่งหรือสองชิ้นเพื่อแลกเปลี่ยนกับน้ำหนึ่งขวด แต่ลู่เหยาก็ปฏิเสธและบล็อกพวกเขาทั้งหมดไป

ที่นี่ไม่ใช่สถานสงเคราะห์ ถ้าคุณต้องการน้ำก็ต้องแลกเปลี่ยนด้วยสิ่งที่มีค่าเท่ากัน

ลู่เหยาขี้เกียจที่จะสนใจคนพวกนั้น แต่เขาก็รับการแลกเปลี่ยนปกติทั้งหมด และได้รับพลังงานเพิ่มอีก 208 หน่วย

ในขณะเดียวกัน ห้องแชทก็คึกคักมาก

เพราะในโลกนี้ ทุกคนไม่มีอะไรทำนอกจากการตัดต้นไม้ และการแชทเป็นวิธีเดียวที่จะผ่านเวลาไป

เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น หลายคนก็เริ่มบ่น

"บ้าจริง เพิ่งผ่าน 9 โมงครึ่งไปเอง แต่ก็ร้อนมากแล้ว มันจะร้อนแค่ไหนถ้าถึงตอนเที่ยงเนี่บ"

"ร้อนมากจริงๆ  ไม่มีลมเลย ฉันเหงื่อออกตลอดเวลาแม้จะหลบอยู่ใต้ร่มของต้นไม้"

"หยุดคุยได้แล้ว ฉันรู้สึกเหมือนคอจะไหม้แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันต้องเป็นลมแดดแน่ๆ"

"ถ้าใครให้ฉันดื่มน้ำสักขวด ฉันจะคุกเข่ากราบเขาเลย"

"ฉันฟันไปสิบครั้ง ได้แต่เศษไม้กับเหล็กผุๆ เอง อัตราการดรอปของน้ำและอาหารต่ำเกินไป แม้ว่าจะดรอปออกมา ก็เก็บไว้กินเองเถอะ ใครจะเอาออกมาแบ่งปันกับคุณ"

"เห็นว่าลู่เหยาทำการแลกเปลี่ยนไปเยอะมากแล้ว เขาน่าจะแจกน้ำไปแล้วสองสามร้อยขวด"

“ถ้าเขามีน้ำมากขนาดนี้ เขาน่าจะแบ่งปันกับทุกคนนะ”

"ถูกต้องแล้ว ทุกคนกำลังจะตาย และยังไม่ยอมแบ่งน้ำอีก คุณเข้าใจหรือเปล่าว่าการช่วยชีวิตคนคนหนึ่งดีกว่าการสร้างเจดีย์เจ็ดชั้นซะอีก"

"คนแบบนี้เห็นแก่ตัวและมีจิตใจที่มืดมนตั้งแต่แรกเห็น ถ้าใครมีของดีๆ ในอนาคตก็อย่าไปแลกเปลี่ยนกับเขาล่ะ"

หลายคนที่ถูกปฏิเสธโดยลู่เหยาในการแลกเปลี่ยน ต่างก็สบประมาทเขาและข่มขู่เขาในห้องแชท

จิตใจมนุษย์นั้นช่างชั่วร้ายจริงๆ

คุณช่วยเขา มันเป็นเรื่องธรรมดา แต่ถ้าคุณไม่ช่วยเขา มันก็จะกลายเป็นเห็นแก่ตัวทันที

เมื่อเห็นว่าพวกเขาพูดจาไม่ดีขึ้น ลู่เหยาจึงไม่สนใจและปิดห้องแชทไปทันที

ปากก็อยู่กับพวกเขา พวกเขาชอบเห่าพวกเขาก็จะเห่า ลู่เหยาไม่สามารถควบคุมมันได้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเห่าใส่พวกเขาได้

ถ้ามีโอกาสในอนาคต ก็แค่ปิดปากพวกเขาไปซะ

เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น อุณหภูมิบนยอดเขาสูงขึ้นเรื่อยๆ เขาเหงื่อออกแม้จะนั่งอยู่เฉยๆ ก็ตาม ลู่เหยาจึงหยิบน้ำที่เหลืออยู่ครึ่งขวดออกมาและดื่มครึ่งที่เหลือ จึงทำให้เขารู้สึกดีขึ้น

ในที่แจ้งอุณหภูมิแบบนี้ ร่างกายมนุษย์จะสูญเสียน้ำอย่างรวดเร็ว และน้ำกลายเป็นทรัพยากรที่ล้ำค้า

มีหลายคนที่ส่งคำขอน้ำในส่วนการค้าขาย

ลู่เหยาก็ได้รับคำขอแลกเปลี่ยนมากมาย

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาไม่ขาดแคลนพลังงานแล้ว เขาจึงไม่รีบร้อนที่จะยอมรับข้อเสนอ

หลังจากพักผ่อนเกือบเสร็จ ลู่เหยาจึงหยิบขวานที่ได้รับการอัพเกรดขึ้นมาและตรวจสอบ

[ขวานอมตะ]: ระดับ 3 (ขวานตัดไม้) ความจุพลังงาน +2 ความน่าจะเป็นของการได้รับไอเท็มสีขาว -1.5% ปลดล็อคไอเท็มสีน้ำเงิน

คุณสมบัติเฉพาะมีดังนี้:

ช่องพลังงาน: 13

ความน่าจะเป็นของการได้รับไอเท็ม: สีขาว 92.5% สีเขียว 7% สีน้ำเงิน 0.5%

"ปลดล็อคไอเท็มสีน้ำเงินงั้นหรอ"

ลู่เหยา งุนงงเล็กน้อย เขาเคยดรอปไอเท็มสีน้ำเงินมาเยอะแล้วนี่นา

การตีแบบคริติคอลคุณภาพสูงสามารถเกินขีดจำกัดบางอย่างได้หรือเปล่านะ

ในปัจจุบัน ลู่เหยาได้เรียนรู้กฎบางอย่างแล้ว ไอเท็มสีขาวส่วนใหญ่เป็นวัสดุพื้นฐานในปริมาณเล็กน้อย ถ้ามันถึงปริมาณหนึ่ง มันก็จะกลายเป็นสีเขียว

ดังนั้น สีเหล่านี้สามารถเข้าใจได้ว่าเป็นเรื่องของดวง โดยสีขาว สีเขียว และสีน้ำเงินเพิ่มขึ้นตามลำดับ

รูปลักษณ์ของขวานระดับสามยังคงดูไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก แต่มันรู้สึกหนักขึ้น และดูเหมือนจะมีพลังมากขึ้น

ลู่เหยาจึงลองฟันด้วยขวานทันที

"ปัง!"

เสียงคมชัดของการตัดไม้ดังขึ้น

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ ไฟธรรมดา 23]

ยังคงเป็นดวงสีขาว (หมายเหตุดวงในที่นี้ไม่ใช่ดวงไฟแต่หมายถึง luck, โชค ซึ่งผู้แปลแปลตามต้นฉบับโดยตรงจึงอาจต้องใช้คำว่า ดวง ซึ่งอาจทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นดวงไฟได้)

"ปัง!"

ดวงขาว

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ ฝ้าย*7]

...

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ ผ้า*3]

...

"ปัง!"

ดวงสีเขียว

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ แบบแปลนการสร้างเตียงไม้*1]

"เตียงไม้!"

ลู่เหยารู้สึกดีใจมาก และรีบตรวจสอบข้อมูลแบบแปลน

[เงื่อนไขการสร้างเตียงไม้]: ไม้ธรรมดา 5 เหล็กธรรมดา 2

วัสดุนั้นเรียบง่ายมาก และลู่เหยาสามารถสร้างได้ทันที

แต่ตอนนี้เขายังไม่มีกระท่อมเลย มันไม่มีเหตุผลที่จะสร้างเตียงก่อน

ตัดไม้ต่อไป

"ปัง!"

"ปัง!"

เสียงการตัดไม้ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง และมีเสบียงมากขึ้นเรื่อยๆ ที่เท้าของลู่เหยา

ในไม่ช้าก็ถึงการฟันครั้งที่สิบ

และครั้งนี้สมกับการรอคอย มีการฟันแบบคริติคอล 100 เท่า และได้รับอิฐธรรมดา 2,000 ชิ้นในครั้งเดียว

ตอนนี้ สิ่งเดียวที่ขาดอยู่สำหรับการสร้างกระท่อมคือ กระเบื้องธรรมดาเท่านั้น

จบบทที่ บทที่ 5 ขวานระดับ 3

คัดลอกลิงก์แล้ว