บทที่ 4 – จู่ๆ ก็รู้สึกว่าเขาไม่ได้น่ารำคาญขนาดนั้น

“แค่ก... ไม่ต้องใส่ใจหรอก แค่ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง”

เจียงเจ๋อไม่ได้คิดอะไรมาก

ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเขากับจี้เสี่ยวเฟิง อันที่จริงจะดูค่าความชอบหรือไม่ก็ไม่ได้สำคัญอะไรเลย

เขารู้ดีว่าจี้เสี่ยวเฟิงเป็นเพื่อนสนิทที่ควรค่าแก่การคบหา

เพียงแต่ในใจรู้สึกทอดถอนใจ

เงินทองมันเป็นสิ่งที่ทำได้ทุกอย่างจริงๆ

ซื้อโน้ตบุ๊กราคาหนึ่งหมื่นหยวนให้จี้เสี่ยวเฟิง จี้เสี่ยวเฟิงก็เพิ่มค่าความชอบให้เขาถึงสามแต้ม

คุณสามารถใช้เงินซื้อแม้กระทั่งมิตรภาพของเพื่อนพี่น้องได้เลย

...

“พี่เจ๋อเท่ที่สุด!” จี้เสี่ยวเฟิงเต้นเร่าๆ ด้วยความดีใจ

“มีคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ ต่อไปเวลาเล่นเกมก็จะได้โละเครื่องตั้งโต๊ะเก่าๆ ที่บ้านทิ้งได้สักที!”

“พี่เจ๋อสุดยอด! ว่าแต่... นายจะไม่ใช่ลูกคนรวยที่ปกปิดฐานะไว้จริงๆ ใช่ไหม? แม้แต่ฉันนายยังหลอก?”

จี้เสี่ยวเฟิงรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

เจียงเจ๋อรวยขนาดนี้ แต่ยังต้องอาศัยให้เขาช่วยเหลือบ่อยๆ?

เขารู้สึกว่าสามปีที่ผ่านมานี้ตัวเองเสียเปรียบสุดๆ!

“หึๆ... ผมมีเหตุผลที่จำเป็นต้องทำน่ะ”

เจียงเจ๋อหัวเราะแห้งๆ แล้วพูดปัดไป

“เจ้าเด็กนี่! ซ่อนรูปจริงๆ!”

ทั้งสองคนพูดคุยหยอกล้อกัน

คนในห้องเรียนหลายคนได้ยินเสียงดังของจี้เสี่ยวเฟิง ก็ต่างพากันมองมาที่เจียงเจ๋อด้วยสายตาที่แปลกไป

โน้ตบุ๊กราคาหนึ่งหมื่นหยวน คิดจะให้ก็ให้ง่ายๆ

สำหรับนักเรียนมัธยมปลายส่วนใหญ่แล้ว เป็นเรื่องที่เกินจินตนาการไปมาก!

รายได้ต่อเดือนของพ่อแม่คนส่วนใหญ่ยังไม่ถึงหนึ่งหมื่นหยวนเลยด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่จะใช้เงินหนึ่งหมื่นหยวนซื้อของขวัญวันเกิดให้เพื่อนร่วมชั้นเลย

หลิวจิงจิงมองมาที่เจียงเจ๋อด้วยสายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“เจียงเจ๋อเขา... รวยขนาดนี้เลยเหรอ?”

ไม่รู้ว่าทำไม จู่ๆ ก็รู้สึกว่าเจียงเจ๋อหล่อขึ้นมาอีกนิด

ความจริงแล้วเจียงเจ๋อเดิมทีก็หน้าตาหล่อเหลาอยู่แล้ว จะบอกว่าเป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดในห้องก็ไม่ถือว่าเกินจริงเลย

ผลการเรียนก็ดีมาก มั่นคงอยู่ในสิบอันดับแรกของห้องตลอด

เพียงแต่เพราะทุกวันเอาแต่หมุนวนอยู่รอบตัวกู้รั่วซี พวกผู้หญิงจึงไม่ได้สนใจอะไรเขาเท่าไหร่นัก

“จู่ๆ ก็รู้สึกว่าเจียงเจ๋อก็ไม่ได้น่ารำคาญขนาดนั้น” ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของหลิวจิงจิง

กู้รั่วซีหันกลับมา มองเจียงเจ๋อเพิ่มอีกสักพัก

ฐานะทางบ้านของเธอดีมาก เงินหนึ่งหมื่นหยวนสำหรับเธอแล้วไม่นับเป็นอะไรเลย

แต่เท่าที่เธอรู้ ครอบครัวของเจียงเจ๋อนับได้ว่าเป็นเพียงครอบครัวธรรมดาเท่านั้น

รุ่นพ่อของทั้งสองครอบครัวมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก แต่พ่อของเจียงเจ๋อไม่เต็มใจที่จะรับความช่วยเหลือจากพ่อของกู้รั่วซี เงินเดือนในแต่ละเดือนก็มีเพียงไม่กี่พันหยวนเท่านั้น

เจียงเจ๋อสามารถหาเงินหนึ่งหมื่นหยวนมาซื้อคอมพิวเตอร์ให้จี้เสี่ยวเฟิงได้ยังไง?

เขาเอาเงินมาจากไหน?

กู้รั่วซีรู้สึกสงสัยในใจ แต่พอคิดขึ้นได้ว่าทำไมเธอต้องไปสนใจเจียงเจ๋อด้วย?

เจียงเจ๋อจะมีเงินหรือไม่มีเงินมันเกี่ยวอะไรกับเธอ?

กู้รั่วซีไม่คิดอะไรต่อ หยิบหนังสือออกมาเตรียมทบทวนด้วยตนเอง แล้วยื่นมือออกไปตามความเคยชิน หวังจะจิบชานมสักคำ

อืม...

มันก็น่ากระอักกระอ่วนใจอยู่เหมือนกัน

...

ภายในห้องเรียนมีหลายคนกระซิบกระซาบกัน

เรื่องที่เจียงเจ๋อซื้อคอมพิวเตอร์ให้จี้เสี่ยวเฟิง เกือบทั้งห้องรู้เรื่องกันหมดแล้ว

โจวเหว่ยที่นั่งอยู่แถวหน้า ดูเหมือนจะสังเกตเห็นความสนใจของกู้รั่วซีที่มีต่อเจียงเจ๋อ จึงพึมพำเสียงต่ำอย่างไม่ยอมแพ้ว่า “เชอะ มีเงินแล้วยังไง? ผลการเรียนดีเท่าฉันหรือเปล่าเถอะ?”

...

ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงกริ่งเข้าเรียนก็ดังขึ้น ครูประจำชั้นหลี่ชิวผิงเดินเข้ามาในห้องเรียน

“ทุกคนเงียบหน่อย!”

“ต่อไป ครูจะประกาศผลสอบจำลองครั้งที่สาม”

เพียงไม่กี่วันก่อน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ได้จัดสอบจำลองครั้งสุดท้าย หรือที่เรียกกันว่าการสอบจำลองครั้งที่สาม

หลี่ชิวผิงหยิบใบผลคะแนนออกมา แล้วเริ่มประกาศ...

“อันดับที่หนึ่ง จางจื้อเหล่ย 637 คะแนน!”

“อันดับที่สอง ตู้ซูเหยียน 629 คะแนน!”

“อันดับที่สาม โจวเหว่ย 622 คะแนน...”

ห้องเรียนเงียบสงัด ฟังเสียงครูประจำชั้นประกาศอันดับคะแนนสอบจำลอง

เจียงเจ๋อเปิดหน้าจอระบบขึ้นมา

หลังจากทำภารกิจการใช้จ่ายขั้นที่หนึ่งสำเร็จ นอกจากจะได้รับเงินคืน 1,000 แต้มความมั่งคั่งแล้ว ยังได้รับรางวัลพิเศษอีกอย่างหนึ่ง

【คัมภีร์ทักษะสุ่มระดับกลาง】: หลังจากใช้งาน จะได้รับทักษะระดับกลางแบบสุ่มหนึ่งอย่าง

เจียงเจ๋อรู้สึกทึ่งกับหัวข้อ ‘ทักษะ’ ในหน้าจอระบบ

ปัจจุบันเขามีทักษะเพียงสามอย่าง คือ ความรู้ระดับมัธยมปลายขั้นต้น, บาสเกตบอลระดับสมัครเล่น, และทักษะคอมพิวเตอร์ขั้นต้น

คอมพิวเตอร์เป็นสาขาวิชาที่เขาเรียนในมหาวิทยาลัยเมื่อชาติที่แล้ว

เจียงเจ๋อคิดเอาเองว่าทักษะวิชาชีพของเขานั้นค่อนข้างดีทีเดียว

ทว่าระดับทักษะคอมพิวเตอร์ของเขากลับนับได้เพียงแค่ ‘ขั้นต้น’ เท่านั้น?

ตามคำอธิบายของระบบ ระดับทักษะแบ่งออกเป็น: เริ่มต้น (สมัครเล่น), ขั้นต้น, ระดับกลาง, ระดับสูง, ระดับปรมาจารย์, ระดับเทพ

ระดับทักษะสามารถอัปเกรดได้ผ่านแต้มความมั่งคั่ง

ทักษะแต่ละประเภทต้องใช้แต้มความมั่งคั่งในการอัปเกรดต่างกันไป

ปัจจุบันเจียงเจ๋อไม่มีแต้มความมั่งคั่งเหลืออยู่แล้ว

แต่เขาสามารถได้รับทักษะระดับกลางได้โดยตรงผ่าน ‘คัมภีร์ทักษะระดับกลาง’ เล่มนี้!

เพียงแค่ขยับความคิด เขาก็เลือกที่จะใช้คัมภีร์เล่มนั้น

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับความรู้ระดับมัธยมปลายระดับกลาง”

ความรู้ระดับมัธยมปลายงั้นเหรอ...

เจียงเจ๋อรู้สึกว่าทักษะนี้ก็ไม่เลว

เพราะตอนนี้เขาเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ผลการเรียนของเขาถือว่าใช้ได้ มักจะติดสิบอันดับแรกของห้องมาตลอด

แต่ในช่วงเวลาใกล้สอบเข้ามหาวิทยาลัยนี้ เนื่องจากเหตุผลที่รู้ๆ กันอยู่ ทำให้ผลการเรียนของเขาลดลง

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เกรงว่าแม้แต่คณะที่เข้ายากก็คงไม่รอด

เขาผูกมัดกับระบบแล้ว ฟังก์ชันของระบบคือการใช้จ่าย อนาคตไม่ต้องห่วงเรื่องไม่มีเงินใช้แน่นอน

จะเข้ามหาวิทยาลัยหรือไม่ จริงๆ แล้วไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรเลย

ทว่าพ่อแม่เหน็ดเหนื่อยมาครึ่งค่อนชีวิต ต่างเฝ้ารอคอยให้เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ได้ หากสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ด้วยผลคะแนนที่ดี ก็นับเป็นการตอบแทนพ่อแม่

เพียงชั่วพริบตา ความรู้ระดับมัธยมปลายจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเจียงเจ๋อ

ภาษา ภาษาคณิตศาสตร์ ภาษาต่างประเทศ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา

การเข้าใจจุดสำคัญของความรู้ในแต่ละวิชานั้นลึกซึ้งยิ่งขึ้น!

เจียงเจ๋อเคยคิดว่าเขาเข้าใจเนื้อหาในหนังสืออย่างครอบคลุมแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะยังมีจุดบกพร่องอยู่เยอะทีเดียว

ความแตกต่างระหว่างทักษะระดับกลางกับทักษะขั้นต้นนั้นมหาศาลมาก!

ตอนนี้เขามั่นใจมากว่า การสอบเข้ามหาวิทยาลัยคะแนนเต็ม 750 คะแนน เขาสามารถทำคะแนนได้ถึงประมาณ 700 คะแนนอย่างง่ายดาย!

เจียงเจ๋อรู้สึกตกตะลึงจนหัวใจสั่นไหว

ระดับ 700 คะแนน ถ้ามองไปทั้งประเทศถือว่าเป็นระดับท็อปของนักเรียนเลย

นี่เป็นเพียงแค่ ‘ระดับกลาง’ เท่านั้นหรืองั้น?

แล้วทักษะระดับสูง ระดับปรมาจารย์ หรือแม้แต่ระดับเทพที่อยู่เหนือกว่านี้ จะน่ากลัวขนาดไหนกัน?

...

“อันดับที่สิบสี่ เจียงเจ๋อ 535 คะแนน...”

ครูประจำชั้นหลี่ชิวผิงอ่านคะแนนของเจียงเจ๋อ แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นมองเจียงเจ๋อ

คะแนนครั้งนี้ตกลงอย่างมาก!

ปกติเจียงเจ๋อมักจะรักษาระดับอยู่ที่สิบอันดับแรกของห้องอย่างคงที่ เวลาที่ทำผลงานได้ดีก็สามารถทำคะแนนได้แตะระดับ 600 เลยทีเดียว

ทว่าการสอบจำลองครั้งนี้กลับร่วงจากสิบอันดับแรกไปเสียอย่างนั้น!

ปีก่อนๆ คะแนน 530 กว่าๆ อาจจะไม่ถึงเกณฑ์การรับเข้าเรียนของมหาวิทยาลัยชั้นนำด้วยซ้ำ!

หลี่ชิวผิงมองเจียงเจ๋ออย่างลึกซึ้ง แล้วส่ายหัวด้วยความผิดหวัง จากนั้นจึงประกาศอันดับคะแนนต่อไป

กู้รั่วซี 531 คะแนน อันดับที่ 16

หลิวจิงจิง 504 คะแนน อันดับที่ 23

[จบบท]