บทที่ 17 : ความลับของตระกูลฝาง, ทะลวงผ่านอาณาจักรวังวิญญาณ
บทที่ 17 : ความลับของตระกูลฝาง, ทะลวงผ่านอาณาจักรวังวิญญาณ
บทที่ 17 : ความลับของตระกูลฝาง, ทะลวงผ่านอาณาจักรวังวิญญาณ
คนที่เข้ามาไม่ใช่ใครอื่นใดแต่เป็นลู่ชิงซวน
เมื่อเห็นผู้มาเยือน, หยางซวนที่กำลังนั่งตัวตรงก็ลุกขึ้นยืนทันทีและพูดด้วยความเคารพ
"เป็นเกียรติที่ได้พบท่านผู้นำคฤหาสน์"
ในเวลาเดียวกัน, เขายังปลดปล่องจิตวิญญาณของเขาเพื่อเตรียมสำรวจระดับพลังยุทธ์ของลู่ชิงซวน
เเต่ต่อมาเขาก็ต้องประหลาดใจอย่างมาก, เพราะเขาไม่สามารถสัมผัสถึงระดับพลังยุทธ์ของลู่ชิงซวนได้เลย
จากข่าวของคฤหาสน์นายอำเภอ, ระดับพลังยุทธ์ที่แท้จริงของบุตรชายคนที่สองของตระกูลลู่จะไม่มีวันเกินอาณาจักรพระราชวังสีม่วง
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าระดับพลังยุทธ์ของอีกฝ่ายจะอยู่ที่อาณาจักรแก่นแท้ลึกล้ำเป็นอย่างน้อย
ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่รู้สึกถึงพลังยุทธ์ของอีกฝ่ายได้อย่างไร?
หรืออีกฝ่ายได้ฝึกฝนเทคนิคลับในการกักเก็บพลังงาน
เเต่เขารู้สึกว่านั่นไม่น่าเป็นไปได้
เพราะหลังจากการตรวจสอบอย่างรอบคอบ, ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกถึงออร่าที่คลุมเครือและน่าสะพรึงกลัว ที่อยู่ในร่างกายของอีกฝ่าย
เขาก็รู้สึกว่าอีกฝ่ายสามารถฆ่าเขาได้ทันที
เมื่อเห็นสิ่งนี้, เขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นไหว
ลู่ชิงซวนนั่งตรงที่เบาะหน้า แสดงรอยยิ้มที่สมบูรณ์แบบ
“สวัสดีคุณชายหยาง, วันนี้คุณหยางหยางมีธุระอะไรที่นี่หรือ?”
แน่นอนว่าการสำรวจจิตวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์ของหยางซวนในตอนนี้ไม่สามารถปกปิดจากลู่ชิงซวนได้
เเละเมื่อได้ยินสิ่งนี้, หยางซวนก็ดูเก้อกระดากอยู่ไม่น้อย
“ก่อนหน้านี้ท่านผู้นำคฤหาสน์ได้ขึ้นครองบัลลังก์และอภิเษกสมรส, ข้าไม่ได้อยู่ในเขตเหนือ ดังนั้นข้าจึงต้องขอให้ผู้อาวุโสของคฤหาสน์ให้เข้ามาแสดงความยินดี”
"ยามนี้ข้าเพิ่งกลับมาที่เขตเหนือ, ดังนั้นข้าจึงมาแสดงความยินดีกับท่านผู้นำคฤหาสน์, ขอแสดงความยินดีกับท่านผู้นำคฤหาสน์ที่ได้ขึ้นครองบัลลังก์"
คำพูดของหยางซวนที่มีต่อลู่ชิงซวนนั้นเป็นคำพูดที่สุภาพอย่างเห็นได้ชัดเจน
เเต่ต่อมาลู่ชิงซวนก็พูดต่อด้วยความหมายบางอย่าง
"คุณชายหยาง, ท่านมาที่นี่เพื่อแสดงความยินดีกับข้าที่ขึ้นครองบัลลังก์จริงๆหรือ”
“ท่านไม่ไดมาที่นี่เพราะเรื่องของสามตระกูลใหญ่หรอกรึ?”
เมื่อเห็นลู่ชิงซวนพูดตรงๆ, หยางซวน ก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดตอบ
“แม้ว่าทั้งสามตระกูลใหญ่จะอยู่ในเขตอำนาจของข้า, แต่คฤหาสน์นายอำเภอเขตของข้าก็มักจะเพิกเฉยต่อความขุ่นเคืองและความเกลียดชังของพวกเขาอยู่แล้ว”
“เพียงแต่ทั้งสามตระกูลนั้นได้รับการสนับสนุนจากพระราชวังขององค์ชายจิงหยาง, และอำนาจของพวกเขาก็ฝังแน่นอยู่ในเมืองหลวง”
“นอกจากนี้, ความแข็งแกร่งโดยรวมของพวกเขาก็ไม่ได้อ่อนแอ”
“ข้ามาที่นี่เพื่อเตือนท่านผู้นำคฤหาสน์ลู่โดยเฉพาะ”
“หากสามตระกูลใหญ่ถูกทำลาย, นั่นหมายความว่าพระราชวังขององค์ชายจิงหยางจะสูญเสียทรัพยากรอันเป็นเครื่องบรรณาการบางส่วน”
“ซึ่งสิ่งนี้อาจเป็นอันตรายต่อท่านผู้นำคฤหาสน์ลู่ลู่”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้, ลู่ชิงซวนก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
"ขอบคุณคุณชายหยางมาก ท่านถ่อมาถึงที่นี่เพื่อบอกข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้”
“อย่างไรก็ตาม, หากองค์ชายจิงหยางต้องการคำอธิบาย ท่านสามารถให้เขามาหาคฤหาสน์ราชาลู่ด้วยตนเองได้”
ลู่ชิงซวนจะไม่รู้เกี่ยวกับกองกำลังที่อยู่เบื้องหลังสามตระกูลใหญ่ได้อย่างไร
แต่ถึงอย่างนั้น, การฆ่าคนของตระกูลลู่ย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย
เเละหลังจากได้ยินสิ่งที่ลู่ชิงซวนพูดแล้ว, หยางซวนก็รู้สึกโล่งใจเล็กน้อย
ด้วยคำพูดนี้ของลู่ชิงซวน
แม้ว่าคฤหาสน์ของนายอำเภอต้องเผชิญกับการซักถามจากพระราชวังขององค์ชายจิงหยาง เขาก็สามารถขอให้อีกฝ่ายมาที่คฤหาสน์ราชาลู่ด้วยตนเองได้
เมื่อทั้งสองคนปะทะกัน, เขาก็ไม่ต้องเผชิญหน้ากับใคร
“ท่านผู้นำคฤหาสน์ราชาลู่, มีอีกสิ่งหนึ่งที่ข้าต้องบอกท่าน”
ในเวลานี้หยางซวน, ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้และพูดขึ้นอีกครั้ง
“ข้าสงสัยว่าท่านรู้ความลับเกี่ยวกับตระกูลฝางหรือไม่”
“เอ่อ, ข้าไม่ทราบเลย”
ดวงตาของลู่ชิงซวนขยับเล็กน้อย, มีความลับบางอย่างเกี่ยวกับตระกูลฝางงั้นหรือ?
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หยางซวนก็พูดอย่างช้าๆ
“เมื่อสองปีก่อน เกิดเหตุการณ์ความไม่สงบในตระกูลฝาง”
“ในเวลานั้น เด็กที่มีเบญจธาตุโดยกำเนิดได้เกิดขึ้นในตระกูลสายรองของตระกูลฝาง แต่ภรรยาของผู้อาวุโสแห่งสายตรงแอบวางกับดักและขับไล่ผู้อาวุโสหลายคนในสายรองออกไป”
“จากนั้น ภรรยาของผู้อาวุโสก็ขุดกระดูกเบญจธาตุโดยกำเนิดของเด็กคนนั้นออกมา และปลูกถ่ายให้กับบุตรชายวัยรุ่นของตนเอง”
“เมื่อตระกูลของสายรองค้นพบการกระทำนี้เอง เด็กผู้นั้นก็ตายไปแล้ว, ทันใดนั้นตระกูลสายรองของเชื้อสายนี้ก็ต่อต้านเชื้อสายตรงทันที โดยหวังว่าจะให้เชื้อสายตรงอธิบายเหตุผลให้ภรรยาของผู้อาวุโสทราบ”
“ในท้ายที่สุด เพื่อเอาใจสมาชิกตระกูลสายรองสายนั้น, ผู้นำไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากประหารชีวิตภรรยาของเขา”
“และเมื่อลูกชายเห็นมารดาถูกฆ่าตายต่อหน้าสมาชิกหลายคนในตระกูล, เขาก็รู้สึกเกลียดชังและหนีออกจากตระกูลไป”
“และเพียงครึ่งปีหลังจากเหตุการณ์นั้น, คฤหาสน์นายอำเภอของเราก็ได้รับข่าวว่าอัจฉริยะผู้นี้ที่ได้รับกระดูกเบญจธาตุโดยกำเนิดได้กลายเป็นสาวกของนิกายดาบฉางซวนและกลายเป็นศิษย์สายตรงของผู้อาวุโสในนิกาย”
“ณ ตอนนี้, หลังจากที่ตระกูลฝางถูกทำลายโดยท่าน”
“วันหนึ่ง, เมื่ออัจฉริยะของตระกูลฝาง ผู้นี้รู้ข่าว เขาอาจจะมุ่งเป้ามาที่ท่านได้!”
“แม้ว่าอัจฉริยะผู้นี้จะเกลียดตระกูลฝาง แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาทั้งหมดก็เป็นคนในตระกูลของเขา และพวกเขาก็เกี่ยวข้องกันทางสายเลือดในระดับหนึ่ง”
“ใครจะรู้ว่าอัจฉริยะนี้จะล้างแค้นให้กับสมาชิกตระกูลของเขาหรือไม่!”
หลังจากฟังเรื่องราวของหยางซวน, ลู่ชิงซวนไม่เคยคาดหวังว่าจะเกิดความขัดแย้งในตระกูลฝางเช่นนี้
จริงๆแล้วตระกูลฝาง มีอัจฉริยะที่กลายเป็นสมาชิกของนิกายระดับสามอย่างนิกายดาบฉางซวน, ซึ่งข่าวนี้ทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อย
เช่นเดียวกับนิกายดาบฉางซวน, นิกายเต๋าเมฆาครามและราชวงศ์เมฆาสวรรค์
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นกองกำลังระดับสามทางตอนเหนือของอาณาจักรเป่ยหาน
พวกเขามีมหาอำนาจอาณาจักรวิญญาณจุติอย่างน้อยสามคน, และอาจมีผู้ทรงพลังบางคนที่สามารถขึ้นสู่อาณาจักรสวรรค์ได้เเล้ว
แน่นอนว่ากองกำลังของตระกูลอย่างคฤหาสน์ราชาลู่ไม่สามารถแข่งขันกับกองกำลังเหล่านี้ได้อย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตาม, ตราบใดที่เขาได้รับเวลาเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย
คฤหาสน์ราชาลู่จะได้รับการเลื่อนขั้นไปถึงพลังของตระกูลระดับสามอย่างแน่นอน
……..
“ข้าทราบแล้ว, ขอบคุณคุณชายหยางที่มาที่นี่เพื่อแจ้งให้ข้าทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้”
ณ ขณะนี้ความชื่นชอบของลู่ชิงซวนที่มีต่อหยางซวนเพิ่มขึ้นอย่างมาก
อย่างน้อยข่าวนี้ก็ทำให้พวกเขารู้ล่วงหน้าว่าคฤหาสน์ราชาลู่อาจต้องเผชิญกับศัตรูที่อาจจะรับมือได้ยาก
ในเวลาเดียวกัน, ลู่ชิงซวนก็มีความเห็นเกี่ยวกับหยางซวนเช่นกัน
เขาสามารถเข้าใจเรื่องละเอียดอ่อนของตระกูลฝางได้, ดูเหมือนว่าคฤหาสน์นายอำเภอจะมีสายลับอยู่ทุกหนทุกแห่ง!
"ด้วยความยินดี, ท่านผู้นำคฤหาสน์!"
หยางซวนไม่ได้นิ่งนอนใจเลยและพูดด้วยรอยยิ้ม
หลังจากนั้นหยางซวน, ยังคงชมลู่ชิงซวนต่อไปอีกสองสามคำ จากนั้นจึงกล่าวคำอำลากับลู่ชิงซวน
ลู่ชิงซวนพยักหน้าและขอให้ผู้อาวุโสหลักไปส่งหยางซวนออกจากคฤหาสน์ราชาลู่ด้วยตนเอง
………..
เมื่อมองไปที่ร่างที่จากไปของหยางซวนแล้ว, ลู่ชิงซวนก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำ
“ดูเหมือนว่าการพัฒนาของคฤหาสน์ราชาลู่จะต้องเร่งรีบขึ้นไปอีกขั้น!”
โดยไม่ได้ตั้งใจ, มีกองกำลังนิกายระดับสามอีกกลุ่มเข้ามาเกี่ยวข้อง
ซึ่งสิ่งนี้คฤหาสน์ราชาลู่ในปัจจุบันยังไม่อาจต่อกรได้
สิ่งนี้, ทำให้เขาต้องไต่ตรองให้ถ้วนถี่ขึ้นอีกสักหน่อย
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ลู่ชิงซวนไม่รู้ก็คืออัจฉริยะของตระกูลฝางนั้ยไม่ได้อยู่ในนิกายดาบฉางซวนในยามนี้
หากแต่เขาได้ออกไปฝึกฝน
สิ่งนี้จึงยังทำให้ตระกูลลู่ยังพอมีช่วงเวลาในการพัฒนาอีกสักระยะ
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง, ลู่ชิงซวนก็เข้าสู่สถานะการฝึกฝนอีกครั้ง
เเละหลังจากการฝึกฝนเป็นเวลาครึ่งเดือน
ในที่สุด, ระดับพลังยุทธ์ของลู่ชิงซวนก็ประสบความสำเร็จในการทะลุทะลวงไปสู่อาณาจักรแก่นแท้ลึกล้ำขั้นที่เก้าได้สำเร็จ
หลังจากนั้นเขาก็พลิกฝ่ามือ
การ์ดพัฒนาการบ่มเพาะพลังก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ
ขณะที่ลู่ชิงซวนใช้การ์ดพัฒนาพลังยุทธ์นี้, เขาก็ทะลวงเข้าสู่อาณาจักรวังวิญญาณอย่างรวดเร็ว
อาณาจักรวังวิญญาณก็มีความหมายตามชื่อ
เพื่อเข้าถึงอาณาจักรนี้, สิ่งสำคัญที่สุดคือการรวบรวมวังวิญญาณและเสริมสร้างจิตวิญญาณของตน
หลังจากทะลวงเข้าสู่อาณาจักรวังวิญญาณแล้ว, ลู่ชิงซวนก็ไม่รีบร้อนที่จะฝึกฝนต่อ
เขากลับออกจากคฤหาสน์และมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่หลิงซีเยว่อยู่
ในบางครั้งเขาก็จะเเอบไปดูว่าหลิงซีเยว่ดูแลบุตรของเธออย่างไร
ท้ายที่สุดเเล้ว นี่คือบุตรคนแรกของเขา, เเละนี่ยังทำให้ลู่ชิงซวนกังวลมากยิ่งขึ้น
จนกระทั่งไม่กี่วันต่อมา, ลู่ชิงซวนก็กลับมาที่วังของเขาและฝึกฝนต่อไปอีกครั้ง
…………………..