ตอนที่ 21 อสูรถลกหนัง! บุกฐานที่มั่นปีศาจ!

ตอนที่ 21 อสูรถลกหนัง! บุกฐานที่มั่นปีศาจ!

หลังจากที่เย่เจ๋อรู้สึกถึงความผิดปกติ เขาก็เปิดดวงตาหยั่งรู้ทันที

และก็เป็นอย่างที่คิด เขาพบปัญหา

หญิงสาวสองคนที่อยู่ตรงหน้าเขา ต่างก็เป็นกับดัก!

ตอนนี้สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาคือปีศาจชั่วร้ายสองตนที่ปลอมตัวมา

ปีศาจระดับหัวกะทิเลเวล 20 อสูรถลกหนัง!

แค่ชื่อก็แสดงให้เห็นถึงความแปลกประหลาดของมันแล้ว

【อสูรถลกหนัง (เลเวล 20) 】

ประเภท: นายทหารปีศาจระดับหัวกะทิ

ค่าสถานะ: พลังโจมตี 100, พลังป้องกัน 70, ความว่องไว 70, พลังวิญญาณ 140

คุณสมบัติ: ถลกหนัง - ลอกผิวหนังของตัวเองออก แล้วนำไปห่อหุ้มร่างกาย ปลอมแปลงเป็นเป้าหมายได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ทักษะ: ทุบเปลือก, ซ่อมแซมผิวหนัง, เลียนแบบ

————

ถึงแม้ว่าเมื่อเทียบกับปีศาจชั่วร้ายตนอื่นๆ แล้ว ความสามารถในการต่อสู้ของอสูรถลกหนังจะอยู่ในระดับปานกลาง

แต่จากข้อมูลที่กองทัพเผยแพร่ออกมา ในบรรดาปีศาจระดับหัวกะทิทั้งหมด จำนวนผู้เสียชีวิตที่เกิดจากอสูรถลกหนังนั้นสูงที่สุด!

ความสามารถในการปลอมตัวเป็นคนอื่นนั้นอันตรายเกินไป

ยิ่งไปกว่านั้น อสูรถลกหนังยังเป็นปีศาจระดับหัวกะทิที่ฉลาดแกมโกงที่สุด มันเชี่ยวชาญการเลียนแบบมนุษย์

ถ้าเป็นมือใหม่คนอื่นๆ พวกเขาคงโดนหลอกได้ง่ายๆ พวกเขาจะถูกโจมตีโดยที่ไม่ทันตั้งตัว บาดเจ็บสาหัส หรือถึงขั้นเสียชีวิต!

ตอนนี้อสูรถลกหนังทั้งสองตนนี่ยังคงแสดงละครอยู่

มันเล่นบทเป็นหญิงสาวที่บาดเจ็บสาหัส ร่างกายอ่อนแอ "ช่วยด้วย ได้โปรด ช่วยพวกเราด้วย..."

หรวนเสี่ยวโหย่วก็ไม่ได้โง่

เพียงแต่ในฐานะนักศึกษาปีหนึ่ง เธอไม่ค่อยมีประสบการณ์ในการเข้ามาในดินแดนปนเปื้อน

หลังจากที่เย่เจ๋อขวางเธอเอาไว้ เธอก็เริ่มคิด

หญิงสาวทั้งสองคนบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ทำไมถึงหนีรอดจากปีศาจระดับหัวกะทิมาได้?

เธอหันไปมองเย่เจ๋อ

แต่กลับพบว่าเย่เจ๋อเดินเข้าไปใกล้พวกมันแล้ว!

"เฮ้! นายขวางฉันเอาไว้ แล้วสุดท้ายนายกลับเดินเข้าไปหาพวกมันเองเนี่ยนะ? "

"อย่างน้อยก็ใส่อุปกรณ์ป้องกันก่อนสิ!" หรวนเสี่ยวโหย่วตะโกนในใจ

จากนั้นเธอก็หยิบมีดสั้นสีฟ้าออกมา เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้

ถ้าเกิดอะไรขึ้น เธอจะสามารถเข้าไปช่วยเหลือได้ทันที

เย่เจ๋อเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวทั้งสองคนอย่างเงียบๆ เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบ

"ไม่ต้องกลัว ฉันมาช่วยพวกเธอแล้ว"

"ช่วยให้ฉันดูแผลหน่อยได้ไหม? "

เมื่อเห็นว่ามีคนเข้ามาใกล้ หญิงสาวทั้งสองคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกราวกับว่าพวกเธอได้รับความช่วยเหลือแล้ว

เมื่อได้ยินคำขอของเย่เจ๋อ พวกเธอคิดว่าเขาจะรักษาแผลให้ พวกเธอจึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลย

หนึ่งในนั้นหันข้าง ยกเสื้อขึ้น เผยให้เห็นเอวของเธอ

"แผลตรงนี้เจ็บมาก! ช่วยดูให้หน่อย!"

มันชักชวนให้เย่เจ๋อเข้าไปใกล้

อย่างไรก็ตาม เย่เจ๋อกลับส่ายหน้า "ไม่ๆๆ แผลไม่ได้อยู่ตรงนั้น"

อสูรถลกหนังทั้งสองตนถึงกับงง มันพยายามทำความเข้าใจคำพูดของเย่เจ๋อ

เย่เจ๋อชี้ไปที่คอของมัน

"แผลอยู่ตรงนี้"

ทันทีที่เขาพูดจบ กระรอกเงาก็พุ่งออกมาจากเงาของอสูรถลกหนัง!

ใช้ 'โจมตีเงา'!

ดาบปิศาจเพลิงในมือของเจ้ากระรอกเปล่งประกายสีแดง

วินาทีต่อมา หัวของอสูรถลกหนังก็ลอยละลิ่ว

[ฆ่าปีศาจระดับหัวกะทิ: อสูรถลกหนัง ได้รับประสบการณ์ +500 แต้ม]

[เลเวล: 6 (710/3100) ]

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

เย่เจ๋อเหมือนกับกำลังสั่งอาหาร เขาเพิ่งจะพูดจบ อีกฝ่ายก็หัวหลุดจากบ่าไปแล้ว

หรวนเสี่ยวโหย่วที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ถึงกับตะลึง

"ฆ่าได้โหดเหี้ยมมาก"

"ไม่กลัวว่าจะตัดสินผิดพลาดแล้วฆ่าคนผิดเหรอ? "

ยิ่งไปกว่านั้น แค่มองดูจากภายนอก พวกมันก็เหมือนกับมนุษย์จริงๆ

เย่เจ๋อกลับลงมือฆ่าโดยไม่ลังเลเลย!

เธอเคยเห็นคนมากมายที่สามารถฆ่าอสูรถลกหนังได้

หากไม่นับทหารผ่านศึกจากกองทัพปราบปีศาจที่ผ่านประสบการณ์มาหลายสิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นคนที่กล้าตัดสินใจเด็ดขาดแบบเย่เจ๋อ!

ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งที่สัตว์อสูรของเย่เจ๋อแสดงออกมา ทำให้เธอไม่อยากจะเชื่อ

"ลอบเข้าไปในเงาเพื่อโจมตี นี่มันทักษะเฉพาะของนักฆ่าชัดๆ!"

"ระดับของทักษะอย่างน้อยๆ ต้องเป็นระดับมหากาพย์!"

เธอเป็นนักฆ่า เธอจึงเข้าใจคุณค่าของทักษะนักฆ่าดี เธออดอิจฉาไม่ได้

สัตว์อสูรที่มีทักษะระดับมหากาพย์

นี่คือไพ่ตายของเย่เจ๋อ...

เขาแข็งแกร่งกว่าที่เธอคิด

ในอีกด้านหนึ่ง

หลังจากที่อสูรถลกหนังตนหนึ่งถูกฆ่า อีกตนหนึ่งก็ยังคงงงอยู่

กะทันหันเกินไป!

แค่พูดไม่กี่คำก็ลงมือแล้ว ฉันเป็นปีศาจหรือนายเป็นปีศาจกันแน่?

อย่างไรก็ตาม มันไม่มีโอกาสได้ลงมืออีกแล้ว

หลังจากที่เจ้ากระรอกโจมตี ร่างโคลนเงาสองร่างก็พุ่งออกมาจากเงาของอสูรถลกหนังอีกตนหนึ่ง!

ร่างโคลนเงาไม่สามารถใช้ทักษะ 'แยกร่างเงา' ได้ แต่ทักษะอื่นๆ อย่าง 'โจมตีเงา' สามารถใช้งานได้!

ร่างโคลนเงามีพลังโจมตี 80% ของร่างจริง

เพื่อความแน่ใจ เย่เจ๋อจึงสั่งให้กระรอกซ่อนร่างโคลนเงาสองร่างเอาไว้ที่นี่

อย่างไรก็ตาม ความกังวลนี้ดูจะไม่จำเป็น

ยังไงซะ ก็มีออร่า 'ชื่อเสียงระดับตำนาน' สองอัน ร่างโคลนเงาก็ได้รับโบนัสพลังโจมตีจากออร่าด้วย

อสูรถลกหนังที่ไม่ทันตั้งตัว ค่าพลังป้องกัน 70 แต้มก็เหมือนกับต้นไม้ที่ผุพังที่ถูกฟันเพียงครั้งเดียวก็ขาด!

[ฆ่าอสูรถลกหนัง ได้รับประสบการณ์ +500 แต้ม]

สมแล้วกับปีศาจระดับหัวกะทิเลเวล 20 แค่สองตัวก็ให้ประสบการณ์ตั้ง 1,000 แต้ม!

แถบประสบการณ์เพิ่มขึ้นเกือบครึ่ง!

นี่แหละ ความเร็วในการอัพเลเวลที่เขาต้องการ!

ร่างไร้หัวของอสูรถลกหนังทั้งสองตนล้มลง ร่างจริงของพวกมันที่ดูเหมือนกับตุ๊กตายางก็ปรากฏขึ้น

หรวนเสี่ยวโหย่วเดินเข้ามาใกล้ ถึงแม้ว่าเธอจะเดาผลลัพธ์ได้แล้ว แต่เธอก็ยังแปลกใจเล็กน้อย

"เป็นอสูรถลกหนังทั้งคู่เลย!"

"แต่... นายรู้ได้ยังไง? "

จากนั้น ดวงตาของเธอก็จ้องมองมาที่เย่เจ๋ออย่างสนใจ

เหมือนกับแมวดำตัวน้อยที่กำลังจ้องมองเหยื่อ ฉลาดแกมโกงและอยากรู้อยากเห็น

การที่เธอสงสัยแบบนั้นก็ไม่แปลก

เย่เจ๋อมองทะลุพวกมันเร็วเกินไป เหมือนกับทหารผ่านศึกจากกองทัพปราบปีศาจที่มีประสบการณ์มากกว่าสิบปี

ส่วนวิธีการที่แท้จริง - ดวงตาหยั่งรู้ - นั้นเขาไม่สามารถบอกได้

เขายังไม่สนิทกับหรวนเสี่ยวโหย่วมากพอที่จะบอกเรื่องนี้

อย่างไรก็ตาม ด้วยดวงตาหยั่งรู้ เขาสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

"เพราะปีศาจจะไม่หนี"

"ดังนั้น เมื่อพวกมันเล่นบทเป็นมนุษย์ที่หนีรอดมา พวกมันจะแสดงพิรุธออกมา!"

"การเคลื่อนไหวของขาตอนที่วิ่งหนี อารมณ์ตอนที่ขอความช่วยเหลือ มันแตกต่างจากมนุษย์อย่างเห็นได้ชัด"

หลิวปั๋วเหยียนเคยสอนเรื่องนี้

แน่นอนว่า มันเป็นเพียงพื้นฐานที่ใช้สำหรับการตัดสิน 50% เท่านั้น

แต่หลังจากที่ได้รับการยืนยันจากดวงตาหยั่งรู้แล้ว มันก็เพิ่มขึ้นเป็น 100% ทันที!

มันเหมือนกับเรารู้คำตอบก่อนที่จะตอบคำถาม มันทำให้เรามั่นใจมากขึ้น

ใครๆ ก็ลอกข้อสอบได้ ถ้ารู้คำตอบน่ะนะ

อย่างไรก็ตาม ความผิดปกติเล็กๆ น้อยๆ ที่เย่เจ๋อพูดถึง ทำให้หรวนเสี่ยวโหย่วรู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก

เย่เจ๋อลุกขึ้นยืน ก่อนจะหันไปถาม

"มีไฟไหม? "

เขามองไปที่หนังมนุษย์สองชิ้นที่กองอยู่บนพื้น

หรวนเสี่ยวโหย่วเข้าใจสิ่งที่เขาหมายถึง เธอหยิบหินเพลิงออกมาจากกระเป๋าเป้แล้วโยนมันลงไป

เปลวไฟลุกโชนขึ้นมาทันที หนังมนุษย์ทั้งสองชิ้นถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

เย่เจ๋อโบกมือ "ไปกันเถอะครับ ไปทดสอบกันต่อเลยไหมครับ? "

"ไม่ต้องหรอก ฉันเห็นความสามารถของสัตว์อสูรนายแล้ว ถ้าแข่งกันอีก มันคงไม่ยุติธรรม"

หรวนเสี่ยวโหย่วยิ้มเบาๆ "พี่สาวคนนี้ไม่ชอบรังแกคนอื่นหรอกนะ!"

"ความสามารถของสัตว์อสูรนายก็ไม่เลวนะ แต่น่าเสียดายที่ค่าสถานะนายยังต่ำไปหน่อย ตั้งใจฝึกฝนหน่อยนะ น้องชายเย่เจ๋อ~"

เธอตบไหล่ของเย่เจ๋อเบาๆ ราวกับปลอบใจ

เขาถึงกับพูดไม่ออก

การที่โดนผู้หญิงที่แก่กว่าแค่ปีเดียวเรียกว่าน้องชาย มันน่าอายจริงๆ

อย่างไรก็ตาม การที่เธอคิดว่าเขามีสัตว์อสูรแค่ตัวเดียว ก็เป็นการเข้าใจผิดอย่างใหญ่หลวง

หรวนเสี่ยวโหย่วชี้ไปข้างหน้า

"ไปกันเถอะ งั้นพวกเราก็ไปจัดการฐานที่มั่นปีศาจกันสองคน"

"หายากนะที่จะเจอเพื่อนร่วมทีมที่ฆ่าปีศาจระดับหัวกะทิได้คนเดียว..."

เธอเห็นทักษะแยกร่างของกระรอก ทำให้เธอมั่นใจในตัวเย่เจ๋อมากขึ้น

เธอคิดในใจเงียบๆ ถ้าเขามีทักษะแยกร่าง เย่เจ๋อก็น่าจะรับมือกับปีศาจระดับหัวกะทิอีกหกตัวได้

แบบนี้ก็มีโอกาสยึดฐานที่มั่นได้!

เย่เจ๋อก็ตั้งตารอที่จะไปฐานที่มั่นปีศาจเช่นกัน

พวกเขาทั้งสองคนออกเดินทางจากที่นี่

มุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของดินแดนปนเปื้อนหมายเลข 19...