บทที่ 34 ประตูแห่งเคลติก ของประทานจากวิถีสวรรค์ ประโยชน์เพื่อการสื่อสารแห่งตำนาน ปรมาจารย์เต๋าหนุนหลัง!

บทที่ 34 ประตูแห่งเคลติก ของประทานจากวิถีสวรรค์ ประโยชน์เพื่อการสื่อสารแห่งตำนาน ปรมาจารย์เต๋าหนุนหลัง!

ตบะและพลังอำนาจของตี้จวิ้น ในโลกหงฮวงนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอยู่ในระดับแนวหน้าอย่างยิ่ง แม้กระทั่งอาจกล่าวได้ว่าหากเขาอ้างตนเป็นที่สอง ก็ไม่มีใครกล้าอ้างตนเป็นที่หนึ่งนำหน้าเขา

นับตั้งแต่ที่หงจวินบรรลุมรรคา เขาก็ได้ก้าวล่วงสรรพชีวิตทั้งปวงไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่ถูกนำมาจัดอันดับ

และเมื่อตัดหงจวินออกไป แม้แต่ตงหวงไท่อีที่ครอบครองระฆังโกลาหล ก็ยังยากที่จะนำมาเปรียบเทียบความสูงต่ำกับตี้จวิ้นได้

แต่ตี้จวิ้นที่มีตบะและพลังอำนาจถึงเพียงนี้ ในเวลานี้ก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจนยากจะต้านทานไหว

"ค้ำฟ้า... เพียงแค่แบกรับประตูบานหนึ่ง ก็ยังน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ การที่ผานกู่เบิกฟ้าผ่าปฐพีในอดีตกาลนั้น ช่างเป็นพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่เพียงใดกันแน่!"

ตี้จวิ้นแปลงกายเป็นเทพยักษ์ที่ใหญ่โตค้ำฟ้าบังตะวัน สองมือประคองรับประตูแห่งเคลติกที่ร่วงหล่นลงมาอย่างต่อเนื่อง สีหน้าค่อนข้างเคร่งเครียด

เขาสัมผัสได้ว่า ความหนักอึ้งที่ส่งผ่านมาจากประตูแห่งเคลติก เมื่อเวลาผ่านไป ยิ่งเพิ่มแรงกดดันต่อตัวเขามากขึ้นเรื่อยๆ!

เดิมทีตี้จวิ้นยังมีอารมณ์เบิกบานใจ แต่ตอนนี้เริ่มจะหนักใจขึ้นมาแล้ว

"ต้องคิดหาวิธีเสียแล้ว!" ตี้จวิ้นคิดในใจ

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ขณะที่เขากำลังจะลงมือ ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

วูบ!

ท่ามกลางทะเลเมฆ พลังแห่งสวรรค์ยากจะหยั่งถึง!

ในชั่วพริบตา ดวงตาอันลึกล้ำจนไม่อาจหยั่งรู้ก็ค่อยๆ ลืมขึ้น จุติลงมาจากสวรรค์ชั้นเก้า พลังแห่งสวรรค์อันเจิดจ้า ดังกึกก้องราวกับสายฟ้าฟาด!

"ดวงตาแห่งวิถีสวรรค์!"

ไม่ไกลออกไป ตงหวงไท่อีมองภาพนี้ด้วยความตกตะลึง

พลังแห่งสวรรค์อันเจิดจ้านั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ของแท้แน่นอน!

เพียงแต่ เหตุใดดวงตาแห่งวิถีสวรรค์จึงปรากฏขึ้นในเวลานี้เล่า

ตงหวงไท่อีหันไปมองยังจุดที่ตี้จวิ้นอยู่ คล้ายกับเข้าใจอะไรบางอย่าง จึงพึมพำว่า "วิถีสวรรค์ถึงกับปรากฏตัวเพื่อท่านพี่... และยังประทานเจตจำนงลงมาสายหนึ่ง!"

เหลือเชื่อจริงๆ!

ตั้งแต่อดีตกาลจนถึงปัจจุบัน ในประวัติศาสตร์ของโลกหงฮวง มีเพียงหงจวินเท่านั้นที่สามารถทำให้วิถีสวรรค์ประทานเจตจำนงลงมา และปรากฏดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ได้

และตอนนี้ ก็มีคนที่สองแล้ว!

"วิถีสวรรค์... นี่ผิดไปจากความคาดหมายของข้าจริงๆ!" ตี้จวิ้นเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน

ทว่าการปรากฏตัวของดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ ก็ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเขา

เพราะวิถีสวรรค์ย่อมไม่ได้มาเพื่อดูเรื่องสนุกเป็นแน่

แทบจะในเวลาเดียวกัน...

ตู้ม!

อสนีบาตสายหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากสรวงสวรรค์ ฟาดลงบนประตูแห่งเคลติกอย่างจัง!

ในชั่วพริบตา ตี้จวิ้นก็รู้สึกได้ทันทีว่าภาระอันหนักอึ้งบนแผ่นหลังนั้นทวีความน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น ร่างของเขาทรุดฮวบลงอย่างแรง เกือบจะรับไว้ไม่ไหว และถูกประตูแห่งเคลติกบานนั้นพาร่วงหล่นลงสู่ห้วงเหวไปด้วยกัน!

คราวนี้... ไม่ใช่แค่น้ำหนักของโลกทั้งสองใบเท่านั้น แต่ยังมีการจุติลงมาของเจตจำนงแห่งวิถีสวรรค์อีกด้วย ช่างเป็นน้ำหนักที่ราวกับฟ้าถล่มทลายลงมาจริงๆ!

ทว่าความหนักอึ้งอันยากจะจินตนาการนี้ ก็เป็นเพียงเรื่องชั่วพริบตาเดียว

หลังจากอสนีบาตสายนั้นฟาดลงสู่ประตูแห่งเคลติก พริบตาต่อมาก็แปรเปลี่ยนเป็นพลังอำนาจแห่งวิถีสวรรค์ สะท้อนอักขระแห่งวิถีสวรรค์นับไม่ถ้วน สลักลึกลงบนประตูแห่งเคลติก

จากนั้น ประตูที่แบกรับโลกทั้งสองใบนี้ ก็สลัดทิ้งซึ่งความหนักอึ้งทั้งปวง ค่อยๆ ลอยล่องขึ้นลงอย่างแช่มช้อยในโลกดินแดนเซียนแห่งสวรรค์ชั้นหยวนต้งแห่งนี้

"ในที่สุดก็สำเร็จ... ไม่เสียแรงที่ทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกาย!"

ตี้จวิ้นผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก สลายพลังอำนาจอันไร้ขอบเขตที่โอบล้อมรอบกาย ทอดสายตามองไปยังสวรรค์ชั้นเก้า พร้อมกับประสานมือคารวะ "ตี้จวิ้น ขอขอบพระคุณวิถีสวรรค์ ขอขอบพระคุณปรมาจารย์เต๋า ที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือในครั้งนี้!"

หงจวินหลอมรวมร่างเข้ากับวิถีสวรรค์ แทบจะเป็นหนึ่งเดียวกับวิถีสวรรค์ ดังนั้นทั้งสองจึงเป็นปฏิกิริยาสะท้อนกลับซึ่งกันและกัน

ท่ามกลางความมืดมิด คล้ายกับรับรู้ได้ถึงความซาบซึ้งใจของตี้จวิ้น หงจวินที่อยู่ในตำหนักจื่อเซียวก็ลืมตาขึ้นมาเล็กน้อย แล้วพยักหน้าตอบรับจากแดนไกล

และดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ที่ปรากฏอยู่เหนือสวรรค์ชั้นเก้า ก็มีแสงประกายวาบขึ้น โดยไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด เตรียมจะสลายตัวไป

แต่ในตอนนั้นเอง ตี้จวิ้นก็เอ่ยขึ้นว่า "วิถีสวรรค์โปรดรั้งรอก่อน!"

ราวกับไม่คาดคิดว่าจะมีสิ่งมีชีวิตใดกล้ารั้งตนเองไว้ ดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ที่กำลังจะสลายตัวไป จึงชะงักงันลงทันที

จากนั้น ดวงตาอันลึกล้ำจนไม่อาจหยั่งรู้คู่นั้น ก็ทอดสายตามองมายังตี้จวิ้นจากแดนไกล ฉายแววความฉงนสงสัยออกมาสายหนึ่ง

"การที่โลกหงฮวงจะเปิดศึกกับโลกแห่งตำนานต่างๆ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะพึ่งพาเพียงพลังของข้าเพียงลำพัง!"

"ดังนั้น ข้าจึงเชิญชวนผู้มีอิทธิฤทธิ์แห่งโลกหงฮวงมากมายมารวมตัวกัน เพื่อให้พวกเขาร่วมเดินทางไปยังโลกแห่งตำนานต่างๆ เพื่อบุกเบิกและกวาดล้างโลกเหล่านั้น!"

"และโลกแห่งตำนานเคลติกแห่งนี้ ก็คือเป้าหมายแรก!"

ตี้จวิ้นยืนหยัดอย่างสง่างาม ปรายตามองประตูแห่งเคลติกที่ตั้งตระหง่านอย่างมั่นคง แล้วกล่าวอย่างช้าๆ ว่า "แต่มีปัญหาอยู่ข้อหนึ่ง หลังจากที่ผู้มีอิทธิฤทธิ์แห่งหงฮวงเหล่านี้เดินทางไปยังโลกแห่งตำนานอื่นๆ แล้ว พวกเขาจะติดต่อสื่อสารกันได้อย่างไร และจะเดินทางกลับมาได้อย่างไร"

การติดต่อ

นี่คือหนึ่งในห่วงโซ่ที่สำคัญที่สุดในแผนการของตี้จวิ้น ไม่เพียงแต่เป็นการติดต่อระหว่างโลกแห่งตำนานต่างๆ กับโลกหงฮวงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการติดต่อระหว่างเหล่าผู้มีอิทธิฤทธิ์แห่งหงฮวงด้วยกันเองอีกด้วย

เมื่อสิ้นเสียงคำกล่าวนั้น ดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ที่ปรากฏอยู่เหนือสวรรค์ชั้นเก้า ก็ดูเหมือนจะเข้าใจความคิดของตี้จวิ้นแล้ว

หลังจากที่ดวงตาแห่งวิถีสวรรค์เงียบงันไปครู่หนึ่ง แสงประกายก็วาบขึ้นอีกครั้ง ทอดสายตามองตี้จวิ้นจากแดนไกล... ราวกับกำลังถามว่า เจ้าคิดจะทำอย่างไรเล่า

"ข้ามีแนวคิดหนึ่ง นั่นคือการสร้างหน้าต่างอินเทอร์เฟซที่สงวนไว้สำหรับสรรพชีวิตแห่งหงฮวงโดยเฉพาะ เพื่อให้พวกเขาใช้ในการติดต่อสื่อสารกัน"

ตี้จวิ้นเผยรอยยิ้มบนใบหน้า กล่าวอย่างฉะฉานว่า "อินเทอร์เฟซนี้สามารถรับประกันได้ว่า หลังจากที่พวกเขาออกจากโลกหงฮวงไปแล้ว แม้จะอยู่ในโลกแห่งตำนานต่างๆ ก็ยังสามารถติดต่อสื่อสารกันได้... พูดจาให้ไม่น่าฟังนัก หากพวกเขาต้องเผชิญกับวิกฤต หรือบังเอิญเสียชีวิตลง ก็ยังสามารถส่งข้อมูลกลับมาหรือทิ้งคำสั่งเสียไว้ได้ทันท่วงที!"

ในความเป็นจริง นี่ก็คือหน้าต่างโลกเวอร์ชันหงฮวงนั่นเอง

คล้ายกับช่องแชตที่ให้ผู้เล่นสนทนากันในเกมออนไลน์

ตามแนวคิดของตี้จวิ้น อินเทอร์เฟซการสื่อสารนี้ยังสามารถต่อยอดฟังก์ชันอื่นๆ ออกไปได้อีกมากมายในอนาคต เช่น แพลตฟอร์มแลกเปลี่ยนสินค้า หรือช่องทางกลับสู่เมืองหลวง เป็นต้น

แน่นอนว่าเรื่องเหล่านี้ยังเป็นเพียงแค่แนวคิด สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการสร้างโครงสร้างคร่าวๆ ขึ้นมาเสียก่อน

และโครงการขนาดใหญ่นี้ การจะพึ่งพาเพียงพลังของตี้จวิ้นเพียงคนเดียวนั้น ย่อมเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

หลังจากรับฟังแนวคิดของตี้จวิ้น ดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ที่ปรากฏอยู่เหนือสวรรค์ชั้นเก้า ก็ส่องประกายวูบวาบ ดูเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าตี้จวิ้นต้องการจะทำสิ่งใด

จากนั้น วิถีสวรรค์ก็เงียบงันไป

และในเวลานี้ หงจวินที่กำลังบรรยายธรรมให้กับเหล่านักบุญในอนาคตแห่งโลกหงฮวงในตำหนักจื่อเซียวก็สัมผัสได้เช่นกัน อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจอีกครั้งว่า "ตอนนั้นข้าน่าจะรับเขาเป็นศิษย์จริงๆ!"

"น่าเสียดายนัก!"

หงจวินส่ายหน้า นับตั้งแต่พบตี้จวิ้นในการบรรยายธรรมครั้งแรกที่ตำหนักจื่อเซียว เขาก็รำพึงรำพันเช่นนี้มาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว

และครั้งนี้... ย่อมเป็นช่วงเวลาที่มีความรู้สึกรุนแรงที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย!

"ก็อนุญาตให้เจ้าลงมือทำอย่างเต็มที่เถิด ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอันใดขึ้น ข้าผู้เป็นนักพรตซึ่งนั่งเป็นเสาหลักอยู่ที่ตำหนักจื่อเซียวแห่งนี้ ก็ยังสามารถคอยหนุนหลังคุ้มครองเจ้าได้!"

หงจวินยกมือขึ้นคว้าแส้ปัดฝุ่นจากความว่างเปล่า จากนั้นก็สะบัดออกไป ในพริบตาก็มีรอยประทับหนึ่งถูกถักทอขึ้นมาในความมืดมิด แล้วจางหายไปในความว่างเปล่า

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หงจวินก็หลับตาลงอีกครั้ง บรรยายธรรมให้กับเหล่านักบุญในอนาคตของโลกหงฮวงต่อไป

...

และในขณะนี้ ท่ามกลางสวรรค์ชั้นหยวนต้ง ตี้จวิ้นจ้องมองดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ที่อยู่เหนือสวรรค์ชั้นเก้าด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

ในแผนการของเขา อินเทอร์เฟซการสื่อสารนี้คือส่วนที่สำคัญที่สุด

ดังนั้น ท่าทีของวิถีสวรรค์จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง

หากวิถีสวรรค์ไม่ยินยอมให้ความช่วยเหลือ... เพียงพึ่งพาพลังของเขา ต่อให้มีเหอตูลั่วซูอยู่ในมือ ก็ยากที่จะทำโครงการใหญ่นี้ให้สำเร็จได้

[จบแล้ว]