บทที่ 1 เริ่มต้นด้วยการสุ่มได้อาชีพเร้นลับ

บทที่ 1 เริ่มต้นด้วยการสุ่มได้อาชีพเร้นลับ

"เดี๋ยวสินะ"

"ที่นี่ที่ไหนกัน"

ภายในห้องพักเรียบง่ายของอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง

ชายหนุ่มหน้าตาดีในชุดลำลองนั่งอยู่บนเก้าอี้ เขากำลังจ้องมองคอมพิวเตอร์ตรงหน้าด้วยสีหน้ามึนงง

เขามองไปรอบตัวอย่างว่างเปล่า พบว่าทุกอย่างที่นี่ช่างไม่คุ้นตาเอาเสียเลย

ประตูที่ไม่คุ้นเคย เตียงที่ไม่คุ้นเคย กระจกที่ไม่คุ้นเคย และ... คอมพิวเตอร์เครื่องนี้ก็ไม่คุ้นเคยด้วยหรือ

"ฉัน... ทะลุมิติมาอย่างนั้นหรือ"

ชายหนุ่มสัมผัสแก้มตัวเองเบาๆ และผ่านเงาสะท้อนบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ในที่สุดเขาก็เห็นใบหน้าของตนเองอย่างชัดเจน

เขายังคงดูเหมือนเดิมทุกประการ เว้นแต่ว่า "ฉันดูเด็กลงหรือเปล่านะ"

ชายหนุ่มชะงักไป และก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนอง ความคิดแปลกประหลาดมากมายก็พรั่งพรูเข้ามาในหัวอย่างกะทันหัน

เศษเสี้ยวของความทรงจำและภาพต่างๆ ไหลผ่านเข้ามาเหมือนกระแสน้ำ เหมือนภาพในโคมไฟหมุน

"ฉันทะลุมิติมาจริงๆ ด้วย"

หลังจากประมวลผลทุกอย่างแล้ว ดวงตาของชายหนุ่มก็เป็นประกาย เขาลุกพรวดขึ้นด้วยความตกใจ

เขาได้ทะลุมิติมาจริงๆ ชื่อของเขายังคงเป็น หลินเกอ และเป็นการทะลุมิติมาทั้งร่างกาย

เพื่อให้เขาเข้ากับโลกใบนี้ได้ เจตจำนงแห่งโลกถึงกับสร้างตัวตนที่เหมาะสมไว้ให้เขาเรียบร้อยแล้ว

เศษเสี้ยวความทรงจำเมื่อครู่คือความรู้แขนงต่างๆ เกี่ยวกับโลกใบนี้ที่เจตจำนงแห่งโลกถ่ายทอดมาให้

ความทรงจำเหล่านั้นบอกเขาว่า สถานที่แห่งนี้แตกต่างจากโลกเดิมของเขามาก

ที่นี่เหมือนกับโลกที่หลอมรวมเข้ากับเกม

ที่นี่มีทั้งผู้ประกอบอาชีพและมอนสเตอร์สารพัดชนิด ทำให้มันดูแปลกประหลาดและเหนือจินตนาการยิ่งกว่าโลกเดิมของเขาเสียอีก

โชคดีที่เขาดูภาพยนตร์บ่อยและมีความสามารถในการยอมรับสิ่งต่างๆ ได้สูง ดังนั้นหลังจากรับข้อมูลทั้งหมดเสร็จสิ้น เขาจึงเลือกที่จะปล่อยไปตามน้ำ

เมื่อเข้าใจสถานการณ์แล้ว เขาก็เลื่อนเมาส์ไปมา และหน้าจอที่ปรากฏอยู่พอดีก็คือหน้าต่างการสุ่มอาชีพ

ในโลกนี้ ทุกคนสามารถเลือกเวลาใดก็ได้เพื่อสุ่มอาชีพของตน โดยไม่มีข้อจำกัดเรื่องอายุหรือเพศ

คุณจะเลือกสุ่มตอนอายุ 10 ปี หรือ 30 ปีก็ได้ทั้งนั้น

แต่เมื่อสุ่มอาชีพได้แล้ว จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้อีก

หลินเกอมองหน้าจอตรงหน้า เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วรีบหยิบตัวบ่งชี้อัตลักษณ์ที่วางอยู่ข้างคีย์บอร์ดขึ้นมา พิมพ์รหัสยืนยันตัวตนลงไปอย่างรวดเร็ว

"ขออาชีพเทพๆ ให้ฉันได้เสพสุขหน่อยเถอะ จะให้เสียหน้าชาวทะลุมิติไม่ได้เด็ดขาด"

ทว่า

ทันทีที่เขาวางนิ้วลงบนเครื่องสแกนลายนิ้วมือข้างคีย์บอร์ด

วงล้อบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็เริ่มหมุนทันที

เมื่อความเร็วของมันเริ่มช้าลงเรื่อยๆ

ในที่สุดมันก็หยุดตรงช่องที่มีเครื่องหมายคำถาม

หลินเกอตกตะลึงไปชั่วครู่ เขารู้สึกงุนงงเล็กน้อย

"เครื่องหมายคำถามหรือ มันคืออาชีพอะไรกัน"

ติ๊ง

ยินดีด้วย การสุ่มเสร็จสิ้น

อาชีพที่คุณได้รับคือ อาชีพเร้นลับ

ต้องการเปิดดูหรือไม่

"เช็ดเข้"

เมื่อได้ยินเสียงของเจตจำนงแห่งโลกดังขึ้นในหัว หลินเกอก็เบิกตากว้างทันที

"อาชีพเร้นลับหรือ"

"ฉันสุ่มได้อาชีพเร้นลับจริงๆ หรือนี่"

หลินเกอลุกพรวดขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เขารีบเปิดช่องเก็บของ และแน่นอนว่ามีไอเทมที่มีรูปเครื่องหมายคำถามอยู่ในช่องแรกจริงๆ

โดยไม่ต้องลังเล หลินเกอกดใช้งานทันที

นี่คืออาชีพเร้นลับเชียวนะ

การลังเลแม้เพียงวินาทีเดียวถือเป็นการไม่ให้เกียรติอย่างยิ่ง

ต้องรู้ก่อนว่าในโลกใบนี้ อาชีพจะถูกแบ่งประเภทตามสีเพื่อจำแนกศักยภาพและความแข็งแกร่ง

ตามข้อมูลที่เจตจำนงแห่งโลกมอบให้ ในประเทศมังกรแห่งนี้มีผู้ครอบครองอาชีพเร้นลับเพียง 12 คนเท่านั้น

จินตนาการได้เลยว่าอาชีพเร้นลับนั้นหายากเพียงใด

อย่าลืมว่า แม้ประชากรจะลดฮวบลงจากการกลายพันธุ์ของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แต่หลังจากผ่านไปหลายร้อยปี ประชากรของประเทศมังกรก็ฟื้นกลับมาได้ถึง 1,200 ล้านคนแล้ว

นั่นคือโอกาสหนึ่งใน 1,200 ล้านเชียวนะ

หลินเกอถูมือด้วยความตื่นเต้น และสามวินาทีหลังจากกดใช้งาน เสียงของเจตจำนงแห่งโลกก็ดังขึ้นในหัวเขาอีกครั้ง

ติ๊ง

เปิดใช้งานสำเร็จ

อาชีพเร้นลับของคุณคือ นักบวชปรโลก

"อะไรนะ"

"อะไรกันเนี่ย"

หลินเกอตาค้าง เขาเปิดบันทึกการต่อสู้ขึ้นมาดูด้วยความตกตะลึง

หลังจากอ่านจบเขาก็ยืนยันได้ว่าเขาไม่ได้หูฝาดไป

"นักบวชปรโลกหรือ มันคืออาชีพแบบไหนกันแน่"

"มันคือคนจากยมโลก หรือว่าเป็นนักบวชกันแน่"

ใครก็ตามที่เคยเล่นเกมย่อมรู้ดีว่านักบวชก็คือคนฮีลไม่ใช่หรือ อาชีพแบบนี้กลายเป็นอาชีพเร้นลับได้ด้วยหรือ

เขารู้สึกสับสนเล็กน้อย

แต่ในเมื่อทุกอย่างมันเกิดขึ้นแล้ว เขาไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ จึงทำได้เพียงยอมรับมันเท่านั้น

อย่างไรเสียมันก็คืออาชีพเร้นลับ มันต้องมีอะไรที่แตกต่างออกไปบ้างสิใช่ไหม

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็เปิดแผงสถานะของตนเองขึ้นมา

ชื่อ หลินเกอ

อาชีพ นักบวชปรโลก

ระดับศักยภาพ สีแดง

เลเวล 0

พละกำลัง 30

ความคล่องตัว 30

พลังวิญญาณ 50

ความทนทาน 40

อุปกรณ์ ไม้เท้ามือใหม่

ทักษะ ไม่มี

พรสวรรค์ เหนือสามัญสำนึก (สีแดง) ทักษะทั้งหมดของคุณจะเป็นทักษะที่เหนือความคาดหมาย

พรสวรรค์ อยู่เหนือขีดจำกัด (สีแดง) ผลของทักษะและความเสียหายทั้งหมดจะได้รับการขยายพลังขึ้น 100 เท่า

พรสวรรค์ ลิขิตสวรรค์ (สีแดง) ทักษะทั้งหมดของคุณจะมีอัตราการโจมตีถูกเป้าหมาย 100 เปอร์เซ็นต์ และจะเกิดผลคริติคอลเสมอ โดยมีความเสียหายคริติคอลเพิ่มขึ้นเป็น 200 เปอร์เซ็นต์

"เดี๋ยวนะ นี่มันอะไรกัน"

เปลือกตาของหลินเกอกระตุก เขาเด้งตัวลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

"เดี๋ยวก่อน มีพรสวรรค์เร้นลับตั้ง 3 อย่างเลยหรือ"

"แถมยังขยายพลัง 100 เท่า แล้วยังติดคริติคอลแน่นอนอีก บ้าน่าเพื่อน มันจะเกินขอบเขตไปหน่อยไหม"

ตามข้อมูลจากเจตจำนงแห่งโลก มีเพียงอาชีพที่มีศักยภาพระดับสีส้มและสีทองเท่านั้นที่จะมีพรสวรรค์ 2 อย่าง ส่วนผู้ประกอบอาชีพที่เหลือจะมีเพียงอย่างเดียว (ระดับสีของอาชีพคือ ขาว เขียว น้ำเงิน ม่วง ดำ ส้ม ทอง)

และพรสวรรค์เหล่านั้นมักจะมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับอาชีพของตนเอง

และที่สำคัญ ไม่มีพรสวรรค์ไหนที่จะหลุดโลกขนาดนี้

ถ้าไม่นับพรสวรรค์ เหนือสามัญสำนึก ที่เขายังไม่ค่อยเข้าใจ

แค่การขยายพลัง 100 เท่าจาก อยู่เหนือขีดจำกัด ทักษะธรรมดาๆ อะไรก็ตามที่ถูกขยายเพิ่มขึ้นร้อยเท่า มันก็คงอยู่ในระดับมหาเวทต้องห้ามเลยไม่ใช่หรือ

ยังไม่รวมเรื่องการโจมตีติดคริติคอลแน่นอนและความเสียหายคริติคอลเพิ่มเติมอีก 200 เปอร์เซ็นต์นั่นอีก

นี่มันระดับที่พระเจ้ายังต้องยอมสยบ มันเกินขอบเขตไปไกลสุดกู่แล้ว

"คุณพระช่วย... นี่คือคุณค่าที่แท้จริงของอาชีพเร้นลับอย่างนั้นหรือ"

เมื่อหลินเกอเริ่มตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย และทั้งร่างก็สั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น

"ด้วยพรสวรรค์พวกนี้ แค่มีอย่างใดอย่างหนึ่งก็นำพาชีวิตให้พุ่งทะยานได้แล้วไม่ใช่หรือ"

"แต่ฉันกลับมีถึง 2 อย่าง"

"ไม่สิ 3 อย่างเลยต่างหาก"

หลังจากความตื่นเต้นเริ่มซาลง เปลือกตาของหลินเกอก็ยังคงกระตุก เขาตั้งใจดูพรสวรรค์ เหนือสามัญสำนึก อีกครั้ง เพราะเขายังไม่เข้าใจว่าพรสวรรค์นี้มีไว้ทำอะไร

"ทักษะทั้งหมดของฉันจะเป็นทักษะที่เหนือความคาดหมาย..."

หลินเกอพึมพำกับตัวเองพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาคิดอยู่นานก็ยังไม่เข้าใจ

หากเป็นสิ่งที่เหมือนการขยายพลัง 100 เท่าที่อ่านปุ๊บเข้าใจปั๊บก็คงจะดี แต่คำอธิบายที่สั้นและคลุมเครือแบบนี้... "เดี๋ยวนะ จริงสิ ถ้าลองใช้งานดูเลยก็น่าจะรู้ไม่ใช่หรือ"

หลินเกอนึกขึ้นได้กะทันหัน

ทุกคนที่เปลี่ยนอาชีพสำเร็จจะได้รับหนังสือทักษะจากทางรัฐบาล

ในเมื่อมันเกี่ยวข้องกับทักษะ ถ้าเขาลองเรียนรู้ทักษะที่ได้รับมาฟรีๆ นี้ดู เขาก็จะรู้ความจริงไม่ใช่หรือ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็รีบเปิดกล่องจดหมายทางด้านขวาของแผงข้อมูล

หลังจากเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ ฟังก์ชันต่างๆ อย่างแผงสถานะส่วนตัวและช่องเก็บของก็จะถูกปลดล็อก

ซึ่งมันสะดวกสบายมากทีเดียว

ทว่า

ทันทีที่หลินเกอเปิดกล่องจดหมายและหยิบหนังสือทักษะของขวัญจากทางการออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็แข็งค้างไปในทันที

เพราะเขาพบว่าชื่อทักษะนี้มันดูผิดปกติอย่างแรง