บทที่ 116: รัชสมัยหลงชิงที่ 28 (ตอนฟรี)

บทที่ 116: รัชสมัยหลงชิงที่ 28 (ตอนฟรี)

ปีที่ 28 แห่งรัชสมัยหลงชิ่ง

ปีนี้เป็นปีที่เลวร้ายสำหรับชาวต้าเยว่

ในเดือนมกราคม ประเทศจิงไห่ซึ่งเป็นประเทศสาขาของต้าเยว่ ได้กล่าวหาว่าเจ้าเมืองชายแดนของต้าเย่วได้สร้างความอับอายให้แก่หนึ่งในผู้ปกครองของตน พวกเขาได้เก็บภาษีเกินจำนวน และสังหารพลเมืองของตนโดยพลการ ดังนั้นจิงไห่จึงประกาศว่าจะตัดความสัมพันธ์กับต้าเยว่ พวกเขาปฏิเสธที่จะจ่ายส่วย และแยกตัวออกจากอาณัติ

ในเดือนเดียวกันนั้น จิงไห่ได้ระดมกองทัพจำนวน 100,000 นายและบุกโจมตีเขตยู่หลินแห่งต้าเยว่

ในเดือนกุมภาพันธ์ ข่าวดังกล่าวไปถึงเมืองหลวง และทำให้จักรพรรดิหลงชิงโกรธจัด เขาสั่งให้จัดตั้งกองทัพมุ่งหน้าไปทางใต้ซึ่งมีกำลังพล 200,000 นายเพื่อส่งไปจัดการกับประเทศจิงไห่

ในเวลาเดียวกัน เขาได้ออกกฤษฎีกาให้จัดเก็บภาษี 'ปราบโจร' ในทุกเขตและทุกมณฑลเพื่อเป็นทุนให้กับกองทำ

ในเดือนมีนาคม บรรยากาศทั่วต้าเยว่พลิกผันโดยไม่คาดคิด

พายุลูกเห็บปรากฎขึ้นในเดือนมีนาคม มันส่งผลให้ฤดูกาลเกษตรกรรมล่าช้า พืชผลเสียหาย และทำให้ประชาชนทั่วไปรู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้ยินข่าวลือที่แพร่สะพัด

ภายในสิ้นเดือน มณฑลเจียนอันก็เต็มไปด้วยการเก็บภาษี 'ปราบโจร'

ชาวเจียนอันหาเลี้ยงชีพด้วยการปลูกชา และพายุลูกเห็บในเดือนมีนาคมก็ได้ทำลายต้นชาของพวกเขาลงไปเป็นจำนวนมาก มันทำให้หลายครัวเรือนต้องล้มละลายและเป็นหนี้

ในขณะนี้ ด้วยภาระภาษีที่เพิ่มขึ้น ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนจึงถูกบังคับให้ต้องขายลูกและตัวเองให้เป็นทาสเพื่อความอยู่รอด

ในเวลานี้ในคฤหาสน์เจียนหยาง ชื่อหมิงจู ผู้ฝึกตนมารได้ประกาศตนว่าเป็นเซียนตะวันแดงที่มาเพื่อช่วยโลก เขามีความสามารถเหนือธรรมชาติ สามารถควบคุมน้ำและสายฟ้าได้ และสามารถร่ายเวทย์มนตร์ได้ เขามีผู้ติดตามมากกว่าหมื่นคนด้วยซ้ำ จากนั้นเขาก็ก่อกบฏสังหารเจ้าหน้าที่ของรัฐและเข้าควบคุมมณฑลและหัวเมืองต่างๆ มากมาย เขาเขย่าทั่วทั้งตะวันออกเฉียงใต้

ข่าวดังกล่าวดังไปถึงเมืองหลวงอีกครั้งและทำให้เกิดความโกลาหลในหมู่ราชสำนัก

จากนั้นจักรพรรดิหลงชิงจึงสั่งให้กองทัพเลื่อนการเดินทัพไปทางใต้ออกไปก่อนชั่วคราว และสั่งให้ไปปราบปรามกลุ่มโจรกบฏเจียนอันแทนก่อน

ภายในเดือนเมษายน กองทัพได้เตรียมการเสร็จสิ้นและพร้อมที่จะเริ่มดำเนินการแล้ว แต่ทันใดนั้นก็มีข่าวมาจากทางเหนือ

แคว้นเหลียง ศัตรูเก่าของต้าเยว่ องค์ชายที่เพิ่งขึ้นครองราชย์ได้ประกาศความตั้งใจที่จะยกทัพลงใต้พร้อมกองทัพ 500,000 นายเพื่อขับไล่ต้าเยว่

ขณะที่กองกำลังของแคว้นเหลียงกำลังรวมตัว กองหน้าก็มาถึงชายแดนแล้ว และสงครามก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

จักรพรรดิหลงชิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเปลี่ยนให้กองทัพของเขาเดินหน้าไปที่ทางเหนือก่อน

สำหรับเหตุการณ์ความไม่สงบในมณฑลเจียนอันและการรุกรานของโจรกบฎนั้น เขาจะต้องรวบรวมกองทัพใหม่เพื่อจัดการกับพวกมัน

ในเดือนเดียวกัน ผู้ว่าการจังหวัดหยูจางรายงานว่ามีฝนตกหนักอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดน้ำท่วมบ่อยหลายครั้ง โดยมีผู้ลี้ภัยที่ประสบภัยพิบัติกระจัดกระจายไปทั่ว ผู้ว่าการจังหวัดขอความช่วยเหลือจากรัฐ

ในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ผู้ว่าการจังหวัดซีซวนรายงานว่าเกิดแผ่นดินไหวในดินแดนของเขา ส่งผลให้กำแพงในเมืองและมณฑลพังทลาย สร้างความเสียหายให้กับบ้านเรือนกว่าแสนหลัง และบาดเจ็บล้มตายกันนับหมื่นคน

เมื่อถึงกลางเดือน ผู้ว่าการมณฑลหลินไห่รายงานว่าโจรสลัดจากทะเลตะวันออกได้ก่อให้เกิดความวุ่นวายในภูมิภาคของตน ด้วยกองทัพนับหมื่นคนพร้อมใช้และเรือเล็กเร็ว พวกเขาโจมตีเมืองและปล้นที่ดินและขยายขอบเขตอย่างรวดเร็ว รัฐมณฑลพบว่าเป็นการยากที่จะตอบสนองและขอความช่วยเหลือจากกองทัพเรือ

เมื่อถึงปลายเดือน มีข่าวมาจากพระราชวังในเมืองหลวงเกี่ยวกับคดีเวทมนตร์ครั้งใหญ่ องค์รัชทายาทและองค์ชายเจ็ดถูกกล่าวหาว่าสมรู้ร่วมคิดกับแม่มด หยานเต้าหยู เพื่อสาปแช่งจักรพรรดิหลงชิงเพื่อยึดครองบัลลังก์

อย่างไรก็ตาม แผนการดังกล่าวก็รั่วไหลออกมาโดยคนรับใช้ในวังขององค์รัชทายาท

เมื่อจักรพรรดิหลงชิงได้ยินเรื่องนี้ เขาก็โกรธจัดและสั่งให้จับกุมและประหารชีวิตแม่มดหยานเต้าหยูโดยทันที ขณะเดียวกัน เขายังสั่งให้องค์รัชทายาทถูกกักบริเวณไว้ในบ้านเพื่อทบทวนการกระทำของตนเอง

แม้ว่าคดีเวทมนตร์จะคลี่คลายลงในที่สุด แต่หลงชิงก็ขึ้นครองบัลลังก์ตั้งแต่วัยสามสิบ ดังนั้นเมื่อข่าวร้ายหลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง และบวกกับคดีเวทมนตร์ที่เกี่ยวข้องกับองค์รัชทายาทได้ปรากฎขึ้น มันจึงส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อพลังกายพลังใจของเขา

ผลที่ตามมาก็คือ ไม่นานหลังจากการคลี่คลายคดีเวทมนต์ลง จักรพรรดิหลงชิงก็กระอักเลือดออกมาเต็มปากและหมดสติไปในระหว่างการประชุมราชสำนัก เขาล้มป่วยและนอนซมบนเตียง เขาไม่สามารถรอดพ้นเดือนมิถุนายนได้และเสียชีวิตในวันที่สิบสามของเดือนห้า

ต่อมาบรรดารัฐมนตรีได้ตกลงที่จะมอบตำแหน่งจักรพรรดิองค์ใหม่ให้กับองค์รัชทายาท

องค์รัชทายาทผู้นี้ซึ่งถูกกักบริเวณในวังมาเป็นเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน จู่ๆ ก็กลายเป็นบุตรสวรรค์ของราชวงศ์ใหม่ และเปิดรัชสมัยใหม่ หงเต่า

เนื่องจากคดีเวทมนตร์ที่เกิดขึ้น มันจึงมีข่าวลือแพร่สะพัดในหมู่คนทั่วไปว่าจักรพรรดิหลงชิงไม่ได้สิ้นพระชนม์ด้วยอาการป่วย แต่ถูกองค์รัชทายาทสาปแช่งจนสิ้นพระชนม์

ด้วยเหตุนี้เอง จักรพรรดิหงเต่าที่เพิ่งขึ้นครองราชย์จึงถูกผู้คนวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง บางคนถึงกับเรียกเขาอย่างเยาะเย้ยว่าเป็น “จักรพรรดิเวทมนตร์” ซึ่งค่อนข้างน่าขัน

เมื่อข่าวลือดังไปถึงหูของจักรพรรดิหงเต่า เขาก็โกรธมาก อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่มีเวลาจัดการกับข่าวลือและการนินทาเหล่านี้อีกต่อไปแล้ว

นี่เป็นเพราะความยุ่งเหยิงที่จักรพรรดิหลงชิงทิ้งไว้เบื้องหลัง การรุกรานของจิงไห่, กลุ่มโจรกบฎเจียงอัน, การรุกรานทางใต้ของแคว้นเหลียง, น้ำท่วมของหยูจาง, แผ่นดินไหวของซีซวน, การโจมตีของโจรสลัดหลินไห่, หลุมขนาดใหญ่หกหลุมเหล่านี้ล้วนแต่กำลังรอให้จักรพรรดิองค์ใหม่แก้ไข

หลังจากสี่สิบปีในฐานะองค์รัชทายาทและในที่สุดก็ได้ขึ้นครองบัลลังก์ จักรพรรดิหงเต่าหลังจากอยู่บนบัลลังก์มาได้เพียงเดือนเดียวก็หมดแรงกับภาระหน้าที่ของจักรพรรดิ

เขาเริ่มรู้สึกว่าการเป็นจักรพรรดินั้นไม่ง่ายเหมือนกับการเป็นองค์รัชทายาท

ตอนนั้นมันไร้กังวลและสุขสบายมาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อขึ้นครองบัลลังก์แล้ว เขาก็ไม่สามารถลงไปได้

ไม่ว่าเรือของต้าเยว่จะถูกพายุถล่มหรือลอยอยู่ท่ามกลางคลื่นลมแรงมากมาย สิ่งเดียวที่พวกเขาจะสามารถทำได้ก็คือแล่นเรือต่อไป

ต้าเยว่สั่นคลอนและดูเหมือนใกล้จะพลิกคว่ำ

ภายนอกเกิดความไม่สงบทั่วทุกแห่ง จังหวัดตงถิงเองก็ไม่รอดเช่นกัน

เนื่องจากเกิดพายุลูกเห็บในช่วงต้นปี ผลผลิตทางการเกษตรจึงได้รับความเสียหายทุกส่วน ดูเหมือนมันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ผลผลิตปีนี้จะลดลง

ขณะเดียวกัน อุณหภูมิที่ลดลงกะทันหันจากพายุลูกเห็บก็ส่งผลให้สัตว์ในภูเขาจำนวนมากที่เพิ่งออกจากช่วงจำศีลและยังไม่มีโอกาสฟื้นสุขภาพให้ต้องหนาวจนแข็งตายอีก

สิ่งนี้เป็นผลให้ชาวป่าที่อาศัยอยู่ในภูเขาและอาศัยการล่าสัตว์เพื่อหาเลี้ยงชีพนั้นก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากเช่นกัน

ภายในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน การกบฏเริ่มขึ้นในหมู่ชาวเขา พวกเขาเริ่มโจมตีเมืองและก่อกบฏ

โชคดีที่ทางจังหวัดคาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้แล้วและได้เตรียมกองทัพขนาดใหญ่ไว้แล้ว ดังนั้นทุกครั้งที่มีเรื่องวุ่นวาย พวกเขาก็จะส่งทหารไปปราบปรามมัน การลุกฮือหลายสิบครั้งจากชาวเขาที่เพิ่งเริ่มต้นไม่ได้รับโอกาสให้แพร่กระจาย พวกเขาถูกกำจัดลงไปอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการตอบสนองอย่างรวดเร็ว แต่เมืองหลายแห่งในมณฑลก็ยังถูกกลุ่มโจรกบฏบุกโจมตี เจ้าหน้าที่และประชาชนในเมืองถูกสังหารและปล้นสะดม ประชาชนเสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บสาหัส

จากนั้นเวลาก็เลื่อนไปเป็นเดือนกรกฎาคม

วันหนึ่ง หลังจากซุนซือเหวินกลับมาถึงบ้าน

ทันทีที่เขาเข้าไปในบ้าน เขาก็เห็นเพื่อนของเขากำลังนั่งดื่มอยู่ที่ลานบ้านและฮัมเพลงเบาๆ

ท่วงทำนองนั้นแปลก มันไม่เหมือนบทกลอนร่วมสมัยหรือจังหวะเพลงใดๆ มันฟังดูเหมือนกับเพลงพื้นบ้านจากพวกชาวเขาซะมากกว่า แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ยังแตกต่างไปมาก

เมื่อเข้าไปในลานบ้านและได้ยินเสียงเพลง ซุนซือเหวินก็อดไม่ได้ที่จะหยุดฟังอย่างใกล้ชิดโดยไม่ขัดจังหวะ

หลังจากเพลงจบลง ลู่หยวนก็หันกลับมาเห็นเพื่อนของเขาและหัวเราะ: “พี่ซุน ท่านกลับมาแล้วหรอ?”

เสียงของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ขันที่สงบนิ่งและบรรยากาศที่ดูไร้กังวล...