บทที่ 240 - อย่ามาวางก้ามเป็นรุ่นพี่ใส่ฉัน

การดวลเริ่มต้นขึ้น

ไม่ใช่แค่ในสถานที่จริงเท่านั้น

ในการถ่ายทอดสด ยังมีผู้คนอีกมากมายในหลายสถานที่กำลังรับชมการดวลครั้งนี้อยู่

ที่สำนักงานใหญ่และโรงงานของบริษัทฟงกวง วันนี้ทุกคนต่างหยุดพักจากการทำงาน เพื่อรับชมการดวลที่มีอนาคตของบริษัทเป็นเดิมพัน

ส่วนที่โรงพยาบาล ไดโนซอร์ ริวซากินั่งพิงหลังอยู่บนเตียงผู้ป่วย เฝ้ามองการดวลอย่างเงียบงัน

"ฮี่ฮี่ฮี่ เทิร์นแรกเป็นของฉัน!" ในฐานะผู้ชนะ อินเซคเตอร์ ฮากะย่อมมีสิทธิ์เลือกได้ว่าจะเล่นก่อนหรือหลัง

เขาจั่วการ์ดเสร็จ ก้มมองการ์ดในมือแล้วอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงแหลมออกมา

"ขออัญเชิญปกติ ฟลายอิ้ง แมนทิส"

ฟิ้ว...

ชวิ้ง...

ตั๊กแตนสีน้ำตาลอมเหลืองที่มีปีกคู่สีแดงโผล่พรวดออกมาจากในการ์ดและปรากฏตัวขึ้นบนสนามของเขา

ฟลายอิ้ง แมนทิส เลเวล 4 ธาตุลม เผ่าแมลง พลังโจมตี 1500

มอนสเตอร์ปกติงั้นเหรอ

เทียนเฉิงกวงเลิกคิ้วขึ้น

ต่อให้สิบกว่าปีมานี้จะไม่มีการพัฒนาหรือเปลี่ยนแปลงอะไรเลย แต่ในฐานะดูเอลลิสต์ในตำนาน การเปิดเกมด้วยอัญเชิญปกติมอนสเตอร์ธรรมดามันก็ออกจะจืดชืดเกินไปหน่อยมั้ง

ทว่าในตอนนั้นไดโนซอร์ ริวซากิก็อัญเชิญปกติมอนสเตอร์พลังโจมตี 1500 เหมือนกัน จากนั้นก็ใช้ ซูเปอร์ อีโวลูชัน พิล กับ มอนสเตอร์ รีบอร์น เพื่ออัญเชิญมอนสเตอร์ระดับสูงออกมาติดๆ กันถึงสองตัว

อินเซคเตอร์ ฮากะในฐานะดูเอลลิสต์ที่กดหัวไดโนซอร์ ริวซากิมาตลอด งั้นเขา...

"จบเทิร์น!"

อินเซคเตอร์ ฮากะเชิดหน้าขึ้นด้วยความมั่นใจสุดขีดและประกาศจบเทิร์นของตัวเองอย่างเด็ดขาด

เทียนเฉิงกวงเลิกคิ้วขึ้น

ภาพฉากนี้มัน...

ในขณะเดียวกัน ไดโนซอร์ ริวซากิที่กำลังรับชมการดวลอยู่ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้เช่นกัน

"เทิร์นของฉัน ดรอว์"

เทียนเฉิงกวงกวาดตามองการ์ดในมือ

"ใช้งานการ์ดเวทมนตร์สนาม ฟิวชั่น รีไซเคิล แพลนต์"

เคร้งคร้าง...

การ์ดเวทมนตร์สนามที่เทียนเฉิงกวงใช้บ่อยที่สุดถูกวางลงบนสนามประลอง โรงงานร้างทั้งแห่งพลันแปรสภาพกลายเป็น... โรงงานร้าง

เพียงแต่ว่ามันคือโรงงานรีไซเคิลขยะสำหรับการฟิวชั่น

"จากนั้นฉันขออัญเชิญปกติ เอเลเมนทัลฮีโร่ พริสมา!"

เอเลเมนทัลฮีโร่ พริสมา เลเวล 4 ธาตุแสง เผ่านักรบ พลังโจมตี 1700

"ใช้งานเอฟเฟกต์ของพริสมา เทิร์นละ 1 ครั้ง โชว์มอนสเตอร์ฟิวชั่นในเอ็กซ์ตร้าเด็ค 1 ใบ ส่งวัตถุดิบฟิวชั่นที่มีชื่อระบุไว้ในมอนสเตอร์ฟิวชั่นใบนั้นจากเด็คลงสุสาน 1 ใบ การ์ดใบนี้จะถูกเปลี่ยนชื่อเป็นมอนสเตอร์ที่ถูกส่งลงสุสานจนกว่าจะจบเทิร์น"

"ฉันขอโชว์ แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม ในเอ็กซ์ตร้าเด็ค แล้วส่ง แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม จากเด็คลงสุสาน!"

"จากนั้น... ใช้งานการ์ดเวทมนตร์ แอนเชียนท์เกียร์ ฟิวชั่น!"

"โห นักเรียนเทียนเฉิงเปิดเกมมาก็งัดไม้ตายออกมาเลยเหรอเนี่ย"

"เปิดมาก็ใช้ แอนเชียนท์เกียร์ ฟิวชั่น เลย!"

เหล่าผู้ชมที่เห็นเทียนเฉิงกวงใส่เต็มกำลังตั้งแต่เริ่มก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา

"แอนเชียนท์เกียร์ ฟิวชั่น คือการ์ดเวทมนตร์ฟิวชั่นสำหรับอัญเชิญมอนสเตอร์ฟิวชั่น แอนเชียนท์เกียร์ เมื่อมี แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม อยู่บนสนาม จะสามารถใช้มอนสเตอร์ในเด็คเป็นวัตถุดิบฟิวชั่นเพื่ออัญเชิญฟิวชั่นมอนสเตอร์ แอนเชียนท์เกียร์ ได้!"

เทียนเฉิงกวงหยิบเด็คขึ้นมา กรีดนิ้วสไลด์ดูการ์ดทั้งหมด ก่อนจะดึงการ์ดสองใบออกมาจากเด็ค "ฉันขอส่ง แอนเชียนท์เกียร์ ไนท์ สองใบจากเด็คลงสุสาน พร้อมกับพริสมาบนสนามที่ตอนนี้ถือว่ามีชื่อ แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม ลงสุสานเพื่ออัญเชิญฟิวชั่น!"

"อัศวินเหล็กกล้าเอ๋ย บัดนี้จงแปรเปลี่ยนเป็นร่างกาย หลอมรวมเข้ากับยักษ์ใหญ่โบราณ และจุติเป็นจักรกลขั้นสุดยอดซะเถอะ!

อัญเชิญฟิวชั่น แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม!"

ครืน...

หุ่นยนต์ยักษ์น่าเกรงขามผงาดขึ้นบนสนามประลอง ปลดปล่อยพลังเทวะของมันออกมาอย่างเต็มที่

แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม เลเวล 10 ธาตุดิน เผ่าเครื่องจักร พลังโจมตี 4400

"โอ้โห! พลังโจมตี 4400!"

"นี่แหละมอนสเตอร์ฟิวชั่นที่สร้างชื่อให้นักเรียนเทียนเฉิง!"

ภายในโรงงานของบริษัทฟงกวง เหล่าพนักงานและคนงานต่างโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นยินดี

ก็นะ ระหว่าง 4400 กับ 1500 ตัวเลขไหนมากกว่ามันก็เห็นกันอยู่ชัดๆ

มีเพียงไดโนซอร์ ริวซากิที่อยู่ในโรงพยาบาลเท่านั้นที่มองเห็นฉากนี้แล้วอดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมาว่า "ไม่ถูก..."

"แบทเทิล!"

"แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม โจมตี!"

หุ่นยนต์ยักษ์ชูกำปั้นขึ้นสูง เล็งเป้าไปที่ตั๊กแตนบนสนาม ตั๊กแตนตัวนั้นลอยคว้างอยู่กลางอากาศราวกับทำอะไรไม่ถูก แม้แต่ปีกก็หยุดกระพือและค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

"ว้าก 4400!! ฉันต้องโดนอัดยับแน่ๆ!" อินเซคเตอร์ ฮากะยกมือขึ้นกุมหัว ทำหน้าตาเหมือนคนกำลังสิ้นหวัง

"วู้ฮู้ ตัวแทนเทียนเฉิงกำลังจะสร้างความเสียหายมหาศาลแล้ว..." ผู้ดูแลบริษัทที่อยู่ไม่ไกลจากเทียนเฉิงกวงตะโกนด้วยความตื่นเต้น

ทว่าในวินาทีที่กำปั้นเหล็กกำลังจะทุบลงมา อินเซคเตอร์ ฮากะที่เอาแขนบังหน้าอยู่ก็เผยรอยยิ้มเย็นเยียบออกมา "ฮ่าฮ่า หลอกเล่นน่า"

"ใช้งานเอฟเฟกต์มอนสเตอร์จากบนมือ!"

"จากบนมือเนี่ยนะ!?" ผู้ดูแลบริษัทร้องลั่น

"พาราไซด์ พารานอยด์!" อินเซคเตอร์ ฮากะหัวเราะเสียงแหลมอย่างมีเลศนัย "การ์ดใบนี้สามารถเลือกเป้าหมายมอนสเตอร์บนสนาม 1 ตัวเพื่อสวมใส่ให้การ์ดใบนั้นได้ มอนสเตอร์ที่สวมใส่จะเปลี่ยนเผ่าเป็นแมลงและไม่สามารถโจมตีมอนสเตอร์เผ่าแมลงได้ แถมเอฟเฟกต์ของมอนสเตอร์ที่สวมใส่ซึ่งมีเป้าหมายเป็นมอนสเตอร์เผ่าแมลงก็จะไร้ผลด้วย! ฮี่ฮี่ฮี่ เอฟเฟกต์สวมใส่นี้สามารถใช้งานในเทิร์นของอีกฝ่ายได้ด้วยนะจะบอกให้"

"ไปเลย พาราไซด์!"

แมลงพิษรูปร่างคล้ายงูสีเขียวยาวแลบลิ้นแผล็บๆ บินพุ่งออกมาจากการ์ด จากนั้นก็เข้าไปพันรัดแกนสมองกลของ แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม ทำให้หุ่นยนต์ยักษ์ที่กำลังเตรียมจะโจมตีค่อยๆ หยุดชะงักและยืนแข็งทื่ออยู่กับที่

เทียนเฉิงกวงเอียงคอหันไปมองอัลติเมท โกเลม

"ฮี่ฮี่ฮี่ รู้ซึ้งแล้วใช่ไหมล่ะ นี่แหละคือพลังของรุ่นพี่ผู้ยิ่งใหญ่!" อินเซคเตอร์ ฮากะหัวเราะเยาะอย่างชั่วร้าย "ถ้ารู้ว่าฉันเก่งขนาดไหนก็ยอมแพ้ซะเดี๋ยวนี้ แล้วมาเป็นลูกน้องฉันซะ ฉันอาจจะยอมปล่อยแกไปสักครั้งก็ได้นะ!"

"น่าขัน"

เทียนเฉิงกวงหันหน้ากลับมา

"ฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่ามันต้องออกมาอีหรอบนี้"

"ปากดีจังนะ" อินเซคเตอร์ ฮากะแค่นเสียงอย่างไม่สบอารมณ์

เทียนเฉิงกวงส่ายหน้าเบาๆ "เปล่าเลย นี่ไม่ใช่การปากดีสักหน่อย"

นอกจากไดโนซอร์ ริวซากิแล้ว คนอื่นๆ ต่างก็งุนงงกับคำพูดของเทียนเฉิงกวงไปตามๆ กัน แม้แต่อินเซคเตอร์ ฮากะก็ยังมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นมาเพราะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

"ตอนแรกฉันก็แค่อยากจะทดสอบดูว่าแกมีแผนอะไรซ่อนอยู่กันแน่... แต่ใครจะไปคิดล่ะว่ามันจะเหมือนกันเปี๊ยบขนาดนี้"

"ฮ่าฮ่าฮ่า แกพูดอะไรของแกเนี่ย ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลย"

เทียนเฉิงกวงเหลือบมองการ์ดในมือแล้วหมอบการ์ดลงบนสนามหนึ่งใบ ก่อนจะเอ่ยปาก "จบเทิร์น ในช่วงเอนด์เฟส ใช้งานเอฟเฟกต์ของ ฟิวชั่น รีไซเคิล แพลนต์ ในช่วงเอนด์เฟสของตัวเองหรืออีกฝ่าย สามารถเลือกวัตถุดิบฟิวชั่นในสุสานที่ถูกใช้ในการอัญเชิญฟิวชั่นในเทิร์นนี้ 1 ใบเพื่อนำกลับขึ้นมือ ฉันขอนำพริสมากลับขึ้นมือ"

เทียนเฉิงกวงเปิดสุสาน หยิบพริสมาขึ้นมาโชว์ให้ดูแวบหนึ่งแล้วเก็บเข้ามือ จากนั้นก็วกกลับมาคุยเรื่องเมื่อครู่ต่อ "แกคงไม่ได้คิดว่าฉันบุกมาด้วยความโกรธแค้นแล้วก็มาดวลกับแกโดยไม่ได้เตรียมตัวอะไรมาเลยหรอกใช่ไหม"

เทียนเฉิงกวงหรี่ตาลงและเคาะดูเอลดิสก์เบาๆ "รู้ทั้งรู้ว่าคู่แข่งคือสวะในตำนานอย่างแก ฉันจะบุกมาดวลแบบซื่อบื้อเหมือนคุณริวซากิได้ยังไงกัน

ฉันดูวิดีโอการดวลรอบที่แล้วมาแล้ว การเดินเกมและวิธีการเล่นของแกในตอนนี้มันเหมือนกับตอนที่ดวลกับลูกพี่ริวซากิไม่มีผิดเลยใช่ไหมล่ะ!"

"ชิ... ไอ้เด็กบ้า!"

"เทียนเฉิงกวง!" เทียนเฉิงกวงตอบกลับด้วยเสียงแค่นหัวเราะที่ราบเรียบยิ่งกว่าเดิม "ชื่อของฉัน ถูกกำหนดมาเพื่อบดขยี้ชื่อของแกไงล่ะ"

"อย่ามาวางก้ามเป็นรุ่นพี่ใส่ฉัน ไอ้แมลงสวะ!"

[จบแล้ว]