บทที่ 570 - เฟิ่งจิ่วเกอทะลวงระดับจอมจักรพรรดิขั้นสมบูรณ์! ต้นไม้แห่งความว่างเปล่า!

บทที่ 570 - เฟิ่งจิ่วเกอทะลวงระดับจอมจักรพรรดิขั้นสมบูรณ์! ต้นไม้แห่งความว่างเปล่า!

บนยอดเขาเทียนเสวียน

เมื่อหลิวเทียนเสวียนสัมผัสได้ว่าหลี่เสวียนสามารถควบแน่นผลมรรคาต้นกำเนิดไท่ซ่างจื่อเวยระดับสูงสุดได้สำเร็จ นางก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นนั่งตัวตรง มองไปยังทิศทางของหลี่เสวียนด้วยดวงตาที่เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย "เล่นควบแน่นผลมรรคาต้นกำเนิดระดับสูงสุดออกมาง่ายๆ แบบนี้เลยหรือเนี่ย??"

"เขาไปทำอะไรมาล่ะ"

"นี่มัน... โลกนี้ยังมีสัจธรรมอยู่ไหมเนี่ย"

ต่อให้หลิวเทียนเสวียนจะผ่านโลกมามากแค่ไหน แต่ก็เพิ่งเคยเจอเรื่องบ้าบอแบบนี้เป็นครั้งแรก

นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า "สัตว์ประหลาดในรอบหมื่นปีจริงๆ จะเอาตรรกะทั่วไปมาใช้วัดไม่ได้เลย ตอนนี้กลิ่นอายของผลมรรคาระดับสูงสุดนี้อาจจะถูกคนบนแดนเซียนรับรู้แล้วก็เป็นได้ พวกเขาอาจจะส่งคนลงมาตรวจสอบ..."

นางอ้าปากหาวหวอด แววตาแฝงความเย็นชาขึ้นมาแวบหนึ่ง "หวังว่าจะไม่ใช่คนจากพวกขุมกำลังเหล่านั้นหรอกนะ ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าข้าลงมือโหดเหี้ยมก็แล้วกัน!"

อีกด้านหนึ่ง

หลี่เสวียนที่กำลังสะลึมสะลือก็สัมผัสได้ถึงความโกลาหลที่เกิดจากผลมรรคาระดับสูงสุดเช่นกัน เขารีบลุกขึ้นและเก็บงำกลิ่นอายของผลมรรคาระดับสูงสุดกลับเข้าสู่ร่างกาย

เขาอดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง "ผลมรรคาระดับสูงสุดนี่สมชื่อจริงๆ แค่ควบแน่นสำเร็จก็สร้างความสั่นสะเทือนได้มากขนาดนี้แล้ว!"

หลังจากที่รำพึงรำพันกับตัวเอง เขาก็นึกขึ้นได้ว่าการที่เขาสามารถควบแน่นผลมรรคาในระดับนี้ได้ ก็เป็นเพราะความพยายามอย่างหนักในการบำเพ็ญเพียรของศิษย์น้องทั้งหลาย

คืนนี้เขาจึงตั้งใจว่าจะทำอาหารมื้ออร่อยตอบแทนศิษย์น้องเสียหน่อย

กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน

สายน้ำแห่งกาลเวลาไหลล่วงเลยไป

เผลอแป๊บเดียว เวลาหลายปีก็ผ่านไป

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ ทวีปเทียนเสวียนสงบสุขเป็นอย่างมาก สำนักต่างๆ อยู่ร่วมกันอย่างสันติ ชาวบ้านใช้ชีวิตอย่างผาสุก การพัฒนาของทั้งสองโลกก็เป็นไปอย่างราบรื่นกลมกลืนยิ่งขึ้น

และสำนักตู้เซียนก็แทบจะกลายเป็นผู้นำของฝ่ายธรรมะไปแล้ว

ทุกสำนักทุกนิกายต่างก็ยึดสำนักตู้เซียนเป็นแบบอย่าง

จนกระทั่งวันนี้

บนยอดเขาเทียนเสวียน จู่ๆ ก็มีกลิ่นอายอันแข็งแกร่งพุ่งทะยานออกมา พร้อมกับเงามายาของมังกรและหงสาที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ยอดจอมจักรพรรดิผู้หนึ่งได้ก้าวเข้าสู่โลกหล้าแล้ว!

คนผู้นั้นสวมชุดยาวอันหรูหรา ผมดำขลับดุจน้ำตก คิ้วโก่งดั่งคันศร นัยน์ตาหงสาทอประกายเจิดจ้า แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามอันสูงสุด!

เฟิ่งจิ่วเกอทะลวงระดับพลังสำเร็จแล้ว!

และการทะลวงระดับในครั้งนี้ ก็ทำให้นางก้าวไปถึงระดับจอมจักรพรรดิขั้นสมบูรณ์ได้ในรวดเดียว!

ห่างจากระดับเทียนตี้เพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น!

นางกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นอันดับสามของยอดเขาเทียนเสวียน เป็นรองเพียงแค่หลิวเทียนเสวียนและหลี่เสวียนเท่านั้น!

"ติ๊ง! เฟิ่งจิ่วเกอทะลวงสู่ระดับจอมจักรพรรดิขั้นสมบูรณ์! น่ายินดียิ่งนัก! ระบบสุ่มมอบรางวัลเมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งความว่างเปล่าหนึ่งเมล็ดให้กับโฮสต์!"

เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของหลี่เสวียนก็เป็นประกายวาบ

เมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งความว่างเปล่างั้นหรือ

แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่าไม่ธรรมดา!

"ต้นไม้แห่งความว่างเปล่า... นี่มันต้องเป็นสมบัติมิติอะไรสักอย่างแน่ๆ!"

หลี่เสวียนลูบคางพลางตาลุกวาว

เขาไม่เคยได้ยินชื่อของวิเศษชิ้นนี้มาก่อน แต่เชื่อว่าระบบจะต้องอธิบายให้ฟังแน่

"ระบบ เจ้านี่มันคืออะไรกัน"

"ต้นไม้แห่งความว่างเปล่าคือต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้พลังแห่งความว่างเปล่าเป็นสารอาหาร! มีคุณสมบัติมากมาย เช่น รักษาสมดุลโครงสร้างของโลก ขยายขนาดของโลก หลอมรวมโลกเข้าด้วยกัน! แต่การจะทำให้เมล็ดพันธุ์งอกเงยได้นั้น จำเป็นต้องใช้พลังวิญญาณจำนวนมหาศาล!"

ระบบค่อยๆ อธิบาย

เมื่อหลี่เสวียนฟังจบก็เริ่มครุ่นคิด "พลังวิญญาณจำนวนมหาศาลงั้นหรือ"

ยังไม่ทันที่เขาจะคิดจบ เฟิ่งจิ่วเกอก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว พร้อมกับอวดพลังบำเพ็ญของตัวเองอย่างกระตือรือร้น "ศิษย์พี่ ข้าทะลวงสู่ระดับจอมจักรพรรดิขั้นสมบูรณ์แล้วนะ อีกไม่เกินสามปี ข้าจะต้องทะลวงระดับเทียนตี้ได้อย่างแน่นอน!"

นางมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม

การทะลวงระดับเทียนตี้ภายในสามปี สำหรับใครก็ตาม มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก แต่นางกล้าพูดแบบนี้ ก็ย่อมมีความมั่นใจในตัวเอง!

หนึ่งคือ การหลอมรวมมุกมังกรบรรพกาล และเพลิงหงสาของผู้ก่อตั้งรังหงสาเทวะ ทำให้อานุภาพของกายามังกรหงสาของนางพัฒนาจนกลายเป็นกายาเซียนไปแล้ว!

เมื่อมีกายาเซียน ก็ย่อมมีศักยภาพในการเป็นเซียน!

การทะลวงระดับเทียนตี้แทบจะเป็นเรื่องตายตัวอยู่แล้ว

สองคือ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นางได้ทำความเข้าใจคัมภีร์มรรคาไท่ซ่างจื่อเวย ควบแน่นปราณจื่อเวยได้ไม่น้อย พลังเหล่านี้มีประโยชน์อย่างมากต่อการเลื่อนระดับของนาง

หลี่เสวียนได้ยินดังนั้นก็ยิ้มบางๆ "ดี ศิษย์พี่จะรอวันที่เจ้าเลื่อนระดับ"

หากนางทะลวงระดับเทียนตี้ได้...

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าระบบจะให้รางวัลอะไรกับเขา

เขารู้สึกตั้งตารอคอยจริงๆ

ส่วนเซียวจิ่นอวี้และมู่หรงฉิงก็เข้ามาแสดงความยินดีกับเฟิ่งจิ่วเกอ แม้ในใจพวกนางจะรู้สึกอิจฉาอยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้วก็รู้สึกยินดีกับนางด้วย

"ศิษย์พี่หญิง ท่านคอยดูเถอะ อีกไม่นานข้าจะต้องแซงหน้าท่านให้ได้!"

มู่หรงฉิงกล่าวเสียงเรียบ

นางห่างจากระดับจอมจักรพรรดิขั้นสมบูรณ์เพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น

สามารถทะลวงระดับได้ทุกเมื่อ

ตอนนี้เมื่อเห็นเฟิ่งจิ่วเกอทะลวงระดับไปแล้ว นางก็ไม่ยอมน้อยหน้า รีบไปเก็บตัวบำเพ็ญเพียรทันที ทำทีว่าถ้าไม่ทะลวงระดับจอมจักรพรรดิขั้นสมบูรณ์ก็จะไม่ยอมออกจากด่านเลยทีเดียว!

"ข้าได้ข่าวมาว่าที่แดนมารเงียบงันมีเพลิงมารปรากฏขึ้น ข้าตั้งใจจะไปดูเสียหน่อย เผื่อว่าจะสามารถดูดซับเพลิงมารเพื่อใช้เลื่อนระดับได้!"

เซียวจิ่นอวี้กล่าว นางเองก็ไม่ยอมน้อยหน้าและต้องการจะเลื่อนระดับเช่นกัน

หลี่เสวียนมองดูบรรดาศิษย์น้องที่ขยันขันแข็งก็รู้สึกปลาบปลื้มใจ

หลังจากกำชับสั่งเสียไปสองสามประโยค เขาก็ไปส่งเซียวจิ่นอวี้ด้วยตัวเอง

จากนั้น เขาก็มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของชีพจรมังกรแห่งทวีปเทียนเสวียน!

ชีพจรมังกร!

นี่คือรากฐานสำคัญของทวีปเทียนเสวียน จากชีพจรมังกรธรรมดาๆ พัฒนาจนกลายเป็นชีพจรมังกรระดับสูงสุด ทำให้ทวีปเทียนเสวียนกลายเป็นศูนย์กลางของโลกใบนี้

ไม่รู้เหมือนกันว่าได้หลอมรวมกับทวีปอื่นๆ ไปกี่ทวีปแล้ว

และพลังวิญญาณที่อัดแน่นอยู่ในชีพจรมังกรนี้ ย่อมต้องน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

หลี่เสวียนตั้งใจจะใช้พลังวิญญาณของชีพจรมังกรมาหล่อเลี้ยงเมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งความว่างเปล่า!

"ชีพจรมังกรเอ๋ยชีพจรมังกร ถึงเวลาแสดงฝีมือของเจ้าแล้ว!" หลี่เสวียนพึมพำกับตัวเอง

จากนั้น เขาก็ขยับความคิด หยิบเมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งความว่างเปล่าออกมา มันเป็นจุดแสงสีเขียว ภายในมีอักขระอันลึกล้ำนับไม่ถ้วนส่องแสงระยิบระยับ แผ่ซ่านพลังแห่งความว่างเปล่าอันเข้มข้นออกมา ทำให้มิติรอบๆ สั่นสะเทือนขึ้นมาเล็กน้อย!

หลี่เสวียนนำเมล็ดพันธุ์นั้นใส่ลงไปในชีพจรมังกร

จากนั้นก็ขยับความคิด กระตุ้นพลังวิญญาณของชีพจรมังกรให้หลั่งไหลเข้าไป!

ชั่วพริบตานั้น พลังวิญญาณของชีพจรมังกรราวกับเขื่อนแตก รีบไหลทะลักเข้าไปในเมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งความว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียว พลังวิญญาณของชีพจรมังกรก็ถูกสูบไปจนเกือบครึ่ง!

จากเมล็ดพันธุ์นั้น ก็มีต้นอ่อนสีเขียวงอกขึ้นมา และเติบโตเป็นต้นไม้เล็กๆ อย่างรวดเร็ว

แต่ความเร็วในการกลืนกินพลังวิญญาณของต้นไม้แห่งความว่างเปล่ากลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

จนทำเอาหลี่เสวียนถึงกับสะดุ้ง

"แย่แล้ว ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป พลังวิญญาณของชีพจรมังกรคงถูกสูบจนแห้งเหือด ถึงขั้นส่งผลกระทบต่อทั้งทวีปเทียนเสวียนเลยนะ!" ม่านตาของหลี่เสวียนหดเกร็ง

เขาพบว่าตัวเองประเมินพลังของต้นไม้แห่งความว่างเปล่าต่ำเกินไป

เขารีบเร่งเร้าพลังเซียนของตัวเอง อัดฉีดเข้าไปในต้นไม้แห่งความว่างเปล่า โดยใช้พลังเซียนแทนพลังวิญญาณ เพียงพริบตาเดียว พลังเซียนของเขาก็ถูกสูบไปเกือบสามในสิบส่วน

"ร้ายกาจจริงๆ!"

"ข้าควบแน่นผลมรรคาระดับสูงสุดได้สำเร็จ พลังเซียนของข้าจึงแข็งแกร่งกว่าเซียนในระดับเดียวกันเป็นสิบเป็นร้อยเท่า แต่กลับถูกสูบไปเกือบสามในสิบส่วนในพริบตา ต้นไม้แห่งความว่างเปล่านี่ ไม่ธรรมดาจริงๆ!"

หลี่เสวียนอุทานด้วยความทึ่ง

ประเด็นก็คือ ต้นไม้แห่งความว่างเปล่าก็ยังคงสูบพลังวิญญาณของเขาต่อไป

ราวกับว่าจะสูบเขาให้แห้งให้ได้

และในขณะที่มันดูดซับพลังเซียนของเขา ต้นไม้แห่งความว่างเปล่าก็เติบโตอย่างรวดเร็ว ขนาดตัวขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน จากต้นไม้เล็กๆ กลายเป็นต้นไม้ยักษ์สูงเสียดฟ้าขนาดนับล้านจั้ง!

ต้นไม้ยักษ์เป็นสีเงินขาวทั้งต้น กิ่งก้านสาขาปกคลุมท้องฟ้า ถึงขั้นเริ่มเจาะทะลุเข้าไปในความว่างเปล่า แผ่ขยายไปยังกำแพงกั้นโลก ราวกับจะทะลวงกำแพงกั้นโลกให้ได้!

ชั่วพริบตานั้น โลกทั้งใบต่างก็สั่นสะเทือน!

ทุกคนต่างก็สังเกตเห็นปรากฏการณ์ประหลาดนี้ จึงพากันมองไปยังทิศทางของชีพจรมังกร

"ปรากฏการณ์ประหลาดที่น่ากลัวอะไรขนาดนี้! นี่มันตัวอะไรกัน"

"ต้นไม้ที่ใหญ่โตอะไรขนาดนี้! แถมพลังอานุภาพที่แฝงอยู่ภายในก็เหลือเชื่อเกินจินตนาการ นี่... ตกลงมันคือต้นอะไรกันแน่!!"

"พลังแห่งความว่างเปล่าที่อัดแน่นอยู่ในนั้นมันจะเวอร์เกินไปแล้วนะ!"

"ข้ารู้สึกว่าใบไม้ของต้นไม้นี้แค่ใบเดียว ก็สามารถบดขยี้ข้าได้แล้ว!"

"สวรรค์ นี่มันตัวอะไรกันแน่"

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

เงาร่างหลายสายเดินทางมาถึงบริเวณชีพจรมังกร และได้พบกับหลี่เสวียน

พวกเขาตกตะลึงเป็นอย่างมาก นี่ก็เป็นสิ่งที่ท่านเซียนหลี่สร้างขึ้นมาอีกแล้วหรือเนี่ย?!

[จบแล้ว]