ตอนที่ 205 : ผสมผสานกับการทดลอง

ตอนที่ 205 : ผสมผสานกับการทดลอง

ชิงเชวี่ยมองแผ่นหลังของฟู่เสวียนสลับกับหลินเฉิน สีหน้าอยากรู้อยากเห็นของเธอยิ่งเด่นชัดขึ้น

เธอหัวเราะคิกคัก ยกแก้วขึ้นดื่มอวยพร แล้วก็แอบกลับไปที่นั่งของตัวเองมีเรื่องซุบซิบเด็ดๆ แบบนี้ เธอต้องรีบจดไว้ไปเล่าให้เพื่อนร่วมวงไพ่ฟังทีหลังแล้ว!

"นี่ๆ บรรยากาศตรงนั้นแปลกๆ นะ"

ร่างเล็กจ้อยเดินกระแซะเข้ามาที่โต๊ะ เธอมีผมยาวสีฟ้า ดวงตามังกรสีทอง และเขาเล็กๆ น่ารักบนหัวเธอคือ ไป๋ลู่ เด็กสาวเผ่ามังกรผู้เป็นหมอรักษา

ในมือของเธอถือไม้เสียบเนื้อนกฉงสือที่กินไปแล้วครึ่งหนึ่ง มีแยมเลอะอยู่ที่มุมปาก แต่ดวงตาของเธอเบิกกว้างและกลมโตขณะมองไปที่จิงหลิว เฟยเซียว และสุดท้ายสายตาก็ไปหยุดที่หลินเฉินซึ่งถูกประกบอยู่ตรงกลาง เธอกระซิบถามชิงเชวี่ยที่อยู่ข้างๆ ว่า "พี่สาวชิงเชวี่ย พวกเขากำลังแย่งพี่ชายคนนั้นกันอยู่เหรอ?"

"ชู่ว! เด็กไม่ควรพูดความจริงออกมาโต้งๆ สิ!" ชิงเชวี่ยรีบปิดปากไป๋ลู่ ดวงตาของเธอเป็นประกายยิ่งขึ้น

ไป๋ลู่ดิ้นรนดึงมือของชิงเชวี่ยออก กะพริบตา แล้วจู่ๆ ก็ชูไม้เสียบเนื้อนกฉงสือในมือขึ้น โบกไปทางหลินเฉินพร้อมรอยยิ้มกว้าง: "พี่ชาย! นกนี่อร่อยมากเลยนะ! พี่อยากลองชิมไหม? กินแล้วจะรู้สึกดีขึ้นนะ!"

คำพูดที่ไร้เดียงสาของเด็กน้อย กลับทำให้บรรยากาศที่เปราะบางอยู่แล้วเย็นเยียบลงไปในพริบตา

หลินเฉินมองรอยยิ้มใสซื่อของไป๋ลู่ สัมผัสได้ถึงสายตาคลุมเครือจากทั้งสองฝั่งพร้อมๆ กัน เขาจึงทำได้เพียงหัวเราะแห้งๆ และปฏิเสธอย่างสุภาพ: "ขอบใจนะ แต่พี่... พี่ยังไม่หิวเลย"

"อ้าว..." ไป๋ลู่ดึงมือกลับด้วยความผิดหวังเล็กน้อย จากนั้นก็มองไปที่จิงหลิวและเฟยเซียว พึมพำเบาๆ ว่า

"แต่พวกพี่สาวก็ดูไม่มีความสุขเหมือนกันนี่นา... เวลากินข้าวก็ต้องมีความสุขสิ..."

จิ่งหยวนเก็บรายละเอียดทุกอย่าง รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาไม่เคยจางหายไปไหน เขาจิบสุราเซียนเมามายในจอกอย่างสบายอารมณ์ ราวกับกำลังเพลิดเพลินกับละครเวทีที่ถูกจัดฉากมาอย่างพิถีพิถัน

ผ่านไปครึ่งทางของงานเลี้ยง ภายใต้การชี้นำอย่างจงใจของจิ่งหยวนและการแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นของทุกคน บรรยากาศก็พอจะรักษาความปรองดองแต่เพียงเปลือกนอกไว้ได้อย่างยากลำบาก

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ควรจะเกิดมันก็ต้องเกิด

ประตูบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ยงถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง และเสียงของทหารอัศวินเมฆาผู้รับผิดชอบการต้อนรับแขก ซึ่งแฝงไปด้วยความประหลาดใจและความลังเลอย่างเห็นได้ชัด ก็ประกาศเสียงดังฟังชัด:

"ตัวแทนจากสถานีอวกาศเฮอร์ตาคุณเฮอร์ตา คุณหร่วนเหมย มาถึงแล้ว"

ทั้งห้องจัดเลี้ยงเงียบกริบลงในพริบตา

เฮอร์ตาและหร่วนเหมย? สองคนนี้คืออัจฉริยะผู้โด่งดังไปทั่วจักรวาล คนธรรมดายากนักที่จะได้พบหน้าพวกเธอ ทำไมจู่ๆ พวกเธอถึงมาร่วมงานเลี้ยงบนหลัวฝูด้วยตัวเองล่ะ?

ท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน ร่างสองร่างเดินเคียงคู่กันเข้ามา

ทางซ้ายคือหุ่นเชิดสาวที่มีใบหน้างดงามแต่ไร้อารมณ์ความรู้สึก นั่นคือหุ่นเชิดของเฮอร์ตา เธอเดินด้วยท่วงท่าสง่างาม ในมือถืออุปกรณ์ลอยตัวรูปร่างประหลาด สายตาของเธอพุ่งตรงไปที่หลินเฉินซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะหลัก

ทางขวาคือหญิงสาวผู้มีท่วงท่าอ่อนช้อยและสง่างาม รอยยิ้มบางๆ ที่แฝงการหยั่งเชิงประดับอยู่บนริมฝีปากของเธอ เธอคือ หร่วนเหมย

สายตาของเธอก็ตกลงที่หลินเฉินเช่นกัน แต่มันดูซ่อนเร้นกว่า ดู... จดจ่อมากกว่า ราวกับกำลังสังเกตดูตัวอย่างสิ่งมีชีวิตหายาก

ประกายแห่งความเข้าใจพาดผ่านดวงตาของจิ่งหยวน เขายิ้มและเดินเข้าไปต้อนรับ: "คุณเฮอร์ตา คุณหร่วนเหมย ยินดีต้อนรับครับ พวกท่านเดินทางมาไกล ไม่ทราบว่ามีธุระสำคัญอันใดหรือครับ?"

เฮอร์ตาไม่แม้แต่จะมองจิ่งหยวน สายตาของเธอจับจ้องไปที่หลินเฉินที่โต๊ะหลักอย่างไม่วางตา

เธอเดินถือของบางอย่างไว้ในอ้อมแขน ฝูงชนแหวกทางให้เธอเดินผ่านโดยอัตโนมัติ

หร่วนเหมยยิ้มและพยักหน้าให้จิ่งหยวน จากนั้นก็เดินตามเธอไป

สายตาทุกคู่ในห้องจัดเลี้ยงจับจ้องไปที่จุดเดียวกัน

เฮอร์ตาเดินไปที่โต๊ะหลักและวางของที่เธอถือมาลงบนโต๊ะตรงหน้าหลินเฉินดังตึง

ของสิ่งนั้นถูกห่อหุ้มด้วยผ้าสีขาวอย่างแน่นหนา ทำให้ดูไม่ออกว่ามันคืออะไร

"ฉันชุบชีวิตคนคนนั้นให้คุณแล้วนะ" เฮอร์ตาพูดตรงประเด็น ดวงตาสีม่วงของเธอจ้องมองหลินเฉิน น้ำเสียงห้วนจัดจนน่าอึดอัด

"แล้วการทดลองผสมผสานที่คุณสัญญาไว้กับฉัน จะเริ่มขึ้นเมื่อไหร่ล่ะ?"

"พรวด!"

แม่ทัพหลายคนที่กำลังดื่มเหล้าอยู่ใกล้ๆ ถึงกับพ่นเหล้าออกมาทันที

ทดลอง... ผสมผสานงั้นเหรอ?!

คำสามคำนี้ระเบิดตู้มราวกับเสียงฟ้าร้องในห้องจัดเลี้ยงที่เงียบสงบ!

จอกเหล้าในมือของจิงหลิวแตกร้าวเสียงดังกร๊อบ

ดวงตาของเฟยเซียวเบิกกว้าง

รอยยิ้มของจิ่งหยวนแข็งค้างบนใบหน้า

สีหน้าของแขกคนอื่นๆ ยิ่งหลากหลายมากกว่าเดิมตกตะลึง งุนงง ตื่นเต้น สอดรู้สอดเห็น... สายตานับไม่ถ้วนพุ่งตรงไปที่หลินเฉินพร้อมๆ กัน บ้างก็ช็อก บ้างก็งงงวย บ้างก็ไม่อยากจะเชื่อ และยังมี... สายตาแหลมคมดุจมีดโกนจากทั้งสองฝั่งที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นอันตรายถึงชีวิต!

หลินเฉินรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง เขาอ้าปาก พยายามจะอธิบาย: "เฮอร์ตา ฟังผมก่อน การทดลองนั่นหมายถึงการสังเกตการณ์ร่วมกันเกี่ยวกับการทำงานของพลังพาร์ธเพื่อการวิจัย ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ..."

"มันต่างกันตรงไหนเหรอ?" เฮอร์ตาเอียงคอ สีหน้างุนงงปรากฏบนใบหน้าราวกับตุ๊กตาของเธอ

"การผสมผสานอย่างลึกซึ้งของวิญญาณและร่างกายคือวิธีที่ดีที่สุดในการศึกษาการสั่นพ้องของพาร์ธ คุณมีจุดกำเนิดของโชคชะตาซัคคิวบัสที่ไม่เหมือนใคร และฉันก็ต้องการรวบรวมข้อมูลให้เพียงพอ คุณสัญญาไว้แล้วนี่"

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเสริมว่า: "ถ้าใช้คำพูดของพวกคนรักของคุณ มันก็คือ 'การนอนด้วยกัน' นั่นแหละ ฉันเข้าใจแบบนี้ก็ถูกแล้วนี่?"

"พรวด!!!"

คราวนี้ คนพ่นเหล้าออกมาเยอะกว่าเดิมอีก

จอกเหล้าในมือของจิงหลิวแตกกระจาย ทำเหล้าหกเลอะเทอะเต็มโต๊ะ

ใบหน้าของเธอเปลี่ยนจากซีดเซียวเป็นหม่นหมอง จากหม่นหมองเป็นแดงก่ำ และความเย็นยะเยือกที่ควบคุมไม่ได้ก็เริ่มแผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอ

มือของเฟยเซียวกดลงบนขอบโต๊ะ ชุดเกราะสีเงินของเธอเสียดสีกับพื้นโต๊ะหยกจนเกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ

เธอจ้องมองเฮอร์ตา เปลวไฟลุกโชนในดวงตา: "การทดลองผสมผสานอะไรกัน? หลินเฉิน นายไปสัญญากับยัยนี่ไว้ว่าอะไร?"

หลินเฉินรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจ

เขามองไปที่หร่วนเหมย พยายามขอความช่วยเหลือ

หร่วนเหมยขยับแว่นตาและยิ้มอย่างอ่อนโยน: "วิธีสื่อสารของเฮอร์ตามักจะตรงไปตรงมาเสมอค่ะ ทุกท่านโปรดอย่าเข้าใจผิด เธอหมายถึงการทำวิจัยร่วมกันเชิงวิชาการเกี่ยวกับร่างกายพิเศษและจุดกำเนิดพาร์ธของคุณหลินเฉินน่ะค่ะ พวกเราสนใจเรื่องนี้มาก เพราะมันอาจจะช่วยไขความลับขั้นสูงสุดของชีวิตและรูปแบบพลังงานได้"

คำอธิบายของเธอช่วยผ่อนคลายบรรยากาศลงได้บ้าง แต่คำอย่าง "ร่างกายพิเศษ" "จุดกำเนิดพาร์ธ" และ "การทำวิจัยร่วมกัน" ก็ยังคงฟังดูคลุมเครืออยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น สายตาที่หร่วนเหมยมองหลินเฉิน ซึ่งผสมผสานระหว่างความสนใจใคร่รู้แบบนักวิทยาศาสตร์ล้วนๆ กับความชื่นชมอย่างลึกซึ้ง ก็ยิ่งทำให้จิงหลิวและเฟยเซียวรู้สึกอึดอัดเช่นกัน

"การพูดคุยเชิงวิชาการจำเป็นต้องใช้คำว่า 'ผสมผสาน' ด้วยเหรอ?" น้ำเสียงของเฟยเซียวยังคงไม่เป็นมิตร

"ในบางสาขาของการโต้ตอบระหว่างชีวิตและพลังงานในมิติที่สูงขึ้น การ 'ผสมผสาน' ในระดับลึกของจิตสำนึก พลังงาน และแม้กระทั่งรูปแบบการดำรงอยู่ ถือเป็นวิธีการที่จำเป็นในการสังเกตและแทรกแซงค่ะ" หร่วนเหมยอธิบายอย่างใจเย็น รอยยิ้มของเธอไร้ที่ติ

"นี่ไม่ใช่ความเข้าใจแบบโลกียวิสัยหรอกนะคะ พวกเราก็มีความรู้สึกชื่นชมและให้ความเคารพต่อตัวคุณหลินเฉินอย่างมากเช่นกันค่ะ"

เมื่อเธอพูดว่า "ชื่นชมและให้ความเคารพ" สายตาของเธอก็ทอดตกลงบนใบหน้าของหลินเฉินอย่างอ่อนโยน และสายตานั้นก็ทำให้หลินเฉินรู้สึกเสียวสันหลังวาบมันน่ากลัวยิ่งกว่าความตรงไปตรงมาของเฮอร์ตาเสียอีก!

มันเป็นความชื่นชมที่บอกว่า "ฉันเข้าใจคุณ ฉันชื่นชมคุณ และฉันก็อยากจะจับคุณใส่จานเพาะเชื้อแล้วสังเกตคุณอย่างละเอียดจริงๆ!"

"อ้อ การพูดคุยเชิงวิชาการนี่เอง" จิ่งหยวนรีบแก้ไขสถานการณ์อย่างแนบเนียน รอยยิ้มประดับบนใบหน้า

"เชิญพวกท่านทั้งสองนั่งก่อนเถอะครับ แล้วก็... คงจะดีถ้าเราได้รู้จักกับแขก... ที่พวกท่านพาเดินทางมาตั้งไกลด้วย?"

เมื่อสิ้นคำพูดของเขา แสงไฟที่ทางเข้าห้องจัดเลี้ยงก็ดูเหมือนจะบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย

ร่างหนึ่ง ซึ่งดูลังเลเล็กน้อย ค่อยๆ ก้าวออกมาจากเงามืดด้านหลังเฮอร์ตาและหร่วนเหมย