บทที่ 4: เปิดหีบสมบัติ ผู้เล่นบางคนรวยแล้ว

"แบบแปลนอัปเกรดกระท่อมไม้ระดับ 1..."

หลังจากนั่งพักได้ครู่หนึ่ง เยี่ยอวี่ก็หยิบแบบแปลนอัปเกรดกระท่อมไม้ออกมาตรวจสอบ

มันเป็นกระดาษที่ม้วนอยู่และยังคงถูกห่อหุ้มด้วยฟองอากาศ ทำให้ไม่สามารถสัมผัสได้โดยตรง

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเขามีแบบแปลนอยู่ในครอบครอง ภารกิจอัปเกรดบ้านจึงปรากฏขึ้นในคู่มือเอาชีวิตรอดของเขา

【อัปเกรดกระท่อมไม้ระดับ 1: แบบแปลนอัปเกรดกระท่อมไม้ระดับ 1 1/1, ไม้ระดับ 1 0/200; พื้นที่ใช้สอยกระท่อมไม้ระดับ 1 3x5 เมตร, พลังป้องกัน 10, ความทนทาน 1000】

แบบแปลนนี้เป็นไอเทมใช้แล้วทิ้ง เขาจึงเก็บมันกลับเข้าไปในช่องเก็บของ สิ่งต่อไปที่เขาต้องทำคือการรวบรวมไม้

เมื่อนึกถึงกระท่อมฟางผุพังอันน่าเวทนาของตัวเอง เยี่ยอวี่ก็คว้าขวานตัดไม้ออกมา เตรียมพร้อมสำหรับการใช้แรงงาน

หากมีบ้านที่ดีกว่านี้ เขาคงนอนหลับได้อย่างสบายใจมากขึ้น

ส่วนเตียงไม้เดี่ยวที่พังๆ นั่น เขายังไม่รีบร้อนอะไรนัก ท้ายที่สุดแล้ว ต่อให้เตียงถล่มลงมาตอนที่เขากำลังนอนหลับ เขาก็ยังอยู่ภายในบ้าน... ปึก!

ขวานสับลงบนต้นป็อปลาร์

ไม่มีของดรอป มีเพียงรอยบากปรากฏขึ้นตรงจุดที่ขวานจามลงไปบนต้นป็อปลาร์

ถึงแม้เขาจะไม่เคยทำมาก่อน แต่ก็เคยเห็นในรายการโทรทัศน์มาบ้าง เยี่ยอวี่พยายามสับลงไปรอบๆ รอยบากให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยวนไปรอบๆ ต้นไม้

เส้นผ่านศูนย์กลางของต้นป็อปลาร์ต้นนี้อยู่ที่ประมาณ 10 เซนติเมตร การแกว่งขวานแต่ละครั้งจะสูญเสียความทนทาน 1 แต้ม หลังจากเสียความทนทานไป 7 แต้ม เยี่ยอวี่ก็เก็บขวานไป

เขาเขย่าลำต้นเหนือรอยบาก พยายามผลักให้มันล้มลง

【ไม้ระดับ 1 +3, ฟืน +36】

เมื่อต้นป็อปลาร์ล้มกระแทกพื้น มันก็หายวับไปพร้อมกับตอไม้ และทรัพยากรก็เข้าไปอยู่ในช่องเก็บของของเขาโดยตรง

"ขวานตัดไม้มีความทนทาน 100 แต้ม และต้องใช้ถึง 7 ครั้งเพื่อให้ได้ไม้ 3 ชิ้น ถ้าจะรวบรวมให้ครบ 200..."

เยี่ยอวี่โอดครวญถึงความยากลำบากในการหาไม้ เขามองดูพละกำลังของตัวเองที่ลดลงเหลือ 9 แต้มจากการตัดต้นไม้ ก่อนจะเดินหน้าต่อไป

ด้วยพละกำลังอันน้อยนิดและทักษะการตัดไม้ที่ไม่ค่อยจะแม่นยำนัก เขาควรพยายามหาหีบสมบัติในป่าระดับ 1 ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เขาหวังว่าจะได้รับทรัพยากรมากขึ้นจากการเปิดหีบ ซึ่งมันน่าจะดีกว่าการมานั่งตัดไม้ตั้งเยอะ

ขณะที่เดินต่อไป เขาก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พร้อมกับคอยสังเกตการลดลงและการฟื้นฟูของพละกำลัง หากเห็นว่าการฟื้นฟูตามไม่ทัน เขาก็ต้องนั่งพัก... เขาไม่รู้เลยว่าจะได้ไอเทมเพิ่มขีดจำกัดพละกำลังและจิตวิญญาณเมื่อไหร่... ด้วยขีดจำกัดพละกำลังที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินในตอนนี้ แค่การตัดไม้ก็เป็นเรื่องน่าปวดหัวแล้ว

พลังงาน... ค่าใช้จ่ายขั้นต่ำสำหรับทักษะของเขาคือ 100 แต้ม แต่ขีดจำกัดพลังงานของเขากลับมีเพียง 50 แต้ม... การมีทักษะแต่ใช้ไม่ได้นี่มันน่าหงุดหงิดยิ่งกว่าเสียอีก

แต่เขาจะเกลียดตัวเองที่อ่อนแอเกินไปก็ไม่ได้ เพราะป้ายพลังต่อสู้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าเขาเป็นผู้เล่นเผ่าพันธุ์มนุษย์วัยผู้ใหญ่ธรรมดาแล้ว

เขายังไม่ผ่านการฝึกฝนและไม่มีความสามารถพิเศษใดๆ... ในโลกที่เขาเคยอยู่ อย่างน้อยมนุษย์ที่เขารู้จักก็เป็นแบบนี้... เขาเดินๆ หยุดๆ และหักกิ่งไม้ที่อยู่ใกล้มือ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นฟืนที่สามารถนำไปเผาได้

ระหว่างที่เดินค้นหา เขาก็เปิดหน้าต่างช่องแชททิ้งไว้ด้วย แม้จะปรับย่อขนาดลงเพื่อไม่ให้รบกวนสายตาก็ตาม

จนกระทั่งเวลาประมาณ 14:30 น. ในที่สุดเยี่ยอวี่ก็มองเห็นหีบสมบัติในป่าระดับ 1 ใบที่สอง

มันยังคงเป็นระดับ 1 และตั้งอยู่บนทุ่งหญ้าที่ราบเรียบ

เขาโยนก้อนหินนำไปก่อนเพื่อยืนยันว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่รอบๆ หรือไม่ เมื่อพบว่าไม่มีอะไรผิดปกติ เขาก็เดินเข้าไปเปิดหีบสมบัติในป่าระดับ 1

【เปิดหีบสมบัติในป่าระดับ 1: ไม้ระดับ 1 +10, น้ำดื่ม +2, ขนมปัง +2】

หีบสมบัติในป่าระดับ 1 ใบนี้มีทั้งน้ำและอาหาร ซึ่งน่าพึงพอใจเป็นอย่างมาก แน่นอนว่าไม้ระดับ 1 อีก 10 ชิ้นก็ถือว่าดีมากเช่นกัน

ไอเทมถูกเก็บไว้ในช่องเก็บของ ตอนนี้พวกมันกินพื้นที่ไปแล้ว 8 ช่อง เหลืออีก 2 ช่อง

ด้วยอารมณ์ที่ดีขึ้น เยี่ยอวี่จึงเดินต่อไปบนเนินเขาและเดินวนค้นหาไปเรื่อยๆ

หลังจากเดินมาเป็นเวลานาน จู่ๆ เขาก็ตระหนักได้ว่าตัวเองยังไม่พบสัตว์เลยสักตัว

ถึงแม้ระยะการเคลื่อนที่ของเขาจะไม่ได้กว้างขวางนัก แต่ถ้ามีสัตว์อยู่จริงๆ พวกมันก็มักจะทิ้งร่องรอยเอาไว้บ้าง

หรืออาจเป็นเพราะช่วงนี้ยังเป็นช่วงมือใหม่ จึงไม่มีสัตว์ตัวใดออกมาสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้เล่นที่มีอาชีพเกษตรกรรม?

หากนั่นคือเหตุผล มันก็ดูสมเหตุสมผลดีทีเดียว

เขาเป็นแค่มือใหม่ และไม่มีรั้วล้อมรอบแปลงเกษตรของเขา หากมีสัตว์วิ่งมาถึงหน้าประตูบ้านและแทะพืชผลของเขา...

【เปิดหีบสมบัติในป่าระดับ 1: ไม้ระดับ 1 +10, ลูกกระต่ายระดับ 1 +1, ลูกไก่ฟ้าระดับ 1 +1】

เวลา 15:00 น. กว่าๆ เยี่ยอวี่ซึ่งเก็บเกี่ยวฟืนได้มากกว่า 800 ชิ้นแล้ว ในที่สุดก็มองเห็นหีบสมบัติในป่าระดับ 1 อีกใบ

และครั้งนี้ โชคของเขาค่อนข้างดีเลยทีเดียว เขาได้ไอเทมดีๆ มาถึงสองชิ้น

ลูกสัตว์ พวกนี้น่าจะเป็นที่ต้องการสำหรับผู้เล่นสายปศุสัตว์ใช่ไหม?

แต่ผู้เล่นสายปศุสัตว์จะมีเงินซื้อพวกมันในตอนนี้หรือ?

ตัวเยี่ยอวี่เองเพิ่งหาแต้มเอาชีวิตรอดได้เพียง 10 แต้มจากภารกิจรายวัน หลังจากเปิดได้ลูกสัตว์สองตัวนี้ เขาก็เปิดหน้าต่างประมูลด้วยความอยากรู้อยากเห็นเพื่อดูราคาของพวกมัน

จากนั้น เขาก็ต้องตกตะลึง

【ลูกกระต่ายระดับ 1: ราคาเริ่มต้น 10 แต้มเอาชีวิตรอด, การเสนอราคาปัจจุบัน 65 แต้มเอาชีวิตรอด, เวลาประมูลที่เหลือ 23 นาที】

ราคาเริ่มต้นนี้!

ราคารับซื้อคืนในร้านค้าคือราคาเริ่มต้น

และราคาเริ่มต้นคือ 1 ใน 10 ของราคาขายในร้านค้า

นั่นหมายความว่าลูกกระต่ายระดับ 1 มีขายในร้านค้าในราคาตัวละ 100 แต้มเอาชีวิตรอด

ไม่ว่าจะในโลกไหน ก็ไม่เคยขาดแคลนคนรวยเลยจริงๆ!

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้การเสนอราคาอยู่ที่ 65 แต้มเท่านั้น เขาไม่รู้ว่ามันจะพุ่งไปสูงแค่ไหน แต่รับรองได้เลยว่าจะไม่เกิน 100 แต้ม ท้ายที่สุดแล้ว ใครๆ ก็สามารถซื้อได้โดยตรงจากร้านค้าในราคา 100 แต้มเอาชีวิตรอด

"ขายให้หมด ขายให้หมด ไม่ว่าจะขายได้เท่าไหร่ เมื่อขายออกไปมันก็คือเงินทั้งนั้น!"

เยี่ยอวี่ไม่มีความคิดที่จะเลี้ยงลูกสัตว์สองตัวนี้เอง เขาจึงนำพวกมันทั้งคู่ขึ้นประมูลทันที

การประมูลไม่จำเป็นต้องใช้พื้นที่ในช่องเก็บของ

เพราะการประมูลไม่สนหรอกว่าจะมีใครมาเสนอราคาหรือไม่ ในท้ายที่สุดแล้ว เป็นไปไม่ได้เลยที่ผู้เล่นจะนำไอเทมกลับคืนมา

หลังจากที่ลูกกระต่ายและลูกไก่ฟ้าถูกวางขาย โดยแต่ละตัวมีราคาเริ่มต้นที่ 10 แต้มเอาชีวิตรอด เยี่ยอวี่ก็ตั้งเวลาประมูลไว้ที่ 30 นาทีสำหรับแต่ละตัว

ราคาคงไม่สูงไปกว่านี้มากนักเนื่องจากมีเพดานราคาจำกัดไว้ เขาควรค้นหาทรัพยากรที่อาจจะมีอยู่ใกล้ๆ นี้ต่อไป

"เมล็ดพันธุ์... ยังมีเมล็ดพันธุ์อยู่อีกมาก..."

เยี่ยอวี่ค้นหาไปรอบๆ ขณะเดียวกันก็คอยตรวจสอบโรงประมูลไปด้วย

ผู้เล่นบางคนนำเมล็ดพันธุ์ระดับ 1 มาลงขายในราคาเริ่มต้นที่เท่ากับลูกสัตว์

เขานึกย้อนไปถึงตอนที่ตัวเองเปิดเมล็ดพันธุ์ 10 เมล็ดก่อนหน้านี้ และได้เมล็ดพันธุ์ระดับ 1 มาเพียงเมล็ดเดียว ไอเทมระดับ 0 สีเทา รวมไปถึงเมล็ดพันธุ์ ไม่สามารถนำมาขายได้

ทั้งเมล็ดพันธุ์และลูกสัตว์สามารถซื้อได้ในร้านค้า ดังนั้นราคาของสิ่งเหล่านี้จึงไม่ควรผันผวนจนเกินไปนัก

【11010: ทำไมพวกนายถึงได้รวยกันขนาดนี้เนี่ย?】

ในช่องแชท มีบางคนโผล่มาถาม

ในการประมูล ไม่ได้มีเพียงแค่ลูกสัตว์และเมล็ดพันธุ์พืชเท่านั้นที่มีการเสนอราคา แต่ยังมีวัสดุอีกมากมายด้วย

ในปัจจุบัน วัสดุที่ลงขายล้วนเป็นระดับ 1 แต่ผู้เล่นบางคนก็โหดเหี้ยมเหลือเชื่อ พวกเขามัดรวมวัสดุหลายร้อยชิ้นเข้าด้วยกันเพื่อนำมาขาย

สำหรับของอย่างไม้ระดับ 1 ผู้เล่นบางคนก็นำมาประมูลเป็นชุด ชุดละ 200 ชิ้น

ในตอนนี้ การเสนอราคาสำหรับไม้ระดับ 1 จำนวน 200 ชิ้น ได้พุ่งสูงถึง 2890 แต้มเอาชีวิตรอดไปแล้วในบางรายการ

ส่วนราคาเริ่มต้น... สำหรับไม้ระดับ 1 จำนวน 200 ชิ้น อยู่ที่ 400 แต้มเอาชีวิตรอด

ราคาเริ่มต้นคือหนึ่งในสิบของราคาร้านค้า ซึ่งหมายความว่าไม้ระดับ 1 ขายในร้านค้าด้วยราคาชิ้นละ 20 แต้มเอาชีวิตรอด หากซื้อ 200 ชิ้นจากร้านค้าจะต้องใช้แต้มเอาชีวิตรอดถึง 4000 แต้ม

เนื่องจากไม้ระดับ 1 เป็นวัสดุที่ผู้เล่นทุกคนต้องการในขณะนี้ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีผู้เล่นมาเสนอราคา ยิ่งไปกว่านั้น ราคาปัจจุบันที่ 2890 แต้ม ก็ยังถือว่าถูกกว่ามากเมื่อเทียบกับราคาในร้านค้า

แต่สิ่งที่น่าสงสัยในตอนนี้ก็คือ ทุกคนเพิ่งจะเข้ามาในโลกนี้ตอนเที่ยงวัน พอตกบ่าย ผู้เล่นที่มาเสนอราคาเหล่านี้ไปเอาแต้มเอาชีวิตรอดมากมายขนาดนี้มาจากไหนกัน?

หรือว่าจะเป็นบรรดาผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยผ่านการฝึกฝนมา หรือไม่ก็ผู้เล่นที่มีความสามารถพิเศษติดตัวมาแต่กำเนิด ที่กำลังฟาร์มวัสดุใกล้บ้านอย่างบ้าคลั่ง หรือไม่ก็ค้นหาหีบสมบัติได้อย่างรวดเร็วสุดๆ?

ใช่แล้ว มีเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างกัน... ป้ายเผ่าพันธุ์ระบุไว้ว่าช่วงความแข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์มีความผันผวนสูงมาก แล้วเผ่าพันธุ์อื่นล่ะจะเป็นยังไง?

ถ้าอย่างนั้น จะมีบางเผ่าพันธุ์ที่เกิดมาพร้อมกับความแข็งแกร่งอันมหาศาลเลยไหม... แต่ถ้าผู้เล่นจากต่างเผ่าพันธุ์และมีความแข็งแกร่งต่างกันถูกจับมารวมกัน ผู้เล่นที่อ่อนแอจะยังมีหนทางเอาชีวิตรอดอยู่อีกหรือ?