บทที่ 132 โอกาสทองจากสวรรค์

แรกเริ่ม หงเทียนเจียวไม่ได้รู้สึกกังวลมากนัก

เขาเคยฝึกซ้อมกับนักมวยอาชีพมาก่อน และเคยเอาชนะนักสู้ที่มีชื่อเสียงในฮ่องกงมาแล้วหลายคน

ฝ่ายตรงข้ามของเขาในครั้งนี้เป็นนักมวยจากเวียดนาม ผู้ที่ไม่เคยมีชื่อเสียงมาก่อน

แต่เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น เขาแทบจะไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่ยกเดียว

การโจมตีของคู่ต่อสู้นั้นเหมือนพายุที่รุนแรง จนเกือบทำให้เขาพ่ายแพ้

หากไม่ใช่เพราะกรรมการมีความลำเอียงเล็กน้อย และเขาใช้กลยุทธ์ยื้อเวลาในยกสุดท้าย เขาก็คงไม่สามารถเอาชนะได้

หลังจากลงจากเวที หงเทียนเจียวไม่ได้สนใจเสียงเชียร์และการเฉลิมฉลองจากเพื่อน ๆ เขากลับมาที่โรงฝึกมวยเงียบ ๆ

เขาฝึกซ้อมอย่างหนักจนกระทั่งหมดแรง จึงรู้สึกได้ถึงการระบายความอัดอั้น

ในเวลานี้ ใบหน้าของเขาปราศจากความมั่นใจที่เคยมีเมื่อครั้งแรกที่พบกับตู้เซิง ความสับสนและความกลัวสะท้อนออกมาในดวงตาของเขา

เหตุผลนั้นไม่มีอะไรมากไปกว่า...ในศึก 32 คนสุดท้ายนี้ คู่ต่อสู้ของเขาคือตู้เซิงผู้ที่ทะยานขึ้นมาเป็นม้ามืด!

ครั้งแรกที่ตู้เซิงเอาชนะพาซง เขารู้สึกตกใจ แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก

แต่หลังจากการต่อสู้ที่ผ่านมานี้ เขากลับรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างประหลาด

วันนี้คู่ต่อสู้ของตู้เซิงก็เป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ แต่ยังคงถูกตู้เซิงเอาชนะได้อย่างง่ายดาย

สิ่งนี้ทำให้เขาต้องกลับมาพิจารณาความแตกต่างระหว่างทั้งสองคนใหม่

แม้ว่าเขาจะสามารถเอาชนะนักเรียนทั้งห้าคนจากฟู่เต๋อโรงฝึกมวยได้ เขายังเคยฝึกซ้อมกับอาจารย์ชิวปี้หลี่และแบ่งแต้มกันไปอย่างสูสี

แต่ทำไมในการแข่งขันจริง ความต่างระหว่างเขากับตู้เซิงถึงได้มากขนาดนี้?

"ฉันทนไม่ไหวแล้ว!" หงเทียนเจียวตะโกนออกมาด้วยความโกรธ ดวงตาของเขาแดงก่ำ เตะลูกบอลออกกำลังกายจนกระเด็นไปไกล

'ถ้าฉันถูกเด็กจากแผ่นดินใหญ่ที่เคยเป็นแค่ลูกกระจ๊อกเอาชนะได้ ฉันจะมีหน้ามีตาไปทำอะไรอีก?'

คิดถึงตอนที่เขาเคยทำท่าหยิ่งผยองต่อหน้าตู้เซิง เขาก็รู้สึกโมโห เตะที่เบาะที่นั่งของเครื่องออกกำลังกายด้วยความโกรธ

ตูม! เบาะนั่งของเครื่องออกกำลังกายยุบลงเล็กน้อย เสียงทึบดังขึ้น

ด้านนอกโรงฝึกมวย หงจินเป่าและภรรยากาวลี่หงยืนเงียบ ๆ อยู่ที่หน้าต่าง

กาวลี่หงเก็บมือที่กำลังจะเปิดประตูแล้วลังเลใจ "นี่อาจทำลายความภาคภูมิใจในตัวเขาอย่างรุนแรงเกินไปหรือเปล่า?"

ก่อนหน้านี้เมื่อมีครอบครัวคอยปกป้อง หงเทียนเจียวก็ใช้ชีวิตอย่างราบรื่น แต่เมื่อเจอความล้มเหลวอย่างกะทันหันเช่นนี้ อาจทำให้เขาหมดกำลังใจไปเลยก็ได้

หงจินเป่าแสดงสีหน้าเย็นชา แล้วหันมาพูดว่า "ถ้าไม่เคยทำให้ทุกอย่างราบรื่นไปเสียหมด เขาคงไม่ถึงจุดนี้ ถ้าไม่ให้เขารู้จักรสชาติของความล้มเหลวบ้าง เขาก็จะยิ่งพึ่งพาคนอื่น แล้วสุดท้ายก็จะกลายเป็นคนไร้ค่า!"

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยากให้ลูกชายแพ้ตู้เซิง แต่บางครั้งความจริงก็เป็นเช่นนั้น

อีกอย่างไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากช่วย แต่ตู้เซิงเป็นคนที่หาทางทำอะไรไม่ได้ ไม่ว่าจะวิธีแข็งหรือวิธีอ่อน

กาวลี่หงถอนหายใจและกล่าวอย่างหมดหนทาง "เทียนเจียวมีความสามารถจริง ๆ และเขาก็พยายามมากในช่วงนี้ แต่โชคร้ายที่เขาต้องเจอกับม้ามืดอย่างตู้เซิง"

"โชคร้ายงั้นหรือ?" หงจินเป่าทิ้งคำพูดนี้ไว้แล้วเดินจากไป "การแข่งขันแบบนี้ต้องวัดกันที่ความสามารถเท่านั้น โชคดีมันเป็นแค่เครื่องประดับ"

กาวลี่หงมองตามหลังเขา หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย เธอส่ายหน้าเบา ๆ และพูดเบา ๆ ว่า "เทียนเจียว เรื่องนี้ลูกต้องเอาชนะด้วยตัวเองแล้ว"

วันแข่งขันมาถึงแล้ว การแข่งขันกังฟู *ตำนานยุทธจักร* ในรอบ 32 คนสุดท้ายกำลังมาถึง

ยามเช้าที่อาทิตย์เพิ่งโผล่ขึ้นเหนือขอบฟ้า สนามกีฬาเอลิซาเบธก็เต็มไปด้วยความคึกคัก

ผู้คนที่มาชมการแข่งขันต่างหลั่งไหลเข้ามา จนล้นหลามไปทั่วบริเวณสนามกีฬา

นักข่าวสื่อต่าง ๆ ก็จับจองตำแหน่งที่ดีที่สุดล่วงหน้า พร้อมด้วยกล้องตัวใหญ่เพื่อเตรียมจับภาพทุกช่วงเวลาสำคัญของการแข่งขัน

นับตั้งแต่ที่ดาราชื่อดังในวงการบันเทิงอย่างไช่ไท, หงจินเป่า, หลิวเต๋อหัว, และจางไป๋จื้อปรากฏตัวใน *ตำนานยุทธจักร* ความสนใจก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ดาราเหล่านั้นต่างก็ต้องหาทางสร้างความสนใจใหม่ ๆ เพื่อดึงดูดความสนใจของสาธารณชน

และการแข่งขันนี้ได้กลายเป็นเวทีที่สมบูรณ์แบบสำหรับพวกเขา

ตั้งแต่รอบ 32 คนสุดท้ายเริ่มต้นขึ้น เราจะได้เห็นดาราจากฮ่องกง แผ่นดินใหญ่ และไต้หวัน ปรากฏตัวในงานนี้อยู่เป็นประจำ

ผู้จัดงาน *ตำนานยุทธจักร* ดูเหมือนจะเข้าใจศิลปะการโปรโมตเป็นอย่างดี พวกเขาเพิ่มการแสดงพิเศษในช่วงสำคัญของการแข่งขัน

ทำให้กังฟูผสมผสานกับความบันเทิง ทำให้การแข่งขันทั้งหมดเต็มไปด้วยความบันเทิง

ยังดึงดูดผู้ชมจำนวนมากให้มาชมถ่ายทอดสด

นอกจากนี้ ยังมีแฟนคลับจำนวนมากที่มาสนับสนุนไอดอลของพวกเขา ทำให้ตั๋วขายหมดอย่างรวดเร็ว

ภายในสนามกีฬาที่เต็มไปด้วยผู้คน ความตื่นเต้นของผู้ชมทำให้การแข่งขันครั้งนี้น่าตื่นเต้นยิ่งขึ้น

แม้แต่พวกพ่อค้าขายตั๋วเก็งกำไรก็หาช่องทางทำเงินได้จากการขายตั๋วต่อ

ซุนเหยาเว่ยและหม่าเหยาหวี๋ที่เดินเข้าสู่สนามกีฬาก็อดประหลาดใจไม่ได้เมื่อเห็นบรรยากาศของงานนี้

พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าการแข่งขันกังฟูจะได้รับความนิยมมากขนาดนี้ บรรยากาศของงานนั้นร้อนแรงจริง ๆ

"ว้าว! *ตำนานยุทธจักร* เมื่อไหร่จะได้รับความนิยมขนาดนี้?"

ซุนเหยาเว่ยอุทานออกมา

หม่าเหยาหวี๋หัวเราะและอธิบายว่า "เจิ้งกู้เป็นผู้สนับสนุนและช่วยกันโปรโมตมาตลอด สื่อและโทรทัศน์ก็ยินดีที่จะช่วยเพิ่มความสนใจ

อีกอย่าง พี่หลิวเต๋อหัวและจางไป๋จื้อก็มักจะพูดถึงเรื่องนี้อยู่บ่อย ๆ ทำให้การแข่งขันได้รับความนิยมมากขึ้น"

"ไม่แปลกใจเลย" ซุนเหยาเว่ยพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วก็อดสงสัยไม่ได้ "พี่ หลิวเต๋อหัวพูดถึงตู้เซิงก็ไม่แปล

กเพราะพวกเขาร่วมงานกัน แต่จางไป๋จื้อก็พัวพันกับข่าวลืออยู่ จะไปพูดถึงตู้เซิงทำไม?"

"เหมือนว่าตอนนี้เธอขาดเพลงหลักอยู่ แล้วตู้เซิงก็ช่วยเขียนเพลงให้" หม่าเหยาหวี๋ส่ายหัว ไม่ค่อยรู้เรื่องมากนัก

จริง ๆ แล้วเขาเกือบจะพูดถึงข่าวลือระหว่างทั้งสองคนและการขึ้นหน้าข่าว แต่พอคิดอีกทีก็ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้

เพราะมันฟังดูบ้าบอมากกว่าเรื่องกบกินห่านฟ้าเสียอีก

"ครั้งหน้าถ้าฉันออกอัลบั้มแล้วขาดเพลงหลัก ก็คงต้องไปขอให้เขาช่วยแล้วล่ะ" ซุนเหยาเว่ยพูดออกมาอย่างขำ ๆ เขารู้สึกว่าช่วงนี้ที่เขายุ่งอยู่กับคอนเสิร์ต ทำให้พลาดอะไรหลายอย่าง

และความสามารถที่หลากหลายของตู้เซิงทำให้เขาต้องทึ่งอย่างแท้จริง

"ผู้สืบทอดจากดารานักบู๊ VS ม้ามืดจากแผ่นดินใหญ่ นี่มันต้องสนุกแน่!"

"บ้าเอ้ย! ฉันเสียโอกาสไปแล้ว! อัตราต่อรองของ *นักแม่นปืนผี* ต่ำลงขนาดนี้ในชั่วข้ามคืนได้ยังไง?"

"บ้าเอ้ย ถ้ารู้แบบนี้คงได้ลงเดิมพันกับม้ามืดตัวนี้ไปแล้ว ตอนนี้รู้สึกแย่ยิ่งกว่าแพ้พนันอีก"

"อัตราต่อรองแบบนี้มันหลอกลวงกันชัด ๆ เดิมพัน 100 ได้กลับมาแค่ 165 ไม่มีใครบ้าที่จะเดิมพันหรอก! ไปที่อื่นกันเถอะ…"

เสียงบ่นจากผู้คนที่เดินผ่านทำให้ซุนเหยาเว่ยและหม่าเหยาหวี๋หันไปมองกันและกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนหลังที่ดูเหมือนจะรู้สึกยินดีเล็กน้อย เป็นที่ชัดเจนว่าเขาได้ "ลงทุน" ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

เมื่อการแข่งขันใกล้จะเริ่มขึ้น เจ้าหน้าที่กำลังตรวจสอบรอบ ๆ เวที

ตู้เซิงนั่งอยู่ข้างห้องพักพร้อมกับใช้มือถือเช็คข่าวสารล่าสุด

ข่าวการเข้าร่วมการแข่งขันของเขาได้แพร่ไปถึงแผ่นดินใหญ่แล้ว

แม้ว่าจะถูกกล่าวถึงเพียงในพื้นที่แถบกวางตุ้งและไห่หนาน แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เขารู้สึกยินดี

ยิ่งการแข่งขันดำเนินไปไกลเท่าไหร่ ผู้จัดงานก็จะยิ่งโปรโมตมากขึ้น

หากเขาสามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้ ชื่อของเขาจะกลายเป็นจุดขายสำหรับการโปรโมตแน่นอน

เพราะม้ามืดจากแผ่นดินใหญ่เป็นจุดที่น่าสนใจมาก ถ้าใครมีสมองก็ต้องใช้จุดนี้ในการขึ้นหน้าหนังสือพิมพ์

ในตอนนั้นเองตู้เซิงรู้สึกได้ถึงสายตาที่แหลมคมมองตรงมาที่เขา

เขามองด้วยหางตา ก็เห็นว่าไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคู่ต่อสู้ในรอบนี้

วันนี้ *หงเทียนเจียว* ต่างจากเมื่อสองสามวันก่อนอย่างสิ้นเชิง

สายตาของเขาเผยให้เห็นถึงความโหดเหี้ยมและความกระหายการต่อสู้ เหมือนกับสัตว์ร้ายที่ถูกยั่วยุ

"ฉันคิดว่าคงต้องรอถึงรอบ 8 คนสุดท้ายถึงจะเจอกัน แต่ไม่นึกว่าจะเร็วขนาดนี้"

หงเทียนเจียวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเจือด้วยความไม่พอใจ "ถึงแม้ว่านายจะเป็นม้ามืด แต่ฉันก็จะไม่ออมมือ!"

ฟังคำประกาศศึกแบบให้กำลังใจตัวเองนี้ตู้เซิงก็อดส่ายหัวไม่ได้

‘ตอนนี้ทำไมไม่พูดว่าเจอรอบ 8 คนสุดท้ายก็ชนะได้แล้ว?’

บางครั้งสุภาษิตที่ว่า “พ่อเสือไม่มีลูกหมา” ก็ไม่เป็นความจริงเสมอไป

เกียรติของหงจินเป่าในฐานะดารานักบู๊อาจจะจางหายไปไม่น้อยแล้ว

เมื่อการแสดงเปิดตัวด้านนอกเริ่มขึ้น บรรยากาศในห้องพักกลับเงียบสงบอย่างผิดปกติ

ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนที่สามารถผ่านเข้ารอบ 32 คนสุดท้ายได้ ต่างก็เป็นนักมวยอาชีพจากประเทศเพื่อนบ้าน พวกเขารู้ดีว่าการแข่งขันนี้เป็นเรื่องของการเอาชนะเท่านั้น

เนื่องจากในเอเชียมีเพียงการแข่งขันกังฟูอย่างเป็นทางการเพียงสามรายการที่มีขนาดพอสมควร ซึ่งมักไม่ได้รับความสนใจมากนัก

ทำให้เงินสนับสนุนและรางวัลไม่สูงนัก นักสู้ที่ไม่สามารถผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้ายได้ รายได้ของพวกเขาไม่ได้สูงไปกว่าคนธรรมดาเลย

แต่การแข่งขัน *ตำนานยุทธจักร* ในครั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นขนาด ความนิยม หรือความร้อนแรงของการแข่งขัน ก็เกินกว่าครั้งไหน ๆ

มันกลายเป็นการแข่งขันที่ได้รับความสนใจในระดับเอเชียอย่างไม่เคยมีมาก่อน

สื่อต่างประเทศหลายสำนักก็มารายงานข่าวนี้

หากสามารถโดดเด่นจากรายการนี้ได้ ไม่เพียงแต่จะสามารถประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว แต่ยังสามารถได้รับข้อเสนอการเป็นพรีเซ็นเตอร์ โฆษณา โบนัส และสิทธิประโยชน์อื่น ๆ อีกมากมาย

ดังนั้น ทุกคนจึงเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ ไม่อยากพลาดโอกาสทองจากสวรรค์นี้

(จบบท)