บทที่ 88 คำบ่นของผู้แต่ง (ขอค่ากาแฟ)
บทที่ 88 คำบ่นของผู้แต่ง (ขอค่ากาแฟ)
ก่อนอื่นเลย ต้องขอขอบคุณทุกคนมาก ๆ ในสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่ช่วยกันทำให้ผมผ่านช่วงเวลาสำคัญมาได้อย่างเฉียดฉิว
ความรู้สึกที่ดีใจนี้ อธิบายเป็นคำพูดได้ยากจริง ๆ
ทุกวันนี้ โลกของเรากำลังถูกครอบงำด้วยวิดีโอสั้น ๆ ซึ่งส่งผลกระทบอย่างมากต่อนิยาย
สำหรับนักเขียนระดับเทพ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจจะเป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่สำหรับนักเขียนหน้าใหม่อย่างผม บางครั้งการปรับเปลี่ยนเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้อาจเป็นสิ่งที่กำหนดชะตากรรมได้เลย
นักอ่านที่ติดตามผลงานของผมมาตลอดคงรู้ว่า นิยายเรื่องนี้กว่าจะได้รับการแนะนำต้องผ่านไปถึง 80,000 คำ และยังต้องเผชิญกับช่วงปีใหม่ที่มียอดคนอ่านต่ำมาก จนเกือบจะต้องล้มเลิกไป...
แต่โชคดีที่มีการสนับสนุนและกำลังใจจากทุกคน ทำให้ผมยังคงเดินหน้าต่อไปได้
ขอขอบคุณจากใจจริง!
และต่อจากนี้ไปจะมีการแข่งขันครั้งสุดท้ายแล้ว ถ้ามีเวลาว่างก็ขอให้ทุกคนลองอ่านตอนล่าสุดดูนะครับ
ขอก้มกราบขอบคุณอีกครั้ง!
ขอให้ทุกคนมีความสุข สุขภาพแข็งแรง และชีวิตที่สมบูรณ์แบบครับ
(จบบท)