ตอนที่ 9 เหวินเหมียวฮวา

วันรุ่งขึ้น มู่ชิงชิงไม่ได้สอนอะไรหลี่ฉางอันอีก

สองวันนี้เป็นการสอบปลายภาคของโรงเรียนมัธยมปลาย ซึ่งสำคัญมากต่ออนาคตของเด็กๆ ดังนั้นจึงควรให้ความสำคัญกับการเรียนก่อน

และมีเวลาเหลือเฟือที่จะคุยกันเรื่องเส้นทางในอนาคต

"อ่านคำถามให้ดีๆ อย่ารีบ ทำเสร็จแล้วอย่าลืมตรวจสอบอีกรอบและอย่าประมาทล่ะ"

เช่นเดียวกับพ่อแม่ส่วนใหญ่ หลังจากที่มู่ชิงชิงไปส่งหลี่ฉางอันที่โรงเรียน เธอก็บอกแบบนี้กับเขาหลายครั้งก่อนจากไป

ถ้าไม่แยกตัวออกมา หลี่ฉางอันคงยังถูกมู่ชิงชิงเตือนอยู่อย่างนั้นต่อไป

ตอนนี้ ข้างเขาเป็นเด็กสาว สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวและกระโปรงลายสก็อตสีเหลืองดำ

ขาของเด็กสาวถูกหุ้มด้วยถุงเท้าสีขาวสูงถึงเข่า เผยให้เห็นสีชมพูจางๆ บริเวณเข่า ถุงเท้าสูงถึงเข่าทำให้ต้นขาของเธอดูสวยงาม

มันขับผิวที่เนียนละเอียดใหห้น่ามองยิ่งขึ้น

เด็กสาวคนนี้ชื่อเหวินเหมียวฮวา และเธอเป็นรักแรกในวัยเด็กเพียงคนเดียวของหลี่ฉางอัน

หลี่ฉางอันก็เป็นคนรักคนเดียวของเธอเช่นกัน

ทั้งสองรู้จักกันตั้งแต่ยังอยู่ในท้องแม่(555) ถังซินเหยาแม่ของเหวินเหมียวฮวา เป็นเพื่อนสนิทสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของมู่ชิงชิงแม่ของหลี่ฉางอัน

ดังนั้นทั้งสองครอบครัวจึงสนิทสนมกันเป็นอย่างมาก

อันที่จริง ในชั้นเรียนเดียวกับเหวินเหมียวฮวาเองก็มีผู้ชายหลายคนตามจีบ แต่มีเพียงหลี่ฉางอันเท่านั้นที่สนิทกับเหวินเหมียวฮวา

ไม่เพียงเพราะความสัมพันธ์ระหว่างสองครอบครัวเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะหลี่ฉางอันเป็นคนเดียวที่ไม่รังเกียจเหวินเหมียวฮวา

เพราะเหวินเหมียวฮวาเป็นสาวสวยสุดเย็นชาอย่างแท้จริง

"เมี๊ยว! เมี๊ยว! (โอ้~! ฉางอัน คนๆ นี้น่าสนใจนะ)"

ก่อนหน้านี้หลี่ฉางอันเคยคิดว่าเหวินเหมียวฮวาคงจะปลุกสายเลือดหรือพรสวรรค์บางอย่าง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะได้รับความสามารถสัตว์เลี้ยงที่น่าปวดหัวมาแทน

สิ่งที่เรียกว่าการสืบทอดความสามารถสัตว์เลี้ยงหมายความว่าผู้ใช้อสูรหน้าใหม่ทุกคนอาจได้รับทักษะหรือพรสวรรค์ของสัตว์เลี้ยงหลังจากทำสัญญากับสัตว์เลี้ยงเริ่มต้นแล้ว

นักวิจัยจากอาณาจักรตงหวงค้นพบว่า หากผู้ใช้อสูรทำสัญญากับสัตว์เลี้ยงก่อนที่มันจะถึงช่วงวัยตื่น จะได้รับทักษะอย่างใดอย่างหนึ่งของสัตว์เลี้ยง 100% เมื่อสัตว์เลี้ยงก้าวหน้าไปถึงช่วงวัยตื่น

ดังนั้นในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ราคาไข่สัตว์เลี้ยงยอดนิยมบางชนิดจึงค่อนข้างสูง

"วันนี้นายดูแปลกๆ ไปนะ"

เหวินเหมียวฮวาจ้องมองหลี่ฉางอันด้วยดวงตาที่ใสซื่อ และคำพูดที่เธอพูดออกมาก็เหมือนน้ำพุใสๆ ที่ไหลมาจากภูเขา

หลี่ฉางอันเห็นแววตาอยากรู้อยากเห็นในดวงตาของเหวินเหมียวฮวา ซึ่งเป็นสิ่งที่ในความทรงจำขแงเสี่ยวฉางอันไม่เคยได้เห็น

ในความทรงจำของเสี่ยวฉางอัน เหวินเหมียวฮวาเป็นคนเย็นชาและหดหู่ มีเพียงขนมหวานเท่านั้นที่ทำให้เธอดูแปลกไป

"ฉันพึ่งทำสัญญากับสัตว์เลี้ยงอสูรน่ะ"

หลี่ฉางอันนึกถึงคุณลักษณะที่ไม่รู้จักบนแผงควบคุมแล้วลังเล "น่าจะเป็นธาตุไฟ?"

น่าจะงั้นหรอ?

แม้ว่าเหวินเหมียวฮวาจะเข้าใจประเด็นสำคัญ แต่เธอก็ไม่ได้ลงลึกไปกว่านี้ เธอไม่อยากเสียเพื่อนเพียงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเธอไป

ดังนั้นเธอจึงตอบกลับด้วยคำเดียว

"อื้อ"

หลี่ฉางอันมองหญิงสาวตรงหน้าที่ดูเหมือนดอกบัวหิมะจากเทือกเขาเทียนซานด้วยความประหลาดใจ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สามารถเชื่อความทรงจำของเสี่ยวฉางอันได้อย่างสนิทใจ

เช่นเดียวกับเหวินเหมียวฮวา ในความรู้สึกของเขา อารมณ์ของหญิงสาวคนนี้ละเอียดอ่อนและถ่อมตน

ความละเอียดอ่อนนี้ซ่อนอยู่ภายใต้ดวงตาที่เหมือนน้ำพุใสๆ ปราศจากร่องรอยของความโอ้อวด

ความอ่อนน้อมถ่อมตนนี้ถูกปกปิดด้วยรัศมีเย็นชาทั่วร่างกายของเธอ จนแทบมองไม่เห็น

หลี่ฉางอันหยิบคาราเมลรสส้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ขณะที่เขากำลังสงสัยว่าคาราเมลก้อนนี้อยู่ในชุดนักเรียนของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่

มือเล็กๆ อันเย็นเฉียบของเหวินเหมียวฮวาคว้าคาราเมลรสส้มไปจากมือของเขา และแกะห่อคาราเมลอย่างชำนาญ คาราเมลทำให้ใบหน้าที่บอบบางของเธอดูมีชีวิตชีวา

จากนั้นเด็กสาวก็หรี่ตาลง ลิ้มรสชาติหวานราวกับแฮมสเตอร์

หลี่ฉางอันสัมผัสได้ถึงอารมณ์แห่งความสุขของเด็กสาว แม้ว่ามันจะเลือนลางมาก แต่เขาก็ยังสัมผัสได้หลังจากที่ได้รับพรสวรรค์ทางจิตมา

เมื่อพวกเขามาถึงห้องเรียน ก็ภายในห้องมีเสียงดังเล็กน้อย แต่ทันทีที่เหวินเหมียวฮวาเดินเข้ามา ทุกอย่างก็เงียบลง

นักเรียนทุกคนเริ่มเก็บเครื่องเขียนสำหรับสอบโดยไม่ได้นัดหมาย จากนั้นก็เดินออกจากห้องเรียน

หลี่ฉางอันลูบผมสีดำขลับของเหวินเหมียวฮวา ความสามารถนี้มีทั้งความเย็นชาและน่าเกรงขาม มันเร็วเกินไปสำหรับเด็กมัธยมปลายที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะกลุ่มนี้

"ไปเตรียมตัวกันเถอะ ดูแล้วพวกเราน่าจะสอบห้องเดียวกัน"

ความมืดมิดในส่วนลึกของดวงตาของเหวินเหมียวฮวาถูกเติมเต็มด้วยรอยยิ้มของหลี่ฉางอัน เธอไม่รู้ว่าทำไมรักแรกในวัยเด็กของเธอถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้

เด็กสาวก้มหน้าลง และมุมปากของเธอก็ยกยิ้มเย็นโดยไม่รู้ตัว

แต่อบอุ่นมาก

ฉากนี้ถูกพบเห็นโดยนักเรียนที่ยังไม่ออกจากห้องเรียน และทุกคนต่างก็คิดเหมือนกันว่า: หลี่ต้าเซวียนจอมโหดเป็นลูกผู้ชายตัวจริง!

ในตอนเช้า มีสองวิชาคือภาษาจีนและคณิตศาสตร์ ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากสำหรับหลี่ฉางอัน

ความทรงจำของเสี่ยวฉางอันช่วยเขาตอบคำถามทางวิชาการส่วนใหญ่ได้

พักอาหารกลางวัน หลี่ฉางอันและเหวินเหมียวฮวามาที่โรงอาหารและหาที่นั่งเงียบสงบเพื่อรับประทานอาหาร

หลี่ฉางอันที่เพิ่งจะได้เป็นผู้ใช้อสูรระดับ 1 มีหูและตาที่ดี สามารถได้ยินบทสนทนาของนักเรียนมัธยมปลายที่กระตือรือร้นเหล่านี้ทันทีที่เขาขยับหู

"นี่ นายรู้ไหมว่าหัวหน้าห้องเหวินโดนลูบหัวเมื่อเช้านี้!"

"หัวหน้าห้องคนไหนนะ?"

"ก็เจ้าหญิงน้ำแข็งห้อง 3 ปี 2 ไง"

"ฮะ คนนั้นน่ะหรอ เป็นไปได้ยังไง?"

"จะเป็นใครไปได้ล่ะ ก็หลี่ฉางอันไง!"

"หลี่ฉางอันคนที่ทำคะแนนเท่ากับเหวินเหมียวฮวาน่ะเหรอ?"

"ใช่ เขานั่นแหละ"

"ปี 2 นี่โหดร้ายจริงๆ รุ่นนี้ ใครทำคะแนนได้สูงกว่าพวกเขาทั้งสองคนบ้าง?"

เด็กหนุ่มผมสั้นใส่แว่นตอบอย่างภาคภูมิใจ "ไม่มี"

ทุกคนแทบหงายหลัง

หลี่ฉางอันสังเกตเห็นว่าหูของเหวินเหมียวฮวาแดงก่ำเล็กน้อย

บางครั้งการถูกชื่นชมเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี

"เมี๊ยว (ฉางอัน ฉันหิวแล้ว!)"

เพียงเท่านั้นหลี่ฉางอันก็นึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไป แต่เขามีครอบครัวแล้ว

"โอเค เดี๋ยวฉันเตรียมให้นะ"

หลี่ฉางอันหยิบกล่องเก็บอุณหภูมิออกจากกระเป๋าเป้แล้ววางไว้ข้างๆ ข้างในมีซุปนมถั่วงอกไฟอยู่มากมาย

แม่ของเขาทำให้เมื่อตอนเช้า

วงเวทย์สัญญาส่องแสงใต้เท้าของหลี่ฉางอันและลูกแมวที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดมังกรก็ปรากฏขึ้นในอ้อมแขนของเขา

เขารู้สึกได้... น้ำหนักของเหมาเหมาหนักกว่าตอนที่มันเกิดอย่างน้อยสามเท่า

ตั้งแต่อายุยังน้อย มันก็มีความสามารถมากมายขนาดนี้แล้ว

ฉากที่หลี่ฉางอันเรียกสัตว์เลี้ยงอสูรถูกพบเห็นโดยคนจำนวนมากและก่อให้เกิดเสียงฮือฮา

เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่เพิ่งเดินผ่านโต๊ะของหลี่ฉางอันก็สั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัวและวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว

บ้าไปแล้ว สัตว์เลี้ยงอสูรธาตุไฟ

สัตว์เลี้ยงอสูรที่ผู้ใช้อสูรหน้าใหม่ของอาณาจักรตงหวงทำสัญญาด้วยนั้นไม่เหมือนกับในละครโทรทัศน์ ตัวแรกที่พวกเขาทำสัญญาด้วยจะเป็นสัตว์เลี้ยงอสูรเริ่มต้นที่เท่อย่าง อสูรสายฟ้า อสูรไฟ และอสูรน้ำแข็ง

จากนั้นก็ไปถึงจุดสูงสุดของชีวิต

เมื่อเลือกสัตว์เลี้ยงอสูร ผู้ใช้อสูรในโลกนี้จะต้องพิจารณาไม่เพียงแต่ความเข้ากันได้และความสนิทสนมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงผลกระทบของตัวสัตว์เลี้ยงอสูรเองด้วย

ตัวอย่างเช่น หากสุนัขไล่ไฟที่มีหางเป็นเปลวไฟสะบัดหางโดยไม่ตั้งใจ มันอาจจะเผาเจ้าของหรือจุดไฟเผาสิ่งของในบ้าน ทำให้เกิดไฟไหม้ได้

สุนัขไล่ไฟนั้นค่อนข้างเชื่อง แต่สัตว์เลี้ยงอสูรธาตุไฟหลายชนิดมีนิสัยไม่ดีและชอบโจมตีอยู่ตลอดเวลา ทำให้ผู้ใช้อสูรบาดเจ็บสาหัสได้

อีกตัวอย่างหนึ่งคือ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอสูรสายฟ้า คุณต้องใส่ใจกับปัญหาเรื่องไฟฟ้าช็อต

นอกจากนี้ยังมีปัญหาเรื่องพิษของอสูรพิษ หากผู้ใช้อสูรไม่ระวัง เขาอาจลงเอยที่โรงพยาบาลหรือเสียชีวิตกะทันหัน

ไม่ต้องพูดถึงสัตว์เลี้ยงอสูรอื่นๆ ที่มีคุณลักษณะพิเศษ บุคลิกของสัตว์เลี้ยงอสูรแสงและความมืดนั้นไม่เพียงแต่แปลกประหลาดกว่าเท่านั้น แต่ยังมีความเสี่ยงสูงกว่าด้วย

สิ่งที่ต้องให้ความสนใจ เช่น อสูรวิญญาณ อสูรความตาย และอสูรมังกร ไม่ใช่สิ่งที่นักเรียนมัธยมปลายที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเหล่านี้สามารถรับมือได้

ท้ายที่สุด หากคุณต้องการเพิ่มความสนิทสนมกับสัตว์เลี้ยงอสูร คุณไม่สามารถสวมชุดฉนวนเพื่อเข้าใกล้อสูรสายฟ้าได้

ดังนั้นผู้ใช้อสูรหน้าใหม่ส่วนใหญ่ เมื่อเลือกสัตว์เลี้ยงเริ่มต้น พวกเขาจะเลือกสัตว์เลี้ยงธาตุน้ำ ไม้ และดิน ที่มีบุคลิกเชื่องมากกว่า ปลอดภัยกว่าและฝึกฝนได้ง่ายกว่า

อย่างน้อยๆ เมื่อคุณแข็งแกร่งขึ้น คุณก็สามารถทำสัญญากับสัตว์เลี้ยงอสูรที่มีคุณลักษณะทรงพลังได้ในอนาคต ดังนั้นจึงไม่ต้องรีบร้อน

เหวินเหมียวฮวาจ้องมองแมวสีแดงที่นั่งนิ่งๆ อยู่ในมือของหลี่ฉางอันด้วยความสนใจ

"ดูเหมือนว่ามันจะเชื่อฟังนายนะ มันไม่เหมือนอสูรธาตุไฟเลย"

หลี่ฉางอันยิ้มแล้วพูดว่า "เหมาเหมาเป็นเด็กดีมาก แต่มันจะเชื่องก็ต่อเมื่ออยู่ในมือของฉันเท่านั้น"

เหวินเหมียวฮวาพยักหน้ารับ

"อืม ที่บ้านฉันก็มีตัวหนึ่งที่นิสัยแบบนี้เหมือนกัน"