บทที่ 27 - ไอเทมภารกิจก็อัปเกรดได้งั้นเรอะ?

บทที่ 27 - ไอเทมภารกิจก็อัปเกรดได้งั้นเรอะ?

[คำแนะนำ: ยืนยันที่จะรับภารกิจ "มรดกของฮาเลนส์" หรือไม่ โปรดระวัง ภารกิจนี้เป็นภารกิจระดับอีปิกและมีความยากสูงมาก โปรดพิจารณาให้รอบคอบ]

[ยอมรับ] (ลูกแก้วคริสตัลของฮาเลนส์จะถูกปลดผนึกบางส่วน และกลายเป็นอุปกรณ์สวมใส่ชั่วคราวของคุณ)

[ปฏิเสธ] (ลูกแก้วคริสตัลของฮาเลนส์จะพุ่งทะยานแหวกอากาศจากไป เพื่อตามหาผู้มีวาสนาคนต่อไป)

"นี่สินะของรางวัลจากเนื้อเรื่องลับ"

ซูมู่ไป๋พินิจพิจารณาลูกแก้วคริสตัลในมืออย่างละเอียด

เงาลางๆ ที่เขาเห็นเมื่อกี้คงเป็นแค่ตาฝาดไปเองจริงๆ เพราะมองยังไงมันก็ไม่มีอะไรผิดปกติเลยสักนิด

แต่นี่มันเป็นถึงไอเทมเชื่อมโยงภารกิจระดับอีปิกเชียวนะ มันไม่มีทางเป็นแค่อุปกรณ์ไก่กาแน่นอน

มีอุปกรณ์ให้ใส่ฟรีๆ แบบนี้ มีหรือที่ซูมู่ไป๋จะยอมปล่อยให้หลุดมือ

กะอีแค่ภารกิจระดับอีปิก ถ้าขนาดเขายังทำไม่สำเร็จ แล้วคนอื่นบนโลกมันจะรอดหรือไง

ทว่าในจังหวะที่ซูมู่ไป๋กำลังจะกดยอมรับภารกิจ จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็แล่นแวบเข้ามาในหัว

"พรสวรรค์ 'หายนะ' มันใช้กับไอเทมภารกิจได้หรือเปล่าวะ ถ้าใช้ได้แล้วตัวภารกิจมันจะเปลี่ยนไปไหมเนี่ย"

พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา มันก็หยั่งรากลึกลงไปในสมองและเติบโตอย่างบ้าคลั่งจนหยุดไม่อยู่เสียแล้ว

"ขอลองของหน่อยเถอะ!"

ภารกิจระดับอีปิกยังมีโอกาสหาใหม่ได้เรื่อยๆ แต่ถ้าไม่ได้ลองของแปลกตอนนี้ เขาคงนอนตายตาไม่หลับแน่ๆ

ซูมู่ไป๋สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะส่งกระแสจิตสั่งการทันที

[หายนะ]!

[เป้าหมาย: ลูกแก้วคริสตัลของฮาเลนส์]!

[คำแนะนำ: โปรดเลือกระดับการเลื่อนขั้น ขั้นหนึ่ง/ขั้นสอง/ขั้นสาม] (คลิกเพื่อดูรายละเอียด)

"ทำได้จริงๆ ด้วยเว้ย!"

ดวงตาของซูมู่ไป๋เบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น

พรสวรรค์ 'หายนะ' นี่มันจะโกงเกินเบอร์ไปแล้วนะ

ขนาดไอเทมภารกิจมันยังบีบบังคับให้อัปเกรดได้เลยเหรอเนี่ย

เขารีบกดเข้าไปดูรายละเอียดอย่างร้อนรน

ตัวเลือกที่หนึ่ง: เลื่อนขั้นเป็นไอเทมภารกิจ [ลูกแก้วคริสตัลของดีแลน] ไม่เสียค่าใช้จ่าย

ตัวเลือกที่สอง: ยกระดับเป็นไอเทมภารกิจ [ลูกแก้วคริสตัลของโครเอน] ใช้เหรียญวิญญาณ 100,000,000 เหรียญ

ตัวเลือกที่สาม: หายนะเป็นไอเทมภารกิจ [ลูกแก้วคริสตัลของอีไล] ใช้อายุขัย 100,000 ปี

"นี่มึงเล่นสับเปลี่ยนภารกิจกันดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอวะ!"

เมื่อเห็นไอเทมภารกิจสามชิ้นที่หน้าตาไม่เหมือนกันเลยสักนิด ซูมู่ไป๋ก็ถึงกับยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตก

เขาพอจะเดาออกว่า 'หายนะ' น่าจะช่วยยกระดับความหายากของลูกแก้วคริสตัลฮาเลนส์ให้สูงขึ้นไปอีก แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะออกมาเป็นอีหรอบนี้

แล้วไอ้ตัวเลือกสุดท้ายนั่นมันเอาฮาใช่ไหมเนี่ย

ระดับอีปิกอัปเกรดเป็นระดับตำนาน ยกระดับเป็นระดับเทวตำนาน

แล้วถ้าหายนะข้ามขั้นไปถึงสามสเตป มันจะไม่พุ่งทะลุเพดานระดับเทวตำนานไปเลยหรือไง!

ระดับนั้นมันจะไปสุดที่ตรงไหนวะเนี่ย!

อายุขัยหนึ่งแสนปีเต็มๆ มันเป็นตัวเลขเดียวกันกับตอนที่เขาใช้หายนะอัปเกรดสายอาชีพเด๊ะๆ เลย

"แสดงว่าอาชีพจ้าวแห่งความตายของฉัน ก็เป็นตัวตนที่อยู่เหนือกว่าระดับเทวตำนานไปแล้วงั้นสิ"

ประกายความตื่นเต้นเต้นเร่าอยู่ในดวงตาของซูมู่ไป๋

เขายิ่งตั้งตารอคอยเอฟเฟกต์พิเศษของ [คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งความตาย] หลังจากแตะเลเวลสิบ รวมถึงสกิลใหม่ๆ ที่จะได้เรียนรู้จากมันมากขึ้นไปอีก

แต่ก่อนอื่น รีบกดรับภารกิจก่อนดีกว่า

"ขั้นหนึ่ง!"

ทันทีที่ซูมู่ไป๋ตัดสินใจ ลูกแก้วคริสตัลในมือก็เริ่มบิดเบี้ยวไปมาอย่างประหลาด

เสี้ยววินาทีต่อมา ตัวลูกแก้วก็เบลอไปชั่วขณะ

และเมื่อมันกลับมาคมชัดอีกครั้ง รูปร่างของมันก็เปลี่ยนไปจากเดิมเล็กน้อย

คราวนี้เขามองเห็นเงาที่ซ่อนอยู่ข้างในได้อย่างชัดเจนเต็มสองตา

มันคือมังกรน้ำแข็งร่างยักษ์ที่ดูดุร้ายและน่าเกรงขามสุดๆ

[คุณได้รับไอเทมภารกิจ "ลูกแก้วคริสตัลของดีแลน"]

เมื่อไอเทมภารกิจเปลี่ยนร่างไป เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[คำแนะนำ: ยืนยันที่จะรับภารกิจ "โศกนาฏกรรมของดีแลน" หรือไม่ โปรดระวัง ภารกิจนี้เป็นภารกิจระดับตำนานและมีความยากเหนือจินตนาการ โปรดพิจารณาให้รอบคอบ]

[ยอมรับ] (ลูกแก้วคริสตัลของดีแลนจะถูกปลดผนึกบางส่วน และกลายเป็นอุปกรณ์สวมใส่ชั่วคราวของคุณ)

[ปฏิเสธ] (ลูกแก้วคริสตัลของดีแลนจะพุ่งทะยานแหวกอากาศจากไป เพื่อตามหาผู้มีวาสนาคนต่อไป)

"ยอมรับ!"

เป้าหมายของซูมู่ไป๋ก็คือภารกิจระดับตำนานอยู่แล้ว เขากดตกลงอย่างไม่ลังเล

[คำแนะนำ: คุณยอมรับภารกิจระดับตำนาน "โศกนาฏกรรมของดีแลน" สำเร็จ]

[เนื่องจากเลเวลของคุณยังต่ำเกินไป โปรดอัปเลเวลให้ถึงเลเวล 30 ภายในระยะเวลาหนึ่งเดือน เพื่อเปิดใช้งานภารกิจระยะที่หนึ่ง]

[โปรดระวัง หากคุณไม่สามารถเปิดใช้งานภารกิจได้ทันเวลา คุณจะสูญเสีย "ลูกแก้วคริสตัลของดีแลน" ไปตลอดกาล]

วูบ~

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบสิ้นสุดลง ลูกแก้วคริสตัลในมือซูมู่ไป๋ก็สาดแสงสว่างวาบเจิดจ้า

ผ่านไปหลายนาที แสงสว่างนั้นก็ค่อยๆ หรี่ลง เผยให้เห็นเส้นสายของปราณมรณะสีเทาอ่อนลอยวนเวียนอยู่รอบๆ ลูกแก้ว

[ลูกแก้วคริสตัลของดีแลน] (ต้องปลดผนึกก่อนถึงจะรู้ชื่อไอเทมที่แท้จริง)

ลูกแก้วเวท อุปกรณ์มือรอง

เลเวล: 0-200

ไอเทมระดับตำนาน

ความทนทาน 1000/1000

เงื่อนไขการสวมใส่: มีภารกิจ "โศกนาฏกรรมของดีแลน" อยู่ในหน้าต่างภารกิจ

ค่าสถานะพื้นฐาน: (เลเวล 5)

พลังโจมตีเวทมนตร์ +50

ค่าสถานะทั้งหมด +20

พลังชีวิต +1000

มานา +2000

คุณสมบัติพิเศษ:

อัตราคริติคอลเวทมนตร์ +30% ดาเมจคริติคอล +50%

ติดผนึก ไม่ทราบผลลัพธ์

ติดผนึก ไม่ทราบผลลัพธ์

สกิล: (ติดผนึก)

เอฟเฟกต์พิเศษ: (เปิดใช้งานเมื่อเข้าสู่ภารกิจระยะที่หนึ่ง)

(ไอเทมภารกิจ จะหายไปโดยอัตโนมัติหากทำภารกิจล้มเหลว)

นอกจากค่าสถานะพื้นฐานกับคุณสมบัติพิเศษข้อแรกแล้ว ส่วนอื่นก็ถูกผนึกเอาไว้หมดเลย

แต่แค่สเตตัสเพียวๆ แค่นี้ มันก็ทรงพลังทิ้งห่างอุปกรณ์ระดับทองคำมืดในเลเวลเดียวกันไปไกลลิบแล้ว

แถมยังเป็นของฟรีอีกต่างหาก ซูมู่ไป๋ไม่มีอะไรจะบ่นเลยสักคำ

เนื่องจาก [คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งความตาย] หลังจากอัปเกรดแล้วกลายเป็นอุปกรณ์พิเศษที่ไม่ได้กินพื้นที่ช่องสวมใส่ ซูมู่ไป๋จึงยัดลูกแก้วคริสตัลใส่ช่องมือรองอย่างรวดเร็ว

พริบตาต่อมา ลูกแก้วคริสตัลของดีแลนก็หดเล็กลงหนึ่งสเตป แล้วลอยวนรอบมือซ้ายของซูมู่ไป๋อย่างช้าๆ

พอมองดูกองอุปกรณ์ที่ยังไม่ได้ตรวจสอบในกระเป๋า ซูมู่ไป๋ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

การลงดันเจี้ยนครั้งนี้กวาดของดีกลับมาได้เกินคาดจริงๆ

หลังจากใช้เวลาอัญเชิญโครงกระดูกขั้นสูงจนครบหนึ่งร้อยตัว ซูมู่ไป๋ก็โบกมือวูบ เก็บพวกมันทั้งหมดกลับเข้าไปในมิติอัญเชิญทันที

จากนั้นเขาก็หันหลังเดินตรงไปยังประตูมิติเพื่อออกจากดันเจี้ยนแห่งนี้

"เชี่ย นั่นมันไป๋เยี่ยนี่หว่า!"

"ในที่สุดก็ได้เห็นตัวเป็นๆ สักที ก็ดูธรรมดาๆ นี่นา ฉันก็นึกว่าพี่แกจะมีสามเศียรหกกรซะอีก"

"เลยเลเวลห้ามาแล้วหลอดอัปเลเวลมันบวมขนาดนั้น หมอนั่นมันเก็บเลเวลยังไงวะเนี่ย ปาเข้าไปเลเวลแปดแล้วเนี่ยนะ!"

"ถ้านายฉายเดี่ยวดันเจี้ยนระดับหายนะได้ นายก็เก็บเลเวลไวแบบนั้นได้เหมือนกันนั่นแหละ"

"หล่อกว่าที่คิดไว้อีกนะเนี่ย อยากเป็นแฟนด้วยจังเลย"

"ตื่นจ้ะสาว ไป๋เยี่ยของฉันยะ!"

"ไม่รู้ว่าเทพไป๋เยี่ยเขาจะตั้งกิลด์หรือเปล่านะ ฝีมือระดับนี้แค่กระดิกนิ้วเรียก คนก็คงต่อแถวขอเข้ากิลด์กันยาวเป็นกิโล"

"คงไม่ตั้งหรอก พี่แกไม่ได้มีพรสวรรค์สายบัฟกิลด์แบบหงถูปาเยี่ยนี่นา ขืนตั้งกิลด์ไปก็มีแต่พวกปลิงมาคอยถ่วงแข้งถ่วงขาเปล่าๆ"

...

แสงสว่างวาบขึ้น ร่างของซูมู่ไป๋ก็ปรากฏตัวอยู่หน้าประตูมิติดันเจี้ยน

เสียงอุทานด้วยความตกตะลึงดังเซ็งแซ่มาจากผู้เล่นรอบทิศ มีทั้งพวกที่ตื่นตะลึง อิจฉาตาร้อน และพวกที่หมั่นไส้เขา

แต่กลับไม่มีใครกล้าเดินเข้าไปเฉียดใกล้เขาเลยสักคน

ประกาศระบบที่เด้งขึ้นมารัวๆ เป็นเครื่องการันตีชั้นดีถึงความโหดเหี้ยมผิดมนุษย์มนาของซูมู่ไป๋

ถึงตายในหมู่บ้านมือใหม่จะไม่ได้ทำให้อายุขัยสั้นลง แต่การโดนหักเลเวลกับความเจ็บปวดตอนตายมันคือของจริงนะเว้ย

แถมไม่มีใครรู้ด้วยว่าซูมู่ไป๋มีนิสัยใจคอเป็นยังไง ขืนไปทำอะไรให้พี่แกขัดหูขัดตาแล้วโดนเชือดทิ้งดื้อๆ มันจะได้ไม่คุ้มเสียเอา

"น้องไป๋เยี่ย ในที่สุดนายก็ออกมาสักทีนะ"

พอเสียงของฟู่เจี่ยเทียนเซี่ยดังขึ้น ซูมู่ไป๋ก็หันขวับไปมองพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปาก

ตัวแจกเงินเดินมาหาถึงที่แล้ว

[จบแล้ว]