บทที่ 110 - ส่งพวกแกเข้าคุกไปพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัว!

บทที่ 110 - ส่งพวกแกเข้าคุกไปพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัว!

ในเวลานี้ หลัวต้าเสียงก็ตกตะลึงไปเช่นกัน

ความรวดเร็วในการลงมือครั้งนี้ ไม่ใช่แค่เด็ดขาดรวดเร็วธรรมดา แต่มันคือการทำลายล้างอย่างราบคาบ!

เขารีบตัดการถ่ายทอดสด แล้วต่อสายโทรศัพท์เข้ารหัสสายหนึ่ง หลังจากการพูดคุยสั้นๆ เขาก็วางสาย แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและกระจ่างแจ้ง

เป็นอย่างที่คิดจริงๆ!

เจียงเฟิงไก่อ่อนคนนี้ สามารถงัดแงะประตูสู่นรก จากเจี่ยงผิงคนบ้าคนนั้นได้สำเร็จ!

เมื่อกลับมายังห้องไลฟ์สด น้ำเสียงของหลัวต้าเสียงเจือปนไปด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะระงับไว้ได้ "ทุกคนครับ ไม่ต้องเดาแล้ว! ผมเพิ่งได้รับข่าวมาว่า ระหว่างกระบวนการประเมิน เจียงเฟิงได้เกลี้ยกล่อมเจี่ยงผิงสำเร็จ และได้หลักฐานการก่ออาชญากรรมทั้งหมดของอสังหาริมทรัพย์ซิ่งฝูมาแล้ว!"

"ตอนนี้ตำรวจไม่ได้แค่ทำตามขั้นตอน แต่กำลังปิดอวนจับปลาใหญ่ต่างหาก!"

"เป้าหมายต่อไป ไม่สิ เป้าหมายสุดท้ายของอวนผืนนี้ก็คือ——หวังเจี้ยนเย่า!"

สิ้นประโยคนี้ คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะระเบิดขึ้นมาอย่างรุนแรงด้วยความหนาแน่นมากกว่าเดิมสิบเท่า!

โดยเฉพาะชาวบ้านที่ถูกบังคับเวนคืนที่ดิน พวกเขาจ้องมองหน้าจอตาเขม็ง ราวกับจะสลักตัวอักษรเหล่านั้นลงไปในดวงตา

ภายในห้องพักของศาลชั้นสูง

หลินเฟิงและคนอื่นๆ กำลังดูการถ่ายทอดสดผ่านโทรศัพท์มือถือ เมื่อหลัวต้าเสียงพูดประโยคนั้นจบ โลกทั้งใบของพวกเขาก็เงียบสงัดลง

"จับ... จับหวังเจี้ยนเย่าแล้วเหรอ?" เสียงของหลินเฟิงสั่นเทาจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง โทรศัพท์ในมือเกือบจะร่วงหล่น

"เจี่ยงผิง... เจี่ยงผิงก็รับสารภาพแล้วงั้นเหรอ?!"

ข่าวนี้ ราวกับสายฟ้าฟาด ฟาดฟันความมืดมนที่กดทับอยู่ในใจของพวกเขามานานหลายปีให้แหลกสลาย!

"ดี! ดีมาก!!" จงเซียวทุบกำปั้นลงบนโต๊ะ ชายชราผู้กร้านโลกคนนี้ บัดนี้กลับน้ำตาคลอเบ้า ความยุติธรรมที่เขาไขว่คว้ามาครึ่งชีวิต ในที่สุดวันนี้ เขาก็มองเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์แล้ว

...

อสังหาริมทรัพย์ซิ่งฝู ห้องทำงานประธานกรรมการชั้นบนสุด

หวังเจี้ยนเย่ากำลังเอนกายพิงเก้าอี้หนังแท้สุดหรู ลิ้มรสไวน์ชาโตลาฟิตปี 82 อย่างสบายอารมณ์ ในสายตาของเขา การถ่ายทอดสดบนหน้าจอเป็นเพียงละครตลกฉากหนึ่งเท่านั้น

ทีมทนายความของเขาถูกกดดันเหรอ? ไม่เป็นไรหรอก นั่นก็แค่การดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของชิวอิ่งผู้หญิงโง่เขลาคนนั้น

ผลงานของเจี่ยงผิงออกมายอดเยี่ยมเหรอ? ดีมาก คนบ้าที่สมบูรณ์แบบ จะช่วยลดปัญหาให้เขาได้เยอะเลยทีเดียว

สถานการณ์ตอนนี้ถือว่าเยี่ยมยอด!

เขากระทั่งเริ่มวางแผนแล้วว่า พอเรื่องเงียบลง จะจัดการพวกชาวบ้านหัวแข็งที่ไม่รู้จักตายพวกนั้นยังไงดี

ทว่า เมื่อเขาเห็นภาพในจอ ที่เย่กู้ไพ่ตายของเขา ถูกชายร่างกำยำกดลงกับพื้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็แข็งค้างไปทันที

"นี่... มันเกิดอะไรขึ้น?!"

เพล้ง!

แก้วคริสตัลราคาแพงแตกกระจายคามือ น้ำไวน์สีแดงฉานไหลทะลักผ่านง่ามนิ้ว ราวกับหยดเลือด

และในวินาทีนั้นเอง เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวของเลขาฯ ก็ดังมาจากหน้าประตู

"พวกคุณเป็นใคร? ที่นี่ห้องทำงานประธานกรรมการนะ ไม่มีนัดห้ามเข้านะคะ!"

วินาทีต่อมา

ปัง——!

ประตูไม้เนื้อแข็งบานหนาถูกถีบจนพังครืน เศษไม้ปลิวว่อน ชายร่างกำยำท่าทางดุดันนำทีมตำรวจนอกเครื่องแบบสองแถว บุกเข้ามาดุจหมาป่าตะปบเหยื่อ

"พวกคุณ... พวกคุณจะทำอะไร! ออกไปเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันแจ้งตำรวจแน่!" หวังเจี้ยนเย่าเด้งตัวลุกจากเก้าอี้โดยสัญชาตญาณ เขาอยู่ในวงการนี้มานาน มีศัตรูมากมาย ปฏิกิริยาแรกคือคิดว่ามีคนมาล้างแค้น

ชายร่างกำยำที่เป็นหัวหน้าแค่นเสียงเย็นชา พร้อมกับชูบัตรประจำตัวที่หยิบออกมาจากอกเสื้อ

"ตำรวจสืบสวนเมืองเผิงเฉิง"

"คุณตำรวจ?" หวังเจี้ยนเย่าชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก

แต่เขาก็ตั้งสติได้ทันที

ตำรวจ! มาหาฉัน?

ยังไม่ทันสิ้นความคิด เขาก็รู้สึกหน้ามืดทะมึน ร่างกายถูกแรงมหาศาลผลักจนล้มหงายหลัง กระแทกกับพื้นอันเย็นเฉียบอย่างรุนแรง

กุญแจมืออันเยือกเย็น ถูกล็อกเข้าที่ข้อมือข้างที่ยังเปื้อนคราบไวน์แดงของเขา

"หวังเจี้ยนเย่า คุณตกเป็นผู้ต้องสงสัยจ้างวานฆ่าผู้อื่น บังคับรื้อถอน ฉ้อโกงสัญญา... ไปโรงพักกับพวกเราหน่อย"

น้ำเสียงเย็นเยียบนี้ กลายเป็นคำพูดของมนุษย์ประโยคสุดท้ายที่เขาได้ยิน

ไม่นาน ข่าวอสังหาริมทรัพย์ซิ่งฝูถูกอายัด และประธานกรรมการ หวังเจี้ยนเย่าถูกจับกุม ก็แพร่กระจายไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตดั่งคลื่นสึนามิ

เมื่อบทความยาวนับหมื่นตัวอักษรของหลัวต้าเสียง ที่วิเคราะห์แผนการทั้งหมดของเจียงเฟิงทีละช็อต ตั้งแต่การประกาศสงครามอย่าง "บ้าดีเดือด" ในตอนแรก การใช้ไลฟ์สดชักนำการ "แสดง" ของเจี่ยงผิง ไปจนถึงการเผด็จศึกในท้ายที่สุด ถูกเผยแพร่ออกมา

โลกออนไลน์ ก็ตกอยู่ในความเงียบงันอย่างสิ้นเชิง

"โอ้โห... สรุปคือเป้าหมายของทนายเจียงตั้งแต่แรก ก็ไม่ใช่การขึ้นศาลว่าความ แต่เป็นการจับคนงั้นเหรอ?"

"ส่งเสียงบูรพาตีประจิม ล้อมเว่ยช่วยจ้าว! เขาใช้การพิจารณาคดีของศาลสองแห่งเพื่อดึงดูดอำนาจการยิงทั้งหมดของอสังหาริมทรัพย์ซิ่งฝู แต่การลงดาบที่แท้จริงกลับอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวช!"

"ท่อนที่ชี้แนะให้เจี่ยงผิงแสดงละคร พอมาดูย้อนหลังแล้วแม่งคือผลงานระดับเทพชัดๆ! เขาไม่ได้กำลังพากย์นะ เขาเขียนบทให้เจี่ยงผิงเล่นต่างหาก!"

"น่ากลัวเกินไปแล้ว ผู้ชายคนนี้ เขาปั่นหัวคนกับกฎหมายเล่นอยู่บนฝ่ามือชัดๆ!"

ในขณะนี้ แม้แต่หลัวต้าเสียงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

อัจฉริยะหน้าไหน จะใช้วิธีแบบนี้ในการต่อสู้คดีในศาล?

นี่ไม่ใช่นักกฎหมายแล้ว นี่มันยอดนักวางกลยุทธ์ชัดๆ!

ในขณะเดียวกัน ข่าวอีกเรื่องหนึ่งก็ถูกส่งมา

ณ ศาลชั้นสูง เจียงชงก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ผู้พิพากษาอีกครั้ง เขาเผชิญหน้ากับที่นั่งฝ่ายจำเลยที่ว่างเปล่า น้ำเสียงดังกังวานก้องกังวาน

"จากการพิจารณาคดีของศาล ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำความผิดของจำเลยเจี่ยงอู่มีความชัดเจน พยานหลักฐานแน่ชัดและเพียงพอ พฤติการณ์เข้าข่ายความผิดฐานจงใจฆ่าคน มีพฤติการณ์ที่ร้ายแรงมาก และเป็นภัยต่อสังคมอย่างใหญ่หลวง ศาลได้ยื่นขออนุมัติโทษประหารชีวิตต่อศาลประชาชนสูงสุดแล้ว!"

"รอเพียงคำสั่งอนุมัติ ก็จะดำเนินการประหารชีวิตทันที!"

วินาทีที่ข่าวนี้แพร่ออกไป

หลินเฟิง หูหง และจงเซียว ทั้งสามคนไม่สามารถกลั้นความรู้สึกไว้ได้อีกต่อไป ความเศร้าโศก ความคับแค้นใจ และความสิ้นหวังที่ถูกกดทับมานาน ในที่สุดก็แปรเปลี่ยนเป็นน้ำตาร้อนผ่าวที่ไหลทะลักออกมา

"โฮๆๆ... ชนะแล้ว... พวกเราชนะแล้ว..."

ทั้งสามไม่ได้คุกเข่าลง แต่สวมกอดกันแน่น ร้องไห้โฮราวกับเด็กๆ

หลี่จิ้งยืนอยู่ข้างๆ มองดูภาพนั้น ขอบตาก็เริ่มแดงรื้นเช่นกัน

ในวินาทีนี้ จู่ๆ เธอก็เข้าใจคำพูดของเจียงชงที่ว่า "บางครั้ง ต้องทำให้เรื่องมันใหญ่โตพอ ถึงจะมีทางออกที่แท้จริง" ขึ้นมา

กฎหมาย ไม่ใช่แค่ตัวอักษรที่เย็นชา

แต่มันคือแสงสว่างสุดท้ายที่โอบอุ้มความยุติธรรมและความหวังของมวลมนุษย์เอาไว้!

...

ณ สำนักงานอัยการเมืองเผิงเฉิง

ชิวอิ่งและหลี่จิ้งรีบเดินทางมาถึง

"ลูกพี่! ฉันชนะแล้ว!" หลี่จิ้งยืดอกทันทีที่เดินเข้ามา บนใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด

ส่วนชิวอิ่งกลับมีรอยยิ้มที่แฝงความซับซ้อน "ทนายเจียง แผนการของคุณนี่มันใหญ่โตจริงๆ"

เจียงเฟิงยิ้มตอบ "พวกเราต่างหากที่ชนะ ลำบากคุณแล้วนะทนายชิว ครั้งนี้คุณรับแรงกดดันหนักที่สุดเลย"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชิวอิ่งกลับรู้สึกผิดขึ้นมา "ทนายเจียง ฉัน... จริงๆ แล้วฉันไม่ได้ช่วยอะไรคุณเลย"

ในศาล เธอแทบจะถูกอีกฝ่ายปั่นหัวเล่น ถูกกดขี่ตลอดเวลา

"ไม่เลย" เจียงเฟิงส่ายหน้า แววตาจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "คุณช่วยตรึงทีมทนายระดับหัวกะทิหกสิบคนของพวกมันไว้ ซื้อเวลาอันมีค่าที่สุดมาให้ผม คุณทำภารกิจที่ยากที่สุดได้ยอดเยี่ยมมาก"

เขาตบไหล่ชิวอิ่ง

"อย่ามัวแต่โทษตัวเองเลย เรื่องมันยังไม่จบหรอกนะ"

"ฉากสำคัญจริงๆ น่ะ กำลังจะเริ่มขึ้นต่อจากนี้ต่างหาก"

"อืม!" ชิวอิ่งและหลี่จิ้งพยักหน้าอย่างหนักแน่น ดวงตาลุกโชนไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้อีกครั้ง

ห้าวันต่อมา ระบบยุติธรรมทั่วทั้งเมืองเผิงเฉิงทำงานอย่างเต็มกำลัง

ตำรวจและอัยการได้ทำการสืบสวนอย่างหนักตลอดเวลา กับทนายความ ผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์ซิ่งฝู และหัวหน้าทีมก่อสร้าง กว่าเจ็ดสิบคนที่ถูกจับกุมมา

หวังเจี้ยนเย่าพยายามอดอาหารเพื่อประท้วง แต่เมื่อพนักงานสอบสวนนำหลักฐานที่เขาสั่งให้เจี่ยงผิงฆ่าคน และโยนความผิดไปให้อาการป่วยทางจิตของเจี่ยงอู่ มาวางเรียงตรงหน้าเขาทีละชิ้น แนวป้องกันทางจิตใจของเขาก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

กฎหมายที่พวกเขาเคยนำมาปั่นหัวเล่น บัดนี้กลายเป็นมีดแหลมคมที่ทิ่มแทงทะลุทุกการกระปิดบังของพวกเขา

ในที่สุด ตำรวจก็มีพยานหลักฐานครบถ้วน เพื่อพิสูจน์ว่าหวังเจี้ยนเย่า เพื่อประหยัดเงินค่าเวนคืนที่ดิน ได้จ้างวานครอบครัวเจี่ยงผิง ใช้โรคจิตเภทของลูกชายเจี่ยงอู่เป็นเครื่องมือ "ถูกกฎหมาย" ในการฆ่าคน

รวมถึงหลักฐานที่ยืนยันว่าอสังหาริมทรัพย์ซิ่งฝูปลอมแปลงสัญญา ปล่อยโครงการทิ้งร้าง ข่มขู่ด้วยความรุนแรง และการกระทำอันเลวร้ายอื่นๆ อีกมากมาย

แถมยังกุมหลักฐานทั้งหมดที่พิสูจน์ได้ว่า ทีมทนายความของเย่กู้ ได้จัดหาเสื้อคลุมกฎหมายที่ "สมบูรณ์แบบ" ให้กับกิจกรรมอาชญากรรมทั้งหมดนี้

จิ๊กซอว์แห่งความชั่วร้าย ถูกนำมาปะติดปะต่อจนสมบูรณ์ทีละชิ้น

ฝ่ายอัยการ ยื่นฟ้องอย่างเป็นทางการ

ศาลทั้งสามระดับของเมืองเผิงเฉิง เปิดการพิจารณาคดีพร้อมกันอีกครั้ง!

ครั้งนี้ จะเป็นการพิจารณาคดีแห่งศตวรรษ

บนที่นั่งฝ่ายจำเลยของศาลชั้นสูง มีชายสี่คนยืนเรียงรายกันอยู่

หวังเจี้ยนเย่า เย่กู้ เจี่ยงผิง และเถ้าแก่ทีมก่อสร้าง

อาชญากรตัวเอ้ทั้งสี่คน มาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา

(จบแล้ว)