บทที่ 4 คัมภีร์มรรคมหาต้นกำเนิด บรรลุจินเซียนขั้นสมบูรณ์

บทที่ 4 คัมภีร์มรรคมหาต้นกำเนิด บรรลุจินเซียนขั้นสมบูรณ์

"หมื่นมรรคคืนสู่ต้นกำเนิด หนึ่งจิตเนรมิตสรรพชีวิต!"

นี่คือใจความสำคัญของคัมภีร์สายธารต้นกำเนิดแห่งมหาบรรพกาล

หยวนชิงมีสีหน้าตกตะลึงอย่างยิ่ง สิ่งที่ถูกเรียกว่าคัมภีร์สายธารต้นกำเนิดแห่งมหาบรรพกาลนี้ แม้จะกล่าวว่าเป็นวิชาบำเพ็ญเพียร แต่แท้จริงแล้วกลับมิใช่วิชาทั่วๆ ไป หากแต่ควรเรียกว่าเป็นต้นกำเนิดของทุกสรรพมรรคภายในห้วงโกลาหล

ประโยคที่ว่า "หมื่นมรรคคืนสู่ต้นกำเนิด หนึ่งจิตเนรมิตสรรพชีวิต" คือแก่นแท้ของคัมภีร์นี้ มหาเทพผานกู่ผู้ถือกำเนิดในบัวเขียวโกลาหลมาพร้อมกับสังข์หยกแห่งมรรคผล ซึ่งได้บันทึกอักขระแก่นแท้ทั้งแปดตัวนี้เอาไว้ หลังจากมหาเทพผานกู่หลอมรวมสังข์หยกและทำความเข้าใจแก่นแท้นี้ สังข์หยกจึงได้สกัดยอดวิชาสูงสุดออกมาสองประการ คือ วิชากายานพเก้าและวิชาจิตวิญญาณนพเก้า

"นั่นหมายความว่า หลังจากที่ข้าหลอมรวมชิ้นส่วนสังข์หยกแห่งมรรคผลนี้แล้ว มันก็จะสกัดวิชาบำเพ็ญเพียรออกมาให้ข้าเช่นกัน ถึงแม้จะไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร แต่ข้ามั่นใจว่ามันต้องเหมาะสมกับตัวข้าอย่างที่สุด"

หยวนชิงมิอาจรอช้าได้อีกต่อไป เขาเริ่มนั่งขัดสมาธิและลงมือหลอมรวมชิ้นส่วนสังข์หยกแห่งมรรคผลทันที

ระดับของชิ้นส่วนสังข์หยกนี้เหนือล้ำกว่าสมบัติวิเศษแต่กำเนิดไปมากนัก แม้จะมีม่านพลังปกป้องอยู่นับไม่ถ้วน แต่มีเพียงสี่สิบเก้าชั้นเท่านั้นที่สว่างไสว คาดว่าคงเป็นเพราะมันตกลงมาสู่โลกฮงหวง จึงถูกกฎเกณฑ์แห่งโลกกดระดับลงมาให้อยู่ในขั้นสมบัติวิเศษแต่กำเนิด

โดยปกติแล้ว สมบัติวิญญาณระดับต่ำจะมีม่านพลัง 1-12 ชั้น ระดับกลางมี 12-24 ชั้น ระดับสูงมี 25-36 ชั้น ระดับยอดเยี่ยมมี 37-48 ชั้น และระดับสูงสุดจะมีม่านพลัง 49 ชั้น

ชั้นที่หนึ่ง!

ชั้นที่สอง!

ชั้นที่ห้า!

สองพันปีต่อมา แสงรัศมีอันบริสุทธิ์สายหนึ่งพลันหลั่งไหลออกมารอบกายหยวนชิงเข้าห่อหุ้มตัวเขาไว้

เขาลืมตาขึ้นกะทันหัน แสงแห่งมรรคผลหมุนวนรอบกาย "ข้าหลอมรวมม่านพลังได้ยี่สิบสี่ชั้นแล้ว! ถึงเวลาทำความเข้าใจคัมภีร์สายธารต้นกำเนิดแห่งมหาบรรพกาลเสียที"

สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาพุ่งเข้าไปภายในชิ้นส่วนสังข์หยก ในชั่วพริบตานั้น ประโยค "หมื่นมรรคคืนสู่ต้นกำเนิด หนึ่งจิตเนรมิตสรรพชีวิต" ก็ดังก้องอยู่ในหัวของหยวนชิง

สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของหยวนชิงจมลึกลงไปในอักขระทั้งแปดตัวที่บรรจุสัจธรรมสูงสุดแห่งมหาบรรพกาล เหนือยอดเขาอวี้จิง ปราณวิญญาณอันไร้ที่สิ้นสุดถูกดึงดูดด้วยอิทธิฤทธิ์กลืนปราณเก้าจังหวะ จนกลายเป็นวังวนปราณขนาดยักษ์พุ่งเข้าหาเขา

แสงสลัวจากสังข์หยกห่อหุ้มร่างเขาไว้ วงล้อแห่งบุญบารมีนพเก้าลอยเด่นอยู่เบื้องหลังศีรษะ สะท้อนกลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขามยิ่งนัก

นอกจากนี้ พฤกษาโลกยังมีต้นกำเนิดเดียวกับโลกฮงหวง ทำให้เขาสามารถดึงศักยภาพแห่งรากฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิดออกมาได้อย่างถึงขีดสุด ภายใต้ปัจจัยทั้งสามประการนี้ ความสามารถในการหยั่งรู้ของหยวนชิงจึงพุ่งทะยานสู่ระดับสูงสุด

"หมื่นมรรคคืนสู่ต้นกำเนิด... หมื่นมรรคคืนสู่ต้นกำเนิด..." หยวนชิงพร่ำบ่นในใจ ดวงจิตวิญญาณของเขาประหนึ่งเครื่องคำนวณอันแม่นยำที่สุด คอยวิเคราะห์ความหมายที่แท้จริงของแก่นแท้อักขระทั้งแปดด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการภายใต้การเกื้อหนุนของวงล้อแห่งบุญบารมี

"ต้นกำเนิด... คือจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด ก่อนโกลาหลจะเปิดออก ทุกมรรคผสมรวมเป็นหนึ่ง นี่คือปฐมบทแห่งต้นกำเนิด ผานกู่เบิกฟ้า ทุกมรรคแยกตัว ก่อเกิดโลกฮงหวง นี่คือการวิวัฒนาการแห่งต้นกำเนิด"

"และการคืนสู่ต้นกำเนิด มิใช่เพียงการกลับไปสู่ห้วงโกลาหล แต่คือ... การสืบเสาะไปถึงรากเหง้า เข้าใจแก่นแท้ของทุกสรรพมรรค และควบคุมกฎเกณฑ์สูงสุดแห่งการเกิด การแยกแยะ การดำเนินไป และการดับสูญ!"

"หนึ่งจิตเนรมิตสรรพชีวิต... มรรคย่อมเคลื่อนไปตามจิต! เมื่อเข้าใจแก่นแท้แห่งต้นกำเนิดของทุกมรรค กฎเกณฑ์จะก่อตัวขึ้นเองตามที่ใจปรารถนา!"

"มิต้องฝืนกระทำ กฎแห่งมหาบรรพกาลจะใช้งานง่ายราวกับแขนขาของตนเอง เนรมิตความเป็นและความตายตามใจนึก สร้างสรรค์สรรพสิ่งและทำลายล้างทุกกฎเกณฑ์! นี่คือ... ขอบเขตสูงสุดที่คำพูดกลายเป็นสัจธรรมและมรรถผลก่อกำเนิดจากดวงใจ!"

ทันใดนั้น รอบกายหยวนชิงพลันปรากฏกฎแห่งมหาบรรพกาลนับหมื่นล้านสาย ภายในดวงตาที่แจ่มใสของเขาปรากฏภาพการวิวัฒนาการของโลกฮงหวง พลังแห่งดิน น้ำ ลม และไฟหลอมรวมสรรพสิ่งเพื่อสร้างสิ่งมีชีวิต

"โกลาหลบ่มเพาะต้นกำเนิด รากฐานวิญญาณแบกรับมรรคผล ทุกกฎคืนสู่สายธาร หนึ่งจิตสำแดงสัจธรรม ปักหลักในฮงหวง หลอมรวมเส้นชีพจรสร้างกายา กายกลายเป็นจักรวาล มรรคผลพิสูจน์นิรันดร์!"

"วิชาบำเพ็ญเพียรของข้าจักมีนามว่า คัมภีร์มรรคมหาต้นกำเนิด สำเร็จแล้ว!"

หยวนชิงผ่อนลมหายใจยาว ตามหลักเหตุผลแล้ว ลำพังกฎเกณฑ์ที่เขาแบกรับไว้ไม่อาจทำให้เขาทำความเข้าใจวิชาเช่นนี้ได้ แต่ด้วยการช่วยเหลือของสังข์หยกแห่งมรรคผลในการวิวัฒนาการ ในที่สุด "คัมภีร์มรรคมหาต้นกำเนิด" ที่เหมาะสมกับเขาอย่างที่สุดก็ได้ถือกำเนิดขึ้น

เฉกเช่นเดียวกับวิชาที่มหาเทพผานกู่เข้าใจ คัมภีร์มรรคมหาต้นกำเนิดของหยวนชิงถูกแบ่งออกเป็นสองภาค คือ ภาคกายามรรค และ ภาคจิตวิญญาณ

ภาคกายามรรคใช้ร่างพฤกษาโลกเป็นพื้นฐาน รากปักลึกสู่ปฐพี หลอมรวมและหล่อเลี้ยงชีพจรดินและชีพจรน้ำเพื่อเพิ่มพูนความแข็งแกร่งของกายา ในขณะเดียวกันก็สามารถควบคุมพลังแห่งชีพจรเหล่านี้เพื่อเสริมบารมีและสำแดงฤทธานุภาพสูงสุด การหลอมรวมชีพจรดินและน้ำมิใช่เพียงการสูบพลังออกมา แต่คือการใช้ตนเองคอยหล่อเลี้ยงชีพจรเหล่านั้นในโลกฮงหวงไปพร้อมกัน

ภาคกายามรรคแบ่งออกเป็นเก้าขั้น ขั้นที่หนึ่งคือระดับเสวียนเซียน ขั้นที่สองคือจินเซียน ขั้นที่สามคือไท่อี๋ ขั้นที่สี่คือต้าหลัวจินเซียน ขั้นที่ห้าคือจุ่นเซิ่ง และขั้นที่หกคือมหาเทพต้าหลัว

"หากข้าสามารถหลอมรวมชีพจรดินและน้ำทั้งหมดของโลกฮงหวงได้ พลังกายของข้าจะไปถึงระดับใดกันนะ? ข้าจะสามารถทำลายโลกได้ด้วยหมัดเดียวหรือไม่?"

เมื่อคิดได้ดังนั้น หยวนชิงอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจลึกและยิ้มกว้างออกมา เมื่อเทียบกับวิชากายาของมหาเทพผานกู่แล้ว หยวนชิงรู้สึกว่าวิชาของเขาก็อาจจะทรงพลังไม่แพ้กัน

ส่วนภาคจิตวิญญาณนั้น บรรจุความหมายของ "หมื่นมรรคคืนสู่สายธาร"

พลังงานทุกอย่างระหว่างฟ้าดินสามารถถูกดูดซับผ่านกายามรรคพฤกษาโลกของหยวนชิง และเปลี่ยนเป็นพลังเวทย์ได้ ไม่ว่าจะเป็นปราณวิญญาณหรือปราณปีศาจ ทั้งหมดล้วนกลายเป็นสารอาหารเพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้แก่เขาได้ทั้งสิ้น

"ถ้าอย่างนั้น มันช่างเหมาะกับพฤกษาโลกของข้ายิ่งนัก ในฐานะต้นไม้ จะรดน้ำสะอาดหรือใส่ปุ๋ยคอกลงไป มันก็เปลี่ยนเป็นสารอาหารได้ทั้งหมด"

ภาคจิตวิญญาณมีเก้าขั้นเช่นกัน เมื่อถึงขั้นที่หกก็จะสามารถบรรลุถึงจุดสูงสุดของระดับมหาเทพต้าหลัวได้

"ข้าจะเริ่มจากการหลอมรวมชีพจรดินและน้ำภายในเขาอวี้จิงก่อน!"

เมื่อคิดได้ก็ลงมือทำทันที

วงล้อแห่งบุญบารมีนพเก้าลอยเด่นอยู่เบื้องหลัง ร่างจำแลงของพฤกษาโลกหยั่งรากลงในห้วงมิติอันไร้ขอบเขต เชื่อมต่อกับกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดิน พร้อมกันนั้นเขาก็เริ่มเดินพลังคัมภีร์มรรคมหาต้นกำเนิด ภาคกายามรรค

สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของหยวนชิงแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ พบชีพจรดินหลักของเขาอวี้จิงรวมถึงชีพจรน้ำของลำธารสายเล็กๆ อีกหลายสิบสาย

"ข้าจะเริ่มหลอมรวมจากชีพจรน้ำก่อน!"

ชีพจรน้ำมีขนาดเล็กกว่า การหลอมรวมจึงทำได้ค่อนข้างรวดเร็ว

เสียงน้ำกระเพื่อมไหว!

ทั่วทั้งเขาอวี้จิง ลำธารหลายสิบสายสัมผัสได้ว่าหยวนชิงกำลังหลอมรวมชีพจรน้ำ น้ำในลำธารเริ่มเดือดพล่านด้วยความตื่นเต้นยินดี และเริ่มให้ความร่วมมือด้วยตนเองอย่างน่าอัศจรรย์

ภาคกายามรรคบรรลุระดับเชี่ยวชาญในเวลาไม่นาน

ขั้นที่หนึ่ง ระดับเริ่มต้น!

ขั้นที่หนึ่ง ระดับกลาง!

ขั้นที่หนึ่ง ระดับปลาย!

สามพันปีต่อมา เขาหลอมรวมชีพจรน้ำทั้งหลายสิบสายได้โดยสมบูรณ์ ภาคกายามรรคบรรลุขั้นที่หนึ่งอย่างสมบูรณ์ และการฝึกฝนทางกายของเขาก็เข้าสู่ระดับขั้นที่หนึ่งขั้นสมบูรณ์เช่นกัน

ร่างพฤกษาโลกของหยวนชิงมิได้เติบโตสูงขึ้น ยังคงอยู่ที่สามพันจ้าง แต่กิ่งก้านและใบกลับเขียวขจีราวกับหยกมรกต และให้ความรู้สึกที่แข็งแกร่งและทรงพลังกว่าเดิมหลายเท่าตัว

"ต่อไปคือหลอมรวมชีพจรดิน!"

ชีพจรดินของเขาอวี้จิงครอบคลุมพื้นที่นับพันล้านลี้ ระยะเวลาที่ต้องใช้อาจเป็นตัวเลขที่มหาศาล

เมื่อเริ่มการหลอมรวม กลิ่นอายแห่งกฎแห่งดินพลันพุ่งทะยานขึ้นบนเขาอวี้จิง ความแข็งแกร่งทางกายของหยวนชิงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพียงชั่วพริบตาก็ทะลวงเข้าสู่ขั้นที่สองระดับเริ่มต้น

ต่อมาเป็นขั้นที่สองระดับกลาง

ขั้นที่สองระดับปลาย

และขั้นที่สองระดับสมบูรณ์!

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วถึงห้ากัลป์

ร่างพฤกษาโลกของหยวนชิงในยามนี้สูงใหญ่ถึงหนึ่งหมื่นจ้าง เมื่อฝึกฝนภาคกายามรรคถึงขั้นที่สามระดับสมบูรณ์ การฝึกฝนทางกายของเขาก็ได้ทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับจินเซียนขั้นสมบูรณ์เป็นที่เรียบร้อย

"ในที่สุดข้าก็หลอมรวมชีพจรดินสำเร็จ นั่นหมายความว่าตอนนี้เขาอวี้จิงตกเป็นของข้า หยวนชิง โดยสมบูรณ์แล้ว!"

หยวนชิงกำหมัดแน่น พลังจากชีพจรดินและน้ำของเขาอวี้จิงแผ่ซ่านเข้าสู่ร่างกายของเขา หากเขาลองชกออกไปเพียงหมัดเดียว ท้องฟ้าคงถล่มและแผ่นดินคงแยกออก เมฆาและลมพัดแปรปรวนราวกับวันสิ้นโลก และดวงดาวบนฟากฟ้าคงสั่นคลอนจนแทบจะแตกสลาย

และในขณะที่หยวนชิงหลอมรวมชีพจรดินของเขาอวี้จิงจนเสร็จสิ้นนั่นเอง...

ณ เชิงเขาทางทิศเหนือของเทือกเขาปู้โจว เสียงคำรามด้วยความเจ็บใจพลันดังก้องไปทั่วบริเวณ

"วาสนาของข้า!"

"ใครกันที่บังอาจมาแย่งชิงวาสนาของข้าไป!"