เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 345 : หมอกร้าย(อ่านฟรี)

ตอนที่ 345 : หมอกร้าย(อ่านฟรี)

ตอนที่ 345 : หมอกร้าย(อ่านฟรี)


ณ สถานที่ต้องห้ามด้านหลังภูเขาของสำนักหนานหัว

อาจารย์จากตระกูลเฟิงมองดูเงาที่ปรากฎตัวขึ้นจากความว่างเปล่า สายตาของเงาร้ายดูโลภและโหดร้ายราวกับว่ามันไม่ใช่สายตาของมนุษย์แต่มันคือสายตาของปีศาจที่กระหายเลือด

“เสร็จแล้วหรือ?”

“จบแล้ว” เสียงของหญิงผู้ไร้ร่องรอยตอบ “หรือเราควร ..”

วิญญาณนักฆ่าสายตาของเธอฉายแววเยือกเย็นออกมา

“ไม่ต้องไปสนใจเขา!” เสียงนั้นช่างดูเย็นชา “เมื่อข้าตื่นขึ้นและได้รับอิสระภาพของข้าคืนทุกอย่างจะตกเป็นทาสของเรา จากนั้นเขาเองก็จะเป็นของเราเช่นกัน!”

เสียงหัวเราะดังขึ้นจากความมืดดูโศกเศร้าและแค้นเคืองในเวลาเดียวกันดังขึ้น

“สถานการณ์ในสำนักหนานหัวเป็นอย่างไรบ้าง?” เสียงในความมืดถาม

“สาวกหลายคนมาสมทบกับเรา” หญิงคนนั้นตอบพร้อมฉีกยิ้มเย็นชา “ข้ากลัวว่าน้องสาวและน้องชายของข้าจะหลงลืมสิ่งนี้ไป”

“อืม ..​ ดีมาก!”

“ถึงอย่างนั้น” หญิงสาวพูดต่อ “ศิษย์พี่ที่ควรจะอยู่ภายใต้การควบคุมของข้า แต่ด้วยเหตุบางอย่างเขากลับไม่ได้ปรากฎตัวข้าสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นหรือมีอุบัติเหตุ?”

“ไม่ต้องกังวล” เสียงจากความมืดตอบว่า “เขาจะเข้าร่วมกับเราไม่ช้าก็เร็ว! เขาไม่สามารถควบคุมความปรารถนาในตัวเองได้อีกต่อไป เนื่องจากเขาได้ตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกับเราแล้วไม่จำเป็นต้องกังวล”

“ใช่ .. นี่อาจเป็นอุบัติเหตุเล็กน้อย”

เสียงที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดกล่าวต่อว่า “รับสาวกของสำนักหนานหัวบอกพวกเขาให้เข้าร่วมกองกำลังของเราให้เร็วและเพิ่มจำนวนขึ้นข้าจะได้ออกจากสถานที่ที่น่ากลัวแห่งนี้ได้เร็ววัน จากนั้นเจ้าจะได้เป็นหัวหน้าสำนักนี้!”

“หัวหน้าสำนัก ..” หญิงสาวเลียริมฝีปากสีเลือดด้วยความรู้สึกหอมหวาน

มันเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้วหลงยี่ใช้เวลาไปมากกว่าหนึ่งชั่วโมงจากเมืองครึ่งเพื่อกลับจากยังสำนักหนานหัว

“ไม่!” การแสดงออกของหลงยี่ดูผิดหวัง

“มีอะไรผิดปกติ?” ยือหยันและคนนอื่นๆ ถามเขาอย่างสงสัย

“ข้าพลาดบางอย่างที่ใหญ่มากขณะที่กำลังเล่นเกมและดูหนัง” หลงยี่โกรธตัวเอง

“อะไรจะสำคัญไปกว่าการเล่นเกมและได้ดูหนัง?”

หลงยี่ย้อนคิดถึงตัวเองในตอนที่อยู่ ณ ร้านต้นกำเนิดคาเฟ่อินเตอร์เน็ตตอนที่เขาอยู่ที่นั้นเขาสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งในการฝึกฝนได้เรียนรู้คาถาที่สุดยอดในเกือบทุกประเภทแม้กระทั่งการแลกเปลี่ยนสูตรยาอายุวัฒนะที่มีค่าทุกชนิด .. เขายังต้องการอะไรอีก

นอกจากนี้เขายังได้มีเวลาอ่านหนังสือสวรรค์และทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับเทคนิคของหนานหัวมากกว่าเดิม แม้เขาจะเป็นผู้ฝึกฝนที่มีความแข็งแกร่งในระดับปานกลางแต่ก็สามารถสัมผัสถึงกฎของโลกและความจริงขั้นสุดท้ายที่มีอยู่ในหนังสือ!

เมื่อทบทวนแล้วมันก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่านี้ “ข้าคิดว่าพวกเจ้าพูดถูก!”

เขาตบหน้าผากตัวเองด้วยความตื่นเต้น “ใช่! ข้าทำตัวเหมือนคนปัญญาอ่อน ถ้าข้าสามารถฝึกฝนที่นั้นเป็นเวลาร้อยปีได้ข้าก็สามารถทำได้มากกว่าศิษย์พี่ลี่แน่!”

เขาถามด้วยความตื่นเต้น “ศิษย์น้องร้านเปิดแปดโมงเช้าใช่มั้ย?”

“ใช่!”

“ถ้างั้น .. พรุ่งนี้เราไปแต่เช้ากันเถอะ!”

“แต่ .. นั้น” หลงยี่ส่ายหัว “นั้นอะไร? ทำไมข้ารู้สึกถึงพลังแปลกๆ จู่ๆ ก็จำไม่ได้”

เขาจำได้คับคล้ายคับคลาว่าเหมือนมีคนพยายามกำลังจะบอกบางอย่างกับเขา แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไม่ชัดเจนมันเหมือนกับความฝัน เเขารู้สึกเหมือนเพิ่งตื่นจากความฝันและจำอะไรไม่ได้ มันแปลกมาก

หน้าร้านขณะนี้มีคนกำลังคำรามซ้ำแล้วซ้ำอีกราวกับว่าเขากำลังปลดปล่อยความหงุดหงิดที่ถูกคุมขัง

“ข้าผ่าน! ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าข้าจะมาบรรลุการฝึกฝนที่นี่หลังจากฝึกฝนอย่างนักมานับสิบปี!”

“หยุดกรีดร้องเหมือนผีได้แล้ว!” ป้าจากร้านข้างๆ ตะโกน “อย่าคิดว่าข้าจะทนกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของเจ้า ถ้าเจ้าตะโกนอีกครั้งวันพรุ่งนี้เจ้าไม่ได้กลับมาที่นี่แน่!”

เขาทำหน้าเหนียมอายทันที

เอาละ! ศิษย์พี่เครื่องบินเป็นเพียงกล่องเหล็กที่ไม่ได้ใช้สาระสำคัญทางจิตวิญญาณ ข้าสงสัยว่ามันบินอย่างไรนอกจานี้คาถาเปลี่ยนรูปสามารถเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตได้อีก ส่วนหนังสือสวรรค์นั้นช่างยอดยเยี่ยมข้าสงสัยว่าใครเป็นคนเขียนมันขึ้นมา ..

อาจารย์อาวุโสผู้ไร้ตัวตนยังคงพูดพล่ามไปตลอดทางจนถึงสำนักหนานหัว

ขณะเดียวกันเขาไม่ได้แสดงร่องรอยหรือการเบี่ยงเบนไปในทางที่แย่แม้ว่าจะยังคงมีร่องรอยปีศาจหลงเหลือในร่างกายเขาก็ตาม เขากลับดูกระปรี้กระเปร่าและสดชื่นมากขึ้น “ช่างเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ใจที่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนั้นเปลี่ยนสาระจิตวิญญาณที่ยุ่งเหยิงของข้าให้กลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง หลังจากที่ข้าได้อ่านหนังสือสวรรค์ทั้งสองเล่มข้าตระหนักได้ว่าข้ามีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับเทคนิคการฝึกฝนมันน่าเหลือเชื่อจริงๆ ที่หนังสือพาข้าไปสู้การสร้างวิธีฝึกฝนที่ใหม่โดยอาสัยความผิดพลาดของตัวเอง”

เห็นได้ชัดว่าเขามองเห็นถึงความก้าวหน้าและการแก้ไขข้อผิดพลาดของตัวเอง ไม่มีอะไรจะดีเท่ากับความจริงที่ว่าเขาสามารถสร้างวิธีการฝึกฝนของเขาโดยเรียนรู้จากประสบการณ์ที่ได้รับ

“หนังสือสวรรค์ประกอบไปด้วยเทคนิคและเรื่องจริงขั้นสุดของโลกใบนี้” เห็นได้ชัดว่าความเข้าใจเกี่ยวกับหนังสือสวรรค์ของอาจารย์ซีชินั้นลึกซึ้งยิ่งกว่าเขา “แม้แต่ถนนที่เจ้ามองว่ามันสุดสายหรือผิดพลาดก็เป็นส่วนหนึ่งของบทเรียนในโลก มันอาจจะผิดสำหรับเรา แต่สำหรับคนอื่นแล้วมันอาจมีเหตุผลที่จะมีอยู่บนโลกนี้”

“ท่านพูดถูก” อาจารย์อาวุโสผู้ไร้ตัวตนพยักหน้า

“ในความคิดของข้า เราควรให้สาวกของเราเข้าใจเกี่ยวกับวิธีการฝึกฝนเช่นนี้มากขึ้น” อาจารย์อาวุโสผู้ไร้ตัวตนกล่าวว่า “อย่างน้อยเราควรให้สาวกชั้นสูงของสำนักเราได้ฝึกฝน”

“ที่เจ้าพูดมีเหตุผล” อาจารย์ซีชิกล่าวว่า “แต่อาจารย์และผู้อาวุโสของสำนักเราจะไม่เข้าใจน่ะสิ เราไม่ควรทำให้เรื่องมันใหญ่มิฉะนั้นพวกเขาอาจจะเข้าใจผิดและห้ามปรามไม่ให้พวกเราไป เราควรแจ้งเหตุผลที่ชัดเจนให้พวกเขาได้เข้าใจ แต่ก่อนอื่นข้าจะบอกให้เหล่าสาวกชักชวนเพื่อนๆ ไปที่ร้านอินเตอร์เน็ต”

“ข้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง” เขาพยักหน้าและเห็นด้วยกับสิ่งที่พี่สาวพูด

เวลาเดียวกัน ณ สถานที่ต้องห้ามหลังภูเขาสำนักหนานหัว

“เหล่าสาวกข้าคิดว่าพวกเจ้าและผู้อาวุโสที่นี่พวกท่านส่วนมากล้วนปรารถนาที่จะมีพลังที่แข็งแกร่งกว่านี้ใช่มั้ย” เสียงในความมืดกล่าว “ใครก็ตามที่ต้องการแรงปรารถนานี้จะผลักดันพวกเขา!”

ในคืนนี้ที่สำนักหนานหัวนั้นดูมืดราวกับท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยหมอกดำหนา

มันเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้วแต่เหล่าสาวกบางคนไม่ได้เข้านอนตามเวลาพวกเขาเลือกที่จะฝึกฝนล่วงเวลาต่อไป กระแสลมนั้นแรงกว่าปกติราวกับว่ามีภูติผีปีศาจกำลังผุดขึ้นจากใต้ดิน นอกจากนี้อากาศภายนอกยังคงหนาวกว่าทุกวัน

สาวกที่กำลังฝึกฝนจำนวนมากดูเหมือนว่าพวกเขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง

“นี่มันอะไรกัน!?”

“เจ้าเป็นใคร?”

“เจ้าต้องการความแข็งแกร่งที่มากขึ้นหรือไม่?” เสียงจากความมืดเอ่ยถามน้ำเสียงของมันดูล่อลวงความต้องการในจิตใจพวกเขา

“เจ้าต้องการได้รับความแข็งแกร่งที่มากขึ้นหรือไม่? อย่าปฏิเสธมันเลย จงทำตามเสียงหัวใจ ..”

เพียงไม่ถึงเสี่ยววิพวกเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้านอกประตู

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! “ศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกคนเปิดประตูที! ข้าจะพาพวกท่านไปฝึกฝนยังสถานที่ที่สนุกและดีมาก ข้ามั่นใจว่าการฝึกฝนของพวกท่านจะเติบโตขึ้นมากหลังจากที่ท่านได้ลองไปยังสถานที่ที่ข้าแนะนำ”

“!!??”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้สาวกทั้งหมดที่กำลังทำธุระของตัวเองต่างกระโดดลุกขึ้นทันที พวกเขาเกิดคำถามในใจว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น!

จบบทที่ ตอนที่ 345 : หมอกร้าย(อ่านฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว