บทที่ 76 - แผนการสร้างเมืองผู้วิเศษ

บทที่ 76 - แผนการสร้างเมืองผู้วิเศษ

"ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเถอะ"

ฮิลล์เผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจออกมา

เธอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า พระอาทิตย์เพิ่งจะโผล่พ้นหมู่เมฆออกมาพอดี

นอกจากจะได้พบกับท่านผู้วิเศษที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่นี่แล้ว เธอยังรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองได้ค้นพบความหมายของการมีชีวิตอยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน

สำหรับช่างหินแล้ว ไม่มีอะไรที่จะทำให้พวกเขารู้สึกตื่นเต้นและสัมผัสได้ถึงเกียรติยศมากไปกว่าการได้สร้างเมืองขึ้นมาด้วยมือของตัวเองอีกแล้ว

ความคิดนี้เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยกล้าคาดหวังมาก่อน แต่ตอนนี้โอกาสนั้นกลับถูกส่งมาอยู่ตรงหน้าของเธอแล้ว และที่สำคัญมันยังเป็นถึงเมืองผู้วิเศษอีกด้วย

สร้างเมืองผู้วิเศษเพื่อเหล่าผู้วิเศษ

แค่คิดเธอก็รู้สึกเลือดลมสูบฉีดด้วยความตื่นเต้นแล้ว

เธอจะลงมือสร้างเมืองแห่งผู้วิเศษขึ้นมาเพื่อพวกเขาด้วยมือของเธอเอง ทำให้มันกลายเป็นสถานที่พักพิงสำหรับผู้วิเศษทุกคน และกลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในใจของเหล่าผู้วิเศษทั้งหมด

เดวิดเองก็มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า หากมีเมืองผู้วิเศษ เขาก็จะมีความมั่นใจมากขึ้นในการดึงดูดองค์กรผู้วิเศษที่อยู่เบื้องหลังหนูขาวตัวนั้นให้เดินทางมาที่นี่

แน่นอนว่านี่ก็เพื่อความปลอดภัยของตัวเขาเองด้วยเช่นกัน ต่อให้วันหนึ่งยอดเขาหมาป่าเหมันต์จะถูกโจมตีจากคริสตจักรแห่งแสง พวกเขาก็ยังมีสถานที่ให้หลบหนี

เมืองแห่งผู้วิเศษ

เมืองลับที่ถูกสร้างขึ้นใต้ดิน

หลังจากที่ฮิลล์รับหน้าที่นี้ไป เธอก็เตรียมตัวที่จะร่างแบบแปลนการก่อสร้างทันที

แต่เดวิดไม่ได้รีบร้อน เขาบอกให้ฮิลล์รอก่อน

จากท่าทีของฮิลล์ เดวิดพอมองออกว่าเธอไม่ได้รังเกียจสถานที่แห่งนี้ แต่เขาก็ยังคงเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ "ฮิลล์ เธอเต็มใจที่จะเข้าร่วมกับยอดเขาหมาป่าเหมันต์ไหม"

เมื่อฮิลล์ได้ยิน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นจริงจังก่อนจะพยักหน้าอย่างหนักแน่น

"ยินดีต้อนรับสู่ยอดเขาหมาป่าเหมันต์"

เดวิดยิ้มรับและเดินเข้าไปจับมือของฮิลล์

เดิมทีเธอคิดว่าเดวิดจะขอเธอแต่งงานตรงๆ เสียอีก ไม่คิดเลยว่าเขาแค่ชวนเธอเข้าร่วมกับยอดเขาหมาป่าเหมันต์ ดูเหมือนว่าคำพูดตอนที่เดินทางมาถึงจะไม่ใช่แค่การพูดลอยๆ

ส่วนเอมี่และซินเธียไม่ได้คิดอะไรมาก พวกเธอแค่รู้สึกดีใจจากใจจริงที่ดินแดนแห่งนี้มีแม่มดเพิ่มเข้ามาอีกหนึ่งคน

สิ่งที่หาได้ยากที่สุดก็คือเรน่าที่มักจะแสดงท่าทีสงบนิ่งอยู่เสมอ ในตอนนี้เธอกลับเป็นฝ่ายเริ่มทักทายฮิลล์ก่อน และเข้าไปร่วมวงสนทนากับพวกเธอด้วย

เมื่อเดวิดเห็นเช่นนั้น เขาจึงถอยออกมาเปิดพื้นที่ให้ภรรยาทั้งสี่คนได้ทำความรู้จักและสร้างความสนิทสนมกับฮิลล์ ส่วนตัวเขาก็เดินไปที่ลานกว้างเพื่อเริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาปราณ

ปราณต่อสู้ของเขาทะลวงมาถึงขั้นที่ 4 จุดสูงสุดนานแล้ว แต่เขากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างขวางกั้นอยู่ ทำให้ไม่สามารถทะลวงผ่านไปได้สักที ปราณต่อสู้รูปแบบก๊าซจึงยังไม่สามารถแปรสภาพกลายเป็นรูปแบบของเหลวได้

เวลาค่อยๆ ผ่านไปทีละน้อย

ลิย่าและเรน่าเองก็เริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาปราณของอัศวินเช่นกัน

ทางด้านเอมี่ ซินเธีย และฮิลล์ก็กำลังแลกเปลี่ยนพูดคุยเกี่ยวกับพลังของแม่มด

เดิมทีเอมี่และซินเธียตั้งใจจะแบ่งปันเคล็ดวิชาทำสมาธิพื้นฐานให้ แต่พวกเธอไม่คาดคิดเลยว่าฮิลล์เองก็ฝึกฝนเคล็ดวิชาทำสมาธิพื้นฐานแบบเดียวกันเป๊ะ

แต่พวกเธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเคล็ดวิชาทำสมาธิพื้นฐานเป็นเคล็ดวิชาที่แพร่หลายที่สุดในแผ่นดินใหญ่ หรือจะบอกว่าเป็นเพียงเคล็ดวิชาเดียวที่ถูกเผยแพร่ออกมาก็ว่าได้

จากการพูดคุยทำให้เห็นได้ชัดว่าฮิลล์ฝึกฝนเคล็ดวิชาทำสมาธิพื้นฐานมาระยะหนึ่งแล้ว แถมประสบการณ์ในการใช้เวทมนตร์ของเธอก็มีมากกว่าเอมี่และซินเธียอยู่มาก

สิ่งนี้ทำให้เอมี่และซินเธียได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล แม้แต่เดวิดที่แอบฟังอยู่ก็ยังเผยสีหน้าครุ่นคิดและได้รับความรู้เพิ่มเติมเช่นกัน

ณ ดินแดนทางเหนือ ยอดเขาใบไม้ดำ

ฮิลแมนก้าวเท้าลงบนสนามรบที่รกร้างว่างเปล่า

ด้วยสายเลือดนักล่ามารในตัว เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังเวทมนตร์ที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนสนามรบแห่งนี้

"ผู้วิเศษธาตุน้ำแข็งขั้นที่ 4" สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียด

ผู้วิเศษมีพลังที่สามารถสะกดข่มอัศวินในระดับเดียวกันได้อย่างเด็ดขาด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้วิเศษระดับกลาง ชาร์ลีก็แทบจะไม่มีพลังต่อต้านใดๆ เลยจริงๆ

เพียงแต่ว่าความยากในการเลื่อนระดับของผู้วิเศษนั้นยากกว่าอัศวินมากนัก

ความยากในการก้าวขึ้นเป็นผู้วิเศษระดับกลาง ไม่ได้ง่ายไปกว่าการที่เขาก้าวขึ้นเป็นอัศวินขั้นที่ 6 เลย

ยิ่งไปกว่านั้น ตามข้อมูลที่คริสตจักรแห่งแสงครอบครองอยู่ ในดินแดนทางเหนือมีองค์กรที่ชื่อว่าสมาคมแม่มดอยู่เพียงแห่งเดียว และผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็เป็นเพียงผู้วิเศษขั้นที่ 3 เท่านั้น

ถ้าอย่างนั้นผู้วิเศษธาตุน้ำแข็งคนนี้ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะมาจากองค์กรผู้วิเศษอื่นในดินแดนขั้วโลกเหนือ

"หึ กล้าสังหารอัศวินแสงศักดิ์สิทธิ์ของคริสตจักร ก็เตรียมตัวรับการพิพากษาศักดิ์สิทธิ์ได้เลย" ฮิลแมนแค่นเสียงเย็นชา

สตรีศักดิ์สิทธิ์ได้นำเจตจำนงศักดิ์สิทธิ์เดินทางมาถึงดินแดนทางเหนือแล้ว ดินแดนแห่งนี้จะต้องตกอยู่ภายใต้การควบคุมของคริสตจักรอย่างแน่นอน และชาวบ้านทุกคนจะต้องกลายเป็นผู้ศรัทธาที่เคร่งศาสนาที่สุดของเทพแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์

และเขา นักล่ามารฮิลแมน จะใช้นามของอัศวินแสงศักดิ์สิทธิ์ ไล่ล่าผู้วิเศษทุกคนบนดินแดนแห่งนี้ เพื่อเปลี่ยนมันให้กลายเป็นดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์

ภายในห้องหนังสือ

เดวิดตั้งใจที่จะทำการฝึกฝนธาตุน้ำแข็ง

เอมี่กำลังนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ อยู่ใต้แสงตะเกียงน้ำมัน

จนกระทั่งเดวิดเดินเข้ามาใกล้ เอมี่ถึงรู้สึกตัวและรีบลุกขึ้นยืน

"ไม่เป็นไร อ่านต่อเถอะ" เดวิดพูดพร้อมรอยยิ้ม

เขามองตามไปและพบว่าสิ่งที่เอมี่กำลังอ่านอยู่ก็คือหนังสือเวทมนตร์ที่ได้มาจากฮิลล์

แม้ว่ามันจะเป็นหนังสือเวทมนตร์ที่ขาดรุ่งริ่ง แต่มันก็ยังคงช่วยให้เอมี่ได้เรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับผู้วิเศษได้มากขึ้น

"ท่านลอร์ด สิ่งที่คุณพูดเมื่อตอนกลางวันหมายความว่ายังไงคะ" เอมี่ถามด้วยความสงสัย

เดวิดเลิกคิ้วแล้วยิ้ม "หืม อยากเรียนเหรอ"

"อืม"

เอมี่พยักหน้าอย่างจริงจัง

เดวิดรู้สึกว่าค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล การได้เชื่อมความสัมพันธ์กับเอมี่ก่อนก็เป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็กระแอมเบาๆ แล้วพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นวันนี้ฉันจะเป็นครูให้สักแป๊บก็แล้วกัน"

"เธอคือแม่มดเหมันต์ ฉันจะอธิบายเรื่องน้ำและน้ำแข็งให้เธอฟัง"

"นักเรียนเอมี่ เตรียมตัวพร้อมหรือยัง"

"อืม"

เอมี่พยักหน้าอย่างตั้งใจ

เขาเดินไปด้านหลังของเอมี่และสวมกอดแม่มดตัวน้อยจากทางด้านหลัง

จากนั้นเขาก็กางกระดาษหนังที่อยู่ตรงหน้าออกและเริ่มอธิบายอย่างจริงจังว่าน้ำและน้ำแข็งคืออะไร

ตัวเอมี่เองครอบครองพลังธาตุน้ำแข็งอยู่แล้ว บางทีการทำแบบนี้อาจจะช่วยให้เธอเข้าใจพลังธาตุน้ำแข็งได้ลึกซึ้งขึ้น และทำให้เธอสามารถควบคุมพลังธาตุน้ำแข็งได้ดีขึ้น

ศีรษะของเดวิดซบลงบนไหล่ของเอมี่ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอลอยมาแตะจมูกอย่างต่อเนื่อง

"เข้าใจหรือเปล่า นักเรียนเอมี่" เดวิดถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ในตอนนี้เอมี่ยังคงรู้สึกเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ แต่เมื่อเธอหันหน้าไป เธอก็ได้พบกับสายตาอันเร่าร้อนของท่านลอร์ด

"มาสิ เดี๋ยวฉันจะค่อยๆ สอนให้"

เดวิดเริ่มอธิบายอย่างใจเย็นต่อไป

"น้ำแข็งคือน้ำในสถานะของแข็ง เมื่ออุณหภูมิของน้ำลดลงต่ำกว่าศูนย์องศาเซลเซียส มันก็จะกลายเป็นน้ำแข็ง"

"ศูนย์องศาเซลเซียสเหรอคะ"

เดวิดพยักหน้าและอธิบายต่อไป

เอมี่พยายามสงบจิตสงบใจและเริ่มทำความเข้าใจในสาขาที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อนอย่างตั้งใจ

"เอมี่ เรียนรู้เรื่องหรือยัง"

เดวิดมองดูท่าทางครุ่นคิดของแม่มดตัวน้อย ลมหายใจของเขาก็เริ่มถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ

"อืม"

"มาสิ เดี๋ยวครูจะช่วยตรวจการบ้านให้"

เดวิดคลี่ปากกาขนนกที่ม้วนอยู่บนกระดาษหนังออก ก้มหน้าลงและเริ่มทำการตรวจสอบ

【คุณสำเร็จการฝึกฝนหนึ่งครั้ง ได้รับพรสวรรค์ธาตุน้ำแข็ง +136】

เดวิดพ่นลมหายใจออกมาอย่างพึงพอใจ แต่แล้วเขาก็เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าร่างกายของพวกเขาทั้งสองคนถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งบางๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

"นี่มัน"

เดวิดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเพิ่งตระหนักได้ว่าค่าประสบการณ์ที่ได้รับจากการฝึกฝนในครั้งนี้มันเยอะเป็นพิเศษ

เอมี่เองก็รู้สึกตัวเช่นกัน เธอหลับตาลงเพื่อสัมผัสถึงมัน ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ "ท่านลอร์ด ฉันคิดว่าฉันน่าจะตระหนักรู้ถึงเวทมนตร์บทใหม่ได้แล้วล่ะค่ะ"

[จบแล้ว]