บทที่ 32 - พบอดีตภรรยาอีกครั้ง

บทที่ 32 - พบอดีตภรรยาอีกครั้ง

หลังจากนั้นเฉินชิงก็ออกจากบ้านแล้วรีบมุ่งหน้าไปรายงานตัวที่สำนักงานรัฐบาลเมือง!

เมื่อเฉียนชุนฮวากลับไปแล้ว หลี่ยั่วเย่วนึกถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับสามีขึ้นมาได้ จึงหยิบโทรศัพท์มือถือส่งข้อความหาเจิงต้าเหว่ยทันทีว่า "อย่าลืมเรื่องหย่าล่ะ ถ้าไม่อยากให้ฉันเอาเรื่องไปฟ้องหัวหน้าคุณ ก็อย่ามาสายเด็ดขาด!"

หลังจากแต่งหน้าแต่งตัวเสร็จ หลี่ยั่วเย่วมองดูตัวเองในกระจกที่ดูเด็กลงอย่างเห็นได้ชัด เธอส่งยิ้มให้ตัวเองแล้วหยิบกระเป๋าเดินออกจากห้องไป

บันไดหินสีเทาหน้าสำนักงานเขตสะท้อนแสงเย็นเยียบ แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของหลี่ยั่วเย่วในวันนี้แม้แต่น้อย เธอจัดการทวงคืนทรัพย์สินสินสมรสทั้งหมดกลับมาด้วยความเด็ดขาดในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"ส่วนเงินเก็บของคุณเอง ฉันจะปล่อยไว้ให้ ถือซะว่าทำบุญให้คนที่เคยเป็นสามีภรรยากันมา ขอให้คุณดูแลตัวเองให้ดีแล้วกัน!"

เสียงรองเท้าส้นสูงของหลี่ยั่วเย่วดังก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เธอเดินก้าวฉับๆ ออกมาจากสำนักงานเขต ยกมือขึ้นกดรีโมทเบาๆ รถเบนซ์คันหรูส่งเสียงตอบรับเบาๆ พร้อมกับไฟหน้าสว่างวาบขึ้น

ถึงแม้จะเป็นเพียงแสงสว่างวูบเดียว แต่นี่ก็คือก้าวแรกแห่งอนาคตที่เธอได้เลือกเดิน และเธอก็พร้อมที่จะกระโจนเข้าสู่สมรภูมิแย่งชิงตัวเฉินชิงอย่างเต็มกำลังเช่นกัน

เจิงต้าเหว่ยยืนหน้าชาอยู่หน้าสำนักงานเขต บ้านหนึ่งหลังกับรถหนึ่งคันตกเป็นของหลี่ยั่วเย่ว เขาไม่ได้มีข้อโต้แย้งใดๆ

เพียงแต่เรื่องราวที่บานปลายมาถึงขั้นนี้ เป็นสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงมาก่อน

ยิ่งเห็นการแต่งตัวของหลี่ยั่วเย่วในวันนี้ เขาก็ยิ่งรู้สึกเสียใจภายหลัง นี่ใช่ภรรยาคนเดิมของเขาแน่หรือ

ทว่าความเสียใจก็ไม่อาจแก้ไขอะไรได้ หลี่ยั่วเย่วไม่เปิดโอกาสให้เขาเลยแม้แต่น้อย แถมยังเอาเรื่องหน้าที่การงานมาข่มขู่ เขาจึงทำได้เพียงส่ายหน้าถอนหายใจ

แค่รักษาหน้าที่การงานไว้ได้และยังได้คบหากับยอดขมองอิ่มของเขาต่อไป ก็นับว่าโชคดีแค่ไหนแล้ว

อีกด้านหนึ่ง เฉินชิงก้าวเข้ามาในอาคารสำนักงานรัฐบาลเมืองตั้งแต่เช้าตรู่ เขาเอ่ยทักทายคนขับรถลุงจ้าวที่กำลังเช็ดรถอยู่ตามปกติ

เขาแวะไปที่ห้องทำงานของเลขานุการนายกเทศมนตรีก่อนเพื่อวางกระเป๋า จากนั้นจึงเดินไปที่ห้องทำงานของหลิวอ้ายจิน

โชคดีที่จนถึงตอนนี้นายกเทศมนตรีหญิงยังไม่ได้มอบหมายงานในฐานะเลขาให้เขาทำอย่างเต็มรูปแบบ ทำให้เฉินชิงรู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง

เพราะถ้าให้เขาทำงานในสภาพแบบนี้วันนี้ มีหวังได้ทำพลาดหลายเรื่องแน่ๆ

หลังจากเดินตรวจตราความเรียบร้อยในห้องทำงานของเธอเสร็จ เขาก็เดินกลับมาที่แผนกเลขาธิการที่สอง

พนักงานคนอื่นๆ ที่ทยอยกันมาทำงาน ถึงแม้ทุกคนจะพยายามแสดงท่าทีให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด

ทว่าเนื้อหาของการประชุมขยายผลคณะกรรมการประจำเมื่อวานนี้ ก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งคณะกรรมการพรรคประจำเมืองและสำนักงานรัฐบาลเมืองแล้ว

ทุกคนต่างก็รู้ดีว่า นายกเทศมนตรีหลิวให้ความสำคัญกับเลขาที่ยังไม่ได้รับมอบหมายงานอย่างเป็นทางการคนนี้มากแค่ไหน

ก่อนหน้านี้พวกเขาแค่เกรงใจในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้าแผนกเลขาธิการที่สอง แต่ตอนนี้ทุกคนต่างก็มีความคิดเป็นของตัวเอง รอยยิ้มที่ส่งให้จึงดูจริงใจขึ้นมาก

เฉาเจิ้งเดินเข้ามา เอ่ยทักทายด้วยท่าทีนอบน้อมดูเผินๆ เหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ

แต่เฉินชิงก็ยังสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างจากท่าทีเล็กๆ น้อยๆ ของเขาได้

คนคนนี้คือรองหัวหน้าแผนกที่พลาดตำแหน่งหัวหน้าไปเพราะเขา ถ้าเปลี่ยนเป็นตัวเขาเองก็คงต้องรู้สึกไม่พอใจอยู่ลึกๆ แน่นอน

การแสดงความเคารพแต่เปลือกนอกไม่ได้หมายความว่าภายในใจเขาจะยอมรับเฉินชิงแล้ว

เมื่อวานนี้จ้าวอี้ลู่ก็ไม่ได้เสียหน้าไปซะทีเดียว เป็นเพียงแค่การรักษาสมดุลอำนาจของเลขาธิการหลินฮ่าวรื่อเท่านั้น

หลังจากนี้ จ้าวอี้ลู่จะมีลูกไม้เล่ห์เหลี่ยมอะไรออกมาอีก แล้วมันจะมาลงระเบิดเอาที่ตัวเฉาเจิ้งคนนี้หรือเปล่า

จะไปโทษว่าเฉินชิงคิดมากก็ไม่ได้ เพราะมันมีโอกาสเป็นไปได้สูงมาก

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็กระแอมเบาๆ เหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้แล้วลุกขึ้นยืน "นี่ รองหัวหน้าแผนกเฉา ผมต้องรีบไปรายงานเรื่องงานให้ท่านนายกเทศมนตรีหลิวฟัง รบกวนคุณช่วยชงชาให้ผมสักถ้วยหน่อยนะ"

ตอนที่เขามาทำงานวันแรก จากคำถามของจ้าวเจีย ทุกคนก็รู้กันหมดแล้วว่าเฉินชิงชอบดื่มน้ำเปล่า

การที่จู่ๆ เขาก็เอ่ยปากขอชา แถมยังเจาะจงเรียกชื่อให้เฉาเจิ้งเป็นคนชงให้อีก

ทำเอาทุกคนในห้องถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

แต่เฉินชิงกลับทำเหมือนเป็นแค่การสั่งงานตามปกติ เขาถือสมุดจดเดินออกจากห้องทำงานแผนกเลขาธิการที่สองไป

เขาอยากจะดูว่าเฉาเจิ้งจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไง

จะปฏิเสธตรงๆ หรือยอมทำตาม

ถ้าปฏิเสธ ก็แสดงว่าถึงแม้เฉาเจิ้งจะมีความโกรธแค้นและไม่พอใจอยู่ลึกๆ แต่ก็ยังมีจุดยืนของตัวเอง

แต่ถ้าเขายอมทำตาม มันจะเป็นแค่น้ำเปล่าแก้วหนึ่ง หรือเป็นชาจริงๆ กันแน่

ระหว่างที่กำลังคิดเรื่องพวกนี้ เฉินชิงก็ลงลิฟต์มาที่โถงชั้นหนึ่ง กะว่าจะเดินเล่นสักรอบแล้วค่อยกลับขึ้นไปดู

ใครจะไปคิดว่าพอเดินออกจากลิฟต์ เขาก็ดันเดินสวนกับคนที่ไม่อยากจะเจอหน้าที่สุดในเวลานี้เข้าอย่างจัง ซึ่งก็คืออู๋จื่อหาน อดีตภรรยาของเขานั่นเอง

[จบแล้ว]