บทที่ 530 - เฟิ่งจิ่วเกอสังหารจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือด!
บทที่ 530 - เฟิ่งจิ่วเกอสังหารจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือด!
บทที่ 530 - เฟิ่งจิ่วเกอสังหารจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือด!
เฟิ่งจิ่วเกอมองจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดด้วยสายตาเย็นชา พลางเอ่ยเสียงเรียบ "งั้นหรือ? ถ้างั้นต่อไปนี้ แกจะได้รู้ซึ้งว่าแกกำลังเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้แบบไหน!"
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป
เขาคำรามเสียงต่ำ ทะเลเลือดอันไร้ขอบเขตเบื้องหลังพลันกลายสภาพเป็นอสูรร้ายหน้าตาสยดสยองนับหมื่นตัว พวกมันพุ่งทะยานเข้าขย้ำเฟิ่งจิ่วเกอ หมายจะกลืนกินนางให้สิ้นซาก!
แต่นางกลับยืนนิ่งไม่ถอยหนีแม้แต่ก้าวเดียว มือจับทวนยาวตวัดกวาดออกไป!
พลังมังกรหงสาอันดุดันพุ่งทะยานออกไป!
ปราณทวนพัดผ่านไปที่ใด อสูรทะเลเลือดเหล่านั้นก็ถูกเผาผลาญกลายเป็นเถ้าถ่านจนหมดสิ้น!
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดถูกแรงกระแทกจากปราณทวนจนต้องถอยหลังไปหลายสิบก้าว สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย "พลังระดับนี้... แข็งแกร่งยิ่งกว่าจักรพรรดิสวรรค์ขั้นสมบูรณ์แบบทั่วไปซะอีก?!"
เขารู้ทันทีว่าตัวเองต้องงัดพลังทั้งหมดที่มีออกมาใช้แล้ว!
เขาแผดเสียงคำราม พลังมหาจักรพรรดิในร่างถูกระเบิดออกมาจนหมดก๊อก
ทะเลเลือดเดือดพล่าน เดี๋ยวก็แปรสภาพเป็นดาบแหลมคมนับหมื่นเล่ม เดี๋ยวก็เป็นอสูรร้ายนับไม่ถ้วน เดี๋ยวก็เป็นกองทัพทหารม้านับพันหมื่น พวกมันถาโถมเข้าโจมตีเฟิ่งจิ่วเกอระลอกแล้วระลอกเล่า!
และทุกการโจมตีล้วนแฝงไปด้วยจิตสังหารอันหนักหน่วง
มังกรทมิฬคิดในใจว่า หากเป็นตัวเขาเองที่ต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีหนักหน่วงขนาดนี้ เขาคงต้านทานไว้ไม่ได้แน่ และคงต้องพ่ายแพ้ไปภายในไม่กี่กระบวนท่า
"ที่แท้เมื่อครู่นี้จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดยังไม่ได้เอาจริงกับข้าเลยสินะ! นี่ต่างหากคือพลังที่แท้จริงของมันงั้นเหรอ?!" มังกรทมิฬคิดอย่างตื่นตระหนก
แต่พอหันไปมองเฟิ่งจิ่วเกอ การรับมือของนางกลับทำให้เขาต้องตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดสาดซัดพลังโหมกระหน่ำอย่างเต็มที่แล้ว
กระบวนท่าและวิชาศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ถูกงัดออกมาใช้จนหมดสิ้น!
แต่เฟิ่งจิ่วเกอกลับแค่กวัดแกว่งทวนยาวในมือ ปลดปล่อยพลังมังกรหงสาออกมาปัดป้องการโจมตีของจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดได้อย่างหมดจด!
แถมยังดูสบายๆ และไร้ความกดดันสุดๆ!
นางรับมือได้อย่างชิลๆ!
มังกรทมิฬลอบกลืนน้ำลาย "แม่เจ้าโว้ย เฟิ่งจิ่วเกอไปทำอะไรมาเนี่ย? นายท่านซ่อนไพ่ตายอะไรไว้ให้นางกันแน่?
ถึงได้ทำให้นางแข็งแกร่งขึ้นมาในระยะเวลาสั้นๆ ได้ขนาดนี้!
ถึงมันจะเป็นพลังชั่วคราว แต่มันก็น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!"
ทางด้านจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือด เมื่อเห็นท่าทีสบายๆ ของเฟิ่งจิ่วเกอ เขาก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่ ถึงเขาจะเชื่อมั่นว่าพลังชั่วคราวของนางคงอยู่ได้ไม่นาน แต่เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่านางจะรักษามันไว้ได้นานแค่ไหน
แถมดูท่าทางของนางแล้ว ราวกับนางพร้อมจะปลิดชีพเขาได้ทุกเมื่อเสียด้วย!
"มังกรหงสามุ่งสู่สวรรค์!"
ในจังหวะนั้นเอง เฟิ่งจิ่วเกอก็แทงทวนออกไปอย่างกะทันหัน!
มังกรและหงสาทะยานฟ้า พุ่งแหวกอากาศทะลวงผ่านทะเลเลือดอันกว้างใหญ่ และพุ่งทะลุร่างของจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดอย่างจัง ร่างกายซีกหนึ่งของเขาแหลกสลายไปในทันที!
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดเห็นดังนั้นก็คำรามลั่น ทะเลเลือดรอบด้านพุ่งทะยานเข้ามาหลอมรวมเพื่อรักษาบาดแผลของเขา เขากล่าวเสียงเย็นชาว่า "เปล่าประโยชน์น่า ทะเลเลือดนี้คือสุดยอดวิชาศักดิ์สิทธิ์ของข้า! ตราบใดที่ทะเลเลือดยังไม่เหือดแห้ง ข้าก็ไม่มีวันตาย!
แกไม่มีทางฆ่าข้าได้หรอก!"
เฟิ่งจิ่วเกอได้ยินดังนั้นก็ยิ้มบางๆ "ทะเลเลือดไม่เหือดแห้งก็จะไม่ตายงั้นเหรอ? ถ้างั้นข้าก็จะแผดเผาทะเลเลือดของแกให้แห้งเหือดไปซะเลยสิ!"
นางสะบัดแขนเสื้อ เปลวเพลิงหงสาจำนวนมหาศาลก็พุ่งทะยานออกไป!
เพียงพริบตามันก็ปกคลุมทะเลเลือดไปกว่าครึ่ง!
ทะเลเลือดกำลังถูกระเหยให้เหือดแห้งไปอย่างช้าๆ!
เมื่อจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดเห็นเช่นนั้น รูม่านตาก็หดเกร็ง จากนั้นเขาก็ตะโกนก้อง "แกบีบข้าเองนะ! เคล็ดวิชาทะเลเลือด โลหิตคืนสนอง!!"
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก
ทะเลเลือดรอบด้านที่ยังไม่ถูกแผดเผาจนหมด พุ่งทะยานเข้ามาหาเขาทันที!
พวกมันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างไม่ขาดสายราวกับแม่น้ำทุกสายไหลลงสู่มหาสมุทร!
ทำให้กลิ่นอายพลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!
จนเกือบจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตของครึ่งเซียนเลยทีเดียว!
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดคำรามลั่น "นี่ต่างหากคือร่างที่ทรงพลังที่สุดของข้า!!"
เขากางนิ้วทั้งห้าออกไปในอากาศ เลือดสดๆ พุ่งทะลักออกมาก่อตัวเป็นกระบี่สีเลือดเล่มยาว ปราณกระบี่เย็นเยียบแผ่ซ่านไปทั่วฟ้าดิน ทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก!
เฟิ่งจิ่วเกอเห็นดังนั้นก็หัวเราะเบาๆ
"ดีมาก ได้สังหารแกในร่างที่แข็งแกร่งที่สุดสิถึงจะสนุก!"
"งั้นก็มาดูกันว่าใครจะอยู่ใครจะไป!"
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดไม่รั้งรออีกต่อไป เขาพุ่งเข้าโจมตีเต็มกำลัง!
กระบี่สีเลือดในมือถูกแทงออกไป แฝงไปด้วยกลิ่นอายคาวเลือดอันน่าสะอิดสะเอียน!
ตู้ม!
ห้วงมิติราวกับจะถูกฉีกกระชากออกจากกัน
เฟิ่งจิ่วเกอแทงทวนออกไปปัดป้องอย่างง่ายดาย
เคร้ง! เสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน แรงกระแทกสาดกระจายสั่นสะเทือนไปนับหมื่นลี้!
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดถูกกระแทกจนถอยหลังไปหลายก้าว
ส่วนเฟิ่งจิ่วเกอกลับยืนนิ่งไม่ไหวติง
นางตั้งตระหง่านราวกับภูผาสูงชันที่ไม่อาจข้ามผ่านได้!
ใจของจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดหล่นวูบ จากนั้นเขาก็เริ่มจู่โจมอย่างบ้าคลั่งยิ่งขึ้น
กระบี่แล้วกระบี่เล่าถูกฟาดฟันออกไป
โหมกระหน่ำดั่งพายุฝน!
"เคล็ดกระบี่มารโลหิต!!"
เขาร่ายรำเพลงกระบี่ เกิดเป็นเงามารนับหมื่นปรากฏขึ้นกลางอากาศ!
เงามารหลั่งไหลไม่ขาดสาย ราวกับจะกลืนกินสวรรค์และปฐพี!
"มังกรหงสาสะท้านฟ้า!"
เฟิ่งจิ่วเกอตวัดทวนออกไปอีกครั้ง!
ปราณทวนกวาดล้าง พลังมังกรหงสากรีดร้อง กวาดล้างเงามารนับหมื่นจนแตกสลาย!
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดถูกกระแทกจนกระเด็นถอยไป บนร่างปรากฏรอยแผลจากคมทวนหลายแห่ง
แต่ทว่าคราวนี้ เขาไม่สามารถรักษาแผลให้หายได้เหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว
ดูเหมือนว่าหลังจากดูดกลืนทะเลเลือดเข้าไป แม้เขาจะได้รับพลังรบที่แข็งแกร่งเหนือกว่าเดิมหลายเท่าตัว แต่มันก็แลกมาด้วยการสูญเสียความสามารถในการฟื้นฟูบาดแผลจากทะเลเลือดไป
"ตอนนี้การฆ่าแก มันง่ายกว่าเมื่อกี้ซะอีก"
เฟิ่งจิ่วเกอกล่าว
นางชูทวนยาวขึ้นสูง "ปราณทวนเทพมังกรหงสาสะท้านฟ้า ทลายดารา!"
ทวนถูกแทงออกไป ปราณทวนพุ่งทะยานดั่งดาวตก!
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดคำรามลั่น "กระบี่โลหิตเก้าชั้นฟ้า!"
เขาสร้างม่านกระบี่สีเลือดหนาเก้าชั้นขึ้นมาป้องกัน
แต่วินาทีต่อมา
ม่านกระบี่สีเลือดทั้งเก้าชั้นก็ถูกเจาะทะลวงพร้อมๆ กัน!
ปราณทวนที่พุ่งดั่งดาวตกพุ่งเข้ากระแทกร่างของเขา เสียงดังฉึก! มันแทงทะลุหน้าอกของเขาจนเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่!
เขาก้มลงมองหน้าอกตัวเองด้วยความตกตะลึง ไม่อยากจะเชื่อสายตา
วินาทีต่อมา พลังปราณทวนก็ระเบิดออกภายในร่างของเขา!
มันฉีกกระชากร่างกายของเขาจนแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ แม้แต่จิตวิญญาณก็ไม่เหลือซาก
จักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือด สิ้นชีพ!
มังกรทมิฬที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ด้านข้างถึงกับอ้าปากค้าง!
แข็งแกร่งมาก
แข็งแกร่งเกินไปแล้ว
เฟิ่งจิ่วเกอในตอนนี้ บางทีอาจจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับระดับครึ่งเซียนเลยก็ได้มั้ง?
หลังจากเฟิ่งจิ่วเกอสังหารจักรพรรดิสวรรค์ทะเลเลือดเสร็จ นางก็หันไปมองมังกรทมิฬ มังกรทมิฬที่มัวแต่ยืนอึ้งรีบวิ่งกระดิกหางเข้าไปหาทันที
"สมกับเป็นศิษย์น้องของนายท่าน ร้ายกาจจริงๆ!"
"นับถือๆ!"
เฟิ่งจิ่วเกอเอ่ยเสียงเรียบ "เลิกประจบสอพลอได้แล้ว พาข้าไปหาสนามรบของพวกผู้ฝืนลิขิตฟ้าคนอื่นเดี๋ยวนี้! ไปจบสงครามบ้าๆ นี่กันซะที!"
พูดจบนางก็กระโดดขึ้นไปยืนบนหัวของมังกรทมิฬ
มังกรทมิฬไม่มีท่าทีขัดขืนใดๆ เขากางปีกคู่ใหญ่แล้วพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที!
…………
ทวีปเทียนเสวียน บริเวณน่านน้ำชายฝั่ง
จักรพรรดิสวรรค์จิ้งจอกทมิฬกำลังปะทะกับจักรพรรดิสวรรค์มนุษย์เงือก การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ผลัดกันรุกผลัดกันรับ ไม่มีใครยอมใคร!
แต่ทว่าระดับพลังของจักรพรรดิสวรรค์มนุษย์เงือกนั้นสูงกว่าจิ้งจอกทมิฬอยู่ขั้นหนึ่ง หลังจากปะทะกันไปหลายร้อยกระบวนท่า จิ้งจอกทมิฬก็เริ่มตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด!
"มังกรวารีระเบิดสังหาร!"
จักรพรรดิสวรรค์มนุษย์เงือกแค่นเสียงเย็นชา ตรีศูลในมือถูกกระแทกออกไป!
ตู้ม!
กระแสน้ำอันบ้าคลั่งก่อตัวเป็นมังกรน้ำม้วนตัวเข้าโจมตี
จักรพรรดิสวรรค์จิ้งจอกทมิฬถูกกระแทกจนกระเด็นออกไปทันที
"ตายซะเถอะ!"
จักรพรรดิสวรรค์มนุษย์เงือกฉวยจังหวะตามเข้าไปซ้ำ แทงตรีศูลออกไปอีกครั้ง!
หมายจะปลิดชีพจิ้งจอกทมิฬให้จงได้!
ในจังหวะชี้เป็นชี้ตาย เสียงพิณก็ดังแหวกอากาศเข้ามา!
จักรพรรดิสวรรค์มนุษย์เงือกสัมผัสได้ถึงอันตราย จึงหันกลับไปต้านรับ แต่ก็ถูกคลื่นเสียงอันมหาศาลกระแทกจนถอยร่นไปหลายร้อยลี้ เขามองไปยังทิศทางนั้นด้วยความเคร่งเครียด
เงาร่างในชุดสีขาวก้าวเดินมาตามสายลม
นางถือพิณโบราณไว้ในมือ กลิ่นอายพลังยิ่งใหญ่ตระการตาแผ่ซ่าน มีปราณกระบี่หมุนวนอยู่รอบตัว
เสียงพิณและปราณกระบี่ดึงดูดสายตาผู้คนจนไม่อาจละสายตา
นางก็คือ มู่หรงชิง
เมื่อจักรพรรดิสวรรค์มนุษย์เงือกเห็นนาง รูม่านตาก็หดเกร็งด้วยความไม่อยากเชื่อ
"เจ้าคือศิษย์น้องของหลี่เสวียนนี่! สายข่าวรายงานว่าเจ้าเพิ่งจะก้าวเข้าสู่ระดับมหาจักรพรรดิมาได้ไม่นาน ทำไมถึงมีพลังกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ได้?!"
"นี่ นี่มันเป็นไปไม่ได้?!"
เขารู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาจับใจ
แม้แต่จักรพรรดิสวรรค์จิ้งจอกทมิฬก็ยังตกตะลึงจนตาค้าง
มู่หรงชิงสัมผัสพลังในร่าง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย นางลอบอุทานในใจ ยาทะลวงขีดจำกัดนี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ เป็นยาวิเศษที่หาได้ยากยิ่งในใต้หล้า!
นางมองไปยังจักรพรรดิสวรรค์มนุษย์เงือกแล้วเอ่ยเสียงเรียบ "ส่วนแก ก็เตรียมตัวตายได้แล้ว"
[จบแล้ว]