บทที่ 510 - พลังสามภัยพิบัติรวมเป็นหนึ่ง! อานุภาพปราณกระบี่แห่งความว่างเปล่า!
บทที่ 510 - พลังสามภัยพิบัติรวมเป็นหนึ่ง! อานุภาพปราณกระบี่แห่งความว่างเปล่า!
บทที่ 510 - พลังสามภัยพิบัติรวมเป็นหนึ่ง! อานุภาพปราณกระบี่แห่งความว่างเปล่า!
เมื่อมองดูมหาจักรพรรดิที่ถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะเงียบกริบดั่งจักจั่นฤดูหนาว สายตาที่มองหลี่เสวียนเริ่มแฝงไปด้วยความโกรธแค้น หวาดกลัว และยำเกรง
เขากล้าลงมือฆ่าคนต่อหน้าพวกเขาเลยงั้นหรือ!
คนผู้นี้แสดงให้เห็นชัดเจนเลยว่า ไม่ได้เห็นเผ่าปี่อั้นอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย!
"บังอาจนัก!"
"บัดซบ!"
"กำแหงเกินไปแล้ว!"
"ทุกท่าน เตรียมตัวเปิดใช้งานค่ายกลใหญ่ปี่อั้น!"
ในเวลานั้นเอง ผู้อาวุโสของเผ่าปี่อั้นคนหนึ่งก็ตวาดเสียงเย็น
คนผู้นี้ก็คือผู้อาวุโสใหญ่แห่งเผ่าปี่อั้น ระดับพลังของเขาสูงกว่าผู้อาวุโสสามอยู่มาก ห่างจากขอบเขตจักรพรรดิสวรรค์เพียงแค่ครึ่งก้าวเท่านั้น
เห็นเพียงเขาตวาดเสียงเย็น ยกมือขึ้นชี้ฟ้า
พลังปี่อั้นพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า รวมตัวกันอยู่กลางความว่างเปล่า ค่อยๆ ก่อตัวเป็นพลังอันยิ่งใหญ่มหาศาล ถึงกับสามารถชักนำให้ค่ายกลใหญ่ปี่อั้นทั้งค่ายกลเกิดการสั่นพ้องได้
เมื่อมหาจักรพรรดิแห่งเผ่าปี่อั้นคนอื่นๆ เห็นดังนั้น ก็พากันเดินพลังของตัวเอง
ให้ไปบรรจบกันกลางอากาศ ชั่วพริบตาเดียวก็ก่อตัวเป็นม่านค่ายกลขึ้นมา!
ครอบคลุมหลี่เสวียนและฮวามั่นเอาไว้ภายใน
หลี่เสวียนปรายตามอง ก็พบว่าม่านพลังของค่ายกลนี้ แทบจะเหมือนกับม่านพลังปี่อั้นที่ครอบคลุมทั่วทั้งแผ่นดินปี่อั้นไม่มีผิดเพี้ยน
แตกต่างกันตรงที่ ม่านพลังปี่อั้นนั่นครอบคลุมแผ่นดินปี่อั้นทั้งหมด แต่ม่านพลังปี่อั้นนี้ ครอบคลุมแค่เขาเพียงคนเดียว
อย่างที่เขาว่ากันว่า ของที่ถูกบีบอัดย่อมเป็นของชั้นเลิศ
อานุภาพของม่านพลังปี่อั้นนี้ ย่อมต้องน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า!
แถมยังเป็นการรวมพลังจากบรรดามหาจักรพรรดิเผ่าปี่อั้นอีกด้วย
เห็นเพียงผู้อาวุโสใหญ่เผ่าปี่อั้นตวาดเสียงต่ำ ชักนำพลังค่ายกล ชั่วพริบตา พลังปี่อั้นก็ถาโถมราวกับภูเขาถล่มคลื่นยักษ์ซัดสาด ระเบิดออกมาอย่างกะทันหัน!
มันพุ่งโหมกระหน่ำเข้าใส่หลี่เสวียน!
หลี่เสวียนยืนนิ่งอยู่กับที่ ตวัดแขนเสื้อเบาๆ ปราณกระบี่ก็ถักทอเข้าด้วยกันก่อตัวเป็นดอกบัวปราณกระบี่สีคราม ครอบคลุมร่างของตัวเองเอาไว้ สกัดกั้นพลังปี่อั้นนั้นเอาไว้จนหมดสิ้น
แต่นี่มันยังไม่จบ
ผู้อาวุโสใหญ่เผ่าปี่อั้นแค่นเสียงเย็น "ความน่ากลัวที่แท้จริงของค่ายกลใหญ่ปี่อั้น ก็คือพลังแห่งสามภัยพิบัตินี่แหละ ขอให้เจ้าได้ประจักษ์เป็นบุญตาก็แล้วกัน"
เขาตวัดแขนเสื้อ สามภัยพิบัติก็แปรเปลี่ยนรูปแบบ พลังอันแข็งแกร่งสามสายก็สลับกันปรากฏขึ้น
เริ่มจาก ภัยพิบัติแห่งสายลม!
พายุเทพที่พัดขูดกระดูกเฉือนเนื้อโหมกระหน่ำ
หลี่เสวียนส่ายหน้า "สามภัยพิบัตินี้ ข้าเคยได้ลิ้มรสมาแล้ว ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก"
แม้ว่าสามภัยพิบัติที่คนเหล่านี้รวมพลังกันสร้างขึ้น จะน่ากลัวกว่าที่เขาเจอมาก่อนหน้านี้ แต่สำหรับเขาแล้ว มันก็ไม่ได้มีความแตกต่างอะไรมากนัก
ล้วนไม่อาจสร้างภัยคุกคามใดๆ ให้เขาได้เลย
เขาตวัดแขนเสื้อ ปราณกระบี่พัดโหม พายุปราณกระบี่ปะทะเข้ากับภัยพิบัติแห่งสายลม
ภัยพิบัติแห่งสายลมถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย
แต่ผู้อาวุโสใหญ่เผ่าปี่อั้นก็ยังไม่ยอมแพ้ ภัยพิบัติแห่งสายลมไม่ได้ผล งั้นก็เอาภัยพิบัติแห่งสายฟ้าไปกิน!
อัสนีเทพเก้าชั้นฟ้าอันน่าสะพรึงกลัว ฟาดฟันลงมาสายแล้วสายเล่า!
หมายจะทำลายล้างหลี่เสวียนให้เป็นผุยผง!
หลี่เสวียนชี้ดรรชนีกระบี่ขึ้นฟ้า แล้ววาดออกไปลวกๆ!
เมฆสายฟ้าขนาดมหึมาก็ถูกผ่าออกเป็นสองซีก!
จากนั้น ผู้อาวุโสใหญ่เผ่าปี่อั้นก็กระตุ้นภัยพิบัติแห่งเปลวไฟต่อ!
เพลิงแห่งความตายที่ควบแน่นจากพลังปี่อั้น มีอานุภาพน่าสะพรึงกลัวมาก มากพอจะสร้างภัยคุกคามต่อจักรพรรดิสวรรค์ได้ แต่น่าเสียดาย นั่นมันสำหรับจักรพรรดิสวรรค์ทั่วไป
สำหรับหลี่เสวียนแล้ว มันยังกระจอกเกินไป!
เห็นเพียงเขาตวัดแขนเสื้อ พลังแห่งน้ำอ่อนก็ระเบิดออก
น้ำอ่อนอันมหาศาล พุ่งเข้าดับเพลิงแห่งความตาย!
เมื่อพลังทั้งสองสายเข้าปะทะกัน พลังแห่งน้ำและไฟก็สลายหายไปพร้อมกัน
ส่วนผู้อาวุโสใหญ่เผ่าปี่อั้นและคนอื่นๆ ก็ได้รับแรงกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า อวัยวะภายในสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ผู้อาวุโสบางคนถึงกับเริ่มกระอักเลือดออกมาแล้ว
"พลังสามภัยพิบัติที่พวกเรารวมพลังกันสร้างขึ้น นึกไม่ถึงว่าจะเอาเขาไม่ลง แถมเขายังดูรับมือได้อย่างสบายๆ อีกต่างหาก!"
"พลังของเขา มันแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่?"
"เขาไม่ใช่จักรพรรดิสวรรค์ธรรมดาแน่ๆ!"
"บ้าเอ๊ย..."
แววตาของผู้อาวุโสใหญ่เผ่าปี่อั้นเคร่งเครียดขึ้นมา เขาเอ่ยสั่ง
"ใช้พลังสามภัยพิบัติรวมเป็นหนึ่ง!"
สิ้นเสียงนี้ ทุกคนก็รู้สึกใจหายวาบ
"พลังสามภัยพิบัติรวมเป็นหนึ่ง มันควบคุมยากนะ หากใช้ไม่ดี อาจจะย้อนกลับมาทำร้ายพวกเราเองได้ ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ท่านแน่ใจแล้วหรือ?"
"วางใจเถอะ พวกเจ้าแค่ส่งพลังมาให้ข้า ให้ข้าเป็นคนควบคุมก็พอ!" ผู้อาวุโสใหญ่เอ่ยเสียงเรียบ ท่าทางมั่นใจเต็มเปี่ยม
เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้นก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย
"ตกลง! มาถึงขั้นนี้แล้ว ก็มีแต่ต้องใช้วิธีนี้เท่านั้น!"
"ใช่แล้ว ใช้พลังสามภัยพิบัติรวมเป็นหนึ่ง สู้ตายกับมันไปเลย!"
ภายในม่านพลังปี่อั้น พลังสามภัยพิบัติปรากฏขึ้นอีกครั้ง
แต่คราวนี้แตกต่างจากก่อนหน้านี้ พลังสามภัยพิบัติรอบนี้ ไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีหลี่เสวียน แต่กลับลอยค้างอยู่กลางอากาศ และเริ่มหลอมรวมเข้าด้วยกัน!
ราวกับกำลังบ่มเพาะพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม!
เมื่อหลี่เสวียนเห็นดังนั้น ดวงตาของเขาก็หรี่แคบลง "โอ้ พลังสามภัยพิบัติหลอมรวมกันงั้นหรือ! แบบนี้สิ ถึงจะค่อยน่าสนุกหน่อย!"
เห็นเพียงทุกคนส่งพลังของตัวเองเข้าไปในร่างของผู้อาวุโสใหญ่เผ่าปี่อั้น และผู้อาวุโสใหญ่ก็เป็นคนควบคุมการหลอมรวมของพลังสามภัยพิบัติ
ค่อยๆ ก่อตัวเป็นลูกไฟขนาดยักษ์อยู่กลางอากาศ!
รอบๆ ลูกไฟมีพายุเฮอริเคนพัดโหมกระหน่ำ ภายในก็มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ!
เมื่อสามภัยพิบัติมาบรรจบกัน ก็เกิดเป็นอานุภาพที่พร้อมจะทำลายล้างฟ้าดิน!
พลังขุมนี้ ไม่ด้อยไปกว่าพลังแห่งทัณฑ์สวรรค์เลย!
ต่อให้เป็นจักรพรรดิสวรรค์ หากประมาทก็อาจถึงขั้นสิ้นชีพได้!
ฮวามั่นสัมผัสได้ถึงอานุภาพนี้ ร่างกายของนางสั่นสะท้าน แววตาเคร่งเครียดสุดขีด นางมองหลี่เสวียนด้วยความเป็นห่วง "หลี่เสวียน..."
หลี่เสวียนโบกมือยิ้มๆ "ไม่ต้องเป็นห่วง!"
เขาตวัดแขนเสื้อ ปราณกระบี่ถักทอเข้าด้วยกันเป็นดอกบัวสีคราม
ครอบคลุมปกป้องฮวามั่นเอาไว้ภายใน
จากนั้น บนร่างของเขาก็เริ่มมีเจตจำนงกระบี่ไหลเวียน
เจตจำนงกระบี่นี้รุนแรงมาก ถึงกับชักนำให้มิติแห่งความว่างเปล่าเกิดการสั่นสะเทือน ภายในความว่างเปล่าปรากฏรอยร้าวขึ้นมา พลังของกายาชนิดหนึ่งที่ทุกคนไม่เคยพบเห็นมาก่อนหลอมรวมเข้ากับหลี่เสวียน ต่อให้เป็นกายาวิถีกระบี่ที่พวกเขาคิดว่าแข็งแกร่งที่สุดที่พวกเขารู้จัก ก็ยังห่างไกลจากระดับนี้มากนัก
กายานี้ก็คือ...
กายากระบี่อมตะแห่งความว่างเปล่า!! นี่คือกายาเซียน!
ในโลกใบนี้ ยังไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนเลย
การปรากฏตัวในตอนนี้ ทำให้ทุกคนรู้สึกหนังหัวชา หวาดผวาจนสั่นสะท้าน!
ผู้อาวุโสใหญ่เผ่าปี่อั้นก็มีสีหน้าเคร่งเครียดเช่นกัน แต่ทว่า ลูกธนูเมื่อพาดสายแล้ว ก็จำต้องยิงออกไป เขาชักนำพลังของสามภัยพิบัติที่รวมกันแล้ว พุ่งเข้าโจมตีหลี่เสวียน
ลูกไฟสามภัยพิบัติ ร่วงหล่นลงมาราวกับดวงอาทิตย์ยักษ์
อานุภาพอันดุดัน ราวกับจะฉีกกระชากแม้กระทั่งวิถีสวรรค์ให้ขาดสะบั้น
หลี่เสวียนตวัดดรรชนีกระบี่ ปราณกระบี่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังของกายากระบี่อมตะแห่งความว่างเปล่าถูกเขาปลดปล่อยออกมาจนถึงขีดสุด ปราณกระบี่ที่แฝงไปด้วยพลังแห่งความว่างเปล่า พุ่งทะลวงฟ้าทะลวงมิติ เข้าปะทะกับลูกไฟสามภัยพิบัติอย่างจัง
สองพลังมหาศาลที่ไม่ควรมีอยู่ในโลกเข้าพุ่งชนกัน
ราวกับกาแล็กซีเกิดการระเบิดครั้งใหญ่ ฟ้าดินถล่มทลาย สรรพสิ่งดับสูญ!
ม่านพลังปี่อั้นทั้งม่าน ได้รับแรงกระแทกมหาศาล จนระเบิดออกดังสนั่น!
บรรดาผู้อาวุโสต่างก็ได้รับแรงสะท้อนกลับ กระอักเลือดกระเด็นถอยร่นออกไป
ฝุ่นควันตลบอบอวล พลังงานอันบ้าคลั่งอัดแน่นไปทั่วฟ้าดิน ทำให้ยากแก่การมองเห็น ทุกคนตั้งสติเพ่งมองไป เมื่อพลังงานค่อยๆ สลายลง ก็เห็นเงาร่างสองสายปรากฏขึ้นลางๆ ซึ่งก็คือหลี่เสวียนและฮวามั่นที่ไร้รอยขีดข่วน!
ในบรรดาสองคนนี้ แค่หลี่เสวียนไม่เป็นอะไรก็ทำให้พวกเขาตกตะลึงมากพอแล้ว
แต่ฮวามั่นกลับปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนด้วย
นี่เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าหลี่เสวียนนอกจากจะรับมือกับพวกเขาแล้ว ยังต้องแบ่งสมาธิไปปกป้องฮวามั่นด้วย แถมยังสามารถต้านทานพลังสามภัยพิบัติเอาไว้ได้อีก นี่แสดงว่าอีกฝ่ายอาจจะยังไม่ได้งัดพลังที่แท้จริงออกมาใช้เลยด้วยซ้ำ เรื่องนี้ทำให้ภายในใจของทุกคนเกิดความรู้สึก... สิ้นหวังอย่างถึงที่สุด!!
"เจ้านี่ มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"
"พวกเราแทบจะไม่มีโอกาสชนะเลย!!"
หลี่เสวียนตวัดแขนเสื้อ ปัดเป่าพลังงานอันบ้าคลั่งรอบด้านให้สลายไป
เขาจ้องมองพวกของผู้อาวุโสใหญ่เผ่าปี่อั้นด้วยความสงบนิ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ
"ไพ่ตายของพวกเจ้าหมดแค่นี้แล้วหรือ? หากเป็นเช่นนั้น ข้าคงจะผิดหวังมากๆ เลยนะ!"
สิ้นเสียงของเขา
กลิ่นอายอันทรงพลังขุมหนึ่ง ก็พุ่งทะยานมาจากที่ไกลๆ อย่างกะทันหัน!
เห็นเพียงเงาร่างสีแดงเหาะเหินเดินอากาศเข้ามา ในมือถือร่มสีเหลืองคันใหญ่ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "มันยังไม่จบแค่นี้หรอกนะ!!"
[จบแล้ว]