(ฟรี) บทที่ 530 - อัญมณีธาตุและการวิวัฒนาการที่ตามมาติดๆ

(ฟรี) บทที่ 530 - อัญมณีธาตุและการวิวัฒนาการที่ตามมาติดๆ

◉◉◉◉◉

โลกของผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ โรงเรียนตราสัญลักษณ์เมืองอวิ๋น ศูนย์วิจัย

ไป๋หลี่หยวนเดินทางกลับมายังโลกนี้ได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว และในช่วงหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาใช้เวลาส่วนใหญ่หมกตัวอยู่ในศูนย์วิจัย

ที่ศูนย์วิจัยแห่งนี้ ไป๋หลี่หยวนได้ทำการยื่นขอใช้ห้องปฏิบัติการส่วนตัวหนึ่งห้อง ภายในนั้นมีอุปกรณ์ครบครัน ห้องปฏิบัติการส่วนตัวแห่งนี้มีไว้เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับแคโรลีนเป็นหลัก เธอสามารถดึงพลังประมวลผลของคอมพิวเตอร์และทรัพยากรต่างๆ ของโรงเรียนมาใช้ในการค้นคว้าวิจัยของตัวเองได้ โดยมีข้อแม้ว่าไป๋หลี่หยวนจะต้องส่งรายงานการวิจัยทุกปี เพื่อยืนยันว่าเขาไม่ได้ใช้ทรัพยากรของโรงเรียนไปโดยเปล่าประโยชน์ และหากไป๋หลี่หยวนต้องการนำผลงานวิจัยของตนเองไปขาย ทางโรงเรียนก็จะมีสิทธิ์ในการขอซื้อก่อนเป็นอันดับแรก

การยื่นขอใช้ห้องปฏิบัติการส่วนตัวของนักวิจัยหรือแม้แต่นักเรียนแบบที่ไป๋หลี่หยวนทำนั้น ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร และทางโรงเรียนก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะให้สิทธิพิเศษต่างๆ เพื่อสนับสนุน

เพราะท้ายที่สุดแล้ว โลกของผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ก็คือโลกที่พลังแห่งตราสัญลักษณ์และวิทยาการทางวิทยาศาสตร์เจริญรุดหน้าไปพร้อมๆ กัน

ในเวลานี้ ภายในห้องปฏิบัติการ ร่างอันใหญ่โตของกาลาตรอนตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลางห้อง แคโรลีนกำลังควบคุมอุปกรณ์เพื่อปรับแต่งคริสตัลเวทมนตร์ขนาดใหญ่ก้อนนั้น

ตามหลักแล้ว คริสตัลเวทมนตร์ก้อนนี้ควรจะถูกปรับแต่งด้วยวิธีการทางเวทมนตร์ แต่ด้วยทักษะทางเวทมนตร์ของไป๋หลี่หยวนที่ยังไม่ถึงขั้น การมอบคริสตัลเวทมนตร์ให้ไป๋หลี่หยวนปรับแต่งจึงดูจะเป็นการสิ้นเปลืองเกินไป แคโรลีนจึงต้องหันมาใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ในการปรับแต่งแทน จุดประสงค์ไม่ใช่แค่เพื่อให้สามารถใช้งานคริสตัลเวทมนตร์ก้อนนี้ได้เท่านั้น แต่ยังเพื่อปูทางให้สามารถนำมาปรับแต่งซ้ำได้ในอนาคตด้วย

ทว่า แคโรลีนก็ไม่ได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับงานส่วนนี้มากนัก เพราะภายในห้องปฏิบัติการ ยังมีการทดลองอื่นๆ อีกหลายอย่างที่กำลังดำเนินไปพร้อมๆ กัน

การทดลองที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือ การสร้างกระเป๋าเป้พกพาโดยใช้เทคโนโลยีพื้นที่ข้อมูลของชุดเกราะ เทคโนโลยีนี้พัฒนาต่อยอดมาจากเทคโนโลยีพื้นที่ข้อมูลของชุดเกราะอาคัตสึบากิและเทคโนโลยีกระเป๋าเป้แห่งพื้นที่ในโลกของโปเกมอน ซึ่งเข็มขัดแปลงร่างของไป๋หลี่หยวนก็มีเทคโนโลยีที่คล้ายคลึงกันอยู่ ดังนั้นการทดลองนี้จึงดำเนินไปอย่างราบรื่น และไม่ได้กินแรงแคโรลีนมากนัก

ยังมีการทดลองย่อยๆ อีกมากมายหลายอย่าง และก็มีเพียงตัวตนที่สุดแสนจะมหัศจรรย์อย่างแคโรลีนเท่านั้นแหละ ที่สามารถดำเนินการทดลองหลายๆ อย่างไปพร้อมกันได้แบบนี้

แต่สำหรับความสนใจหลักของแคโรลีนนั้น อยู่ที่เทคโนโลยีจอมปีศาจสัตว์อสูร นี่คือเทคโนโลยีที่แคโรลีนในอนาคตได้ทิ้งเอาไว้ให้ การถอดรหัสของแคโรลีนไม่ได้ยากเย็นอะไร การทดลองก็เป็นไปอย่างราบรื่น แต่ทั้งแคโรลีนและไป๋หลี่หยวนต่างก็คาดหวังกับเทคโนโลยีนี้เป็นอย่างมาก

"นี่คือเทคโนโลยีที่จำลองคุณสมบัติจากพลังของสัตว์ประหลาด ซึ่งครอบคลุมทั้ง 6 ธาตุ ได้แก่ ความมืด แสงสว่าง ลม น้ำ ดิน และไฟ พลังงานเหล่านี้สามารถกระตุ้นผู้ใช้ ทำให้พวกเขาได้รับพลังแห่งธาตุที่แข็งแกร่งมาครอบครอง แต่ก็จำเป็นต้องมีสื่อนำพลังเวทมนตร์ด้วย" แคโรลีนอธิบาย ขณะที่การวิจัยดำเนินมาถึงขั้นตอนสุดท้ายแล้ว

"สื่อนำพลังเวทมนตร์งั้นเหรอ?" ไป๋หลี่หยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบผลึกอัญมณีออกมาสองชิ้นจากคลังเก็บของ "เธอดูสิว่าผลึกอัญมณีนี่ใช้ได้ไหม?"

"ลองดูได้นะ" แคโรลีนเปิดใช้งานแท่นทดลองขึ้นมา "ตอนนี้เอาผลึกอัญมณีไปวางไว้ตรงกลางแท่นเลย"

ไป๋หลี่หยวนนำผลึกอัญมณีไปวางไว้ตรงกลางแท่นทดลอง อุปกรณ์เชื่อมต่อสองชิ้นก็ปรากฏขึ้นที่ด้านข้างของผลึกอัญมณี

"นำส่งพลังธตุดิน"

กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านอุปกรณ์เชื่อมต่อ กะพริบด้วยความถี่ที่เฉพาะเจาะจง และช็อตเข้าใส่ผลึกอัญมณี ส่งผลให้ผลึกอัญมณีเริ่มเปล่งประกายพลังธตุดินออกมาด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองเห็นได้

"สำเร็จแล้ว!" ใบหน้าของไป๋หลี่หยวนเผยให้เห็นรอยยิ้ม

สองนาทีต่อมา ผลึกอัญมณีก็กลายสภาพเป็นอัญมณีธตุดินเป็นที่เรียบร้อย

ไป๋หลี่หยวนหยิบอัญมณีธตุดินขึ้นมาไว้ในมือ

"ว่าแต่ เจ้านี่มันใช้งานยังไงล่ะ?" ไป๋หลี่หยวนถามด้วยความสงสัย

"นายลองดึงพลังงานที่อยู่ในอัญมณีออกมาดูสิ"

ไป๋หลี่หยวนลองใช้พลังของตัวเองดึงพลังงานภายในอัญมณีออกมา

แสงสีเหลืองหม่นๆ ปกคลุมไปทั่วใบหน้าของไป๋หลี่หยวน

"โอ้ พลังนี่มัน..." ไป๋หลี่หยวนยกมือขึ้น พลังธตุดินควบแน่นอยู่ในมือของเขา ไป๋หลี่หยวนสัมผัสได้ถึงความรู้สึกหนักแน่น พลังป้องกันของเขาเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก

แผ่นเหล็กกล้าหนาเตอะโผล่พ้นขึ้นมาจากพื้น

"มาลองทดสอบพลังกันเถอะ" แคโรลีนกล่าว

ไป๋หลี่หยวนพยักหน้า จากนั้นเขาก็ดึงพลังธตุดินในร่างกายออกมา สิ่งที่ทำให้ไป๋หลี่หยวนประหลาดใจก็คือ พลังธตุดินเหล่านี้กลับรวมตัวกันกลายเป็นทักษะหนึ่ง และพุ่งออกไปจากมือของเขา เจาะทะลุแผ่นเหล็กกล้าบนพื้นจนเป็นรูโหว่ในทันที

"นี่มันคืออะไร?"

"จากข้อมูลที่มีอยู่ ดูเหมือนว่านี่จะเป็นทักษะที่แฝงมากับพลังธตุดิน มีชื่อว่า พลังทะลวงมางะ เป็นทักษะการเจาะทะลวงที่รุนแรงมากๆ แล้วนายรู้สึกยังไงกับพลังนี้บ้างล่ะ?"

"ก็ดีมากๆ เลยนะ เสียอย่างเดียวคือทำให้หน้าเหลืองไปหน่อย" ไป๋หลี่หยวนหยิบกระจกขึ้นมาส่องดูใบหน้าของตัวเอง

"แล้วต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าสถานะนี้จะหายไปล่ะ?"

"จากการประเมิน ถ้าหากนายไม่ใช้พลังเหล่านี้ มันจะสามารถคงอยู่ได้ประมาณสิบนาที แต่ถ้านายเรียกใช้พลัง เวลาในการคงอยู่ก็จะลดลง"

ไป๋หลี่หยวนพยักหน้ารับ คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หยิบผลึกอัญมณีออกมาอีกกำมือหนึ่ง

"งั้นแปลงมันให้ครบทุกธาตุเลย ฉันจะให้พวกโปเกมอนได้ลองสัมผัสกันดู"

เหล่าโปเกมอนถูกเรียกตัวออกมาปรากฏตัวในห้องปฏิบัติการ

บาชาโมมองดูอัญมณีธาตุไฟในมือ มันลองสัมผัสดู ก่อนจะดูดซับพลังธาตุไฟเข้าสู่ร่างกายได้อย่างง่ายดาย พลังธาตุไฟของบาชาโมปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง

"จ๊าก!" (สุดยอดไปเลย!)

โปเกมอนทุกตัวต่างก็พยายามดูดซับอัญมณีแห่งพลังในแต่ละธาตุ ทว่าพวกมันกลับสามารถดูดซับอัญมณีได้เพียงแค่เม็ดเดียวเท่านั้น แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมาก

โปเกมอนสายพันธุ์เดียวกับธาตุนั้นๆ เมื่อดูดซับอัญมณีสายพันธุ์เดียวกัน ก็จะสามารถเสริมความแข็งแกร่งให้กับพลังธาตุของตนเองได้อย่างมหาศาล และหากดูดซับอัญมณีธาตุอื่น ก็จะสามารถดึงพลังของธาตุนั้นๆ มาใช้งานได้ชั่วคราว นอกจากนี้ อัญมณีแต่ละเม็ดยังแฝงทักษะเฉพาะตัวมาให้อีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาในการคงอยู่กลับไม่ได้ยาวนานนัก หากนำไปใช้ในการต่อสู้ มันสามารถคงอยู่ได้เพียงประมาณห้านาทีเท่านั้น

แต่ทว่า ในระหว่างการทดลอง ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

เหตุการณ์ไม่คาดฝันแรกเกิดขึ้นกับเนียวโรโซ

หลังจากที่เนียวโรโซหยิบอัญมณีธตุน้ำขึ้นมา ร่างกายของมันก็เปล่งประกายแสงสว่างเจิดจ้า

"เกิดอะไรขึ้น?"

ไป๋หลี่หยวนและเหล่าโปเกมอนต่างก็หันไปมอง

เมื่อแสงสว่างจางหายไป ร่างที่ดูคล้ายคลึงกับเนียวโรโซก็ปรากฏตัวขึ้น

"วิวัฒนาการแล้วงั้นเหรอ?" ไป๋หลี่หยวนถึงกับตะลึงงัน

"นี่มัน... เนียวโรบอน!"

เนียวโรบอนเป็นโปเกมอนสองขาสีฟ้า มีธาตุคู่คือน้ำและต่อสู้

ร่างกายของมันดูกำยำขึ้นกว่าก่อนวิวัฒนาการ มีแขนที่แข็งแรง นิ้วมือมีสามนิ้ว ดูเหมือนสวมถุงมือสีขาวอยู่ ส่วนเท้าไม่มีนิ้ว ดวงตาทั้งสองข้างปูดโปนขึ้นมาจากหัว ลืมตาครึ่งหลับครึ่งตื่น ดูแล้วเหมือนกำลังจดจ่ออยู่กับอะไรบางอย่าง หน้าท้องสีขาวมีลวดลายขดก้นหอยสีดำ ทว่ามันได้เปลี่ยนทิศทางจากตามเข็มนาฬิกาเป็นทวนเข็มนาฬิกา ซึ่งนั่นก็คืออวัยวะภายในที่โปร่งใสของมันนั่นเอง

"ย้าก!" เนียวโรบอนกวัดแกว่งแขนไปมา ท่าทางดูตื่นเต้นสุดๆ

ไป๋หลี่หยวนคิดไม่ถึงเลยว่า อัญมณีธตุน้ำจะสามารถทำหน้าที่แทนหินน้ำได้ ทำให้เนียวโรโซสามารถวิวัฒนาการร่างเป็นเนียวโรบอนได้สำเร็จ

ต่อมา แสงสว่างสีขาวก็เปล่งประกายขึ้นมาอีกครั้ง

คราวนี้เป็นการเปลี่ยนแปลงของญาฮี

"คงไม่ได้จะวิวัฒนาการอีกตัวหรอกนะ?"

แต่ไม่นานแสงสว่างก็ดับลง ร่างของญาฮีปรากฏขึ้นอีกครั้ง ทว่าญาฮีกลับมีอาการหอบเหนื่อย และพลังธาตุไฟในตัวก็ถูกใช้จนหมดเกลี้ยง

"วิวัฒนาการล้มเหลวงั้นเหรอ? ไม่สิ ญาฮีปฏิเสธการวิวัฒนาการต่างหาก"

ไป๋หลี่หยวนรู้สึกพูดไม่ออก

แต่พอคิดได้ว่าญาฮีเป็นเด็กผู้หญิง เขาก็เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ไป๋หลี่หยวนรีบเดินเข้าไปอุ้มญาฮีขึ้นมา และใช้สกิลอวยพรเพื่อรักษามัน ญาฮีนอนหมอบอยู่บนอกของไป๋หลี่หยวนอย่างเกียจคร้าน พร้อมกับร้องเหมียวๆ ออกมา

ไป๋หลี่หยวนพลันนึกถึงอีวุยขึ้นมาได้ เธอเองก็ต้องใช้หินวิวัฒนาการในการเปลี่ยนร่างเหมือนกันนี่นา เขาจึงรีบหันไปมองทางอีวุยทันที อีวุยกำลังกดเท้าลงบนอัญมณีธตุดินเม็ดหนึ่ง และดูเหมือนว่าเธอจะไม่มีทีท่าว่าจะวิวัฒนาการเลยสักนิด

ในขณะที่ไป๋หลี่หยวนกำลังจะเอ่ยปากเตือนอีวุย แสงสว่างก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับกระแสลมที่พัดโหมกระหน่ำอยู่ภายในห้องปฏิบัติการ...

[จบแล้ว]