ตอนที่ 14: รายงาน

ตอนที่ 14: รายงาน

สถานการณ์กลับตาลปัตรในพริบตา ดาบทาจิของอุจิวะ ซัน พาดอยู่บนไหล่ของอุจิวะ อิทาจิ ร่างของอิทาจิสั่นสะท้าน คาถาลวงตาของเขาถูกมองทะลุปรุโปร่งแล้วงั้นหรือ?

"นาย... มองอ่านจันทราของฉันออกงั้นเหรอ?" อุจิวะ อิทาจิถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

อุจิวะ ซัน ชักดาบกลับและยิ้มบางๆ "หนึ่งในวิชาเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของฉัน คือการต้านทานคาถาลวงตาทุกชนิด"

อุจิวะ อิทาจิถึงกับพูดไม่ออก ส่วนอุจิวะ ชิซุยที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็รู้สึกชาวาบไปทั้งตัว หากเป็นเช่นนั้น ในเมื่อวิชาเนตรทั้งสองของเขาล้วนเป็นคาถาลวงตา เขาจะไปมีโอกาสชนะอุจิวะ ซัน ได้อย่างไร?

"ดังนั้น คาถาลวงตาจึงใช้กับฉันไม่ได้ผล" อุจิวะ ซัน มองไปที่อุจิวะ ชิซุย "พี่ชิซุย ระวังตัวด้วย"

อุจิวะ ซัน พุ่งไปข้างหน้าด้วยวิชาเคลื่อนที่พริบตา หมุนตัวฟาดฟันดาบลงมา อุจิวะ ชิซุย บิดข้อมือยกดาบขึ้นบล็อกการโจมตีของซันเอาไว้

เคร้ง!

ประกายไฟสว่างวาบ อุจิวะ ชิซุยรู้สึกชาไปทั้งแขน หากเขาไม่ได้ใช้วิชาดาบสกัดกั้นเพื่อเบี่ยงเบนพลังของซันออกไปถึง 30% ล่ะก็...

...ดาบทาจิอาจจะหลุดจากมือเขาไปแล้ว ยากที่จะจินตนาการได้เลยว่าพละกำลังของอุจิวะ ซัน จะน่ากลัวขนาดนี้ เขาเพิ่งอายุแค่สิบขวบ กล้ามเนื้อพัฒนาไปไกลถึงขนาดนี้แล้วเชียวหรือ?

"โอ้? น่าสนใจดีนี่ นายน่ะมีคุณสมบัติพอที่จะเต้นรำไปกับฉัน" หลังจากหลอมรวมเข้ากับเทมเพลตของอุจิวะ มาดาระ บุคลิกของอุจิวะ ซัน ก็เปลี่ยนไปไม่น้อยจากอิทธิพลของมันในบางแง่มุม

ทันใดนั้น อุจิวะ ซัน ก็เงื้อดาบขึ้นแล้วฟันลงมา การโจมตีครั้งนี้ทั้งทรงพลังและหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม! อุจิวะ ชิซุย รีบเบี่ยงแรงปะทะ แต่คราวนี้ใบหน้าของเขาซีดเผือด และง่ามมือก็มีเลือดไหลซึมออกมา

ขาของอุจิวะ ชิซุยทรุดลง เขาหลับตาลงข้างหนึ่งแล้วกัดฟันแน่น พลังมหาศาลอะไรขนาดนี้! แบบนี้ไม่ดีแน่! เขาจะขืนปะทะตรงๆ ต่อไปไม่ได้แล้ว!

ดังนั้น อุจิวะ ชิซุย จึงสูดหายใจลึก คาถาแยกเงา ชิซุยถอยร่น พร้อมกับรีดเร้นจักระเพื่อใช้วิชาคาถาแยกร่างเงา

ชิซุยสี่ห้าคนปรากฏตัวขึ้นและพุ่งเข้าใส่อุจิวะ ซัน พร้อมกัน อุจิวะ ซัน หัวเราะ "มาได้จังหวะพอดี!" เขาเงื้อดาบขึ้นแล้วฟันใส่ร่างเงาของชิซุยคนแรก

ดาบปะทะกันเสียงดังสนั่น ดาบทาจิของร่างเงาหักสะบั้น และอุจิวะ ซัน ก็ฟันร่างเงานั้นขาดครึ่งท่อนที่เอว!

ร่างเงานั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย ซึ่งทำให้อุจิวะ ซัน รู้สึกสนใจ ชายคนนี้ ต้องยอมรับเลยว่าสมแล้วกับฉายา "ชิซุยผู้ใช้คาถาสลับร่าง" ชื่อเสียงที่โด่งดังพอๆ กับประกายแสงสีเหลือง และเปล่งประกายเจิดจรัสในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่สาม

เขาสร้างวิชาแยกร่างเงานี้ขึ้นมาด้วยตัวเอง ร่างแยกทุกร่างสามารถเป็นร่างจริงได้ และการโจมตีทุกครั้งก็เป็นของจริงที่เกิดจากน้ำมือของอุจิวะ ชิซุย เอง

ด้วยเหตุนี้ คาถาแยกร่างเงานี้จึงสามารถประสานการต่อสู้ระหว่างภาพลวงตากับร่างจริงได้อย่างสมบูรณ์แบบ

สีหน้าของอุจิวะ ชิซุย ยังคงสงบนิ่ง การสูญเสียร่างลวงตาไปหนึ่งร่างไม่ใช่เรื่องใหญ่ มันไม่ส่งผลกระทบต่อความแข็งแกร่งโดยรวมของเขา คาถาแยกร่างเงาของเขาแตกต่างจากคาถาแยกเงาทั่วไป

เมื่อร่างแยกเงาปกติถูกฆ่า ความเสียหายจะสะท้อนกลับมายังผู้ใช้ นั่นคือข้อเสีย แต่เมื่อร่างลวงตาจากคาถาของเขาหายไป มันก็แค่หายไป ไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อร่างต้นเลยแม้แต่น้อย

ร่างแยกที่เหลืออีกสามร่างของอุจิวะ ชิซุย ประสานงานกับร่างหลักและพุ่งเข้าใส่ ทั้งสี่ร่างโจมตีในรูปแบบที่แตกต่างกัน ปิดกั้นเส้นทางถอยของอุจิวะ ซัน ไว้ทั้งหมด

อาจกล่าวได้ว่าคนธรรมดา หรือแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับคาเงะ ก็ยากที่จะหนีพ้นกระบวนท่านี้ได้ แต่อุจิวะ ซัน กลับยิ้ม พวกเขาตกลงกันว่าจะประลองดาบแท้ๆ แต่กลับงัดเอาคาถาลวงตาและคาถานินจามาใช้กันทีละคน

สิ่งนี้ทำให้อุจิวะ ซัน รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย! เขาระเบิดจักระออกมาในพริบตา (คัมภีร์ลับ: กระจายพลัง)

ตู้ม!

จักระสีน้ำเงินเข้มที่หนาแน่นและหนักหน่วงราวกับเกลียวคลื่น ซัดทั้งสี่ร่างกระเด็นออกไปในทันที!

ร่างลวงตาทั้งสามไม่สามารถทนรับแรงกดดันได้และสลายหายไป อุจิวะ ชิซุย ปลิวกระเด็นไป แต่เป็นอุจิวะ อิทาจิ ที่เคลื่อนที่มาอยู่ด้านหลังและรับตัวเขาเอาไว้อย่างรวดเร็ว

สิ่งนี้ช่วยให้อุจิวะ ชิซุย ไม่ต้องล้มหงายหลังและหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บซ้ำซ้อนได้

อุจิวะ ชิซุย เงยหน้ามองอุจิวะ ซัน อย่างยากลำบาก "พวกเราแพ้แล้ว ซัน ตั้งแต่นี้ไป นายคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลอุจิวะ"

อุจิวะ ซัน เก็บดาบเข้าฝักอย่างใจเย็นและปรบมือ "ฉันไม่สนใจเรื่องชื่อเสียงหรอก เอาล่ะ ถือว่าวอร์มอัพเสร็จแล้ว เลิกแค่นี้เถอะ ต่อไปฉันตั้งใจจะไปเยือนตระกูลฮิวงะ"

"ใครจะไปกับฉันบ้าง?" อุจิวะ ซัน ถาม

อุจิวะ ชิซุย ลุกขึ้นยืน สายตาที่มองอุจิวะ ซัน ลุกโชน "ฉันจะไป" เขาจำได้ว่าอุจิวะ ซัน เคยพูดในที่ประชุมว่า หากต้องการสืบหาสาเหตุการตายของปู่ของเขา พวกเขาจำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากเนตรสีขาวของตระกูลฮิวงะ

อุจิวะ อิทาจิ อ้าปากจะพูด แต่แล้วก็มองไปที่อุจิวะ ซัน ด้วยสายตาที่ซับซ้อน ก่อนจะพยักหน้าในที่สุด "ฉันยังมีภารกิจที่หน่วยลับต้องจัดการให้เสร็จ พวกนายล่วงหน้าไปก่อนเลย"

สิ้นคำพูด ร่างของอุจิวะ อิทาจิก็หายวับไปจากสนามฝึกซ้อมของตระกูลอุจิวะ

อุจิวะ ชิซุย มองไปที่อุจิวะ ซัน อย่างจริงจัง ริมฝีปากของอุจิวะ ซัน โค้งขึ้น แบบนี้แหละดีที่สุดแล้ว

จากนั้นทั้งสองจึงกลับจากลานฝึกมายังเขตตระกูลเพื่อเตรียมของขวัญ อย่างไรเสีย ไปมาหาสู่ก็ต้องมีมารยาท พ่อของเขาเคยสร้างความประทับใจที่ไม่ดีให้กับฮิอาชิมาก่อน ดังนั้นเขาจึงต้องใช้สิ่งของหรือความจริงใจเพื่อประสานรอยร้าว

ในขณะเดียวกัน ณ ห้องทำงานโฮคาเงะแห่งโคโนฮะ

อุจิวะ อิทาจิ ในชุดเครื่องแบบต่อสู้ของหน่วยลับ คุกเข่าข้างหนึ่งลง ตรงข้ามเขาคือผู้อาวุโสทั้งสี่ที่มีสีหน้าเคร่งขรึม นั่งอยู่บนเก้าอี้และจ้องมองมาที่เขาอย่างตั้งใจ

ชิมูระ ดันโซ เป็นคนแรกที่เอ่ยปาก: "อุจิวะ อิทาจิ ตระกูลอุจิวะเริ่มอยู่ไม่สุขแล้วงั้นสิ? หรือว่าพวกสายเหยี่ยวกำลังวางแผนก่อกบฏ?"

มีความดำมืดแฝงอยู่ในดวงตาของชิมูระ ดันโซ พร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก

สิ่งที่เขาหวังคือการก่อกบฏของอุจิวะ มันจะดียิ่งขึ้นไปอีกหากพวกมันฆ่าฮิรุเซ็นด้วย เขาจะได้นำกองทัพนินจาไปปราบปรามตระกูลอุจิวะเสียเอง

หากเป็นเช่นนั้น ตำแหน่งโฮคาเงะรุ่นที่ห้าก็จะต้องตกเป็นของเขา!

ชิมูระ ดันโซ แอบเหลือบมองหมวกและเสื้อคลุมโฮคาเงะที่แขวนอยู่บนผนังด้านหลังอุจิวะ อิทาจิอย่างแนบเนียน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาและความโหยหา ทั้งยังมีความหลังและความซับซ้อนปะปนอยู่

เขาคิดในใจ 【ไม่รู้เลยว่าท่านอาจารย์จะรู้สึกเสียใจไหม ถ้ารู้ว่าโคโนฮะต้องถูกฮิรุเซ็นปู้ยี้ปู้ยำจนเละเทะขนาดนี้】

อุตาตาเนะ โคฮารุ และ มิโตคาโดะ โฮมุระ หน้าซีดเผือด พวกเขารับผิดชอบเรื่องการจัดสรรเสบียงของโคโนฮะ หากเกิดสงครามขึ้น ใครจะรู้ว่าทรัพยากรจะต้องถูกผลาญไปมากแค่ไหน

แทนที่จะเอาเสบียงเหล่านั้นไปให้กองทัพนินจา สู้เอามาให้ตระกูลของพวกเขาทั้งสองไปทำธุรกิจค้าขายยังจะดีกว่า

ดังนั้น อุตาตาเนะ โคฮารุ และ มิโตคาโดะ โฮมุระ จึงจ้องไปที่อุจิวะ อิทาจิเขม็ง โดยไม่สนใจสถานะของเขา พวกเขาพูดออกไปตรงๆ: "ตระกูลอุจิวะนี่มันเป็นตระกูลที่ชั่วร้ายโดยสันดานจริงๆ เอะอะก็จะก่อรัฐประหารอยู่ตลอดเวลา"

สีหน้าของอุจิวะ อิทาจิ ยังคงเป็นปกติ แต่ลึกๆ แล้ว เขารู้สึกต้อยต่ำ เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมตระกูลนินจาของตัวเองถึงได้น่าสมเพชขนาดนี้

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น นั่งอยู่บนที่นั่งประธานด้วยสีหน้าเรียบเฉย "อิทาจิ บอกเรามาสิว่าเมื่อวานในที่ประชุมของพวกเธอคุยอะไรกันบ้าง?"

ในเวลานี้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ได้กลายเป็นทาสของอำนาจไปแล้ว ในความคิดของเขา ใครก็ตามที่ต้องการสั่นคลอนอำนาจที่เขาถือครองอยู่ ล้วนแต่เป็นศัตรูทั้งสิ้น

แม้ว่าจะเป็นตระกูลอุจิวะ เขาก็จะกำจัดทิ้งอย่างไม่ปรานี

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเจตจำนงแห่งไฟ เพื่อโคโนฮะ และเพื่อชาวหมู่บ้านทุกคน!