เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 25 : ภาพยนต์เรื่องใหม่และเกมต่อไป(อ่านฟรี)

ตอนที่ 25 : ภาพยนต์เรื่องใหม่และเกมต่อไป(อ่านฟรี)

ตอนที่ 25 : ภาพยนต์เรื่องใหม่และเกมต่อไป(อ่านฟรี)


“เจ็ดคริสตัลมันมากไปหรอ?” หลินเซียวกำลังห่ำหั่นกับสุนัขซอมบี้หันมาตอบอย่างไม่เต็มใจนัก เขากลอกตาใส่หลีกวน “ท่านไม่ได้อ่านที่กระดานดำหรอ ถ้าไม่อยากเล่นก็ปล่อยให้คนอื่นเล่นหยุดรบกวนข้าสักทีข้ากำลังพยายามฆ่าสัตว์ประหลาดนี่!”

อะไรของมันวะ? ใบหน้าของหลีกวนกระตุก เขาเป็นคนแบบไหนกัน? แค่เจ็ดคริสตัลคิดว่าฉันไม่มีปัญญาจ่ายหรือไง? หลีกวนรู้สึกไม่มีความสุขเหมือนว่าเขาถูกเด็กเหลือขอดูหมิ่น เขาชี้ไปที่กระดาน “ฉันจะลองเล่นเกมที่เหลียงชีบอกดู จะได้รู้ไปว่าร้านนี้เห็นแก่เงินหรือเปล่า”

ฟางฉีพูดแทรก “ฉันเคยได้ยินความคิดเห็นแบบนี้มามากกว่าหนึ่งครั้ง ก็แล้วแต่ท่านถ้าท่านแค่อยากลอง!”

“นายนี่ชั่งหยิ่งจริงๆ” หลีกวนหน้านิ่ง

“เอายังไงกันดี?” นักรบผู้ติดตามยิ้มและถูมือ

หลีกวนตบโต๊ะ “งั้นมาลองสักตั้ง!”

“????” นักรบผู้ติดตามยืนตัวแข็งติ่งพูดคล้ายกระซิบ “พวกเราจะไม่ทุบร้านนี้แล้วหรอ?”

“พวกนายไม่ได้ยินเจ้าของร้านพูดหรือไงว่าเขาได้ยินความคิดแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว” หลีกวนหันไปตอบเงียบๆ “เนื่องจากพี่เหลียงแนะนำมาเราก็ลองใช้ก่อน ถ้าไม่พอใจเราจะทำอะไรกับมันก็ได้!”

“ท่านพูดถูก!”

ซงฉิงเฟิง, ซูเลียว และหลินเซียว เวลาของพวกเขาใกล้จะหมดในขณะที่หลีกวนเพิ่งเริ่มเกม

“สิ่งนี้ช่างน่าทึ่งจริงๆ” แววตาของพวกเขาสว่างไสวด้วยความสงสัย คุณภาพของมันควรค่ากับเจ็ดคริสตัล

“นี่เป็นอีกโลกหนึ่งหรอ?”

“นี่มันตัวอะไรกัน?”

“อาวุธเหล่านี้เป็นของจริง!”

หกชั่วโมงผ่านไป …

“เกมนี้มีเวลากำหนดไหม?”

“นี่มันผ่านไปหกชั่วโมงแล้วหรอฉันฆ่าซอมบี้ได้แค่สิบตัวเอง!”

“ฉันต้องเล่นนานๆฉันยังไม่ค่อยเข้าใจเลย”

“ฉันรู้สึกว่าตัวเองแกร่งขึ้น ให้ฉันลองเล่นอีกครั้ง!”

“ฉันมีเงิน! ทำไมฉันเล่นไม่ได้”

พวกเขาหันไปเห็นสายตาผู้คนจับจองพวกเขา นั่นซีฉีและพองเพื่อน

“พี่เหลียงมันเกิดอะไรขึ้น?” พวกเขาถาม “เวลาของพวกนายหมดแล้ว!” เหลียงชียิ้ม “คนอื่นรอเล่นอยู่” เขาตอบอย่างข่มขืนเมื่อหันไปมองกลุ่มคนที่รอเล่นต่อจากพวกเขา

“คนที่รอเกี่ยวอะไรกับฉันเล่า ทำไมเจ้าของร้านไม่ยอมให้ฉันเล่น?” หลีกวนคำราม “พี่เหลียงพี่รู้จักเจ้าของร้านดีใช่มั้ย บอกเขาว่าให้ฉันเล่นอีกสองชั่วโมงฉันจะเพิ่มเงินให้เป็นสองเท่า!”

“นี่นาย!” ซีฉีชักสีหน้า “ขนาดฉันต้องการให้เงินเขามากกว่าห้าเท่า แต่เขาปฏิเสธทุกครั้ง! ลุกขึ้นและไปซะเวลาของนายหมดแล้ว นายคิดว่านายเป็นใคร คิดว่าเงินสองเท่ามันมากพอแล้วหรอ?”

“นายพูดอะไรเจ้าเด็กเหลือขอ!” หลีกวนรู้สึกโกรธเลือดขึ้นหน้าเหลีงชีหยุดเขาไว้ “นไม่สามารถช่วยอะไรนายได้ ถ้านายก่อปัญหาที่นี่” เหลียงชีชี้ไปที่กระดานดำ “ถ้านายสร้างปัญหานายจะมาเล่นที่นี่อีกไม่ได้ เจ้าของเป็นคนออกกฏและเขาก็เข้มงวดมากกับทุกคน!”

“ทุกคนหรอ?” หลีกวนชั่งใจก่อนจะตัดสินใจลุกออกจากที่นั่ง “ถ้าเป็นเช่นนั้นฉันจะปฏิบัติตามกฏ แต่ถ้าฉันรู้ว่านายปฏิบัติกับผู้อื่นแตกต่างจากฉัน ฉันจะสอนบทเรียนให้นาย!”

ฟางฉีหัวเราะ “เชิญตามสบาย”

หลีกวนไม่ต้องการทำให้เหลียงชีลำบากใจนัก “หากเจ้าของร้าน)ฏิบัติตามกฏจริง ฉันจะเล่นตามกติกา” เขาเอ่ย

คนมีหนวดถึงขีดจำกัดของเวลาเช่นกัน แต่เขาต้องการที่จะเล่นต่อ “ท่าน ..ข้าเล่นต่ออีกนิดไม่ได้หรอ?” ไอเทมในเกมทำให้เขาหลงไหลอย่างไม่น่าเชื่อทั้งปืนไวรัส และเรื่องราว

ฟางชียิ้มส่ายหัว “ไม่มีข้อยกเว้น”

ชายไว้หนวดถอนหายใจมองไปรอบๆ คนบางกลุ่มกำลังรอเล่นต่อจากเขา เขาไม่มีทางเลือกนอกจากลุกจากที่นั่ง เขาหันหลังกลับไปชี้ที่คอมพิวเตอร์ “ฉันชอบสิ่งประดิษฐ์ทางจิตวิญญาณนี้ ..ขายไหม?”

ฟางฉีส่ายหัว “ตอนนี้ฉันยังไม่คิดที่จะขาย”

ชายมีหนวดยิ้ม “จริงๆฉันอยู่ไกลจากเมืองนี้ฉันแวะมาเยี่ยมเมืองจิวหัวและบังเอิญได้ยินเรื่องนี้เลยแวะเข้ามา” เขาอธิบายต่อ “ฉันสนใจเกมนี้มาก แต่มันยากที่จะเดินทางไปมาทุกวัน ฉันเลยอยากจะซื้อมันไว้สิ่งเหล่านี้มีราคาแพงมั้ย?”

เขาชูสองนิ้ว “ท่านคิดอย่างไรกับสองพันคริสตัลกับสิ่งประดิษฐ์หนึ่งชุด?”

เมื่อฟางฉีได้ยินข้อเสนอเขาลังเลเล็กน้อย หากเป็นเมื่อก่อนเขายินดีที่จะขายมัน แต่ถึงอย่างนั้นตอนนี้เขามีคอมพิวเตอร์ 11 เครื่องและมันสร้างรายได้ให้เขามากกว่าเจ็ดร้อยชิ้นในไม่กี่วัน ดังนั้นสองพันคริสตัลจึงไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

เขาส่ายหัว “นี่เป็นร้านอินเตอร์เน็ตไม่ได้มีไว้ขายของถ้าคุณอยากเล่นคุณต้องมาเล่นที่นี่!”

“อย่างนั้นหรอ?” ชายมีหนวดถอนหายใจเขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

“ขอบคุณครับ”

เขาเดินจากไปพร้อมผู้ติดตามสองคน

“ฉันต้องการซื้อคอมพิวเตอร์สองชุดเช่นกัน!” ซูฉีซินชี้ไปที่คอมเฉินชิงชิงหัวเราะเมื่อได้ยิน “นายไม่ขายจริงหรอ?”

ฟางฉียิ้ม ..เขาไม่ตอบ

ซูฉีซินรู้ว่าฟางฉีจะปฏิเสธเธอจริงเปลี่ยนคำถาม “ฉันสงสัยว่าจะมีเกมอื่นอีกไหมที่คล้ายกับโลกของเรา”

ฟางฉีคิดจริงๆแล้วก็มีอยู่ถึงสองเกมThe Legend of Sword และ Fairy

(ผู้แปล : จากเนื้อหาของจีน เหมือนกับว่าที่ประเทศจีนได้ซื้อแฟรนไซส์ของสองเกมนี้มาซึ่งเป็นเกมที่ได้รับความนิยมอย่างมาก)

“จะมีอีกในอนาคต” ฟางฉีตอบ

เช้ารุ่งขึ้น

ฟางฉีมองไปที่แถบงานของเขา เขาได้รับคริสตัล 763/800 คริลตัลทั้งหมด นี่หมายความว่างานนี้ใกล้สำเร็จแล้ว!

“ทำไมพวกเธอมาที่นี่ตั้งแต่เช้า!?” เนื่องจากเมื่อวานพวกเธอตั้งหน้าตั้งตารอตั้งแต่เช้าแต่มาไม่ทัน วันนี้ซูฉีซินและเฉินชิงชิงจึงมาถึงตั้งแต่ 07.30 น. พวกเธอคิดว่าจะมาเป็นคนแรกแต่พอมาถึงก็เห็นคนจำนวนมากรออยู่ด้านนอก

ดูเหมือนว่าซงฉิงเฟิงและคนอื่นๆมารอได้สักพักหนึ่งแล้วละ

ซูฉีซินขมวดคิ้ว “ฉันได้ยินมาว่าเจ้าของร้านไม่ได้เปิดเวลานี้นี่”

“เขาไม่..” เมื่อได้ยินแบบนั้นหลินเซียวก็ชะงักไปเล็กน้อย “เจ้าของคงรับไม่ไหวกับการโดนบุกทุกวัน”

“เจ้าของร้านบอกว่า Resident Evil One เวอร์ชั่นหนังมาวันนี้!”

เล่นเกมว่าสนุกแล้วดูหนังน่าจะแปลกกว่าเดิมนั่นอาจเป็นสาเหตุให้พวกเขามาถึงร้านไว “วันนี้เราไม่มีเรียนวันนี้เราไปดูหนังกัน” ซงฉิงเฟิงเอ่ยชวน

“เวอร์ชั่นหนังมาวันนี้หรอ?” ซูฉีซินรู้สึกตื่นเต้น “ฉันจะเลือกเวลาที่ดีที่สุด!”

แอ๊ดดดดดด .. ประตูร้านเปิดออก

“วันนี้เปิดร้านไวนะ!”

“พวกนายก็มาไวเช่นกัน!” ฟางฉีแอบดูอยู่หลังประตูสักพักแล้วก่อนจะเปิด

เมื่อวานเหลียงซีและพองเพื่อนมารอ วันนี้ซงฉิงเฟิงและคนอื่นๆมารอ

หลังจากพวกเขาจ่ายคริสตัลและนั่งประจำที่แล้ว “นายบอกว่าหนังเข้าวันนี้ พวกเราไม่ได้มาเร็วเกินไปใช่มั้ย?”

“ไม่นะ!”

[ภารกิจ : รายได้ทั้งหมด 800 คริสตัล]

[สถานะ : 800/800 คริสตัล (งานเสร็จสมบูรณ์)]

[รางวัลภารกิจ : Resident Evil One เวอร์ชั่นภาพยนต์]

ภารกิจใหม่ ~

ฟางฉีได้รับงานใหม่สองงาน

[ภารกิจแรก : ขายตั๋วหนังให้ได้ 50-100 ใบ]

[รางวัลจากภารกิจแรก : เกม Diablo II (Act I), Diablo II Virtual Reality Remake (Act II)]

[ภารกิจที่สอง : อัพเกรดอินเตอร์เน็ตคาเฟ่]

[รายละเอียด : ขนาดของร้านปัจจุบันเล็กเกินไปไม่สามารถบรรจุคอมพิวเตอร์ได้อีก โฮสต์ควรขยายร้านโดยเร็วที่สุด]

[รางวัล : คอมพิวเตอร์]

ในความจริงร้านของเขาไม่ใหญ่เลย คอมพิมเตอร์ 11 เครื่องทำให้รู้สึกแออัดไปด้วยซ้ำหากเขาเพิ่มคอมพิวเตอร์เพิ่มมันอาจส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมโดยรวม หากเขาจะขยายเขาจะต้องซื้อร้านค้าใกล้เคียงก่อน ข่าวดีคือตัวเขาเองก็กำลังหาทางที่จะเซ้งร้านต่อจากปู่โจว สิ่งที่ต้องทำคือรอให้ป้าหวังบอกเขาอีกครั้ง

แม้ว่าระบบจะให้สิ่งที่ดีทืี่สุด แต่ฟางฉีก็ยังคงกังวลกับภาพยนต์เพราะเขาไม่เคยดูมาก่อน การขายให้ลูกค้าหนึ่งคนเท่ากับขายตั๋วหนึ่งใบ ตอนนี้เขามีลูกค้าเพียงยี่สิบกว่าคน

“มันเป็นยังไง?” หนังต่างจากเกมที่ไม่สามารถฆ่าหรือทำอะไรได้มากกว่าดู ฟางฉีจึงไม่รู้จะเริ่มขายยังไง

“ระบบจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดเสมอ ระบบไม่เคยหลอกลวงผู้คน!”

“จริง?” ปากของฟางฉีกระตุกด้วยความสงสัย

จากนั่น ไอคอนคล้ายกับไอคอน Resident Evil ปรากฏขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเจอร์มันเขีนว่า ‘Super Theater’

“สุดยอดโรงละคร?” พวกเขาคลิกเข้าไป โปรสเตอร์ขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นบนหน้าจอทันที อลิซตัวละครหลักสวมชุดสีแดงและรองเท้าบู๊ตสีดำ เธอดูสวยเท่ธีมของสภาพแวดล้อมคือสีแดงเลือดซึ่งดูสยองขวัญกินใจผู้เล่น

แต่ปัญหาคือ แม้ว่าผู้หญิงในโปสเตอร์จะสวยเพียงใด แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นใคร

ราคาของภาพยนต์(ล่างโปสเตอร์) : 3 คริสตัล

ซงฉิงเฟิงสับสนเขาเอ่ยถามอย่างสงสัย “นี่นาย นี่เป็นนิยายเรื่องใหม่หรอทำไมตัวละครหลักถึงได้เปลี่ยนไป”

ฟางฉีอธิบาย “Resident Evil One มีตัวละครหลักมากกว่าหนึ่งตัว หนังเรื่องนี้สามารถดูผ่าน VR ได้เลย”

“มีตัวละครหลักมากกว่าหนึ่งตัว?” พวกเขาทำหน้าสับสนเล็กน้อย “หนังคือดูอย่างเดียวเล่นไม่ได้ใช่มั้ย?”

ฟางฉีพยักหน้า

“เล่นไม่ได้..” ซงฉิงเฟิงมองฟางฉีอย่างผิดหวัง “จะมีอะไรให้ดูนอกจากตัวละครที่ต่างไปจากเดิม?”

“ฉันเล่นเกมต่อดีกว่า ฉันจะผ่านด่านต่อไปให้ได้” ซงฉิงเฟิงเอ่ยอย่างผิดหวังเขาต้องการดูเพื่อรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ใช่มาดูตัวละครที่เปลี่ยนไป

ฟางฉีรู้สึกสิ้นหวังเขาถามระบบ “โปสเตอร์มีอันเดียวหรอ ไม่มีทีเซอร์หนังหรืออะไรก็ได้ที่เรียกลูกค้าบ้างหรอ”

“สิ่งที่ดีจริง ไม่ต้องพึ่งของพวกนั้น”

“...” ฟางฉีพยายามโน้มน้าวระบบอย่างเต็มที่ “ท่านเคยได้ยินไหม ‘ไวน์ดีๆก็กลัวที่จะถูกซ่อน’”

“คำพูดดั่งเดิมคือ ไวน์ดีๆไม่กลัวที่จะถูกซ่อน”

“...” ฟางฉีนิ่ง ทำไมระบบของเขาถึงฉลาดและแกล้งทำเป็นเฉยเช่นนี้!

“ถ้านายไม่ดูฉันดูเอง” ฟางฉียักไหล่อย่างไม่มีทางเลือก

“ฉันๆ ฉันดูด้วย!” ซูฉีซินกล่าว เธอหยิบคริสตัลสามก้อนออกมา

“ทำไมเธอถึงดูละทั้งๆที่ตัวละครหลักมันเปลี่ยนไป” ในฐานะแฟนคลับตัวยง ซงฉิงเฟิงและคนอื่นๆมองเธอด้วยสายตาขุ่นเคือง

จบบทที่ ตอนที่ 25 : ภาพยนต์เรื่องใหม่และเกมต่อไป(อ่านฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว